Sinds het begin van het nieuwe millennium is stadsontwikkeling steeds vaker synoniem voor stedenbouw. Daarmee stijgen de verwachtingen van stedenbouw. Van de grote bouwwerven in onze steden wordt nu ook steevast een belangrijke maatschappelijke meerwaarde geëist. Deze publicatie gaat in op de praktische en procedurele uitdagingen die hiermee gepaard gaan.

Als eerste Nederlandstalige handboek voor ‘sociaal-ruimtelijke planning’ wil dit boek architecten en stedenbouwkundigen wapenen voor de nieuwe sociale opdracht die ze krijgen. Tegelijk richt dit boek zich tot professionals actief in de ‘sociale sector’: opbouwwerkers, buurtwerkers, jeugdwerkers, buurtregisseurs, integrale veiligheidscoördinatoren... De auteurs gaan er vanuit dat de stedenbouw van de toekomst nog sterker interdisciplinair zal worden. Willen stedenbouwkundige projecten een maatschappelijke meerwaarde realiseren, dan zal de samenwerking met sociale professionals moeten worden versterkt. Met dit boek willen de auteurs beide groepen helpen om samen te werken, om zo meer te halen uit stedenbouwkundige projecten: stenen, maar voor mensen.

De tekst biedt een overzicht van de meest actuele wetenschappelijke kennis over de interactie tussen bebouwde omgeving en sociale praktijken en processen als ontmoeten, veiligheid, sociale cohesie. Op basis van een langlopende samenwerking met de cel sociale planning van de Stad Antwerpen werd bovendien een methodiek ontwikkeld voor sociaal-ruimtelijke planning. Aan de hand van concrete praktijkvoorbeelden wordt uitgelegd hoe op verschillende momenten van het ruimtelijk planningsproces de samenwerking tussen sociale en stedenbouwkundige professionals kan worden verbeterd en hoe de kennis van sociale professionals gevaloriseerd kan worden in betere, meer sociale stedenbouwkundige projecten.

Inhoudsopgave



Maarten Loopmans is doctor in de Sociale Geografie en docent aan de afdeling Geografie van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij doceert tevens bij de master Architectuur aan dezelfde universiteit en bij STeR*, Afdeling Stedenbouw en Ruimtelijke Planning van de Erasmus Hogeschool Brussel. Hij doet onderzoek naar stadsontwikkeling, stadsvernieuwing, stedelijk beleid en de impact van de bebouwde ruimte op sociale processen.

Els Leclercq is afgestudeerd als architect-stedenbouwkundige aan de TU Delft. Momenteel doctoreert ze bij onderzoeksgroep Cosmopolis aan de Vrije Universiteit Brussel en vakgroep Ontwerp en Politiek aan de TU Delft. Hiernaast werkt ze als freelance stedenbouwkundige op projecten die variëren van grootschalige herwaardering- en onderzoeksprojecten tot aan inrichting van het publieke domein.

Caroline Newton is architect-stedenbouwkundige en politicologe en behaalde haar doctoraat in de sociale geografie aan de K.U. Leuven. Ze is verbonden aan de Hogeschool W&K, departement Sint-Lucas, doceert er binnen de opleidingen architectuur en stedenbouw en doet onderzoek op het raakvlak tussen architectuur, stedenbouw en politiek, zowel in het Westen als in het Zuiden.