Garant

Filosofie is rationeel op zoek gaan naar de waarheid: van hetzijn, het weten, de geest, het goede, het rechtvaardige, hetschone enzovoort. Al redenerend, nu eens in redetwist, danin dialoog met anderen, ontwikkelt de filosofie hierover eenoorspronkelijk denken.

Psychoanalyse probeert van haar kant mensen in voelingte brengen met de eigen waarheid. Ze streeft naar waarachtigheiddoor te onderzoeken en te ondervinden wat zich inde levende ontmoeting afspeelt. Het hare is niet het domeinvan de waarheid, maar van waarheden.

In dit boek wordt geanalyseerd en gefilosofeerd over drift,seks, trauma, passie, geweld, creativiteit, oorlog en kunst. Bijwijze van schrijven, wordt er bewogen tussen de kunst vande rede en de wetten van de passies.

Arnon Grunberg in zijn voorwoord: ‘Ik wens Kinet veel lezers toe’.

Tussen 1948 en 1990 liggen bijna veertig jaar. Een periode waarin inEindhoven zich grotendeels het proces van emancipatie van homoseksuelemannen en lesbische vrouwen voltrok. Van repressie in de jarenveertig en vijftig, waarin de Eindhovense Zedenpolitie homoseksualiteitactief ‘bestreed’, via een periode van voorzichtige zelforganisatie in dejaren zestig en zeventig naar een periode van openlijke homoseksualiteiten provocatie in de jaren tachtig naar de erkenning van de homoseksueleen lesbische burgers door de gemeentelijke overheid in 1990, toende gemeenteraad een integraal emancipatiebeleid voor homoseksuelemannen en lesbische vrouwen vaststelde.

Dit boek gaat over dit proces, waarin veel Eindhovense mannen en vrouwenactief hebben deelgenomen en zo hun eigen emancipatie medehebben mogelijk gemaakt. Het is vooral een verhaal van mensen, dieuitdrukking wilden kunnen geven aan hun eigen seksualiteit. Zij gingendaarvoor over grenzen, in zichzelf en van de samenleving als geheel,soms met kleine stapjes en soms in sneltreinvaart. Uiteindelijk heeft dittot een mentaliteitsverandering ten opzichte van seksualiteit, sekse ensekserollen in de samenleving als geheel geleid, die met onder meer in2001 de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor mensen van gelijkgeslacht.

Aan dit boek is ook een documentaire verbonden met onder anderefilmmateriaal uit de late jaren zeventig en de vroege jaren tachtig.

At various points over the course of the 20th century, the Belgian State and its various ministries and provinces consciously chose to subsidise not only the fine arts but also the applied and decorative arts, and in particular the art of weaving tapestry. On the one hand, orders were placed for World Exhibitions and for Belgian embassies, and on the other competitions were held for tapestries to be hung in important locations such as the United Nations and NATO headquarters, and the exhibitions that were organized by the various ministries over the years. They provided an overview of the ways in which this branch of the arts was changing as well as representative work by the best tapestry designers. The exhibitions organized by the provincial authorities give quite a different image. There were the highly conventional exhibitions of Brabantine tapestries to promote the craftsmanship of the province and there were the more innovative textile exhibitions.

Taken as a whole, the commissions, competitions and exhibitions give a good overview of what was happening in Belgium in the field of tapestry over the period 1945-1980. They also make it clear what image was being projected abroad: that of a country with rich traditions, master craftsmanship in weaving, and in the 1970s some affiliation to the latest developments in European textile art.

This book attempts to grant a clear insight into the problem ofculture. Thinking about culture, we are faced with the inevitable,and apparently insuperable, problem of how to study culture in theabsence of a consensual definition of this notion. For several reasons,the anthropologists Claude Lévi-Strauss and Clifford Geertz providean ideal starting point for tackling this issue. Firstly, both graduated inphilosophy before turning to anthropology. Secondly, the linguisticmodel-based approach they initiated is founded on the general beliefthat language is a feature which all men have in common. Andthirdly, when taken together, the conclusions reached by Lévi-Straussand Geertz, which contradict one another, yield a clear view on theconceptual complexity of culture.

De praktijk van de psychiatrie in de tweedelijn en in de PAAZ vormt de leidraad in ditboek. Het laat zien hoe anders en complexerdie is. De auteur bespreekt vanuit een bijzonderrijke ervaring, de meest voorkomendeziektebeelden die in de consultatie van dedoorsnee psychiater beluisterd worden ende problemen omtrent diagnose en behandeling.Geregeld klinkt hierbij een kritischgeluid omtrent DSM-V. De cliënten op hetspreekuur lijden vaak aan meer ingewikkeldeziektebeelden dan beschreven wordt in classificatiesen hun comorbiditeit. Voorbeeldenzijn grillige stemmingswisselingen in de loopvan de ziektegeschiedenis, diverse angst-,dwang- of drangstoornissen, met daardoorverwrongen persoonlijkheidsstoornissen,stukgelopen relaties of het gebrek aan eenrelatie, toenemende vereenzaming, verslavingaan alcohol, drugs, gokken of internet,slaapstoornissen,vermoeidheid, enz. Dit kluwenontwarren vraagt veel tijd en geduld.

Er is behoefte aan ‘algemene psychiaters’.Psychiaters die voeling hebben met algemenegeneeskunde, neurologie, klinischepsychiatrie en psychotherapie. En die socialeinteresse hebben en ook bereid zijn om hunpatiënten te verdedigen in de forensische psychiatrieen bij vragen naar een levenseinde.Dit alles houdt ook creativiteit in, met pillenen/of praten en de moed om zogenaamde zekerepaden te verlaten, eventuele verkeerdeinschattingen te erkennen, op zoektocht tegaan naar andere wegen, de cliënt ten bate.

The educational experience reproduces gender ideologies and socialnorms, which interact with schooling for girls in very particular ways andare implicated in their persistent gendered exclusion and marginalization.The authors in this volume focus on this link by taking a social normsapproach to profile the processes, strategies of and research on community-led interventions. The chapters are paced around a pilot project thatcritically adapted a successful model in India to develop context-appropriateintegrated approaches to universalizing secondary education forgirls in purposively selected rural and urban poor contexts in Kenya andUganda.

The analyses provide reflexive documentation of the successesand challenges of project implementation activities that have successfullycontested girls’ exclusion and marginalization in education. This requiresa sustained focus on the link between social and educational institutionsand policies and working in an integrated manner with a range of policyactors including young people and targeted communities to bring aboutsignificant and sustainable change.

Met Zuiver en ontroerend beweegloos. Prerafaëlitische sporen in de Belgische kunsten literatuur gaat de auteur op zoek naar restanten van de beroemde Engelsekunststroming uit het midden en de tweede helft van de negentiende eeuw inde Belgische kunst (schilderkunst) en literatuur van het fin de siècle. Cruciaaldaarin zijn van prerafaëlitische zijde figuren als Dante Gabriel Rossetti, Ford MadoxBrown en John Ruskin. Maar er waren een aantal continentale katalysatorennodig die het prerafaëlitisme kenden en filterden in functie van een cultuurhistorischetransfer naar onze contreien. Figuren als Pol de Mont, Jozef Muls, degebroeders Khnopff, Charles van Lerberghe of Maurice Maeterlinck zijn daarbijvan groot belang. Op die manier vertoont zich een specifiek beeld van onze kunsten literatuur van de laatste decennia van de negentiende en het eerste decenniumvan de twintigste eeuw, geschreven vanuit een nauwkeurig samengestelde prerafaëlitischetypologie. Daaruit resulteert dan weer een specifiek paradigma metlaatromantische en symbolistische trekken. Het is overigens voor het grootstedeel via het symbolisme dat prerafaëlitische impulsen in onze kunsten kondengedijen. De implementering ervan levert echter, enkele uitzonderingen en aangenameverrassingen niet te na gesproken, niet meteen het artistieke gehalte van deEngelse voorbeelden en prototypes.

Een van de constanten in de reeks Psychoanalytisch Actueel is dat ze op de psychoanalytische praktijk is gericht. Nu eens komt een specifieke problematiek aan bod, dan weer een welbepaalde therapeutische setting of modus. Dit boek neemt de merites van psychoanalytische praktijkvoering meer in het algemeen onder de loep. Dit gebeurt tegen de achtergrond van enerzijds het onbewuste als onderzoeksobject bij uitstek van die praktijk, en van anderzijds de vraag naar de wetenschappelijke status van diezelfde praktijk. Voor velen staan onbewuste en wetenschap echter op gespannen voet. Kan de oriëntatie op het onbewuste wetenschappelijk wel ernstig genomen worden? Leent het onbewuste zich überhaupt tot wetenschappelijk onderzoek? Wat moeten we dan onder ‘wetenschap’ verstaan en zijn de tegenwoordig overheersende wetenschappelijke criteria voor elk onderzoeksgebied evenzeer geldig? Hoe stuurt en stoort dit debat het reilen en zeilen van de praktijk? Op welke wijze kan de analytische praktijk omgekeerd het debat mee bepalen en er meer zeggenschap in verwerven? Verdient de psychoanalytische benadering het niet gehonoreerd te worden in haar geheel eigen ‘wetenschappelijkheid’?

Binnen het drieluik van dit boek komt de praktijk centraal te staan in het spanningsveld tussen onbewuste en wetenschap. Het is immers slechts in en vanuit deze praktijk dat het debat beslecht of minstens gevoed kan worden.

Met bijdragen van Ariane Bazan, Mattias Desmet, Christine Franckx, Wouter Gomperts, Dominiek Hoens, Sylvia Janson, Mark Kinet, Michel Thys en Myriam Van Gael.

Mark Kinet is psychiater en psychotherapeut. Hij is hoofdredacteur van de reeks Psychoanalytisch Actueel.
Michel Thys is doctor in de filosofie, psycholoog en psychoanalyticus. Hij is voormalig hoofdredacteur van het Tijdschrift voor Psychoanalyse en tevens redactielid van de reeks.

Dit boek gaat gepaard met het afscheid van Willem Elias aan de VrijeUniversiteit Brussel. Het laat de lezer binnenkijken in zijn leefwereld doorde ogen van zijn vrienden: collega-professoren, alumni, politici, zakenluien vele anderen met wie hij vaak rijkelijk tafelt en dialogeert. Net zoals eenkunstwerk beter te begrijpen is door het te benaderen vanuit verschillendeinvalshoeken, schetst dit boek een accuraat totaalbeeld van een man vanvele facetten.

Als professor inspireerde hij zijn studenten, als dwarskijker opende hij deogen van kunstliefhebbers, als bevlogen spreker vermaakte hij zijn publiekop vernissages, als decaan liet hij een frisse wind waaien met zijn eigenmanagementstijl, als vrijdenker doorbrak hij talrijke taboes, als minnaarplezierde hij vele vrouwen, als vriend kent hij zijn gelijke niet. Als slechteslaper schreef hij een indrukwekkend oeuvre bijeen.

In het Woord Vooraf schetst Willem Elias zelf zijn eigen pedagogisch traject.Er vallen vele lessen uit te leren. Bovenal blijft hij een educator.

Vroedvrouwen werken in nauw contact met andere mensen. Ze moetendan ook een goed inzicht hebben in de psychologie van mensen. Dit boekbiedt daartoe een instap.

Vroedkundige zorg promoot en beschermt actief het welzijn en de gezondheidvan moeder en kind. Ze empowert vrouwen om verantwoordelijkheidop te nemen voor hun eigen gezondheid en de gezondheid vanhun gezin. Deze vroedkundige zorg vindt plaats in samenspraak met anderenen is persoonlijk en continu, gebaseerd op wederzijds respect.