Wat hebben literatuur en wetenschap met elkaar te maken? Bijzonderweinig, zou je op het eerste gezicht zeggen. De laatste anderhalveeeuw hebben literatuur en wetenschap zich steeds sterker tegen elkaarafgezet. Het zijn twee werelden geworden met elk hun eigenauteurs, beoordelaars, uitgevers en vakbladen.
Niettemin waren ze en zijn ze nog steeds stevig met elkaar verbonden.Wetenschap opereert niet vanuit een luchtledig autonoom domein;ze maakt deel uit van een cultuur en tot die cultuur behoortook de literatuur. En omgekeerd geven schrijvers gewild of ongewildhun eigen interpretaties aan wetenschappelijke ontdekkingenen theorieën die op een of andere manier tot hen komen. Zeker inhet verleden, voordat de grote concurrentie van televisie en internetinzette, speelde de literatuur in het verspreiden en ‘vertalen’ van wetenschappelijkekennis een belangrijke rol.
Gedeelde kennis maakt dit fascinerende en complexe proces vankruisbestuiving tussen literatuur en wetenschap zichtbaar aan dehand van een aantal thema’s uit verschillende wetenschapsgebieden,zoals evolutie, hysterie, hypnotisme, smetvrees, occultisme en devierde dimensie.
Literatuur amuseert en ontroert niet alleen, literatuur brengt ookkennis over. Dat deed ze vroeger en dan doet ze nu nog steeds.Gedeelde kennis laat deze onvermoede kant van de literatuur zien.

GPRC – Guaranteed Peer Reviewed Content

In het onderwijs worden leesproblemen, meestal in combinatie met spellingproblemen, vaak al vroeg gesignaleerd. Een adequate reactie vanuit de omgeving van het kind is noodzakelijk, zodat de problemen in een zo vroeg mogelijk stadium kunnen worden gepareerd. Dat vraagt om een aanpak van kwaliteitszorg waarbij een goede afstemming tussen ouders, onderwijs, en gezondheidszorg essentieel is. Binnen de school gaat het om een zo vroeg mogelijke signalering en aanpak van leesproblemen, binnen de zorg om spoedige en adequate behandeling van de gesignaleerde leesproblemen. Het is van groot belang dat ouders in alle facetten van dit proces zijn betrokken.

Dit boek geeft een kader voor kwaliteitszorg ten behoeve van kinderen en jeugdigen met dyslexie. Hoe kunnen de diverse protocollen die ontwikkeld zijn voor signalering, diagnostiek en behandeling van dyslexie in de praktijk, worden geoptimaliseerd?

Wij waarheidszoekers, zijn voor onszelf onbekenden – om de eenvoudige reden dat we onszelf nooit gezocht hebben (Friedrich Nietschze). Voor wie wel naar zichzelf op zoek gaat en daarbij een begeleider accepteert, is een Langdurige Psychoanalytische Behandeling (LPB) een optie. Voor deze begeleiders is dit boek een praktisch hulpmiddel.

Wat zijn Langdurige Psychoanalytische Behandelingen? Wat houden ze in en wie past ze toe? Voor wie zijn ze bedoeld? Wat zijn hun mogelijkheden en beperkingen? Dit zijn vragen die in deze Leidraad beantwoord worden. Het is een handreiking voor behandelaars die LPB toepassen, maar is eveneens nuttig voor behandelaars die andere psychotherapeutische methoden toepassen. Iedereen die geïnteresseerd is in het psychoanalytische gedachtegoed en de toepassingen ervan zal hier iets van zijn gading in vinden.

Prof.dr. F. de Jonghe is emeritus hoogleraar psychiatrie aan de Universiteit van Amsterdam, psychiater en psychoanalyticus. Hij is werkzaam in eigen praktijk en als supervisor psychotherapie verbonden aan Arkin en AMC. Eveneens is hij lid van het Arkin-onderzoeksteam.
Dr. M.H.M. de Wolf is klinisch psycholoog en psychoanalyticus. Hij is lid van de raad van bestuur van het NPI en hoofdopleider psychotherapie van de Stichting PDO Amsterdam.
Dr. J. Zevalkink is psychologe en antropologe. Ze is hoofd van de afdeling Onderzoek en Kwaliteitszorg van het NPI en docente ontwikkelingspsychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen.
Dr. S.C.M. de Maat is GZ-psychologe, en psychotherapeute en psychoanalytica in opleiding. Ze werkt als stafmedewerkster op de afdeling Volwassenen van het NPI.
Dr. P.J. Draijer is klinisch psychologe, psychotherapeute en psychoanalytica. Ze werkt als universitair hoofddocent bij de Vakgroep Psychiatrie van de Vrije Universiteit Amsterdam en als praktijkopleider klinische psychologie en psychotherapie. Tevens werkt ze als supervisor psychotherapie en als behandelaar bij GGZ In- Geest, het NPI en in eigen praktijk.
A.C. van Reekum is psychiater en psychoanalytica in opleiding. Ze is directeur-psychiater en plaatsvervangend opleider bij Altrecht en eveneens werkzaam in eigen praktijk.
Dr. H.L. Van is psychiater en psychoanalytisch psychotherapeut en werkzaam als opleider psychiatrie bij Arkin Amsterdam.

Opruimen en organiseren, poetsen, helder communiceren, efficiënt omgaan met tijd en geld… Het zijn zaken waar mensen in het dagelijkse leven mee te maken krijgen. De ene is er beter in dan de andere, maar over het algemeen vormen deze vaardigheden voor mensen zonder beperkingen geen onoverkomelijk probleem. Dat is anders voor mensen met een beperking, zoals autismespectrumstoornis. Omdat hun denken op een andere manier functioneert, slagen zij er niet altijd in deze eenvoudige dagelijkse vaardigheden zomaar onder de knie te krijgen. En dat bemoeilijkt hun emancipatie in de maatschappij.
Deze werkboeken zijn ontworpen vanuit de visie dat de hulp aan en de begeleiding van deze mensen enkel effectief kan zijn als we met hen op een goede en duidelijke manier communiceren. Aan de hand van een stapsgewijze opbouw en heldere patronen vormen ze praktische leidraden die mensen met een beperking op weg helpen bij het verwerven van deze vaardigheden.

Dit handzame en didactisch grondig doordachteboek behandelt beknopt maar volledigde uitspraak van het Nederlands.

De gebruiker kan kiezen voor een minimumprogramma(basisinformatie) of een maximumprogramma(verdiepingsinformatie), met ofzonder ‘theorie’. Het geheel is vooralafgestemd op de praktijk, mede dankzijpittige dialogen.

Met dit boek beschikt de gebruiker overalle gegevens die belangrijk zijn voor eencorrecte en een gezonde uitspraak.