Afgelopen jaren is de tendens waarneembaar dat het politie- en justitiedomein meer aandacht krijgt voor ‘evidence based’ beleid. Programma’s en beleidsmaatregelen moeten eerst ‘bewezen werkzaam’ zijn vooraleer ze verdere financiering kennen en de aandacht voor evaluatie groeit. Enerzijds speelt de rationalisering van de schaarse middelen daarin een grote rol en anderzijds het leggen van prioriteiten in allerhande politiële en justitiële beleidsplannen. Dit Cahier geeft een inzicht in wat ‘evidence based policing’ juist inhoudt, en wat de uitdagingen, de voordelen, de kritieken en de valkuilen zijn. De voorwaarden waaraan experimenteel criminologisch onderzoek moet voldoen worden geschetst. In tweede instantie wordt, o.m. aan de hand van cases, ingegaan op het nut van ‘evidence’ voor praktijk en beleid en wordt kennis aangereikt over het vinden van een praktische ‘vertaling’ naar het werkveld. Dit Cahier bundelt zowel bijdragen uit beleid en praktijk als uit het academische milieu. De auteurs zijn afkomstig uit drie landen waarin de mate van implementatie van evidence based policing verschilt. Dit geeft de nodige schakeringen in het ‘evidence based’ debat.

Dit Cahier vormt een belangrijk naslagwerk voor politie, justitie en andere veiligheidsactoren. Weten ‘wat werkt’ en ‘wat niet werkt’ is immers van groot belang voor het vormgeven van veiligheidsbeleid.