Garant

Het essay Versuch über die Krankheiten des Kopfes, dat Immanuel Kant (1724-1804) in het jaar 1764 in de Königsbergsche Gelehrte und Politische Zeitungen liet verschijnen, is een literair gezien ongewone, voor wat zijn intentie betreft merkwaardige en zeer korte tekst, die door filosofen en Kant-vertalers nog steeds op een opmerkelijke wijze wordt verwaarloosd. In dit boek wordt een Nederlandse vertaling van deze kantiaanse vingeroefening gepresenteerd met annotaties en een verhelderende commentaar. Het probeert een antwoord te geven op de vraag, of de hierin toegeleverde indeling van "geesteszwakten" ("Gebrechen des Kopfes") en "geestesstoornissen" ("Krankheiten des Kopfes") als prefiguratorisch kan worden opgevat ten aanzien van de in het begin van de negentiende eeuw tot ontwikkeling gekomen psychiatrische ziekteleer en classificatie van geestesstoornissen, dan wel of dit geschrift, méér dan bij eerste aanblik lijkt, een verband heeft met Kants beroemd kritisch of transcendentaal idealisme, zoals dit in zijn drie grote Kritieken, de Kritik der reinen Vernunft (1781), de Kritik der praktischen Vernunft (1788) en de Kritik der Urteilskraft (1790), wordt gearticuleerd. Tegelijk wordt de relatie onderzocht tussen dit werkje en een aantal andere kantiaanse teksten, zoals de Beobachtungen über das Gefühl des Schönen und Erhabenen (1764), de Träume eines Geistersehers (1766) en de Anthropologie in pragmatischer Hinsicht (1798). Het laat een andere Kant zien, die wellicht iets minder streng en droog is dan de Kant van de kritische filosofie.

Jan Godderis is gewoon hoogleraar aan de Faculteit der Geneeskunde van de K.U.Leuven. Hij doceert er de vakken psychiatrie, geschiedenis van de geneeskunde en cultuurgeschiedenis van de seksualiteit. Van hem verschenen onder meer: Gerontopsychiatrie (1985), Galenos over psychische stoornissen (1988), Antieke geneeskunde over lichaamskwalen en psychische stoornissen van de oude dag (1989), Bijdragen tot de geschiedenis van de begripsontwikkeling in de psychiatrie en de geneeskunde (1990), Handboek geriatrische psychiatrie (cs., 1992), De beste arts zij ook een filosoof? Plato's opvattingen over de geneeskunde (1997), Naar de sterren kijken. Plato - De menselijke dwaasheid en haar medicijn (1997), "Een arts is vele andere mensen waard". Inleiding tot de antieke geneeskunde (1999), Kan men een hemel klaren, even zwart als drek? Historische, psychiatrische en fenomenologisch-antropologische beschouwingen over depressie en melancholie (2000), Bestaan dingen alleen als men ze ziet? Historische, fenomenologisch-psychiatrische en metapsychologische reflecties inzake de waarneming, de verbeelding en het hallucineren (2001), En mijn verrukking neemt geen end. Cultuurhistorische reflecties over drugs, roes, verbeelding en creativiteit (2004), Eed van Hippokrátês. Historische beschouwingen inzake de opdracht en de begrenzingen van het medisch handelen (2005), De Hippocratische geneeskunde in al haar staten. Reflecties over gezondheid en ziekte onder 't zachte fluisteren van de plataan (2005) en "Weer siddert in mij de liefde die het lichaam sloopt". Sapph&#244 van L&#233sbos blijft brandend (2006).

Familiebedrijven zijn de motor van onze economische ontwikkeling. Ze zijn het fundament van onze welvaart. Met hun rol als krachtcentrale van honderduizenden banen zijn ze dan ook beslist niet meer weg te denken uit ons zo kleurrijke bedrijvenlandschap.

Dat familiebedrijven een fenomeen op zich zijn, heeft te maken met hun fascinerend karakter. Op een aantal fronten zijn familiebedrijven namelijk uniek. Niet op de laatste plaats door de drie netwerken waarmee ze te maken hebben: de familie, het bedrijf en het eigendom. Alhoewel ieder subsysteem weliswaar zelfstandig opereert, overlappen en beinvloeden ze elkaar, waardoor diverse belangen door elkaar heen kunnnen gaan lopen.

Omdat familiebedrijven zo''n afwijkende bedrijfsdynamiek hebben, is het voor werknemers en potentiele werknemers van belang kennis te nemen van de vele bewonderenswaardigheden van familiebedrijven. Al is het maar om kleine en/of grote gebeurtenissen in de juiste context te kunnen plaatsen.
Ook voor de directeur/eigenaren van familiebedrijven en hun aanverwante familieleden is dit boek een must, omdat het als spiegel fungeert. Een spiegel om de familiale werkelijkheid met grote oplettendheid, nauwkeurigheid en zorgvuldigheid te aanschouwen.
De vele bedrijfsadviseurs tot slot hebben er eveneens baat bij op de hoogte te zijn van het wel en wee van familiebedrijven. Dit om nog beter maatwerk te kunnen leveren en de implementatie daarvan te kunnen vergemakkelijken.

Drs Ursela van Stekelenburg werkt als zelfstandig strateeg, marketeer en communicatiedeskundige en kan bogen op jarenlange ervaring bij verschillende werkgevers in diverse branches. Daarnaast is zij werkzaam als onafhankelijk coach en geregistreerd mediator. Haar zowel generalistische als specialistische knowhow heeft ze samengebracht in haar bedrijf CleverWise Consultancy. Tevens richt ze zich met haar promotieonderzoek aan de Erasmus Universiteit op het people management binnen familiebedrijven.

De spaarzame biografische gegevens en het brokkelig karakter van de resterende fragmenten van Sapphô’s poëzie hebben van ouds de verbeelding uitgedaagd en geprikkeld.
Men was als vrouw groots als creatieve geest zoals Sapphô, en dus een ‘Sapphô’, die erin slaagde zich naast de mannen in geschrifte en in poëzie te manifesteren. Men was heroïsch en zichzelf affirmerend als Sapphô, als de mascula Sappho van Horatius. Men was een ‘Sapphô’, wanneer men zich als een kuise pedagoge manifesteerde, die zich over jonge vrouwelijke leerlingen ontfermde die men op het latere (huwelijks)leven voorbereidde. En men was een ‘Sapphô’, wanneer men getuigenis aflegde van een ongebreidelde seksualiteit en vooral ook de gendernorm transcendeerde, waarbij men in de buitenste duisternis riskeerde te worden geworpen.
Dit essay maakt duidelijk waarom Sapphô niet alleen als dichteres werd benaderd. Het gaat geenszins de discussie uit weg met bepaalde burgerlijk-paternalistische en feministische interpretatoren van haar bewaard gebleven poëzie, die beurtelings hebben aangevoerd dat men over de goede lens moet beschikken om naar poëzie te kijken, wil men haar juist interpreteren.

Jan Godderis is gewoon hoogleraar aan de Faculteit der Geneeskunde van de KU Leuven. Hij doceert er psychiatrie, geschiedenis van de geneeskunde en cultuurgeschiedenis van de seksualiteit. Eerder verschenen diverse andere monumentale studies van hem.