Deze inspiratiegids heeft één centraal doel: binnen opleidingen het gesprek over competentiegericht onderwijs ondersteunen. Een opleiding die zich ontwikkelt in de richting van een competentiegerichte opleiding, staat voor een paradigmashift. Dit betekent dat er op verschillende domeinen een fundamenteel andere manier van werken vereist is.

Deze gids inventariseert deze domeinen en benoemt ze als componenten. De eerste vier componenten bepalen het onderwijsproces: een competentiegericht opleidingsprofiel opstellen en implementeren, werken aan een gedragen competentiegerichte onderwijsvisie, ontwikkelen van een competentiegericht curriculum, competentiegerichte opleidingsonderdelen en krachtige leeromgevingen creëren.

De volgende vier componenten hebben meer te maken met de organisatie van het onderwijs: professionele relaties met het werkveld opbouwen en onderhouden, een competentiegericht personeelsbeleid ontwikkelen, een organisatie die competentiegericht onderwijs ondersteunt ontwikkelen, studenten in een competentiegerichte onderwijspraktijk begeleiden.

Elke component is in twee delen beschreven. Het eerste deel geeft telkens drie benaderingen: zelfevaluatie, waarderend onderzoek en inspirerende vragen. In het tweede deel staan inspiratiebronnen in de vorm van samenvattingen uit de literatuur rond competentiegericht onderwijs en uitspraken van docenten.
Meteen is deze gids over competentiegericht onderwijs een werkinstrument voor teams van opleidingen. Ze kunnen het geheel zelf verder aanvullen en er geregeld naar teruggrijpen om onderdelen ervan opnieuw te bekijken, bij te stellen en aan te vullen.

Erik Minne doceert aan het Departement Sociaal Werk van de Katholieke Hogeschool Kempen in Geel.

Katrien Seynaeve werkte als docent aan de Katholieke Hogeschool Kempen mee aan deze gids. Sinds augustus 2008 is zij verbonden aan het departement Werk en Economie van de Stad Antwerpen. Als beleidsmedewerker competentieontwikkeling is ze actief in projecten om onderwijs en arbeidsmarkt om elkaar af te stemmen.

Met dit boek streeft de auteur een viervoudige doelstelling na. In de eerste plaats wil hij enerzijds een voldoende wetenschappelijk verantwoorde onderbouw geven aan – en anderzijds praktische handvatten aanreiken voor een efficiënt didactisch handelen in een geïntegreerd perspectief: de voorbereiding (door middel van didactische beoordeling), de implementatie in een lesdossier als basis voor uitvoering, de uitvoering in de praktijk en de evaluatie van het doorgevoerde onderwijs- en leerproces.

Ten tweede, wordt gekozen voor het Model van Didactische Analyse van L. Van Gelder omwille van het systemische karakter, waarin alle componenten in hun onderlinge samenhang bestudeerd worden.

Ten derde, is dit werk vooral bedoeld voor gebruik op microniveau, maar is mutatis mutandis bruikbaar op mesoniveau.

Ten slotte spitst het werk zich vooral toe op het verwerven van psychomotorische vaardigheden – leergebied waar vele andere werken overheen stappen – zonder nochtans het cognitieve en het socio-affectieve domein te verwaarlozen.

Na een inleidend hoofdstuk met terminologie en een overzicht aan onderwijskundige modellen, wordt in de acht volgende hoofdstukken telkens één component van het model van Van Gelder uitgediept. Ten slotte wordt het geheel afgesloten met het hoofdstuk over praktische voorbereiding & uitvoering.

Na zijn studies aan de Koninklijke Militaire School, startte Prof. Mylle zijn professionele loopbaan in 1969 als officier bij de Verkenningstroepen van de Belgische Strijdkrachten in Duitsland. In 1983 wordt hij verantwoordelijk voor de kaderopleiding van de Verkenningstroepen te Stockem. Aangeduid in 1985 als chef Selectie Officieren in het toenmalige Centrum voor Rekrutering en Selectie wordt hij psycholoog en volgt hij de aggregaatsopleiding. In 1990 wordt hij leerstoelhoofd Psychologie aan de Koninklijke Militaire School en doceert er, naast typisch psychologische vakken ook Didactiek. Immers, elke officier is verantwoordelijk voor de instructie en training van zijn ondergeschikten.

Psychose is een ernstige aandoening. Alvorens de patiënt en zijn familie de stoornis kunnen integreren in hun leven, moeten verwachtingen worden aangepast en levensdoelen herschikt.
Vaak is het een weg van vallen en opstaan, hopen en ontgoocheld worden en langzamerhand ontdekken wat het betekent, langzamerhand aanvaarden.
Op deze moeilijke weg zijn de behandelaars compagnons die meegaan, ondersteunen en aanmoedigen, maar tegelijk de realiteit niet ontkennen.

Dit boek bespreekt de weg van de klinische behandeling voor psychose. Immers, patiënten maken meer kans op remissie wanneer zij de psychose leren kennen in al zijn aspecten en manieren ontdekken om de psychose een plaats te geven in hun leven.

Marie-Josée Peeters is als psychiater verbonden aan het Psychiatrisch Ziekenhuis Stuivenberg in Antwerpen. Ook de andere auteurs – Kirsten Catthoor, Lynn Charrin, Chantal Colin, Yves Dermonden, Karin Magits, Katelijne Pierré, Gerda Van Roost en Ilse Voets – zijn allen werkzaam bij de psychosezorg van PZ Stuivenberg.