Moeilijk voor zichzelf en de omgeving: Kinderen met ODD/CD. Vechten voor Tom & Shirley
Ouders, leerkrachten en andere opvoeders kunnen de aanleg van een kind niet veranderen. Ze kunnen wel leren omgaan met het destructieve gedrag van een kind. En het belangrijkste: ze kunnen een kind leren om zichzelf beter in de hand te houden en het vaardigheden bijbrengen die het helpen zijn of haar agressie te beheersen. Kinderen met een gedragsstoornis dagen ons uit om creatief en vindingrijk te blijven in de opvoeding.
Maar wat doe je als je desondanks geen vooruitgang boekt? Wat doe je met kinderen waartegen de maatschappij, waartegen broertjes en zusjes, waartegen ouders zelf beschermd moeten worden omdat deze een slecht ontwikkelde of helemaal geen gewetensfunctie hebben? Een kind als Tom dat het ene moment zijn armpjes om de nek van zijn moeder slaat omdat het dankbaar is dat zij zo zielsveel van hem houdt, en kort daarop met zijn duimen haar keel dichtdrukt om te onderzoeken hoe het is om de lucht uit iemand te persen. Wat doe je met een kind dat jou heel hard nodig heeft, maar een gevaar vormt voor zijn zus?
Yvonne Brinkerink kon niet kiezen voor het ene en tegen het andere kind. Toen zij geen plek vond waar haar zoon Tom behandeld zou kunnen worden, of zich in ieder geval veilig, geborgen en begrepen zou voelen, richtte ze de Stichting Vrienden van Tom op. Ze vond coaches die haar en andere ouders bijstonden met opvoedingsvraagstukken en voor één op één contact voor Tom konden zorgen.
In deel 1 van dit boek vertelt Yvonne Brinkerink haar eigen verhaal. Deel 2 gaat dieper in op de achtergronden van ODD/CD. De praktijktips van de opvoedcoaches zijn bedoeld voor ouders en leerkrachten van kinderen met een oppositionele, opstandige gedragsstoornis (ODD/oppositional defiant disorder) en antisociale gedragsstoornis (CD/conductdisorder).
Yvonne Brinkerink (1967) is de moeder van Shirley (1996) en Tom (2000). Tom heeft de diagnose cd. In het jaar 2006 richtte ze de Stichting Vrienden van Tom op. Deze Stichting ondersteunt en adviseert ouders van een kind met een gedragsstoornis. Twee jaar later richtte ze de Stichting Vrienden van Shirley op. Ze wil dat ook brusjes de nodige aandacht en steun krijgen.
Helene Buis (1960) studeerde geneeskunde in Leiden. Ze debuteerde in 1996 onder de naam Suzanne Buis met het boek: Geen tijd om aardig te zijn, achter de schermen van een verpleeghuis (Uitgeverij Het Spectrum.) Het boek werd in het Duits vertaald. Ze woont in Hamburg en werkt als docente gezondheidsleer.
Moeilijk voor zichzelf en de omgeving: Kinderen met ODD/CD. Vechten voor Tom & Shirley
Ouders, leerkrachten en andere opvoeders kunnen de aanleg van een kind niet veranderen. Ze kunnen wel leren omgaan met het destructieve gedrag van een kind. En het belangrijkste: ze kunnen een kind leren om zichzelf beter in de hand te houden en het vaardigheden bijbrengen die het helpen zijn of haar agressie te beheersen. Kinderen met een gedragsstoornis dagen ons uit om creatief en vindingrijk te blijven in de opvoeding.
Maar wat doe je als je desondanks geen vooruitgang boekt? Wat doe je met kinderen waartegen de maatschappij, waartegen broertjes en zusjes, waartegen ouders zelf beschermd moeten worden omdat deze een slecht ontwikkelde of helemaal geen gewetensfunctie hebben? Een kind als Tom dat het ene moment zijn armpjes om de nek van zijn moeder slaat omdat het dankbaar is dat zij zo zielsveel van hem houdt, en kort daarop met zijn duimen haar keel dichtdrukt om te onderzoeken hoe het is om de lucht uit iemand te persen. Wat doe je met een kind dat jou heel hard nodig heeft, maar een gevaar vormt voor zijn zus?
Yvonne Brinkerink kon niet kiezen voor het ene en tegen het andere kind. Toen zij geen plek vond waar haar zoon Tom behandeld zou kunnen worden, of zich in ieder geval veilig, geborgen en begrepen zou voelen, richtte ze de Stichting Vrienden van Tom op. Ze vond coaches die haar en andere ouders bijstonden met opvoedingsvraagstukken en voor één op één contact voor Tom konden zorgen.
In deel 1 van dit boek vertelt Yvonne Brinkerink haar eigen verhaal. Deel 2 gaat dieper in op de achtergronden van ODD/CD. De praktijktips van de opvoedcoaches zijn bedoeld voor ouders en leerkrachten van kinderen met een oppositionele, opstandige gedragsstoornis (ODD/oppositional defiant disorder) en antisociale gedragsstoornis (CD/conductdisorder).
Yvonne Brinkerink (1967) is de moeder van Shirley (1996) en Tom (2000). Tom heeft de diagnose cd. In het jaar 2006 richtte ze de Stichting Vrienden van Tom op. Deze Stichting ondersteunt en adviseert ouders van een kind met een gedragsstoornis. Twee jaar later richtte ze de Stichting Vrienden van Shirley op. Ze wil dat ook brusjes de nodige aandacht en steun krijgen.
Helene Buis (1960) studeerde geneeskunde in Leiden. Ze debuteerde in 1996 onder de naam Suzanne Buis met het boek: Geen tijd om aardig te zijn, achter de schermen van een verpleeghuis (Uitgeverij Het Spectrum.) Het boek werd in het Duits vertaald. Ze woont in Hamburg en werkt als docente gezondheidsleer.
Orthopedagogiek en maatschappij. Vragen en visies (KOP-serie, nr. 15)
Eric Broekaert is voorzitter van de Vakgroep Orthopedagogiek aan de Universiteit Gent. Frank De Fever doceert orthopedagogiek aan de Vrije Universiteit Brussel. Piet Schoorl doceert orthopedagogiek aan de Rijksuniversiteit Leiden. Geert Van Hove doceert orthopedagogiek aan de Universiteit Gent. Ben Wuyts is directeur van Ten Dries in Landegem, een school voor Buitengewoon Onderwijs.
Orthopedagogiek en maatschappij. Vragen en visies (KOP-serie, nr. 15)
Eric Broekaert is voorzitter van de Vakgroep Orthopedagogiek aan de Universiteit Gent. Frank De Fever doceert orthopedagogiek aan de Vrije Universiteit Brussel. Piet Schoorl doceert orthopedagogiek aan de Rijksuniversiteit Leiden. Geert Van Hove doceert orthopedagogiek aan de Universiteit Gent. Ben Wuyts is directeur van Ten Dries in Landegem, een school voor Buitengewoon Onderwijs.
“Thank you for tomorrow”. Zinnig aansluiten bij de leefwereld van jongeren
Jongeren. Iedereen lijkt wel iets van, voor of met hen te willen. Aan de jeugd
van vandaag wordt dan ook langs alle kanten geduwd en getrokken.
Dit boek draait het perspectief om en legt het oor te luisteren bij de jongeren
zelf. Op basis van een uitgebreide literatuurstudie en groepsgesprekken,
biedt de auteur in een eerste deel inkijk in de leefwereld van adolescenten
tijdens hun hobbelige parcours naar de volwassenheid. Het tweede deel
omvat beproefde strategieën, tips & tricks en heel wat praktijkvoorbeelden
voor wie met jongeren aan de slag wil.
Deze publicatie is inspirerend voor al wie jongeren beter wil begrijpen,
bereiken en op een zinvolle manier wil betrekken… zonder duwen en trekken.
Het boek schetst een breed opgezet literatuuronderzoek, aangevuld met focusgroep-gesprekken met jongeren. Bedoeling is om niet alleen een helikopterperspectief, maar ook diepte-inzicht te krijgen in de psyche en de wereld van de jongere. En daarin is het boek geslaagd. (bron: Sociaal.Net, recensie door Christien Broeckmans op 22/05/2017)
Ann Clé is master in de Agogische Wetenschappen en deed haar eerste beroepservaringen op in het Brusselse socio-culturele werkveld. In haar verdere loopbaan bleef ze steeds met één been in onderzoek en beleid staan, en met het andere in de praktijk, waaronder die van het jeugdwerk en het jeugdwelzijnswerk. Dit boek schreef ze in opdracht van deMens.nu aan de Vrije Universiteit Brussel.
“Thank you for tomorrow”. Zinnig aansluiten bij de leefwereld van jongeren
Jongeren. Iedereen lijkt wel iets van, voor of met hen te willen. Aan de jeugd
van vandaag wordt dan ook langs alle kanten geduwd en getrokken.
Dit boek draait het perspectief om en legt het oor te luisteren bij de jongeren
zelf. Op basis van een uitgebreide literatuurstudie en groepsgesprekken,
biedt de auteur in een eerste deel inkijk in de leefwereld van adolescenten
tijdens hun hobbelige parcours naar de volwassenheid. Het tweede deel
omvat beproefde strategieën, tips & tricks en heel wat praktijkvoorbeelden
voor wie met jongeren aan de slag wil.
Deze publicatie is inspirerend voor al wie jongeren beter wil begrijpen,
bereiken en op een zinvolle manier wil betrekken… zonder duwen en trekken.
Het boek schetst een breed opgezet literatuuronderzoek, aangevuld met focusgroep-gesprekken met jongeren. Bedoeling is om niet alleen een helikopterperspectief, maar ook diepte-inzicht te krijgen in de psyche en de wereld van de jongere. En daarin is het boek geslaagd. (bron: Sociaal.Net, recensie door Christien Broeckmans op 22/05/2017)
Ann Clé is master in de Agogische Wetenschappen en deed haar eerste beroepservaringen op in het Brusselse socio-culturele werkveld. In haar verdere loopbaan bleef ze steeds met één been in onderzoek en beleid staan, en met het andere in de praktijk, waaronder die van het jeugdwerk en het jeugdwelzijnswerk. Dit boek schreef ze in opdracht van deMens.nu aan de Vrije Universiteit Brussel.
Leraar wie ben je? (NIVOZ-Serie, nr. 1)
Van leraren wordt veel verwacht. Enerzijds zorgen voor onderwijs, anderzijds staan ze in voor de algemene opvoeding tot jongvolwassen burgers en heeft hun eigen persoonlijkheid een grote impact op leerlingen. Wie zijn leraren?
Wie zouden ze moeten zijn?
Een team van Nederlandse en Belgische specialisten brengt deze problematiek in beeld, na discussies met een zeer gevarieerde groep leraren, begeleiders en schoolleiders. Verschillende aspecten komen aan bod. Wat betekent het leraar te ‘zijn’: Is er wel een onderscheid tussen persoon en professie? Vanuit welke kennisbasis handelen leraren? Blijkbaar gaat het hier niet om wetenschappelijke of algemeen geldige kennis, maar zou men veeleer van kennis als bekwaamheid moeten spreken. Deze kennis kan men alleen tijdens het handelen zelf verwerven.
Typisch voor deze kennis, of liever bekwaamheid, zijn existentiële en morele leerprocessen.
Kennis in de zin van bekwaamheid is persoonsgebonden en daardoor uniek.
Luc Stevens is emeritus-hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en directeur van het NIVOZ – Nederlands Instituut voor Onderwijs en Opvoedingszaken in Driebergen.
Leraar wie ben je? (NIVOZ-Serie, nr. 1)
Van leraren wordt veel verwacht. Enerzijds zorgen voor onderwijs, anderzijds staan ze in voor de algemene opvoeding tot jongvolwassen burgers en heeft hun eigen persoonlijkheid een grote impact op leerlingen. Wie zijn leraren?
Wie zouden ze moeten zijn?
Een team van Nederlandse en Belgische specialisten brengt deze problematiek in beeld, na discussies met een zeer gevarieerde groep leraren, begeleiders en schoolleiders. Verschillende aspecten komen aan bod. Wat betekent het leraar te ‘zijn’: Is er wel een onderscheid tussen persoon en professie? Vanuit welke kennisbasis handelen leraren? Blijkbaar gaat het hier niet om wetenschappelijke of algemeen geldige kennis, maar zou men veeleer van kennis als bekwaamheid moeten spreken. Deze kennis kan men alleen tijdens het handelen zelf verwerven.
Typisch voor deze kennis, of liever bekwaamheid, zijn existentiële en morele leerprocessen.
Kennis in de zin van bekwaamheid is persoonsgebonden en daardoor uniek.
Luc Stevens is emeritus-hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en directeur van het NIVOZ – Nederlands Instituut voor Onderwijs en Opvoedingszaken in Driebergen.
Meesterlijk leidinggeven. Koppeling van theorie en praktijk
Aan de deelnemers van zowel de eerste als de tweede leergang van deze opleiding, die verzorgd wordt door TiasNimbas Business School in samenwerking met KPC Groep, is gevraagd om op basis van hun eindwerkstuk een artikel te produceren dat verworvenheden vanuit de opleiding voor een breder publiek toegankelijk kan maken. Twaalf artikelen die op deze manier tot stand zijn gekomen, zijn geselecteerd voor deze bundel. Ze zijn gegroepeerd rond de vier themata die in de opleiding aan de orde komen.
De eerste vier artikelen gaan in op vragen rond ‘strategie en leiderschap’. Het tweede viertal artikelen richt zich op vraagstukken in het domein van ‘vernieuwen van leerprocessen’. Vervolgens zijn twee artikelen gewijd aan ‘ontwikkelen van medewerkers’ en sluit de bundel af met twee artikelen die vraagstukken rond ‘planning en beheer’ betreffen.
Alle bijdragen komen voort uit praktijksituaties binnen de Vereniging Ons Middelbaar Onderwijs, respectievelijk gaan in op situaties op een van de scholen van de vereniging. De academische context waarbinnen de OMO School of Management existeert, geeft de verschillende artikelen een meerwaarde die uitstijgt boven het louter school- en verenigingsbelang. Hiermee willen de auteurs de verworvenheden van hun zoektocht naar instrumenten om ons onderwijs nog beter te maken met u als lezer delen.
Meesterlijk leidinggeven. Koppeling van theorie en praktijk
Aan de deelnemers van zowel de eerste als de tweede leergang van deze opleiding, die verzorgd wordt door TiasNimbas Business School in samenwerking met KPC Groep, is gevraagd om op basis van hun eindwerkstuk een artikel te produceren dat verworvenheden vanuit de opleiding voor een breder publiek toegankelijk kan maken. Twaalf artikelen die op deze manier tot stand zijn gekomen, zijn geselecteerd voor deze bundel. Ze zijn gegroepeerd rond de vier themata die in de opleiding aan de orde komen.
De eerste vier artikelen gaan in op vragen rond ‘strategie en leiderschap’. Het tweede viertal artikelen richt zich op vraagstukken in het domein van ‘vernieuwen van leerprocessen’. Vervolgens zijn twee artikelen gewijd aan ‘ontwikkelen van medewerkers’ en sluit de bundel af met twee artikelen die vraagstukken rond ‘planning en beheer’ betreffen.
Alle bijdragen komen voort uit praktijksituaties binnen de Vereniging Ons Middelbaar Onderwijs, respectievelijk gaan in op situaties op een van de scholen van de vereniging. De academische context waarbinnen de OMO School of Management existeert, geeft de verschillende artikelen een meerwaarde die uitstijgt boven het louter school- en verenigingsbelang. Hiermee willen de auteurs de verworvenheden van hun zoektocht naar instrumenten om ons onderwijs nog beter te maken met u als lezer delen.