Geweld tegen vrouwen met een handicap – Deel 2
Er is nood aan globaal wetenschappelijk onderzoek rond geweld, specifiek tegen vrouwen met een handicap. Globaal slaat op de onderzoekspopulatie. Alle handicaps en alle woonvormen moeten erin zitten. Caroline Tack heeft dergelijk onderzoek ondernomen. Ze verdiepte bovendien eerder onderzoek van Persephone rond de ontoegankelijkheid van vluchthuizen.
Persephone gaat in op de stereotypen rond mannen en vrouwen met een handicap. Die stereotypen hebben verregaande gevolgen op het vlak van werk, gezin en geweld. Daarna rijst de vraag hoe het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de Rechten van Personen met een Handicap kan worden ingezet om deze stereotypen uit de wereld te krijgen.
Het boek is gegroeid uit de ervaringsdeskundigheid van vrouwen met een handicap. Het bevat een schat aan adviezen, niet alleen voor andere vrouwen met een handicap, ook voor de maatschappij, de overheid én voor onderzoekers. De bijlagen ‘Anders omgaan met agressie’ en ‘Hulp om de stilte te doorbreken’ zijn van belang voor iedereen.
Persephone vzw
Persephone vzw, vereniging van vrouwen met een handicap of een chronische
invaliderende ziekte, werkt sinds 1995 voor en door vrouwen met een handicap.
De vereniging kiest voor belangenbehartiging en sensibilisatie, zelfhulp
en informatieverspreiding. Deze doelstellingen worden nagestreefd voor onder
andere privacy en hulp, assertiviteit en zelfredzaamheid, geweld tegen vrouwen,
recht op seksualiteit, recht op moederschap en werkgelegenheid. Persephone
vzw is de eerste en nog steeds enige vereniging voor vrouwen met een handicap
in België. Ze draait sinds haar ontstaan honderd procent op ervaringsdeskundige
vrijwilligers.
Caroline Tack
Caroline Tack studeerde pedagogische wetenschappen, afstudeerrichting orthopedagogiek.
Haar masterproef ligt aan de basis van deze publicatie.
Geweld tegen vrouwen met een handicap – Deel 2
Er is nood aan globaal wetenschappelijk onderzoek rond geweld, specifiek tegen vrouwen met een handicap. Globaal slaat op de onderzoekspopulatie. Alle handicaps en alle woonvormen moeten erin zitten. Caroline Tack heeft dergelijk onderzoek ondernomen. Ze verdiepte bovendien eerder onderzoek van Persephone rond de ontoegankelijkheid van vluchthuizen.
Persephone gaat in op de stereotypen rond mannen en vrouwen met een handicap. Die stereotypen hebben verregaande gevolgen op het vlak van werk, gezin en geweld. Daarna rijst de vraag hoe het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de Rechten van Personen met een Handicap kan worden ingezet om deze stereotypen uit de wereld te krijgen.
Het boek is gegroeid uit de ervaringsdeskundigheid van vrouwen met een handicap. Het bevat een schat aan adviezen, niet alleen voor andere vrouwen met een handicap, ook voor de maatschappij, de overheid én voor onderzoekers. De bijlagen ‘Anders omgaan met agressie’ en ‘Hulp om de stilte te doorbreken’ zijn van belang voor iedereen.
Persephone vzw
Persephone vzw, vereniging van vrouwen met een handicap of een chronische
invaliderende ziekte, werkt sinds 1995 voor en door vrouwen met een handicap.
De vereniging kiest voor belangenbehartiging en sensibilisatie, zelfhulp
en informatieverspreiding. Deze doelstellingen worden nagestreefd voor onder
andere privacy en hulp, assertiviteit en zelfredzaamheid, geweld tegen vrouwen,
recht op seksualiteit, recht op moederschap en werkgelegenheid. Persephone
vzw is de eerste en nog steeds enige vereniging voor vrouwen met een handicap
in België. Ze draait sinds haar ontstaan honderd procent op ervaringsdeskundige
vrijwilligers.
Caroline Tack
Caroline Tack studeerde pedagogische wetenschappen, afstudeerrichting orthopedagogiek.
Haar masterproef ligt aan de basis van deze publicatie.
Wit krijt schrijft beter. Schoolloopbanen van allochtone jongeren in beeld
De auteurs maken een indringende vergelijking tussen de schoolloopbaan van allochtonen en die van autochtonen en zoeken naar mogelijke verklaringen voor de grote onderwijsachterstand van allochtone jongeren. Is deze achterstand een gevolg van de slechtere sociaal-economische omstandigheden waarin deze jongeren opgroeien? Is het omdat zij en hun ouders minder vertrouwd zijn met onze cultuur en teveel vasthouden aan hun eigen cultuur? Is het veeleer een gevolg van een tekort aan mentale en praktische ondersteuning van het sociale milieu waarin ze opgroeien?
Zie ook deel 2 en 3 in dit onderzoek naar de onderwijs- en arbeidsloopbanen van allochtonen in Vlaanderen:
Ignace Glorieux is hoogleraar sociologie aan de Vrije Universiteit Brussel en lid van de Onderzoeksgroep TOR – Tempus Omnia Revelat van deze universiteit en van de interuniversitaire onderzoeksgroep SONAR – Studiegroep van ONderwijs naar ARbeidsmarkt. Nils Duquet, Ilse Laurijssen en Youlis Van Dorsselaer zijn onderzoeker bij TOR.
Wit krijt schrijft beter. Schoolloopbanen van allochtone jongeren in beeld
De auteurs maken een indringende vergelijking tussen de schoolloopbaan van allochtonen en die van autochtonen en zoeken naar mogelijke verklaringen voor de grote onderwijsachterstand van allochtone jongeren. Is deze achterstand een gevolg van de slechtere sociaal-economische omstandigheden waarin deze jongeren opgroeien? Is het omdat zij en hun ouders minder vertrouwd zijn met onze cultuur en teveel vasthouden aan hun eigen cultuur? Is het veeleer een gevolg van een tekort aan mentale en praktische ondersteuning van het sociale milieu waarin ze opgroeien?
Zie ook deel 2 en 3 in dit onderzoek naar de onderwijs- en arbeidsloopbanen van allochtonen in Vlaanderen:
Ignace Glorieux is hoogleraar sociologie aan de Vrije Universiteit Brussel en lid van de Onderzoeksgroep TOR – Tempus Omnia Revelat van deze universiteit en van de interuniversitaire onderzoeksgroep SONAR – Studiegroep van ONderwijs naar ARbeidsmarkt. Nils Duquet, Ilse Laurijssen en Youlis Van Dorsselaer zijn onderzoeker bij TOR.