Epidemieën, hun impact en hun bestrijding. – Een historisch overzicht met actualiteitswaarde (Cahiers GGG, Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg nr. 15)
€ 30,00
Nooit eerder heeft een pandemie een zo grote invloed gehad op de wereldbevolking als geheel als de COVID-19-pandemie, ook wel bekend als de coronapandemie. Sinds de uitbraak eind 2019 in China – vandaar het getal 19 – zijn reeds miljoenen mensen gestorven, maar het zijn vooral de maatregelen die de regeringen hebben genomen die ons dagelijks leven hebben beïnvloed: het verplicht dragen van mondkapjes, reis- en recreatieverboden en het nagenoeg onmogelijk maken van contact met andere mensen die niet bij ons thuis wonen. Nog altijd domineert de berichtgeving van deze ziekte het dagelijks nieuws.
Toch is dit niet de eerste pandemie die de wereld getroffen heeft, verre van dat. Sinds de ‘pest’ van Athene, 2500 jaar geleden – de eerste epidemie die schriftelijk is vastgelegd – is de wereld regelmatig opgeschrikt door weer nieuwe ziekten en epidemieën, meestal afkomstig van elders, die soms hele continenten konden treffen. Vaak werd daarbij een nog groter deel van de bevolking getroffen dan in onze huidige pandemie. Desastreus was de ‘Zwarte Dood’, de beruchte pestepidemie die Europa rond het midden van de veertiende eeuw trof; soms stierf het grootste deel van de bevolking in een gebied uit. De indianen werden veel meer getroffen door mazelen dan Spaanse zwaarden; de Europeanen op hun beurt – zij het op kleinere schaal – door syfilis. Ruim honderd jaar geleden veroorzaakte de Spaanse Griep (die overigens niet in Spanje is begonnen) meer slachtoffers dan de Eerste Wereldoorlog.
In dit boek komen deze epidemieën aan bod. Vanuit verschillende gezichtspunten worden ze besproken: de symptomen, de aanvankelijke machteloosheid, de maatregelen van de regeringen, het uiteindelijke succes van de geneeskunde en de nasleep.
We weten nu dat niet Apollo, Asklepios of God maar virussen verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, maar het heeft eeuwen geduurd voordat we dit inzicht hadden. Tegenwoordig lijkt de COVID-19-pandemie op zijn retour: de cijfers dalen en maatregelen worden versoepeld, maar de belangrijkste reden is dat er steeds meer mensen gevaccineerd zijn. Vaccinatie is een uitvinding die dateert uit het eind van de achttiende eeuw en werd vanaf 1800 met succes overal toegepast. Ook nu.
Cornelis van Tilburg is classicus aan de Universiteit Leiden, waar hij werkzaam is als onderzoeker bij Griekse en Latijnse Talen en Culturen. Naast zijn onderzoek naar verkeerscirculatie en stadshygiëne in de Grieks-Romeinse wereld is hij eindredacteur van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg.
Vincent Van Roy is historicus. Hij specialiseerde zich tijdens zijn doctoraatsonderzoek in de medische geschiedenis, meer specifiek de circulatiemechanismen van medische kennis doorheen de vroegmoderne periode. Hij is redactiecoördinator van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg en actief medewerker in het Antwerpse Museum Lambotte.
Toch is dit niet de eerste pandemie die de wereld getroffen heeft, verre van dat. Sinds de ‘pest’ van Athene, 2500 jaar geleden – de eerste epidemie die schriftelijk is vastgelegd – is de wereld regelmatig opgeschrikt door weer nieuwe ziekten en epidemieën, meestal afkomstig van elders, die soms hele continenten konden treffen. Vaak werd daarbij een nog groter deel van de bevolking getroffen dan in onze huidige pandemie. Desastreus was de ‘Zwarte Dood’, de beruchte pestepidemie die Europa rond het midden van de veertiende eeuw trof; soms stierf het grootste deel van de bevolking in een gebied uit. De indianen werden veel meer getroffen door mazelen dan Spaanse zwaarden; de Europeanen op hun beurt – zij het op kleinere schaal – door syfilis. Ruim honderd jaar geleden veroorzaakte de Spaanse Griep (die overigens niet in Spanje is begonnen) meer slachtoffers dan de Eerste Wereldoorlog.
In dit boek komen deze epidemieën aan bod. Vanuit verschillende gezichtspunten worden ze besproken: de symptomen, de aanvankelijke machteloosheid, de maatregelen van de regeringen, het uiteindelijke succes van de geneeskunde en de nasleep.
We weten nu dat niet Apollo, Asklepios of God maar virussen verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, maar het heeft eeuwen geduurd voordat we dit inzicht hadden. Tegenwoordig lijkt de COVID-19-pandemie op zijn retour: de cijfers dalen en maatregelen worden versoepeld, maar de belangrijkste reden is dat er steeds meer mensen gevaccineerd zijn. Vaccinatie is een uitvinding die dateert uit het eind van de achttiende eeuw en werd vanaf 1800 met succes overal toegepast. Ook nu.
Cornelis van Tilburg is classicus aan de Universiteit Leiden, waar hij werkzaam is als onderzoeker bij Griekse en Latijnse Talen en Culturen. Naast zijn onderzoek naar verkeerscirculatie en stadshygiëne in de Grieks-Romeinse wereld is hij eindredacteur van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg.
Vincent Van Roy is historicus. Hij specialiseerde zich tijdens zijn doctoraatsonderzoek in de medische geschiedenis, meer specifiek de circulatiemechanismen van medische kennis doorheen de vroegmoderne periode. Hij is redactiecoördinator van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg en actief medewerker in het Antwerpse Museum Lambotte.
Epidemieën, hun impact en hun bestrijding. – Een historisch overzicht met actualiteitswaarde (Cahiers GGG, Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg nr. 15)
€ 30,00
Nooit eerder heeft een pandemie een zo grote invloed gehad op de wereldbevolking als geheel als de COVID-19-pandemie, ook wel bekend als de coronapandemie. Sinds de uitbraak eind 2019 in China – vandaar het getal 19 – zijn reeds miljoenen mensen gestorven, maar het zijn vooral de maatregelen die de regeringen hebben genomen die ons dagelijks leven hebben beïnvloed: het verplicht dragen van mondkapjes, reis- en recreatieverboden en het nagenoeg onmogelijk maken van contact met andere mensen die niet bij ons thuis wonen. Nog altijd domineert de berichtgeving van deze ziekte het dagelijks nieuws.
Toch is dit niet de eerste pandemie die de wereld getroffen heeft, verre van dat. Sinds de ‘pest’ van Athene, 2500 jaar geleden – de eerste epidemie die schriftelijk is vastgelegd – is de wereld regelmatig opgeschrikt door weer nieuwe ziekten en epidemieën, meestal afkomstig van elders, die soms hele continenten konden treffen. Vaak werd daarbij een nog groter deel van de bevolking getroffen dan in onze huidige pandemie. Desastreus was de ‘Zwarte Dood’, de beruchte pestepidemie die Europa rond het midden van de veertiende eeuw trof; soms stierf het grootste deel van de bevolking in een gebied uit. De indianen werden veel meer getroffen door mazelen dan Spaanse zwaarden; de Europeanen op hun beurt – zij het op kleinere schaal – door syfilis. Ruim honderd jaar geleden veroorzaakte de Spaanse Griep (die overigens niet in Spanje is begonnen) meer slachtoffers dan de Eerste Wereldoorlog.
In dit boek komen deze epidemieën aan bod. Vanuit verschillende gezichtspunten worden ze besproken: de symptomen, de aanvankelijke machteloosheid, de maatregelen van de regeringen, het uiteindelijke succes van de geneeskunde en de nasleep.
We weten nu dat niet Apollo, Asklepios of God maar virussen verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, maar het heeft eeuwen geduurd voordat we dit inzicht hadden. Tegenwoordig lijkt de COVID-19-pandemie op zijn retour: de cijfers dalen en maatregelen worden versoepeld, maar de belangrijkste reden is dat er steeds meer mensen gevaccineerd zijn. Vaccinatie is een uitvinding die dateert uit het eind van de achttiende eeuw en werd vanaf 1800 met succes overal toegepast. Ook nu.
Cornelis van Tilburg is classicus aan de Universiteit Leiden, waar hij werkzaam is als onderzoeker bij Griekse en Latijnse Talen en Culturen. Naast zijn onderzoek naar verkeerscirculatie en stadshygiëne in de Grieks-Romeinse wereld is hij eindredacteur van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg.
Vincent Van Roy is historicus. Hij specialiseerde zich tijdens zijn doctoraatsonderzoek in de medische geschiedenis, meer specifiek de circulatiemechanismen van medische kennis doorheen de vroegmoderne periode. Hij is redactiecoördinator van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg en actief medewerker in het Antwerpse Museum Lambotte.
Toch is dit niet de eerste pandemie die de wereld getroffen heeft, verre van dat. Sinds de ‘pest’ van Athene, 2500 jaar geleden – de eerste epidemie die schriftelijk is vastgelegd – is de wereld regelmatig opgeschrikt door weer nieuwe ziekten en epidemieën, meestal afkomstig van elders, die soms hele continenten konden treffen. Vaak werd daarbij een nog groter deel van de bevolking getroffen dan in onze huidige pandemie. Desastreus was de ‘Zwarte Dood’, de beruchte pestepidemie die Europa rond het midden van de veertiende eeuw trof; soms stierf het grootste deel van de bevolking in een gebied uit. De indianen werden veel meer getroffen door mazelen dan Spaanse zwaarden; de Europeanen op hun beurt – zij het op kleinere schaal – door syfilis. Ruim honderd jaar geleden veroorzaakte de Spaanse Griep (die overigens niet in Spanje is begonnen) meer slachtoffers dan de Eerste Wereldoorlog.
In dit boek komen deze epidemieën aan bod. Vanuit verschillende gezichtspunten worden ze besproken: de symptomen, de aanvankelijke machteloosheid, de maatregelen van de regeringen, het uiteindelijke succes van de geneeskunde en de nasleep.
We weten nu dat niet Apollo, Asklepios of God maar virussen verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, maar het heeft eeuwen geduurd voordat we dit inzicht hadden. Tegenwoordig lijkt de COVID-19-pandemie op zijn retour: de cijfers dalen en maatregelen worden versoepeld, maar de belangrijkste reden is dat er steeds meer mensen gevaccineerd zijn. Vaccinatie is een uitvinding die dateert uit het eind van de achttiende eeuw en werd vanaf 1800 met succes overal toegepast. Ook nu.
Cornelis van Tilburg is classicus aan de Universiteit Leiden, waar hij werkzaam is als onderzoeker bij Griekse en Latijnse Talen en Culturen. Naast zijn onderzoek naar verkeerscirculatie en stadshygiëne in de Grieks-Romeinse wereld is hij eindredacteur van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg.
Vincent Van Roy is historicus. Hij specialiseerde zich tijdens zijn doctoraatsonderzoek in de medische geschiedenis, meer specifiek de circulatiemechanismen van medische kennis doorheen de vroegmoderne periode. Hij is redactiecoördinator van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg en actief medewerker in het Antwerpse Museum Lambotte.
Geen voorraad
Lesgeven over duurzame ontwikkeling. Didactische handreiking
€ 23,60
Duurzame ontwikkeling is op de meeste scholen in België en Nederland geen regulier schoolvak. Er is ook geen lerarenopleiding ‘duurzame ontwikkeling’. Het thema duurzame ontwikkeling komt echter veelvuldig voor in het onderwijs, zowel bij mens- en maatschappijvakken als bij natuur- en technologievakken (of –opleidingen). Met afzonderlijke schoolvakken, modules en projecten is de inhoud van duurzame ontwikkeling in het onderwijs echter wat gefragmenteerd. Dat was voor de auteurs van dit boek reden om een boek op te stellen, waarin onderwijs over duurzame ontwikkeling als een samenhangend geheel wordt beschreven.
In dit boek staan drie denkvaardigheden centraal, die passend zijn bij onderwijs over duurzame ontwikkeling: systeemdenken, multiperspectiefdenken en toekomstgericht denken. Het zijn drie vaardigheden die zowel voor leerlingen, studenten als leraren relevant zijn. De auteurs van het boek hebben de denkvaardigheden handen en voeten gegeven. Iedere denkvaardigheid wordt in een afzonderlijk hoofdstuk nader toegelicht. Per hoofdstuk wordt eerst op de denkvaardigheid vanuit een theoretisch perspectief ingegaan. Vervolgens wordt de betreffende denkvaardigheid toegepast op een interessante casus: de bloementeelt in Kenia. Deze casus is een exemplarisch voorbeeld van een complex vraagstuk, waarbij het handelen van mensen in Europa, van invloed is op het leven van mensen elders in de wereld. Om die verwevenheid, de verschillende meningen daarover en mogelijke oplossingen en toekomstbeelden te kunnen snappen, zijn de drie denkvaardigheden essentieel.
Er is in dit boek uiteraard ook veel aandacht voor de onderwijspraktijk. Bij iedere denkvaardigheid worden vijf voorbeelden van werkvormen beschreven, die je kunt toepassen in je lespraktijk. Het laatste hoofdstuk gaat uiteindelijk over de vraag hoe je onderwijs over duurzame ontwikkeling kunt ontwerpen.
Deze publicatie is in de eerste plaats bedoeld voor studenten van educatieve opleidingen in het hoger onderwijs, maar ook voor leraren en ontwikkelaars van leermiddelen.
In dit boek staan drie denkvaardigheden centraal, die passend zijn bij onderwijs over duurzame ontwikkeling: systeemdenken, multiperspectiefdenken en toekomstgericht denken. Het zijn drie vaardigheden die zowel voor leerlingen, studenten als leraren relevant zijn. De auteurs van het boek hebben de denkvaardigheden handen en voeten gegeven. Iedere denkvaardigheid wordt in een afzonderlijk hoofdstuk nader toegelicht. Per hoofdstuk wordt eerst op de denkvaardigheid vanuit een theoretisch perspectief ingegaan. Vervolgens wordt de betreffende denkvaardigheid toegepast op een interessante casus: de bloementeelt in Kenia. Deze casus is een exemplarisch voorbeeld van een complex vraagstuk, waarbij het handelen van mensen in Europa, van invloed is op het leven van mensen elders in de wereld. Om die verwevenheid, de verschillende meningen daarover en mogelijke oplossingen en toekomstbeelden te kunnen snappen, zijn de drie denkvaardigheden essentieel.
Er is in dit boek uiteraard ook veel aandacht voor de onderwijspraktijk. Bij iedere denkvaardigheid worden vijf voorbeelden van werkvormen beschreven, die je kunt toepassen in je lespraktijk. Het laatste hoofdstuk gaat uiteindelijk over de vraag hoe je onderwijs over duurzame ontwikkeling kunt ontwerpen.
Deze publicatie is in de eerste plaats bedoeld voor studenten van educatieve opleidingen in het hoger onderwijs, maar ook voor leraren en ontwikkelaars van leermiddelen.
Geen voorraad
Lesgeven over duurzame ontwikkeling. Didactische handreiking
€ 23,60
Duurzame ontwikkeling is op de meeste scholen in België en Nederland geen regulier schoolvak. Er is ook geen lerarenopleiding ‘duurzame ontwikkeling’. Het thema duurzame ontwikkeling komt echter veelvuldig voor in het onderwijs, zowel bij mens- en maatschappijvakken als bij natuur- en technologievakken (of –opleidingen). Met afzonderlijke schoolvakken, modules en projecten is de inhoud van duurzame ontwikkeling in het onderwijs echter wat gefragmenteerd. Dat was voor de auteurs van dit boek reden om een boek op te stellen, waarin onderwijs over duurzame ontwikkeling als een samenhangend geheel wordt beschreven.
In dit boek staan drie denkvaardigheden centraal, die passend zijn bij onderwijs over duurzame ontwikkeling: systeemdenken, multiperspectiefdenken en toekomstgericht denken. Het zijn drie vaardigheden die zowel voor leerlingen, studenten als leraren relevant zijn. De auteurs van het boek hebben de denkvaardigheden handen en voeten gegeven. Iedere denkvaardigheid wordt in een afzonderlijk hoofdstuk nader toegelicht. Per hoofdstuk wordt eerst op de denkvaardigheid vanuit een theoretisch perspectief ingegaan. Vervolgens wordt de betreffende denkvaardigheid toegepast op een interessante casus: de bloementeelt in Kenia. Deze casus is een exemplarisch voorbeeld van een complex vraagstuk, waarbij het handelen van mensen in Europa, van invloed is op het leven van mensen elders in de wereld. Om die verwevenheid, de verschillende meningen daarover en mogelijke oplossingen en toekomstbeelden te kunnen snappen, zijn de drie denkvaardigheden essentieel.
Er is in dit boek uiteraard ook veel aandacht voor de onderwijspraktijk. Bij iedere denkvaardigheid worden vijf voorbeelden van werkvormen beschreven, die je kunt toepassen in je lespraktijk. Het laatste hoofdstuk gaat uiteindelijk over de vraag hoe je onderwijs over duurzame ontwikkeling kunt ontwerpen.
Deze publicatie is in de eerste plaats bedoeld voor studenten van educatieve opleidingen in het hoger onderwijs, maar ook voor leraren en ontwikkelaars van leermiddelen.
In dit boek staan drie denkvaardigheden centraal, die passend zijn bij onderwijs over duurzame ontwikkeling: systeemdenken, multiperspectiefdenken en toekomstgericht denken. Het zijn drie vaardigheden die zowel voor leerlingen, studenten als leraren relevant zijn. De auteurs van het boek hebben de denkvaardigheden handen en voeten gegeven. Iedere denkvaardigheid wordt in een afzonderlijk hoofdstuk nader toegelicht. Per hoofdstuk wordt eerst op de denkvaardigheid vanuit een theoretisch perspectief ingegaan. Vervolgens wordt de betreffende denkvaardigheid toegepast op een interessante casus: de bloementeelt in Kenia. Deze casus is een exemplarisch voorbeeld van een complex vraagstuk, waarbij het handelen van mensen in Europa, van invloed is op het leven van mensen elders in de wereld. Om die verwevenheid, de verschillende meningen daarover en mogelijke oplossingen en toekomstbeelden te kunnen snappen, zijn de drie denkvaardigheden essentieel.
Er is in dit boek uiteraard ook veel aandacht voor de onderwijspraktijk. Bij iedere denkvaardigheid worden vijf voorbeelden van werkvormen beschreven, die je kunt toepassen in je lespraktijk. Het laatste hoofdstuk gaat uiteindelijk over de vraag hoe je onderwijs over duurzame ontwikkeling kunt ontwerpen.
Deze publicatie is in de eerste plaats bedoeld voor studenten van educatieve opleidingen in het hoger onderwijs, maar ook voor leraren en ontwikkelaars van leermiddelen.