Garant

In iedere samenleving is het bewaren en versterken van een vredescultuur onmiskenbaar eenuitzonderlijk hoog goed. Het bevorderen van een cultuur van de vrede is een actief proces enwordt, door de afwezigheid van het kwaad en/of geweld – wat dat ook mag betekenen? – eennoodzakelijke mogelijkheidsvoorwaarde om de aandacht voor menswaardigheid gaande te houdenen uit te diepen.

Dit boek wil een bijdrage leveren tot de irenologie als geesteswetenschap.Het eerste deel behandelt de problematiek van de mens- en de wereldbeelden van de samenleving:het heroïsche, Messiaanse, ascetische en harmonische mens- en wereldbeeld. Het tweededeel gaat in het bijzonder in op de dynamische ontwikkeling van het ‘ik’-organisme, door deverbondenheid met zichzelf, de andere(n), het andere (de natuur en de cultuur), het totale bestaan(of de ‘Andere’ in een godsdienstig perspectief). Vervolgens komen samenlevingsmodellenen omgangsvormen in de maatschappij aan bod, zoals het racistisch of apartheidsmodel,het assimilatiemodel, het model van de multiculturaliteit/het verzuilingsmodel en het modelvan de interculturaliteit, met het intercultureel onderwijs als de noodzakelijke uitdaging en opdrachtvoor elke leerkracht.

Het derde deel omvat een pleidooi voor een ‘vredes-actieve’ school.Deze ‘geweldige’ school stelt in haar schoolvisie en schoolwerkplan de vredeseducatie centraal.Enerzijds door het goede te bevorderen: de ethische gezindheid en de positieve energie van deleerlingen. Anderzijds door de leerlingen zo veel mogelijk te behoeden voor en te verlossenvan het kwade: de negatieve energie die veelal gepaard gaat met allerlei vormen van geweld engewelddadigheid. Jongeren zullen er leren in ‘vrede’ te leven met zichzelf en de wereld.

De vergrijzing van onze bevolking stelt ons voor nieuwe uitdagingen. Professionelemedewerkers in de ouderenzorg worden steeds meer geconfronteerd metpersonen met dementie. De behoefte aan adequate en actuele vorming is groot.De Expertisecentra Dementie Vlaanderen willen met deze uitgave daaraan tegemoetkomen.

Omgaan met dementie tracht aan de hand van vaak voorkomende en herkenbaresituaties een gids te zijn. Het boek zoekt naar een goede praktijkvorming vanuithet oogpunt van de persoon met dementie, diens familie en de hulpverlener.Centraal staat attitudevorming.

Thema’s als omgaan met moeilijk hanteerbaar gedrag of omgaan met familieledenvan mensen met dementie worden uitvoerig besproken. Concrete situatieschetsenzetten aan tot discussie waarbij verworven kennis, vaardigheden en attitudesnaar de noodzakelijke basiscompetenties leiden. De bijgevoegde cd-rom laat toeom deze opleiding zelfstandig of in groep te doorlopen. Dit maakt Omgaan metdementie tot een geïntegreerd vormingsinstrument voor iedereen die betrokkenis in de zorg voor en de begeleiding van mensen met dementie en hun omgeving.

Jongeren. Iedereen lijkt wel iets van, voor of met hen te willen. Aan de jeugdvan vandaag wordt dan ook langs alle kanten geduwd en getrokken.Dit boek draait het perspectief om en legt het oor te luisteren bij de jongerenzelf. Op basis van een uitgebreide literatuurstudie en groepsgesprekken,biedt de auteur in een eerste deel inkijk in de leefwereld van adolescententijdens hun hobbelige parcours naar de volwassenheid. Het tweede deelomvat beproefde strategieën, tips & tricks en heel wat praktijkvoorbeeldenvoor wie met jongeren aan de slag wil.
Deze publicatie is inspirerend voor al wie jongeren beter wil begrijpen,bereiken en op een zinvolle manier wil betrekken… zonder duwen en trekken.

Het boek schetst een breed opgezet literatuuronderzoek, aangevuld met focusgroep-gesprekken met jongeren. Bedoeling is om niet alleen een helikopterperspectief, maar ook diepte-inzicht te krijgen in de psyche en de wereld van de jongere. En daarin is het boek geslaagd. (bron: Sociaal.Net, recensie door Christien Broeckmans op 22/05/2017)

De Vlaamse Wooncode stipuleert dat het woonbeleid bijzondere aandacht moet schenken aande meest behoeftige gezinnen en alleenstaanden. Dit boek toont aan dat het recht op wonenlang niet voor iedereen in Vlaanderen gerealiseerd is en zeker niet voor de meest kwetsbaren.De toestand is er de voorbije tien jaar ook niet op verbeterd. Integendeel. De situatie is ernstig.In België/Vlaanderen is de beleidsmix inzake wonen altijd al gedomineerd door marktwerkingen eigendomspromotie. Dit heeft ertoe geleid dat almaar meer huishoudens eigenaar werdenvan een steeds grotere en betere woning en dit tot hun grote tevredenheid.

Dit boek laat een ander beeld zien. Na een lange periode van gestage vooruitgang is de trendgekeerd. Voor het eerst is het aandeel eigenaars gedaald. Om en bij één miljoen woningenbehoeft een flinke opknapbeurt en meer mensen dan tien jaar geleden kunnen na het betalenvan hun woonkosten geen fatsoenlijk leven meer leiden. De problemen uiten zich onder meervia lange wachtlijsten voor woonalternatieven. Ook is de zoektocht naar een woning voor eengrote groep mensen geen sinecure. Mensen die de gevangenis, een psychiatrische inrichtingof een instelling van de bijzondere jeugdzorg verlaten, wacht vaak een weinig vruchtbare helletocht.

Dat het realiseren van een stabiele woonsituatie geen evidentie is maar een langzaam proceswaarbij verschillende persoonlijke en omgevingsfactoren van belang zijn, komt expliciet aanhet licht bij dak- en thuisloosheid. Bovendien is discriminatie terug van nooit weggeweest.Om een verdere achteruitgang te vermijden én de woonnood te lenigen, moeten de fundamentenvan het beleid veranderen. Daarom presenteert dit boek niet alleen analyses maar ookkrijtlijnen voor een doortastend woonbeleid dat aangepast is aan de sociale, economische enecologische uitdagingen van de 21e eeuw.

Dit boek is een grondig herwerkte versie van Gezondheidswetgeving en sociale zekerheidvoor logopedisten (Garant, 2008) en focust niet alleen op logopedisten maar ook opaudiologen, andere geïnteresseerde gezondheidszorgberoepen, het onderwijsveld, verzekerings-en gezondheidszorginstellingen.

Het accent ligt daarom niet enkel op gezondheidswetgeving maar ook op wetgeving in diversesectoren waarin logopedisten en audiologen actief zijn. Bovendien krijgen ethiek en deontologiemet casuïstiek een belangrijke plaats in deze publicatie. Door de overvloed aan informatie ishet een aangewezen naslagwerk voor artsen, gezondheidswerkers, onderwijsmensen en verantwoordelijkenin verzekerings- en gezondheidsinstellingen die de zorg voor logopedie en audiologiedelen.

De auteurs opteerden ook om deze publicatie overvloedig te voorzien van website- en contactadressenwaar de geïnteresseerde beroepsuitoefenaar geactualiseerde informatie kan vinden.Op deze manier wordt Wetgeving, ethiek en deontologie voor logopedisten en audiologen een naslagwerkdat toegang biedt tot de allerlaatste ontwikkelingen binnen de logopedie en audiologie.

Dyslexie of woordblindheid is al vanaf het einde van de negentiende eeuw bekend.Toch duurde het meer dan tachtig jaar voor het onderwijs er iets meeging doen. Dit boek onderzoekt waarom het zo lang heeft moeten duren.Dyslectische kinderen die voor 1990 de lagere school bezochten, kwamen vaakniet ver. Hogere opleidingen waren voor hen meestal onbereikbaar en wie wel zover kwam, moest beschikken over een forse dosis doorzettingsvermogen en eenbehoorlijke intelligentie.

Dat er zoveel onbekendheid was over dyslexie of woordblindheid betekende nietdat het onderwijs niets deed. Lezen vormde er sinds 1945 een speerpunt. DeLOM-school ontstond waar vele kinderen met ernstige leesproblemen zich thuisen geholpen voelden. Remedial teachers kwamen de scholen binnen. Nadat dewetenschap het onderzoek naar dyslexie ter hand nam en wetenschappers, belangenverenigingenen overheid gingen samenwerken, ontstond vanaf 2000 beleidom dyslectische kinderen op te sporen en te behandelen.

Cocreatie is bij uitstek de benadering wanneer jouw organisatie – bedrijf, instelling, vereniging,buurtwerking – geconfronteerd wordt met complexe uitdagingen en onbekende uitwegen. Dit boekis bestemd voor al wie als leidinggevende of begeleider, zonder pasklare antwoorden en oplossingen,het onvoorspelbare pad van cocreatief leiderschap wil bewandelen. We stellen bondig vijftien ondersteunendepraktijken voor die dienen als spiegel en baken.

Dit ‘handig’ zak-boekje geeft een eigentijdse en verfrissende herformulering van de leven gevende krachtenvan samenwerking over grenzen en verschillen heen. Precies die verschillen en uitdagingen worden debouwstenen van ieder interactief ontwerp dat we samen kunnen creëren als een cocreatie, het sleutelwoorddat de auteurs als anker voor samenwerken willen uitwerpen. In cocreatie ontvouwt zich immers onze socialerealiteit, die we voortdurend samen ‘mee’-maken. In vijftien vuistregels met opdrachten schetsen deauteurs een concrete micro-aanpak om hier-en-nu met elkaar aan de slag te gaan.

René Bouwen, emeritus gewoon hoogleraar Organisatiepsychologie en Groepsdynamica, KULeuven.

Een inspirerend boek dat uitnodigt om samen betekenisvolle dingen te maken en lastige vraagstukkenaan te pakken. De auteurs schrijven vanuit een nieuwsgierige en onderzoekende houding en hechten veelwaarde aan respectvolle interacties. Vanuit een perspectief van emancipatie en zelfsturing ziet leiderschapaf van het gebruik van macht. Het uitoefenen van onzelfzuchtige invloed bevordert een betrokkenheid opduurzame ontwikkeling. Graag zou ik bekwaam willen zijn in de hier beschreven praktijken.

Joseph W.M. Kessels, hoogleraar Human Resources Development, Universiteit Twente.

Respect voor verschil en acceptatie van inter-afhankelijkheid bieden voor leiders de ingrediënten om tot constructievecocreatie te komen. Het boek nodigt uit om deze uitdaging op te pakken. Het biedt praktischhandvatten om nieuwe mogelijkheden te verkennen en te realiseren. Verschil wordt brandstof voor cocreatie.

André Wierdsma, hoogleraar Organiseren en Co-creëren, Nyenrode Business Universiteit en hoogleraarManagement and Organization’, China Europe International Business School (Shanghai).

Deze publicatie is een waarde(n)vol geschenk voor eenieder die op een of andere manier verantwoordelijkheiddraagt en democratisch leiderschap ernstig neemt. De vijftien handvatten, die de auteurs in een uiterstleesbare stijl aanreiken, zouden ‘top of mind’ moeten worden voor iedere leidinggevende, iedere manager,iedere politicus en iedere begeleid(st)er van teams of van eender welke andere groep.

Herman Lauwers, ere Vlaams Volksvertegenwoordiger

Interculturele filosofie is een relatief nieuw werkterrein op hetgebied van de filosofie. De actualiteit en de noodzaak ervan isevident in een tijd waarin in de economie en politiek, wetenschapen technologie, kunst en toerisme wereldwijd uitwisselingenplaatsvinden. Om te beginnen wordt een kritische blikgeworpen op het eurocentrisme van de westerse filosofie sindsde Verlichting. De gevolgen van deze houding ten opzichte vanandere culturen zijn nog steeds aanwezig en moeten met duidelijkeargumenten worden bestreden. Hierbij is de samenwerkingmet de thematisering van het denken in andere culturen,zowel in de culturele antropologie als in de comparatieve filosofie,van grote waarde. Dit boek presenteert concrete voorbeeldenvan dialogen tussen Europees-westerse en niet-westersefilosofieën.

In the early 1990s, a new concept was coined: ‘evidence-based medicine’(EBM). After a remarkably short time, EBM was virtually all-pervasive in medicineand healthcare throughout the world. Even outside the domain ofhealthcare,the new concept became fashionable, for example in the shape of(pleas for) ‘evidence-based management’ and ‘evidence-based policy’. In short,‘evidence-based’ developed into one of the mantras of the current era.

This book uses history as a tool to gain insight into the highly influential,but also elusive and multifaceted phenomenon of EBM. As such, A Doctor’sOrder is a ‘must read’ for patients, professionals, managers and policy makersin healthcareas well as for anyone who is interested in understanding thepresent socio-political order.