Beleidsmatig duikt de roep om schaalverandering in het politie- en het justitiedomein te pas en te onpas de kop op. In België wordt gedacht aan een vermindering van het aantal gerechtelijke arrondissementen. Hierdoor zou het parket efficiënter en vooral kostenbesparender moeten gaan werken. Voor de politie zou de inkapseling van kleine zones in grotere politiezones, en een algemene drastische beperking van het aantal politiezones, economische schaalvoordelen kunnen realiseren en concurrentiële diensten kunnen uitschakelen. In Nederland komt er één Nationale Politie met één korpschef die tien territoriale eenheden kent. Van regio’s zal dan geen sprake meer zijn.

De ratio achter deze schaalveranderingen is meestal het spreiden van kosten, het vergroten van netwerking tussen diensten en het ontsluiten van informatiestromen.

Dit Cahier onderzoekt de huidige tendensen inzake schaalveranderingen in het politie- en justitiedomein. Het onderzoekt de voor- en nadelen en gaat een discussie aan over de wenselijkheid en/of haalbaarheid ervan.

Stalkingincidenten beoordelen is geen sinecure. Vaak zijn slachtoffers bang dat de stalker hen fysiek zal aanvallen. In een aantal gevallen gebeurt dat ook effectief. Politiemensen, hulpverleners en magistraten worden dagelijks geconfronteerd met prangende vragen zoals: “Over welk misdrijf gaat het hier eigenlijk?”, “Loopt het slachtoffer effectief een risico op geweld door de verdachte?”, “Welke elementen spelen een rol bij een escalatie in fysiek geweld?”, enz.

In dit boek wordt stalking in België voor het eerst wetenschappelijk onderzocht. Meer bepaald worden de risicofactoren voor fysiek geweld in kaart gebracht op basis van beschikbare politie-informatie. Eerst wordt het fenomeen stalking grondig beschreven. Achtereenvolgens komen de ontstaansgeschiedenis, de strafbaarstelling en de kenmerken van stalking aan bod. Vervolgens wordt een beeld geschetst van de slachtoffers en de daders van stalking. In principe kan iedereen slachtoffer worden van stalking. Ook stalkers worden getypeerd door diversiteit. Doorheen verschillende onderzoeken tekenen zich echter enkele tendensen af die nuttig kunnen zijn in functie van het ontwikkelen van een gepaste interventiestrategie. Daarna wordt dieper ingegaan op elementen die mogelijk gerelateerd zijn met fysiek geweld bij stalking. Een analyse van parketdossiers en een test bij politiemensen resulteerde in een risicofactorenmodel dat perspectieven biedt voor de praktijk.

Anne Groenen is doctor in de criminologische wetenschappen. Zij heeft jarenlange ervaring bij de politie als criminaliteitsanalyst en beleidsadviseur. In het verleden heeft zij onder meer gewerkt als wetenschappelijk medewerker in onderzoeken naar steaming en de afhandeling van jeugddelinquentie. Sinds 2003 is zij verbonden aan het vak onderzoeksmethoden in de criminologische wetenschappen aan de Faculteit Rechtsgeleerdheid, Afdeling Strafrecht, strafvordering en criminologie van de K.U.Leuven.

Verder is ze lid van de Modena Group on Stalking, de indicatiecommissie van het Basta alarmeringsproject in Leuven, de Denktank inzake intrafamiliaal geweld van de provincie Limburg en participeert ze in talrijke projecten in het domein van intrafamiliaal geweld en stalking.