In een snel veranderende wereld blijft de vraag wat de opgaven van de politie zijn, van groot belang. De kaders waaraan de politie haar legitimiteit ontleende, zoals gezag, recht, staat en de eenheid van de natie, hebben veel van hun vanzelfsprekendheid verloren. Dat betekent dat een nieuwe invulling moet worden gegeven aan de waarden die bij politiewerk in het geding zijn: rechtsstatelijkheid, bescherming van burgers, het aangeven van de grens tussen het goede en het kwade, eerlijkheid, betrokkenheid. Het zijn deze morele en symbolische elementen die het vertrekpunt moeten vormen voor de beantwoording van de vraag waar de politie voor staat.

Dat kan alleen als wij voorbij de kerntakendiscussie gaan. Die discussie wordt grotendeels bepaald door het opstellen van lijstjes met taken, waarvan een deel kan worden weggestreept of uitbesteed. De vraag wat bijvoorbeeld het verschil is tussen publieke politie en private veiligheidszorg zal dan nooit goed te beantwoorden zijn. Om die reden loont het meer om bredere visies op de maatschappelijke opdracht van de politie te formuleren waarin de genoemde waarden tot uiting komen. Het gaat om een fundamentele en complexe problematiek, mede omdat morele en politieke opvattingen een belangrijke rol spelen. Voor minder gaat het echter niet, willen we het negatieve en misleidende kader van de kerntakendiscussie te boven komen.

In dit boek reflecteert een aantal deskundige auteurs over de opdracht van de politie. Zij doen dat in sterk uiteenlopende bijdragen, zowel qua thematiek, benaderingswijze, als stellingname. Hierdoor brengt deze uitgave de discussie over deze fundamentele problematiek verder en maakt haar los uit het bedrijfsmatige en instrumentele kader dat het denken hierover in het afgelopen decennium te veel heeft bepaald en belast.