In dit rapport wordt een generiek competentieprofiel voor de speciale onderwijszorg beschreven. Dit profiel geeft richting aan de individuele ontwikkeling van de leraar en de ontwikkeling van de professionaliteit van een team als geheel.
Een schoot als geheel dient over alle genoemde competenties te beschikken. Dan pas kunnen alle leerlingen rekenen op een optimale ontwikkelingskans.
Met dit competentieprofiel kan nagegaan worden op welke gebieden een schoolteam zich verder kan ontwikkelen. Is dat in de breedte of juist in de diepte?

Drie kritische punten vormen de kern van de onderbouwing en de uitwerking van het competentieprofiel.
•In hoeverre is speciale onderwijszorg te typeren als een eigen domein dat om bijzondere bekwaamheden vraagt?
•Welke specifieke eisen worden gesteld aan de begeleiding van het leren en de ontwikkeling van leerlingen met een bijzondere hulpvraag?
•Welke structuur is het meest geschikt om de kenmerkende professionaliteit van leraren speciale onderwijszorg in beeld te brengen?

Dit rapport is tot stand gekomen in samenwerking met Stichting Beroepskwaliteit Leraren en ander onderwijspersoneel (SBL). Daarmee stuit dit product aan bij de competentieprofielen die reeds eerder voor de educatieve sector ontwikkeld zijn. De ontbrekende schakel ''een gelegitimeerd beroepsprofiel als basis voor de opleidingen die verzorgd worden door de 3 opleidingsinstellingen voor speciale onderwijszorg'' is hiermee binnen handbereik.

Het bestuur en de directie van het Werkverband Opleidingen Speciaal Onderwijs (WOSO) leggen met de aanbieding van dit rapport de basis voor de accreditatie van deze voortgezette HBO-opleidingen tot HBO-masteropleidingen. Legitimering van dit profiel betekent een uitdaging aan de schoot en aan de leerkracht om de eigen (kennis)ontwikkeling ter hand te nemen. Die impuls zal direct ten goede komen aan die leerlingen die behoefte en recht hebben aan speciaal onderwijs.

Inhoudsopgave

Het essay Versuch über die Krankheiten des Kopfes, dat Immanuel Kant (1724-1804) in het jaar 1764 in de Königsbergsche Gelehrte und Politische Zeitungen liet verschijnen, is een literair gezien ongewone, voor wat zijn intentie betreft merkwaardige en zeer korte tekst, die door filosofen en Kant-vertalers nog steeds op een opmerkelijke wijze wordt verwaarloosd. In dit boek wordt een Nederlandse vertaling van deze kantiaanse vingeroefening gepresenteerd met annotaties en een verhelderende commentaar. Het probeert een antwoord te geven op de vraag, of de hierin toegeleverde indeling van "geesteszwakten" ("Gebrechen des Kopfes") en "geestesstoornissen" ("Krankheiten des Kopfes") als prefiguratorisch kan worden opgevat ten aanzien van de in het begin van de negentiende eeuw tot ontwikkeling gekomen psychiatrische ziekteleer en classificatie van geestesstoornissen, dan wel of dit geschrift, méér dan bij eerste aanblik lijkt, een verband heeft met Kants beroemd kritisch of transcendentaal idealisme, zoals dit in zijn drie grote Kritieken, de Kritik der reinen Vernunft (1781), de Kritik der praktischen Vernunft (1788) en de Kritik der Urteilskraft (1790), wordt gearticuleerd. Tegelijk wordt de relatie onderzocht tussen dit werkje en een aantal andere kantiaanse teksten, zoals de Beobachtungen über das Gefühl des Schönen und Erhabenen (1764), de Träume eines Geistersehers (1766) en de Anthropologie in pragmatischer Hinsicht (1798). Het laat een andere Kant zien, die wellicht iets minder streng en droog is dan de Kant van de kritische filosofie.

Jan Godderis is gewoon hoogleraar aan de Faculteit der Geneeskunde van de K.U.Leuven. Hij doceert er de vakken psychiatrie, geschiedenis van de geneeskunde en cultuurgeschiedenis van de seksualiteit. Van hem verschenen onder meer: Gerontopsychiatrie (1985), Galenos over psychische stoornissen (1988), Antieke geneeskunde over lichaamskwalen en psychische stoornissen van de oude dag (1989), Bijdragen tot de geschiedenis van de begripsontwikkeling in de psychiatrie en de geneeskunde (1990), Handboek geriatrische psychiatrie (cs., 1992), De beste arts zij ook een filosoof? Plato's opvattingen over de geneeskunde (1997), Naar de sterren kijken. Plato - De menselijke dwaasheid en haar medicijn (1997), "Een arts is vele andere mensen waard". Inleiding tot de antieke geneeskunde (1999), Kan men een hemel klaren, even zwart als drek? Historische, psychiatrische en fenomenologisch-antropologische beschouwingen over depressie en melancholie (2000), Bestaan dingen alleen als men ze ziet? Historische, fenomenologisch-psychiatrische en metapsychologische reflecties inzake de waarneming, de verbeelding en het hallucineren (2001), En mijn verrukking neemt geen end. Cultuurhistorische reflecties over drugs, roes, verbeelding en creativiteit (2004), Eed van Hippokrátês. Historische beschouwingen inzake de opdracht en de begrenzingen van het medisch handelen (2005), De Hippocratische geneeskunde in al haar staten. Reflecties over gezondheid en ziekte onder 't zachte fluisteren van de plataan (2005) en "Weer siddert in mij de liefde die het lichaam sloopt". Sapph&#244 van L&#233sbos blijft brandend (2006).