Van overleven naar vrijheid. Herstel na narcistisch misbruik
Aan de hand van e-mailuitwisselingen en neergeschreven coachinggesprekken brengt dit boek stap voor stap het verhaal en het groeiproces van Niels, die zich met de hulp van narcismecoach Mieke wist los te maken uit de greep van een narcistische vriendschap. Niels ontdekte welke patronen uit zijn kindertijd hem voor toxisch gedrag kwetsbaar maakten, leerde grenzen stellen, en vond de weg naar zichzelf terug.
Met persoonlijke inzichten en concrete handvatten biedt het boek een unieke inkijk in herstel na narcistisch misbruik en toont hoe heling, zelfliefde en emotionele vrijheid weer mogelijk worden. Van overleven naar vrijheid dient daarom zowel als een baken van herkenning, maar ook als een praktische gids voor iedereen die de gevolgen van narcisme wil overwinnen en zijn eigen kracht wil terugvinden.
Mieke Baudelet, voormalig leerkracht, begeleidt als narcismecoach mensen in hun herstel na narcistisch misbruik. Vanuit eigen ervaring weet ze hoe belangrijk bewustwording en zelfliefde zijn. Met dit boek wil ze kracht, inzicht en hoop aanreiken aan wie opnieuw wil helen en groeien.
Niels Noppe (pseudoniem) werkte mee aan dit boek als inhoudelijk meelezer en denker. Zijn inzichten en correspondentie vormden een waardevolle aanvulling.
Van overleven naar vrijheid. Herstel na narcistisch misbruik
Aan de hand van e-mailuitwisselingen en neergeschreven coachinggesprekken brengt dit boek stap voor stap het verhaal en het groeiproces van Niels, die zich met de hulp van narcismecoach Mieke wist los te maken uit de greep van een narcistische vriendschap. Niels ontdekte welke patronen uit zijn kindertijd hem voor toxisch gedrag kwetsbaar maakten, leerde grenzen stellen, en vond de weg naar zichzelf terug.
Met persoonlijke inzichten en concrete handvatten biedt het boek een unieke inkijk in herstel na narcistisch misbruik en toont hoe heling, zelfliefde en emotionele vrijheid weer mogelijk worden. Van overleven naar vrijheid dient daarom zowel als een baken van herkenning, maar ook als een praktische gids voor iedereen die de gevolgen van narcisme wil overwinnen en zijn eigen kracht wil terugvinden.
Mieke Baudelet, voormalig leerkracht, begeleidt als narcismecoach mensen in hun herstel na narcistisch misbruik. Vanuit eigen ervaring weet ze hoe belangrijk bewustwording en zelfliefde zijn. Met dit boek wil ze kracht, inzicht en hoop aanreiken aan wie opnieuw wil helen en groeien.
Niels Noppe (pseudoniem) werkte mee aan dit boek als inhoudelijk meelezer en denker. Zijn inzichten en correspondentie vormden een waardevolle aanvulling.
The one straw revolution. De filosofie van natuurlijke landbouw
Masanobu Fukuoka (1913-2008, Iyo, Japan) was een veelbelovend microbioloog die in een lab voor plantenziekten van de douane in Yokohama werkte. Na een bijna fatale longontsteking en daaropvolgende depressie op 25-jarige leeftijd kreeg hij een diep besef van de volmaaktheid van de natuur en de vernietiging ervan door menselijk ingrijpen, en gooide hij zijn leven helemaal om. Hij diende zijn ontslag in, keerde terug naar zijn geboortestreek en werd landbouwer. Na jaren van afzondering publiceerde hij artikels over zijn landbouwpraktijk, sprak hij erover op de nationale televisie en verwierf hij nationale bekendheid in Japan. Hij trok ook de aandacht van jongeren van over de hele wereld die zijn boerderij bezochten en in ruil voor kost en inwoon op zijn rijstvelden en in zijn boomgaard werkten, terwijl ze van hem leerden. Het was de tijd van de hippies, de dreiging van een nucleaire oorlog, en van de terugkeer naar de natuur.
In 1975 schreef Masanobu Fukuoka de Japanse voorloper van The One-Straw Revolution: わら一本の革命。自然農法。(Wara ippon no kakumei. Shizen nouhou.). Enkele jaren later werd de Engelstalige bewerking van dit werk geredigeerd door een van zijn Amerikaanse leerlingen, Larry Korn.
Een halve eeuw later, in tijden van covid, landbouw- en voedselcrisissen, en verregaande ‘wetenschappelijke’ ingrepen in de natuur, klinkt Fukuoka’s kritiek op academische kennis en wetenschap, op het voedsel- en landbouwbeleid van overheden, en op geopolitiek brandend actueel.
In dit boek neemt Masanobu Fukuoka je mee langs zijn rijstvelden en citrusboomgaard, terwijl hij zijn holistische filosofie en natuurlijke landbouwpraktijken uit de doeken doet. Hij maakt duidelijk dat natuurlijk voedsel onlosmakelijk verbonden is met natuurlijke landbouw en met de mens die zijn natuurlijke intuïtie cultiveert en zo min mogelijk ingrijpt in de natuur. Landbouw is voor Fukuoka een bezielde praktijk die de eenheid tussen mens en natuur kan herstellen en kan zorgen voor overvloed.
Deze Nederlandse editie, van de hand van Sarah Van Camp, bevat de integrale vertaling van de Engelse tekst en van het laatste hoofdstuk van de Japanse versie, waarin Fukuoka zijn reis naar Californië in 1981 beschrijft.
Sarah Van Camp studeerde af als japanoloog in 1991 en behaalde een postgraduaat literair vertalen in 2018 aan de KU Leuven. Ze vertaalt uit het Japans en uit het Engels. Eerder verschenen bij Garant/Maklu boeken van haar over de Japanse taal.
The one straw revolution. De filosofie van natuurlijke landbouw
Masanobu Fukuoka (1913-2008, Iyo, Japan) was een veelbelovend microbioloog die in een lab voor plantenziekten van de douane in Yokohama werkte. Na een bijna fatale longontsteking en daaropvolgende depressie op 25-jarige leeftijd kreeg hij een diep besef van de volmaaktheid van de natuur en de vernietiging ervan door menselijk ingrijpen, en gooide hij zijn leven helemaal om. Hij diende zijn ontslag in, keerde terug naar zijn geboortestreek en werd landbouwer. Na jaren van afzondering publiceerde hij artikels over zijn landbouwpraktijk, sprak hij erover op de nationale televisie en verwierf hij nationale bekendheid in Japan. Hij trok ook de aandacht van jongeren van over de hele wereld die zijn boerderij bezochten en in ruil voor kost en inwoon op zijn rijstvelden en in zijn boomgaard werkten, terwijl ze van hem leerden. Het was de tijd van de hippies, de dreiging van een nucleaire oorlog, en van de terugkeer naar de natuur.
In 1975 schreef Masanobu Fukuoka de Japanse voorloper van The One-Straw Revolution: わら一本の革命。自然農法。(Wara ippon no kakumei. Shizen nouhou.). Enkele jaren later werd de Engelstalige bewerking van dit werk geredigeerd door een van zijn Amerikaanse leerlingen, Larry Korn.
Een halve eeuw later, in tijden van covid, landbouw- en voedselcrisissen, en verregaande ‘wetenschappelijke’ ingrepen in de natuur, klinkt Fukuoka’s kritiek op academische kennis en wetenschap, op het voedsel- en landbouwbeleid van overheden, en op geopolitiek brandend actueel.
In dit boek neemt Masanobu Fukuoka je mee langs zijn rijstvelden en citrusboomgaard, terwijl hij zijn holistische filosofie en natuurlijke landbouwpraktijken uit de doeken doet. Hij maakt duidelijk dat natuurlijk voedsel onlosmakelijk verbonden is met natuurlijke landbouw en met de mens die zijn natuurlijke intuïtie cultiveert en zo min mogelijk ingrijpt in de natuur. Landbouw is voor Fukuoka een bezielde praktijk die de eenheid tussen mens en natuur kan herstellen en kan zorgen voor overvloed.
Deze Nederlandse editie, van de hand van Sarah Van Camp, bevat de integrale vertaling van de Engelse tekst en van het laatste hoofdstuk van de Japanse versie, waarin Fukuoka zijn reis naar Californië in 1981 beschrijft.
Sarah Van Camp studeerde af als japanoloog in 1991 en behaalde een postgraduaat literair vertalen in 2018 aan de KU Leuven. Ze vertaalt uit het Japans en uit het Engels. Eerder verschenen bij Garant/Maklu boeken van haar over de Japanse taal.
Wouter heeft een heel leven in te halen. Ons leven voor en na Wouters ASS-diagnose op latere leeftijd
Toen we elkaar ontmoetten was Wouter 54 jaar oud. Pas op zijn 60e zou hij de diagnose ASS krijgen. Voordat hij de diagnose kreeg, vielen me bepaalde eigenaardigheden aan Wouter op. Toch had ik, als leerkracht in het speciaal onderwijs met kinderen met ASS in mijn klas, niet in de gaten dat hij ASS had. Wouter worstelde met heel wat onzekerheden, over waarom bepaalde gebeurtenissen in zijn leven niet goed waren gegaan. Zijn eigenaardigheden bemoeilijkten onze relatie soms zodanig dat hij hulp ging zoeken. Toen uiteindelijk de diagnose ASS viel, was er opluchting en viel de puzzel op zijn plaats.
Na zijn diagnose was het eerste wat hij tegen me zei: ‘Ik heb een heel leven in te halen.’ Een zin die me diep raakte. Zijn kijk op de wereld moest worden bijgesteld en in veel opzichten zelfs opnieuw worden geleerd. Hij was er heilig van overtuigd – en nu nog steeds – dat hij veel kan leren, veranderen en groeien. Aan de hand van een aantal voorbeelden en vragen aan Wouter ga ik dieper in op het begrip ASS en hoe ASS zich bij Wouter in het bijzonder manifesteert. Na zijn pensionering schreef Wouter zijn memoires. Wouters ‘dagboek’ biedt onthullende inzichten in zijn leven. Daarom werden ze ook in dit verhaal verweven.
Merle Peschel (pseudoniem), geboren in 1952 in Den Haag (Nederland), studeerde kunst en kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht, orthopedagogische visuele vormgeving aan de Hogeschool Maastricht en lerares speciaal onderwijs aan de Universiteit van Keulen.
Wouter heeft een heel leven in te halen. Ons leven voor en na Wouters ASS-diagnose op latere leeftijd
Toen we elkaar ontmoetten was Wouter 54 jaar oud. Pas op zijn 60e zou hij de diagnose ASS krijgen. Voordat hij de diagnose kreeg, vielen me bepaalde eigenaardigheden aan Wouter op. Toch had ik, als leerkracht in het speciaal onderwijs met kinderen met ASS in mijn klas, niet in de gaten dat hij ASS had. Wouter worstelde met heel wat onzekerheden, over waarom bepaalde gebeurtenissen in zijn leven niet goed waren gegaan. Zijn eigenaardigheden bemoeilijkten onze relatie soms zodanig dat hij hulp ging zoeken. Toen uiteindelijk de diagnose ASS viel, was er opluchting en viel de puzzel op zijn plaats.
Na zijn diagnose was het eerste wat hij tegen me zei: ‘Ik heb een heel leven in te halen.’ Een zin die me diep raakte. Zijn kijk op de wereld moest worden bijgesteld en in veel opzichten zelfs opnieuw worden geleerd. Hij was er heilig van overtuigd – en nu nog steeds – dat hij veel kan leren, veranderen en groeien. Aan de hand van een aantal voorbeelden en vragen aan Wouter ga ik dieper in op het begrip ASS en hoe ASS zich bij Wouter in het bijzonder manifesteert. Na zijn pensionering schreef Wouter zijn memoires. Wouters ‘dagboek’ biedt onthullende inzichten in zijn leven. Daarom werden ze ook in dit verhaal verweven.
Merle Peschel (pseudoniem), geboren in 1952 in Den Haag (Nederland), studeerde kunst en kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht, orthopedagogische visuele vormgeving aan de Hogeschool Maastricht en lerares speciaal onderwijs aan de Universiteit van Keulen.
Naar een pedagogiek van de beweeglijkheid
In Naar een pedagogiek van de beweeglijkheid nodigt Carolien Hermans ons uit om het onderwijs te heroverwegen door beweging, het ongeordende en de zintuiglijke ervaringen van het lichaam als uitgangspunt te nemen. Ze ziet onderwijs niet als een statisch proces van kennisoverdracht, maar als een dynamische beweging naar buiten, een uitnodiging om de wereld tegemoet te treden. Hermans pleit in dit boek voor een andere benadering van onderwijs: onderwijs dat het ongeregelde, het speelse, het magische en het lichamelijke omarmt.
Met de inzichten van denkers als Tim Ingold, Michel Serres en Jan Masschelein onderzoekt Hermans hoe onderwijs niet slechts een overdracht van kennis is, maar een gezamenlijke zoektocht, een ontmoetingsplek waar ideeën, lichamen en ervaringen elkaar voortdurend doorkruisen. Het is een plek van verbondenheid met de wereld om ons heen. Ze neemt ons mee op een verkenning van beweging: van dans tot luchtgetrappel, van vergeten gebaren zoals huppelen tot de mond niet enkel als vervoermiddel voor woorden, maar als een sensitief orgaan dat in voortdurende verbinding staat met de wereld. Ook lachen en fluisteren worden door Hermans gezien als vormen van belichaamd verzet in het onderwijs.
Dit boek is een pleidooi voor onderwijs in beweging: een onderwijs dat niet naar binnen is gekeerd, dat niet vasthoudt aan een uitsluitend mensgericht of ontwikkelingsgericht perspectief, maar dat ruimte biedt voor het onverwachte, het ongeordende en het wereldse. Het is een uitnodiging om op zwerftocht te gaan: te dolen langs kronkelende paden, waar verdwalen onontbeerlijk is en het vinden van oriëntatiepunten niet het doel maar het onderwijs zelf wordt.
Carolien Hermans studeerde aan de Radboud Universiteit Nijmegen en behaalde een master in Choreografie aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Ze promoveerde aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA) van de Universiteit Leiden, waar ze onderzoek deed naar dansimprovisatie en het creatieve spel van kinderen. Naast haar werk als schrijver van kinderboeken en essays, publiceert ze regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften. Als associate lector Muzikale Leerculturen is ze verbonden aan het Conservatorium van Amsterdam, waar ze ook lesgeeft. In 2022 verscheen haar boek Pedagogiek van het onderweg zijn, uitgegeven door Garant.
Naar een pedagogiek van de beweeglijkheid
In Naar een pedagogiek van de beweeglijkheid nodigt Carolien Hermans ons uit om het onderwijs te heroverwegen door beweging, het ongeordende en de zintuiglijke ervaringen van het lichaam als uitgangspunt te nemen. Ze ziet onderwijs niet als een statisch proces van kennisoverdracht, maar als een dynamische beweging naar buiten, een uitnodiging om de wereld tegemoet te treden. Hermans pleit in dit boek voor een andere benadering van onderwijs: onderwijs dat het ongeregelde, het speelse, het magische en het lichamelijke omarmt.
Met de inzichten van denkers als Tim Ingold, Michel Serres en Jan Masschelein onderzoekt Hermans hoe onderwijs niet slechts een overdracht van kennis is, maar een gezamenlijke zoektocht, een ontmoetingsplek waar ideeën, lichamen en ervaringen elkaar voortdurend doorkruisen. Het is een plek van verbondenheid met de wereld om ons heen. Ze neemt ons mee op een verkenning van beweging: van dans tot luchtgetrappel, van vergeten gebaren zoals huppelen tot de mond niet enkel als vervoermiddel voor woorden, maar als een sensitief orgaan dat in voortdurende verbinding staat met de wereld. Ook lachen en fluisteren worden door Hermans gezien als vormen van belichaamd verzet in het onderwijs.
Dit boek is een pleidooi voor onderwijs in beweging: een onderwijs dat niet naar binnen is gekeerd, dat niet vasthoudt aan een uitsluitend mensgericht of ontwikkelingsgericht perspectief, maar dat ruimte biedt voor het onverwachte, het ongeordende en het wereldse. Het is een uitnodiging om op zwerftocht te gaan: te dolen langs kronkelende paden, waar verdwalen onontbeerlijk is en het vinden van oriëntatiepunten niet het doel maar het onderwijs zelf wordt.
Carolien Hermans studeerde aan de Radboud Universiteit Nijmegen en behaalde een master in Choreografie aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Ze promoveerde aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA) van de Universiteit Leiden, waar ze onderzoek deed naar dansimprovisatie en het creatieve spel van kinderen. Naast haar werk als schrijver van kinderboeken en essays, publiceert ze regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften. Als associate lector Muzikale Leerculturen is ze verbonden aan het Conservatorium van Amsterdam, waar ze ook lesgeeft. In 2022 verscheen haar boek Pedagogiek van het onderweg zijn, uitgegeven door Garant.
Voorbij de schaduw – De vier seizoenen als gids voor levensvragen
Met de seizoenen als metafoor leidt dit boek je stap voor stap naar dit levensdoel. Het toont je door middel van praktische oefeningen en inzichten hoe je met moeilijke situaties, zoals het verliezen van een dierbare of het maken van moeilijke keuzes, kunt leren omgaan. Het gebruik van de natuur als inspiratiebron maakt dit boek origineel en vooral heel krachtig.
‘Op het ritme van de seizoenen en met de rijke symboliek van de natuur kan Voorbij de schaduw op je weg naar meer balans en naar dieper contact met je eigen potentieel een gids naar meer welzijn en geluk zijn. Stap voor stap, cyclus na cyclus. Met altijd het uitzicht op een nieuwe start.’
— Walter Krikilion, psychotherapeut en theoloog, stafmedewerker zingeving, ethiek en cliëntenparticipatie OPZ Geel.
Conny Ielegems was werkzaam in psychiatrische ziekenhuizen, in de Bijzondere Jeugdzorg en in de sector voor mensen met een mentale beperking. Ze is nu integratief humanistische psychotherapeute met een eigen praktijk. Eerder schreef ze al Een stap uit de duisternis (Cyclus, 2019).
Voorbij de schaduw – De vier seizoenen als gids voor levensvragen
Met de seizoenen als metafoor leidt dit boek je stap voor stap naar dit levensdoel. Het toont je door middel van praktische oefeningen en inzichten hoe je met moeilijke situaties, zoals het verliezen van een dierbare of het maken van moeilijke keuzes, kunt leren omgaan. Het gebruik van de natuur als inspiratiebron maakt dit boek origineel en vooral heel krachtig.
‘Op het ritme van de seizoenen en met de rijke symboliek van de natuur kan Voorbij de schaduw op je weg naar meer balans en naar dieper contact met je eigen potentieel een gids naar meer welzijn en geluk zijn. Stap voor stap, cyclus na cyclus. Met altijd het uitzicht op een nieuwe start.’
— Walter Krikilion, psychotherapeut en theoloog, stafmedewerker zingeving, ethiek en cliëntenparticipatie OPZ Geel.
Conny Ielegems was werkzaam in psychiatrische ziekenhuizen, in de Bijzondere Jeugdzorg en in de sector voor mensen met een mentale beperking. Ze is nu integratief humanistische psychotherapeute met een eigen praktijk. Eerder schreef ze al Een stap uit de duisternis (Cyclus, 2019).
Berichten uit de filosofentuin. Verhalen van troost, verbeelding en verwondering
Marie-J. (Mieke) Maerten, moeder van drie kinderen, behaalde met de masterproef ‘Levenskunst en lichamelijkheid in het late werk van Michel Foucault’ het diploma van master in de wijsbegeerte en de moraalwetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel. Sindsdien is deze levenskunst niet alleen meer studieobject maar een rode draad in haar leven en werk.
‘In deze berichten verschijnen de filosoof en de tuin als intieme vrienden, op zoek naar elkaars inzichten en wederzijds begrip.’ Jean Paul Van Bendegem
Berichten uit de filosofentuin. Verhalen van troost, verbeelding en verwondering
Marie-J. (Mieke) Maerten, moeder van drie kinderen, behaalde met de masterproef ‘Levenskunst en lichamelijkheid in het late werk van Michel Foucault’ het diploma van master in de wijsbegeerte en de moraalwetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel. Sindsdien is deze levenskunst niet alleen meer studieobject maar een rode draad in haar leven en werk.
‘In deze berichten verschijnen de filosoof en de tuin als intieme vrienden, op zoek naar elkaars inzichten en wederzijds begrip.’ Jean Paul Van Bendegem
Aanraking in tijden van huidhonger Met beklijvende verhalen van en voor jong en oud
Door COVID-19 beseffen en erkennen velen plots dat aanraking geen fijne surplus maar een essentieel verlangen was en is; dit niet alleen voor mensen die er kwaliteitsvolle familiale en vriendschapsrelaties op na houden.
Maar uiteraard was huidhonger ook eerder al een reëel gegeven. Daarom ontstond het concept voor dit boek reeds in januari 2020, dus enkele maanden voor het begin van de pandemie.
De auteur reikt in dit boek vele tips tot inspiratie aan om met huidhonger om te gaan. Vervolgens hoopt ze dat de lezer kracht en troost put uit de talloze beklijvende en veerkrachtige verhalen van jong én oud; van professionals en niet-professionals.
“Deze pandemie geeft ons de tijd om te reflecteren over onze maatschappij. Het biedt ons kansen om intimiteit meer toegankelijk te maken. Indien we daarin slagen, zullen we de mens in ons zorgsysteem gelukkiger maken, daar ben ik van overtuigd. In dit boek ontdekken we wat de waarde van intimiteit is, en hoe we die grondstof beter kunnen inzetten in onze maatschappij. Want de grote verbeteringen in geluk zullen we vinden in wat we onderweg vergeten waren. Laat dat net de vraag zijn die dit zeer waardevolle boek beantwoordt: hoe kunnen we de waarde van intimiteit in al onze contacten herstellen?”
(Wim Slabbinck, auteur van het voorwoord)
Els Messelis is gerontoloog, maatschappelijk werker & (co-)auteur van meerdere boeken rond ouder worden. Ze is als docent verbonden aan Odisee Advanced Education in Brussel. Daarnaast is ze zaakvoerder van Lachesis, een onderzoeksen begeleidingskantoor van en voor 50-plussers met zetel in Gent. Haar expertisedomeinen zijn: intimiteit, seksualiteit en huidhonger op latere leeftijd; (seksueel) grensoverschrijdend gedrag in de ouderenzorg; voorbereiding op pensioen en creatief aan de slag met levensverhalen.
Aanraking in tijden van huidhonger Met beklijvende verhalen van en voor jong en oud
Door COVID-19 beseffen en erkennen velen plots dat aanraking geen fijne surplus maar een essentieel verlangen was en is; dit niet alleen voor mensen die er kwaliteitsvolle familiale en vriendschapsrelaties op na houden.
Maar uiteraard was huidhonger ook eerder al een reëel gegeven. Daarom ontstond het concept voor dit boek reeds in januari 2020, dus enkele maanden voor het begin van de pandemie.
De auteur reikt in dit boek vele tips tot inspiratie aan om met huidhonger om te gaan. Vervolgens hoopt ze dat de lezer kracht en troost put uit de talloze beklijvende en veerkrachtige verhalen van jong én oud; van professionals en niet-professionals.
“Deze pandemie geeft ons de tijd om te reflecteren over onze maatschappij. Het biedt ons kansen om intimiteit meer toegankelijk te maken. Indien we daarin slagen, zullen we de mens in ons zorgsysteem gelukkiger maken, daar ben ik van overtuigd. In dit boek ontdekken we wat de waarde van intimiteit is, en hoe we die grondstof beter kunnen inzetten in onze maatschappij. Want de grote verbeteringen in geluk zullen we vinden in wat we onderweg vergeten waren. Laat dat net de vraag zijn die dit zeer waardevolle boek beantwoordt: hoe kunnen we de waarde van intimiteit in al onze contacten herstellen?”
(Wim Slabbinck, auteur van het voorwoord)
Els Messelis is gerontoloog, maatschappelijk werker & (co-)auteur van meerdere boeken rond ouder worden. Ze is als docent verbonden aan Odisee Advanced Education in Brussel. Daarnaast is ze zaakvoerder van Lachesis, een onderzoeksen begeleidingskantoor van en voor 50-plussers met zetel in Gent. Haar expertisedomeinen zijn: intimiteit, seksualiteit en huidhonger op latere leeftijd; (seksueel) grensoverschrijdend gedrag in de ouderenzorg; voorbereiding op pensioen en creatief aan de slag met levensverhalen.
#HetGevoelGeadopteerd
Dit boek, dat heel open en onbevooroordeeld 8 getuigenissen en verhalen van geadopteerden brengt, zonder eenzijdige morele boodschappen rond adoptie, wil daartoe een waardevolle bijdrage zijn.
San-Ho Correwyn is gewezen voorzitter van vzw Triobla, gewezen mede-oprichter van Geadopteerd.be, gewezen bestuurslid van BAK (BelgianAdopteesfromKorea) en reeds geruime tijd geëngageerd in de behartiging van de belangen van geadopteerden.
Pia Dejonckheere is sociaal werker. Ze was meer dan 30 jaar werkzaam in de adoptiesector, waaronder het grootste gedeelte bij vzw Triobla. Daar had ze als adoptiecoach een blog waarin ze verhalen van geadopteerden neerschreef. Een aantal ervan worden hier opnieuw gepubliceerd.
#HetGevoelGeadopteerd
Dit boek, dat heel open en onbevooroordeeld 8 getuigenissen en verhalen van geadopteerden brengt, zonder eenzijdige morele boodschappen rond adoptie, wil daartoe een waardevolle bijdrage zijn.
San-Ho Correwyn is gewezen voorzitter van vzw Triobla, gewezen mede-oprichter van Geadopteerd.be, gewezen bestuurslid van BAK (BelgianAdopteesfromKorea) en reeds geruime tijd geëngageerd in de behartiging van de belangen van geadopteerden.
Pia Dejonckheere is sociaal werker. Ze was meer dan 30 jaar werkzaam in de adoptiesector, waaronder het grootste gedeelte bij vzw Triobla. Daar had ze als adoptiecoach een blog waarin ze verhalen van geadopteerden neerschreef. Een aantal ervan worden hier opnieuw gepubliceerd.
Dieren in de hulpverlening. Narratief ontwerp van een een hulpverleningscontext met dieren in de hoofdrol.
Met een narratieve benadering verkennen we de elementen van een hulpverleningscontext die van cruciaal belang blijken om de integriteit van de cliënten – en de dieren waarmee wordt gewerkt – te vrijwaren, maar vooral om hulpverleningsdoelstellingen te behalen.
De lezer wordt meegenomen in kleurrijke voorbeelden, beelden , narratieven en verhalen uit de praktijk. (‘narratief’ en ‘verhaal’ zijn synoniemen)
Katrien Kintaert concentreert zich sinds 1998 op het professioneel inzetten van dieren in de hulpverlening. Niet enkel de onderliggende therapeutische mechanismen, maar ook de biotoop waarin het begeleiden via dieren zich afspeelt, werd gedurende vele jaren verkend en uitgebouwd. Ze werkte een ecocentrisch model uit dat zowel voor de dieren, de cliënten alsook voor de omgeving wordt geïmplementeerd. Het resultaat is een soevereine biotoop waarin doelstellingen van en voor cliënten voorop staan.
Naast de creatie van een 2-jarige opleiding (2004 tot heden) in dit vakgebied, publiceerde ze in 2012 ‘Begeleidend werken met assistentie van dieren. Een inleiding’.
Dieren in de hulpverlening. Narratief ontwerp van een een hulpverleningscontext met dieren in de hoofdrol.
Met een narratieve benadering verkennen we de elementen van een hulpverleningscontext die van cruciaal belang blijken om de integriteit van de cliënten – en de dieren waarmee wordt gewerkt – te vrijwaren, maar vooral om hulpverleningsdoelstellingen te behalen.
De lezer wordt meegenomen in kleurrijke voorbeelden, beelden , narratieven en verhalen uit de praktijk. (‘narratief’ en ‘verhaal’ zijn synoniemen)
Katrien Kintaert concentreert zich sinds 1998 op het professioneel inzetten van dieren in de hulpverlening. Niet enkel de onderliggende therapeutische mechanismen, maar ook de biotoop waarin het begeleiden via dieren zich afspeelt, werd gedurende vele jaren verkend en uitgebouwd. Ze werkte een ecocentrisch model uit dat zowel voor de dieren, de cliënten alsook voor de omgeving wordt geïmplementeerd. Het resultaat is een soevereine biotoop waarin doelstellingen van en voor cliënten voorop staan.
Naast de creatie van een 2-jarige opleiding (2004 tot heden) in dit vakgebied, publiceerde ze in 2012 ‘Begeleidend werken met assistentie van dieren. Een inleiding’.
Gedurfde vragen. De antwoorden die je nog niet eerder kreeg over autisme
In ‘Gedurfde vragen: de antwoorden die je nog niet eerder kreeg over autisme’ beantwoordt Sam Peeters meer dan 50 van deze vragen: rond autisme, rust en onrust, opgroeien en gezinsleven, het dagelijks leven met autisme, op school, samen leven en genieten, vrije tijd en uitgaan, aan het werk en de toekomst.
Hij doet dat vanuit eigen ervaringen en kennis, met respect, eerlijk en vooral met nuance. Soms zijn het kritische, praktische, positieve of filosofische vragen. Vaak zijn het ook ongewone, harde, bizarre, ongepaste of gedurfde vragen. Meer dan genoeg stof dus om over na te denken, herkenning te vinden en zelf mee aan de slag te gaan.
Sam leeft samen met zijn vrouw Roos en hun kat. Hij is maatschappelijk assistent en schrijft al 12 jaar de succesvolle blog Tistje.com. Hij publiceert regelmatig in tijdschriften over autisme en engageert zich volop als ervaringswerker bij verschillende belangenverenigingen.
Gedurfde vragen. De antwoorden die je nog niet eerder kreeg over autisme
In ‘Gedurfde vragen: de antwoorden die je nog niet eerder kreeg over autisme’ beantwoordt Sam Peeters meer dan 50 van deze vragen: rond autisme, rust en onrust, opgroeien en gezinsleven, het dagelijks leven met autisme, op school, samen leven en genieten, vrije tijd en uitgaan, aan het werk en de toekomst.
Hij doet dat vanuit eigen ervaringen en kennis, met respect, eerlijk en vooral met nuance. Soms zijn het kritische, praktische, positieve of filosofische vragen. Vaak zijn het ook ongewone, harde, bizarre, ongepaste of gedurfde vragen. Meer dan genoeg stof dus om over na te denken, herkenning te vinden en zelf mee aan de slag te gaan.
Sam leeft samen met zijn vrouw Roos en hun kat. Hij is maatschappelijk assistent en schrijft al 12 jaar de succesvolle blog Tistje.com. Hij publiceert regelmatig in tijdschriften over autisme en engageert zich volop als ervaringswerker bij verschillende belangenverenigingen.
Leven met een chronische aandoening. Patiënten aan het woord
An Debaene liet zestien personen aan het woord die getuigden over hun ziekte. Daarmee hoopte zij die overeenkomsten en parallellen te vinden. Met dit boek wil zij de persoon met een chronische aandoening erkenning geven, personen met verschillende chronische aandoeningen dichter bij elkaar brengen en de samenleving wijzen op de verschillende aspecten die het welbevinden en de levenskwaliteit van de chronisch zieke mee bepalen. Wat ervaren zij hetzelfde, wat bindt hen en hoe zouden zij een steun kunnen betekenen voor elkaar? Maar ook, wat kunnen anderen, niet chronisch zieken en zorgverleners ‘mee-dragen’ en doen.
An Debaene is licentiaat in de communicatiewetenschappen (KULeuven) en contextueel therapeut (Leren over Leven). Zij lijdt aan een chronische aandoening en is daardoor ervaringsdeskundige. Dit boek steunt op haar wetenschappelijk onderzoek aan het Centrum voor Huisartsgeneeskunde van de Universiteit Antwerpen, onder leiding van prof. dr. Hilde Bastiaens en dr. Luc Debaene.
Leven met een chronische aandoening. Patiënten aan het woord
An Debaene liet zestien personen aan het woord die getuigden over hun ziekte. Daarmee hoopte zij die overeenkomsten en parallellen te vinden. Met dit boek wil zij de persoon met een chronische aandoening erkenning geven, personen met verschillende chronische aandoeningen dichter bij elkaar brengen en de samenleving wijzen op de verschillende aspecten die het welbevinden en de levenskwaliteit van de chronisch zieke mee bepalen. Wat ervaren zij hetzelfde, wat bindt hen en hoe zouden zij een steun kunnen betekenen voor elkaar? Maar ook, wat kunnen anderen, niet chronisch zieken en zorgverleners ‘mee-dragen’ en doen.
An Debaene is licentiaat in de communicatiewetenschappen (KULeuven) en contextueel therapeut (Leren over Leven). Zij lijdt aan een chronische aandoening en is daardoor ervaringsdeskundige. Dit boek steunt op haar wetenschappelijk onderzoek aan het Centrum voor Huisartsgeneeskunde van de Universiteit Antwerpen, onder leiding van prof. dr. Hilde Bastiaens en dr. Luc Debaene.
Opvoeding en onderwijs tussen geduld en ongeduld
Een open zoektocht naar wat geduld en ongeduld in onze steeds snellere tijd betekenen voor opvoeding en onderwijs.
Een podcast-interview met Taco Visser
Een serie vlogs over dit boek
Een artikel van de auteur over dit onderwerp in Pedagogiek in Praktijk
Joop Berding is pedagoog. Hij werkte vele jaren in en rond het onderwijs, onder andere als onderwijzer, beleidsmedewerker, praktijkonderzoeker, hogeschooldocent en auteur. Eerder publiceerde hij een aantal boeken en artikelen over Korczak, Dewey en Arendt.
De website van de auteur
Onlangs verscheen zijn nieuwste boek in het Engels over Janusz Korczak
Opvoeding en onderwijs tussen geduld en ongeduld
Een open zoektocht naar wat geduld en ongeduld in onze steeds snellere tijd betekenen voor opvoeding en onderwijs.
Een podcast-interview met Taco Visser
Een serie vlogs over dit boek
Een artikel van de auteur over dit onderwerp in Pedagogiek in Praktijk
Joop Berding is pedagoog. Hij werkte vele jaren in en rond het onderwijs, onder andere als onderwijzer, beleidsmedewerker, praktijkonderzoeker, hogeschooldocent en auteur. Eerder publiceerde hij een aantal boeken en artikelen over Korczak, Dewey en Arendt.
De website van de auteur
Onlangs verscheen zijn nieuwste boek in het Engels over Janusz Korczak