Garant

Scholen dienen oog te hebben voor veranderingen in de samenleving en moeten in staat zijn deze te vertalen naar hun onderwijs. Dit boek ondersteunt scholen bij het aangaan van deze uitdaging en gaat in op de vraag hoe ze dit in hun taalonderwijs kunnen vormgeven. Vele voorbeelden illustreren hoe scholen en docenten een brug kunnen slaan tussen theorie en praktijk.
In de eerste hoofdstukken worden de achtergronden van taalbeleid belicht. Vervolgens worden handvatten aangereikt waarmee schoolteams, taalwerkgroepen, schoolbegeleiders en taalcoördinatoren direct aan de slag kunnen op de eigen school. Er wordt aandacht besteed aan het schrijven van een taalbeleidsplan en het uitwerken van verbetertrajecten. Uitgangspunt is dat duurzame verbeteringen alleen tot stand kunnen komen als het hele team zich betrokken voelt bij het veranderproces. Daarnaast wordt er ingegaan op de mogelijkheden die het taalonderwijs biedt om leerlingen te ondersteunen bij het ontwikkelen van de vaardigheden voor de 21ste eeuw.
Dit boek is de uitkomst van een denkproces over taalonderwijs en een zoektocht naar handvatten om kwaliteitsverhoging in de praktijk vorm te geven.

Paula Eversdijk heeft een brede ervaring binnen het onderwijs. Ze ontwerpt en verzorgt nascholingscursussen op het gebied van taal en zorgverbreding en begeleidt schoolteams bij het uitvoeren van verbetertrajecten. Daarbij maakt ze gebruik van de ervaring die ze heeft opgedaan als docent in het primair onderwijs.

Bewegen is belangrijk voor de algemene conditie, de bloeddruk, tegen diabetes en overgewicht ook voor de gewrichten. Artrose, reuma, fibromyalgie en osteoporose maar ook peesletsels zijn aandoeningen die voornamelijk in en rond de gewrichten voorkomen. Wat te doen bij gewrichtspijn: rusten of bewegen? Het antwoord is duidelijk: beweeg zoveel als mogelijk, binnen de eigen grenzen. Na burn-out veroorzaken gewrichtsklachten, nek- en rugpijn de meeste arbeidsongeschiktheid. Bewegen heeft een preventief effect.
Dit boek, met heel veel tips en oefeningen, is een handleiding hoe men moet leren omgaan met die klachten.

Philippe Van der Wee is kine/fysiotherapeut en tevens manuele therapeut en acupuncturist. Reeds lang houdt hij lezingen met als onderwerp “Gewrichtsklachten, doe er wat aan”. Hij heeft een praktijk in Kontich en Antwerpen.

Spiritualiteit is in. Managers volgen spiritualiteitssessies om zo beter gewapend te zijn tegen de stress die het werk meebrengt. Er is niets tegen een uurtje yoga of een mindfulness-sessie, maar ware spiritualiteit is van een andere orde. Spiritualiteit wordt niet beoefend om er voordeel uit te trekken, maar om als mens te groeien.
In dit boek staat de auteur stil bij wie een mens echt kan zijn en hoe een mens de weg naar God kan vinden. Hij kijkt naar leermeesters uit het Oude Testament en naar de wijze waarop God in hun leven aanwezig was. De leermeester bij uitstek is Jezus Christus, die zichzelf noemde: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven” (Joh. 14, 6).
Iedere Godsontmoeting zal uitmonden in een vernieuwd op weg gaan om in de wereld God aanwezig te brengen, om van zijn liefde te getuigen, om zijn liefde te stralen, om zijn boodschap uit te dragen. En dat steeds met mijn hand in Zijn hand.
De auteur denkt na over hoe een spiritueel leven heel vruchtbaar kan worden in de wereld. Spiritualiteit is immers geen wegtrekken uit de wereld, maar zal steeds de mens opnieuw op weg zetten om in de wereld iets van Gods droom te realiseren.

Er wordt weleens gezegd dat we in een dwingende tijd leven, waar autoriteit zoek is. Na de dood van God en het einde van de Grote Verhalen zijn we meer dan ooit tot vrijheid veroordeeld. We kunnen ons dan bijvoorbeeld overgeleverd voelen aan allerlei tot consumptieartikel gereduceerde objecten die ons een vermeend genot zouden moeten verschaffen. Van de weeromstuit ontstaat hier en daar een roep naar meer law and order. Niet helemaal onterecht wordt er dan van uitgegaan dat alleen de/meer wet ons vrijheid kan geven. Sommigen permitteren zich zelfs de vrijheid om harder dan ooit de wet te stellen: of het nu de wet van het Proletariaat of van het Volk is (zoals communisme en fascisme dat een paar decennia geleden deden), of die van de Sharia (zoals het islamfundamentalisme dat vandaag maar al te driest denkt te moeten doen). Freud en zijn psychoanalyse zijn ondertussen in de prullenmand van de intellectuele goegemeente beland. Toch bevat zijn theorie heel wat elementen die klaarheid brengen in deze schijnbare paradox: waarom vrijheid dwingend kan zijn; waarom vrijheid, zeker waar ze zich van elke norm en wet bevrijd weet, deze vaak met nog hardere hand installeert. Tegen de heersende tijdsgeest in biedt deze bundel een forum aan stemmen die de eigengereide band tussen vrijheid en wet/dwang proberen te denken.

Mark Kinet en Trees Traversier zijn bestuursleden en Sjef Houppermans is voorzitter van de Belgisch-Nederlandse Stichting Psychoanalyse en Cultuur. www.stichtingpsychoanalyseencultuur.eu

Met bijdragen van Marc De Kesel, Sjef Houppermans, Mark Kinet, Yves Petry, Daan Rutten, David Schrans, Jo Smet, Katrien Steenhoudt, Trees Traversier en Frank Vande Veire.

In de 21ste eeuw moeten beroepsbeoefenaars in staat zijn om hun hele leven lang na te denken over zichzelf en kritisch en zelfsturend te zijn in hun eigen leerproces. Door te reflecteren op het eigen leren tijdens de opleiding zouden studenten tevens meer gemotiveerd worden voor hun eigen leerproces en persoonlijke ontwikkeling. En door te reflecteren op de eigen persoonlijkheid en kwaliteiten zouden studenten hun eigen motieven en ambities beter begrijpen en daardoor betere studiekeuzes maken met minder studie-uitval als gevolg. In de praktijk worden deze doelen echter (nog) niet behaald. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat studenten een hekel hebben aan reflecteren. Onderwijsactiviteiten die geassocieerd worden met reflecteren, worden door de meeste studenten (en docenten) niet serieus genomen, maar ervaren als een verplicht nummer. Er lijkt sprake van ‘reflectiemoeheid’ en van tegenvallende opbrengsten. Veel docenten worstelen met de vraag wanneer er sprake is van kwalitatief goede reflectie en wat de kwaliteit van reflectie bepaalt. Wanneer kan men zeggen dat een student beter heeft gereflecteerd dan een ander? Studenten, op hun beurt, weten niet goed wat reflecteren precies inhoudt, terwijl hun docenten er als vanzelfsprekend vanuit gaan dat ze al kunnen reflecteren of het wel zullen leren door het gewoon (zelfstandig) te doen.
In dit boek behandelen de auteurs, allen docenten en/of onderzoekers, de weerbarstige problematiek van (zelf)reflectie in het onderwijs. Er zijn theoretische hoofdstukken rond de vraag ‘Wat is reflectie?’, hoofdstukken waarin verslag wordt gedaan van onderzoek naar reflectie en hoofdstukken waarin creatieve alternatieven worden aangedragen voor de gangbare reflectiepraktijken. Ten slotte zijn er hoofdstukken waarin wordt gereflecteerd over reflectie. Kunnen docenten het? Is reflectie gevaarlijk? En zijn de nog onvolgroeide hersenen van studenten in staat tot reflectie?

Frans Meijers was lector Pedagogiek van de Beroepsvorming aan de Haagse Hogeschool. Hij is directeur van Meijers Onderzoek & Advies, symposium coeditor van de British Journal of Guidance and Counselling en voorzitter van de Dialogical Self Academy. Hij is gespecialiseerd in onderzoek, ontwikkeling en training op het gebied van loopbaanleren en identiteitsontwikkeling.
Kariene Mittendorff is associate lector Studieloopbaanbegeleiding bij hogeschool Saxion. Ze is gepromoveerd op de kwaliteit van loopbaanbegeleiding en in het bijzonder loopbaangesprekken. Ze is projectleider van verschillende onderzoeken op het gebied van studieloopbaanbegeleiding, studiesucces, de studiekeuzecheck en de kwaliteit van reflectie.

Dit boek vertelt de hele geschiedenis van de diabetis type 1. In 2017 bestaan de twee Belgische Diabetesverenigingen 75 jaar. Zij ontstonden in het midden van de tweede wereldoorlog. Enkele artsen en ouders van kinderen met type 1 diabetes wilden de aanvoer van de levensnoodzakelijke insuline en voldoende voeding garanderen. Na de oorlog verplaatste de activiteit zich naar het optimaal behandelen van diabetes als de beste preventie voor complicaties en het oplossen van medico-sociale problemen. Nu steunen zij alle initiatieven om potentiële diabetici op te sporen en de ziekte te voorkomen. Voor erkende patiënten wordt het gebruik van de mini artificiële pancreas aangeraden en de transplantatie van nieuwe ßcellen gestimuleerd.

Rembert Dodoens (Mechelen, 1517/18 – Leiden, 1585) is erg belangrijk figuur in de wetenschapsgeschiedenis van de Nederlanden. Hij wordt vooral geassocieerd met de botanica en zijn legendarische ‘Cruijdeboeck’. Hieraan besteedt deze publicatie de nodige aandacht, maar ze wil ook verder kijken. Zo staat ze ook stil bij de inbreng van Dodoens op het medische domein. Vele van de door hem beschreven kruiden werden immers geïmplementeerd in de medische wetenschap en sommige beschreven exotische en endemische kruiden en plantenextracten worden vandaag nog altijd gebruikt. Er is meteen ook een duidelijke link naar de farmaceutische wetenschappen. Reeds in de zestiende eeuw werden de inzichten van Dodoens toegepast bij de vervaardiging van verscheidene doelgerichte en baanbrekende geneesmiddelen.
Dit innovatieve boek werpt een heldere blik op de ontelbare verwezenlijkingen van deze wereldbefaamde Mechelse wetenschapper. De wetenschappelijke erfenis van Dodoens kan nauwelijks overschat worden.

Professionele identiteit is een belangrijk begrip voor leraren. Dit boek helpt de (aanstaande) leraar in zijn zoektocht naar zijn professionele identiteit. Hij start met zijn eigen belangwekkende ervaringen in de klas, leert daar op samenhangende wijze over te vertellen en vervolgens over die ervaringen na te denken, er commentaar op te leveren en tenslotte verslag uit te brengen van zijn zoektocht. Vertellen, ontwerpen, plannen en structureren blijken essentiële denkactiviteiten in de ontwikkeling van de professionele identiteit. Die identiteit manifesteert zich in de verhalen en heet daarom narratieve professionele identiteit. Het boek bevat een groot aantal voorbeelden en citaten uit reële verhalen en verslagen van (aanstaande) leraren.
In eerste instantie is het boek bestemd voor studenten van pabo’s, maar het kan ook van dienst zijn bij andere lerarenopleidingen, nascholingscursussen of masteropleidingen, in Nederland en in Vlaanderen.
Leraren kunnen nooit ophouden met na te denken over hun professionele identiteit, de identiteit die ze delen met heel veel andere leraren. Tegelijkertijd is iedere leraar uniek. Zijn persoonlijke identiteit kleurt zijn professionele identiteit. Iedere leraar is een leraar als elke andere, maar elke leraar is ook een leraar als geen ander!

De auteurs zijn werkzaam aan of anderszins betrokken bij Katholieke Pabo Zwolle en hebben ruime ervaring als lerarenopleider.

De geschiedenis van de Joden in Middelburg en de rest van Zeeland is een fascinerend onderwerp, waarin actuele thema’s als godsdienstvrijheid, tolerantie, integratie en discriminatie een belangrijke rol spelen. Middelburg is trots op zijn vrijheidsgezindheid en inderdaad, toen Portugese Joden zich aan het begin van de zeventiende eeuw in Middelburg vestigden, konden zij in de Zeeuwse hoofdstad veilig terugkeren naar de godsdienst die zij onder de druk van de Spaanse Inquisitie hadden moeten opgeven. Ondanks de oppositie van de Middelburgse kerkenraad werd aan de godsdienstvrijheid voor Joden niet getornd, ook al werden zij in andere opzichten gediscrimineerd. Toen de Joden gelijkberechtigd werden aan het einde van de achttiende eeuw, begon hun integratie in de Nederlandse maatschappij. In dit boek wordt in detail getoond hoe succesvol die was tot het fatale jaar 1942, toen de Zeeuwse Joden werden gedeporteerd naar Amsterdam op weg naar de vernietiging. Dit leek het einde te betekenen van het Joodse leven in Zeeland, maar het is anders gegaan, zoals in dit boek wordt uiteengezet. De synagoge van Middelburg, die tijdens de oorlog in een puinhoop was veranderd, werd in volle glorie hersteld, terwijl ook de Joodse gemeente van Zeeland is herleefd. Als teken hiervan weerklinkt in de fraaie Middelburgse synagoge elke sjabbat en elke feestdag weer de stem van de voorzanger. De boeiende geschiedenis van de Joden in Zeeland wordt in dit rijk geïllustreerde boek levendig beschreven door een keur van deskundigen, waardoor een veelzijdig beeld ontstaat van de plaats die deze bevolkingsgroep binnen Zeeland heeft ingenomen en nog steeds inneemt door de eeuwen heen.

KLAAS A.D. SMELIK doceerde Hebreeuws, Hebreeuwse Bijbel, Jodendom, Oude Geschiedenis en Oudoosterse religies in Amsterdam, Utrecht, Den Haag, Brussel, Leuven en Gent. Sinds 2006 is hij directeur van het Etty Hillesum Onderzoekscentrum in Middelburg. Hij heeft een veertigtal boeken op zijn naam staan.

ARJAN VAN DIXHOORN is sinds 2013 namens het Familiefonds Hurgronje bijzonder hoogleraar in de Geschiedenis van Zeeland in de Wereld aan het University College Roosevelt (Universiteit Utrecht) in Middelburg. Van 2005 tot en met 2014 was hij postdoctoraal onderzoeker aan de universiteiten van Antwerpen en Gent.

Dit is het eerste Nederlandstalige boek dat de crowdfunders in België voor de non-profit erg transparant in kaart brengt. Het doet een opsomming van alle crowdfunders die ooit zijn opgestart of wilden opstarten, inclusief wie stopten. Het zet alle succesfactoren rond crowdfunding netjes op een rij en geeft een individuele, vaak kritische analyse van alle relevante crowdfunders voor de non-profitsector, met een quotatie van hun resultaten en technische kenmerken.

De auteur geeft een blik achter de schermen, toont verbanden en relaties aan tussen verschillende initiatieven in de crowdfundingwereld, bespreekt desbetreffende websites en biedt een duidelijke werkmethode aan voor crowdfunding voor non-profit.

Dirk A.J. Coeckelbergh is een van de bekendste auteurs rond non-profit, sociale economie, ethiek en financiën. Hij studeerde rechtsgeleerdheid, politieke en sociale wetenschappen, innovatieve sociale marketing en cultuurmanagement. Hij werkte als bankier-verzekeraar. Momenteel is hij consultant, freelance docent, bestuurder en adviseur van vennootschappen en verenigingen.

Een basiskennis van epidemiologie en biostatistiek is essentieel om de omvangrijke literatuur goed te begrijpen en om op wetenschappelijk correcte wijze te handelen en te behandelen. Voor medici en paramedici zijn ze essentiële instrumenten om optimaal te kunnen fungeren. En dit zeker in onze steeds harder hollende informatiemaatschappij.

Om het boek, dat duidelijke antwoorden geeft op essentiële vragen, voor elke belangstellende vlot toegankelijk te maken, besteedt de auteur ook uitdrukkelijke aandacht aan een didactische presentatie. In elk hoofdstuk komt dezelfde structuur terug, met gemeten rubrieken: korte introductie tot het hoofdstuk, blokken met interessante weetjes, toetsvragen, blokken met bijzondere informatie, samenvattingen … Daarnaast zijn op vele plaatsen voorbeelden opgenomen.

Patrick Mullie studeerde voeding- en dieetleer aan de Regaschool in Leuven en epidemiologie aan de Universiteit Maastricht. Hij promoveerde tot doctor in de biomedische wetenschappen aan de KU Leuven. Hij doceert systematische literatuuranalyse aan de Vrije Universiteit Brussel en is lector voedingleer, epidemiologie en wetenschappelijke onderzoeksvaardigheden aan de Erasmushogeschool in Brussel. Ook is hij onderzoeksdirecteur bij de Afdeling Epidemiologie en Biostatistiek van Defensie en research director aan het International Research Institute in Lyon. Daarnaast is hij als expert verbonden aan de Hoge Gezondheidsraad van België en aan de American Society of Nutrition.

Om zich op een positieve manier te kunnen ontwikkelen hebben kinderen met een licht verstandelijke beperking in het passend onderwijs gepaste begeleiding en zorg nodig. Daarvoor is het van groot belang dat schoolbesturen, leerkrachten en interne begeleiders een visie ter ondersteuning formuleren en toepassen. Dit boek biedt concrete handvatten om met de ontwikkeling van zo’n visie aan de slag te gaan. Hierbij gaat ruime aandacht naar de relatie tussen onderzoek en praktijk. De ondersteuning van deze kinderen en hun ouders stoelt op drie pijlers: de vroegsignalering van onderwijsleerproblemen, de waarborging van de positieve effecten van inclusief onderwijs en het mogelijk maken van sociale integratie in de klas en daarbuiten. Jeugdhulp en passend onderwijs moeten worden verbonden, waarbij rekening wordt gehouden met verschillen tussen kinderen, veel waarde wordt gehecht aan de participatie van ouders en vertrouwen wordt gegeven aan de deskundigheid van de leerkracht.

Mariëtte Huizinga is universitair hoofddocent bij de sectie Onderwijswetenschappen aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Haar onderzoeksdomein betreft de variabiliteit in de ontwikkeling van doelgericht en sociaal adaptief gedrag van kinderen.
Dorien Graas is lector Jeugd in het Domein Gezondheid en Welzijn van de Hogeschool Windesheim. Haar belangrijkste onderzoeksdomein betreft de samenwerking onderwijs en jeugdhulp. Ze promoveerde op het thema geschiedenis en ontwikkelingen in het speciaal onderwijs.
Anika Bexkens is GZ-psycholoog in opleiding tot Specialist bij GGZ-Delfland, afdeling Jeugd. Zij is universitair docent aan de Universiteit Leiden, Ontwikkelings- en Onderwijspsychologie. Haar onderzoeksdomein betreft de ontwikkeling van sociaaladaptieve vaardigheden bij kinderen en adolescenten met een licht verstandelijke beperking en gedragsproblematiek.