Begin 1957 doolde een jonge advocaat met een twintigtal onervaren strijdmakkers rond in de jungle van Cuba, zonder eten of munitie, maar vastbesloten om revolutie te maken. Twee jaar later versloeg deze rebellengroep het best bewapende leger van Latijns-Amerika en slaagde erin een socialistische revolutie uit te bouwen op de stoep van de oppermachtige VS.

Waarom zijn de Cubaanse revolutionairen erin geslaagd terwijl vele anderen faalden? Hoe wisten ze stand te houden tegen de langstdurende blokkade ooit? Waarom bleven sociale explosies uit tijdens de enorme economische crisis in de jaren negentig? Wat beweegt dit derdewereldland om op zijn eentje wereldwijd meer dokters uit te zenden dan de hele Wereldgezondheidsorganisatie?
Hoe verklaar je dat zo een klein onbeduidend eiland de geschiedenis van Afrika mee heeft bepaald en zo’n factor van betekenis is geweest in de wereldgeschiedenis?

De Factor Fidel gaat op zoek naar antwoorden door de plannen te bestuderen van de architect van deze eigenzinnige revolutie. Het boek wil niet de clichés of gemeenplaatsen over Cuba herhalen, maar de fundamenten van deze spraakmakende revolutie diepgravend in kaart brengen.

Dit boek is de vrucht van jarenlang opzoekingswerk in het reusachtig en zeer versnipperd oeuvre van Fidel Castro. Je kunt het zien als het politiek testament van een van de meest markante leiders sinds de Tweede Wereldoorlog.

Katrien Demuynck is historica en coördinator van Initiatief Cuba Socialista. Ze bezocht Cuba tientallen keren en publiceert geregeld over het land. Marc Vandepitte is filosoof en economist. Beide auteurs zijn ervaren Cuba-experts.

Studeren én psychische problemen hebben is een combinatie die garant staat voor een grote uitdaging. Uit ons onderzoek naar belangrijke condities voor begeleiding en ondersteuning van studenten met psychische problemen blijkt, dat studenten graag willen dat docenten, studieloopbaancoaches en studentendecanen hun de vraag stellen: ‘Wat wil jij?’
Wij ontdekten dat het niet zo vanzelfsprekend is om studenten deze vraag te stellen. Het beleid van hogescholen en universiteiten gaat ervan uit, dat studentendecanen en studieloopbaancoaches vraaggericht hulp bieden, maar in de praktijk is niet duidelijk hoe dat in zijn werk kan gaan. Studenten, ook studenten met psychische problemen, willen graag zelf de regie houden over hun studie.
We besteden in het boek aandacht aan de volgende onderwerpen: • Wat willen studenten met psychische problemen en op welke wijze kunnen zij hun krachtbronnen en talenten zo goed mogelijk benutten? • Welke visies zijn er op begeleiding bij psychische problemen? • Wat zijn actuele opvattingen over herstel en ervaringsdeskundigheid? • Welke psychische symptomen kunnen een rol spelen? • Welke coachingsvragen kunnen studieloopbaancoaches en docenten stellen? • Hoe moet de onderwijsorganisatie ingericht zijn om studenten met psychische problemen voor het hoger onderwijs te behouden?

‘Wat wil jij?’ is bedoeld als deskundigheidsontwikkeling voor docenten, studieloopbaancoaches en studentendecanen in het hoger onderwijs. Studenten uit de doelgroep studeren aan hogescholen en universiteiten. Door gebrek aan kennis bij diegenen die hen begeleiden vallen ze vaak onnodig vroegtijdig uit of lopen studieachterstanden op.
Met de recent ontwikkelde inzichten en kennis op dit gebied hopen we deze onderwijsprofessionals de ondersteuning te bieden die nodig is om deze groep studenten effectief en succesvol begeleiding te bieden.
Voor rehabilitatiecoaches uit de GGz is het boek een handreiking om in een begeleidingstraject scholingsvragen mee te nemen. Als u op de hoogte wilt zijn van leren en studeren met psychische problemen is het boek een must.

Marjo Boer werkt bij ROC Zadkine als begeleidingsdeskundige, opleider en supervisor. Zij geeft les aan begeleiders in de psychiatrie met ervaringsdeskundigheid en is betrokken bij professionalisering van docenten bij het lectoraat beroepsonderwijs. Zij is opleider begeleidingskunde bij de VO Supervisie en professionele begeleiding in Amsterdam.
Astrid van Bruggen werkt sinds 2000 voor het Basisberaad Rijnmond, een regionale cliëntenorganisatie. Zij is psycholoog en ervaringsdeskundige. Zij is deskundig op het gebied van cliëntenbelangen, heeft cursussen voor ervaringsdeskundigen ontwikkeld en uitgevoerd en geeft trainingen aan hulpverleners en les aan studenten in het hoger onderwijs.
Maud Amiabel werkt als beleidsmedewerker op de Hogeschool Rotterdam. Zij is lid van de werkgroep ‘Studeren met een functiebeperking’. Zij werkt sinds 1976 in het hoger onderwijs en heeft kennis en ervaring als muziekconsulent in het speciaal onderwijs.

Seksueel misbruik van jonge kinderen komt veel vaker voor dan vroeger werd gedacht. Bovendien kunnen deze kinderen als gevolg hier van ernstige beschadigingen oplopen en kan hun dagelijks functioneren er sterk onder lijden. Om die reden is de belangstelling voor vroegtijdige behandeling de laatste twintig jaar sterk toegenomen, zowel bij onderzoekers als bij hulpverleners.

In dit boek worden een aantal inzichten rond het misbruik van jonge kinderen gebundeld. De lezer maakt kennis met de problematiek van jonge, seksueel misbruikte kinderen, met de diagnostiek en behandeling en ook met de resultaten van de behandeling. De auteurs maken gebruik van theoretische inzichten, onderzoeksresultaten -ook uit eigen onderzoek- en hulpverleningser varingen. Het boek is dan ook bedoeld om wetenschap en praktijk dichter bij elkaar te brengen en een steviger fundament te geven aan de hulpverlening bij seksueel misbruikte kinderen en hun ouders. Het is gericht op s tudenten (or tho)pedagogiek en psychologie , op onderzoekers en op hulpverleners die in de klinische praktijk te maken hebben met seksueel misbruik en traumabehandeling.

Marieth Guelen, orthopedagoog, is hoofd van een Psychologische/ Pedagogische Praktijk in West-Brabant. Frits Harinck, psycholoog, is verbonden aan de Hogeschool Windesheim in Zwolle . Sylvia van Dijk, orthopedagoog, werkt in een vrijgevestigde praktijk voor psychologische en (ortho)pedagogische hulp.

In het Nederlandse taalgebied wordt nog altijd een vrij strikt onderscheid gemaakt tussen misdaadliteratuur en de ‘echte’ literatuur. Thrillers worden stiefmoederlijk behandeld, niet alleen door literatuurhistorici, maar ook door literaire critici. Behoren ‘spannende boeken’ niet tot de literatuur? In dit boek geven academici, critici en misdaadauteurs, elk vanuit hun invalshoek, een antwoord op deze vraag.
Centraal staan de zowel theoretische als kritische verkenning van al dan niet vermeende tegenstellingen tussen misdaadroman en literaire roman en hun eventuele relevantie. De geschiedenis en ontwikkeling van de misdaadliteratuur in de Lage Landen komt beschrijvend en analytisch aan bod. Specifi eke bijdragen handelen over de (informele) hiërarchie der genres in de Verenigde Staten en over de sociale relevantie van de Zuid-Afrikaanse misdaadliteratuur.

Thriller versus roman bevat bijdragen van René Appel, Jos van Cann, Jim Madison Davis, Jooris van Hulle, Henri-Floris Jespers, Jan Lampo, Mieke de Loof, Elvin Post, Matthijs de Ridder, Charles den Tex en Felix Thijssen.

Jos van Cann is bestuurslid van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs, zetelde in de jury voor de Gouden Strop en maakt deel uit van de jury voor De Diamanten Kogel. Hij recenseert en publiceert over misdaadliteratuur.
Henri-Floris Jespers is redactiesecretaris van de Mededelingen van het Centrum voor Documentatie & Reëvaluatie, redacteur van het Bulletin de la Fondation Ça ira en lid van het wetenschappelijk comité van het SFV – Studiecentrum Franstaligen in Vlaanderen. Hij is ook juryvoorzitter voor De Diamanten Kogel.

De verhoudingen tussen Oost en West en Noord en Zuid kennen een voortdurende dynamiek. Dit boek geeft een inzicht in dit boeiende aspect van de hedendaagse wereldgeschiedenis, van de Koude Oorlog tot de opkomst van de nieuwe economische groeilanden in Oost en Zuid.

Bijna een halve eeuw werden de internationale relaties beheerst door de Koude Oorlog tussen twee concurrerende machtsblokken onder leiding van Washington en Moskou. Parallel met de rivaliteit tussen Oost en West groeide de kloof tussen Noord en Zuid, tussen de noordelijke industrielanden en hun grondstoffenleveranciers in het zuiden. De ineenstorting van de Sovjet-Unie voorafgegaan door de implosie van het Oostblok — gesymboliseerd door de val van de Berlijnse Muur — veroorzaakten een kortstondige euforie in het Westen. Maar nadien kwam de wereldpolitiek in de ban van etnische, culturele en religieuze conflicten, wat tot chaos en onzekerheid leidde. Internationale organisaties, zoals de Verenigde Naties, probeerden met wisselende kansen de orde te herstellen. Aanvankelijk domineerden de Verenigde Staten politiek en militair de internationale scène. Na het verdwijnen van de ideologische verschillen leek de weg vrij voor een globalisering van de wereldeconomie. Maar het opkomen van landen als China, India en Brazilië, deed opnieuw rivaliteit ontstaan over de steeds schaarsere grondstoffen en energiebronnen. Het machtsmonopolie van Washington en het Westen werd daardoor aangetast.

Mark Van den Wijngaert is hoogleraar Hedendaagse Geschiedenis aan de KU Brussel. Herman De Prins is journalist, gespecialiseerd in buitenlandse politiek.

Het zelfbeeld is een van de meest fascinerende dimensies van de menselijke persoon en bepaalt ons denken, voelen en handelen. De dichter Goethe zei ooit: ‘Het grootste kwaad dat iemand kan overkomen, is dat hij slecht over zichzelf denkt.’
En inderdaad. Een goed begrip van het fenomeen zelfbeeld is van onschatbaar belang voor de begeleiding van mensen in opvoeding en onderwijs maar ook in de hulpverlening aan mensen die het psychisch moeilijk hebben. Het zelfbeeld is de hoeksteen van elk gedrag, zowel gezond als gestoord. Welk beeld iemand van zichzelf heeft maakt wel degelijk een verschil: mensen die positief over zichzelf denken blijken zich gezonder en productiever te gedragen en zijn ook gelukkiger. De versterking van het zelfbeeld moet dan ook kerndoel zijn in onderwijs, opvoeding en begeleiding.
Maar waaruit is een zelfbeeld eigenlijk opgebouwd en hoe kan je eraan werken? Dit boek bekijkt het zelfbeeld als de dialoog die de mens op elk moment aangaat met zichzelf, met anderen en met de omgeving. Naast een verheldering van het fenomeen, komen ook aspecten aan bod als zelfwaardering, zelfpresentatie, de ontwikkeling van het zelfbeeld en methoden voor verheldering en bijsturing ervan.
Het boek richt zich tot iedereen die geboeid is door het fenomeen ‘mens’.

Guido Cuyvers doceert aan het departement Sociaal Werk van de Katholieke Hogeschool Kempen in Geel. Hij is oprichter en was voorheen coördinator van het Vlaams Onderzoeks- en Kenniscentrum Derde Leeftijd.

Deze inspiratiegids heeft één centraal doel: binnen opleidingen het gesprek over competentiegericht onderwijs ondersteunen. Een opleiding die zich ontwikkelt in de richting van een competentiegerichte opleiding, staat voor een paradigmashift. Dit betekent dat er op verschillende domeinen een fundamenteel andere manier van werken vereist is.

Deze gids inventariseert deze domeinen en benoemt ze als componenten. De eerste vier componenten bepalen het onderwijsproces: een competentiegericht opleidingsprofiel opstellen en implementeren, werken aan een gedragen competentiegerichte onderwijsvisie, ontwikkelen van een competentiegericht curriculum, competentiegerichte opleidingsonderdelen en krachtige leeromgevingen creëren.

De volgende vier componenten hebben meer te maken met de organisatie van het onderwijs: professionele relaties met het werkveld opbouwen en onderhouden, een competentiegericht personeelsbeleid ontwikkelen, een organisatie die competentiegericht onderwijs ondersteunt ontwikkelen, studenten in een competentiegerichte onderwijspraktijk begeleiden.

Elke component is in twee delen beschreven. Het eerste deel geeft telkens drie benaderingen: zelfevaluatie, waarderend onderzoek en inspirerende vragen. In het tweede deel staan inspiratiebronnen in de vorm van samenvattingen uit de literatuur rond competentiegericht onderwijs en uitspraken van docenten.
Meteen is deze gids over competentiegericht onderwijs een werkinstrument voor teams van opleidingen. Ze kunnen het geheel zelf verder aanvullen en er geregeld naar teruggrijpen om onderdelen ervan opnieuw te bekijken, bij te stellen en aan te vullen.

Erik Minne doceert aan het Departement Sociaal Werk van de Katholieke Hogeschool Kempen in Geel.

Katrien Seynaeve werkte als docent aan de Katholieke Hogeschool Kempen mee aan deze gids. Sinds augustus 2008 is zij verbonden aan het departement Werk en Economie van de Stad Antwerpen. Als beleidsmedewerker competentieontwikkeling is ze actief in projecten om onderwijs en arbeidsmarkt om elkaar af te stemmen.