Ik ben een vreemdeling geweest – Evangelische gemeenten en migratie
€ 15,00
Migratie is niet alleen een politiek vraagstuk, het is ook een fenomeen dat in kerken veel besproken wordt. En evangelische kerken vormen hierop geen uitzondering. Hoe moeten we denken over al de verschillende meningen die we horen: Loopt onze maatschappij gevaar? Moet het asielrecht beperkt worden? Of beschermen we onze maatschappij juist met consequent respect voor de mensenrechten? Hoe moeten kerken hiermee omgaan? Welke plaats kunnen zij aan ‘vreemdelingen’ geven? Dit boekje is bedoeld als ondersteuning bij de bezinning op deze vragen.
Het geeft in korte hoofdstukken een overzicht van de wetgeving, het ethische en sociologische debat en ook de theologische discussie binnen de protestantse en evangelische kerken. Met de titel wordt verwezen naar een hoofdstuk uit het Mattheüsevangelie dat laat zien hoe wezenlijk het is op dit punt de christelijke levensvisie niet op te geven.
Gottlieb Blokland is voorganger van de protestants-evangelische Bethelkerk in Schaarbeek en voorzitter van de vzw Open Deur. Daarnaast is hij werkzaam als inspecteur-adviseur voor het protestants-evangelisch godsdienstonderwijs. Hij studeerde aan de Universitaire Faculteit voor Protestantse Godgeleerdheid (nu Faculteit voor Protestantse Theologie en Religiestudies) in Brussel en promoveerde aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Het geeft in korte hoofdstukken een overzicht van de wetgeving, het ethische en sociologische debat en ook de theologische discussie binnen de protestantse en evangelische kerken. Met de titel wordt verwezen naar een hoofdstuk uit het Mattheüsevangelie dat laat zien hoe wezenlijk het is op dit punt de christelijke levensvisie niet op te geven.
Gottlieb Blokland is voorganger van de protestants-evangelische Bethelkerk in Schaarbeek en voorzitter van de vzw Open Deur. Daarnaast is hij werkzaam als inspecteur-adviseur voor het protestants-evangelisch godsdienstonderwijs. Hij studeerde aan de Universitaire Faculteit voor Protestantse Godgeleerdheid (nu Faculteit voor Protestantse Theologie en Religiestudies) in Brussel en promoveerde aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Ik ben een vreemdeling geweest – Evangelische gemeenten en migratie
€ 15,00
Migratie is niet alleen een politiek vraagstuk, het is ook een fenomeen dat in kerken veel besproken wordt. En evangelische kerken vormen hierop geen uitzondering. Hoe moeten we denken over al de verschillende meningen die we horen: Loopt onze maatschappij gevaar? Moet het asielrecht beperkt worden? Of beschermen we onze maatschappij juist met consequent respect voor de mensenrechten? Hoe moeten kerken hiermee omgaan? Welke plaats kunnen zij aan ‘vreemdelingen’ geven? Dit boekje is bedoeld als ondersteuning bij de bezinning op deze vragen.
Het geeft in korte hoofdstukken een overzicht van de wetgeving, het ethische en sociologische debat en ook de theologische discussie binnen de protestantse en evangelische kerken. Met de titel wordt verwezen naar een hoofdstuk uit het Mattheüsevangelie dat laat zien hoe wezenlijk het is op dit punt de christelijke levensvisie niet op te geven.
Gottlieb Blokland is voorganger van de protestants-evangelische Bethelkerk in Schaarbeek en voorzitter van de vzw Open Deur. Daarnaast is hij werkzaam als inspecteur-adviseur voor het protestants-evangelisch godsdienstonderwijs. Hij studeerde aan de Universitaire Faculteit voor Protestantse Godgeleerdheid (nu Faculteit voor Protestantse Theologie en Religiestudies) in Brussel en promoveerde aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Het geeft in korte hoofdstukken een overzicht van de wetgeving, het ethische en sociologische debat en ook de theologische discussie binnen de protestantse en evangelische kerken. Met de titel wordt verwezen naar een hoofdstuk uit het Mattheüsevangelie dat laat zien hoe wezenlijk het is op dit punt de christelijke levensvisie niet op te geven.
Gottlieb Blokland is voorganger van de protestants-evangelische Bethelkerk in Schaarbeek en voorzitter van de vzw Open Deur. Daarnaast is hij werkzaam als inspecteur-adviseur voor het protestants-evangelisch godsdienstonderwijs. Hij studeerde aan de Universitaire Faculteit voor Protestantse Godgeleerdheid (nu Faculteit voor Protestantse Theologie en Religiestudies) in Brussel en promoveerde aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Het huis onder de regenboog – Regenboog-verhalen met duiding en tips
€ 22,50
Het huis onder de regenboog verhaalt over 43 uiteenlopende situaties die op de een of andere manier allemaal te maken hebben met (gender) identiteit/seksualiteit. Over de eerste seksuele gevoelens, de vreugde en verwarring. Over het zich anders voelen, de ontkenning en eenzaamheid. Over vruchtbaarheid en transgender-zijn, de verwarring en schaamte. Over uitgaan, het plezier en de gevaren. Over de gevolgen voor thuis, school en werk. Over religie, de schuldgevoelens en vergeving. Over eindelijk jezelf kunnen zijn, de trots en de Gay Pride.
Vrijwel alle aspecten van identiteit onder het brede spectrum van de regenboog komen aan bod. Een peuter die helemaal als zichzelf haar vierde verjaardag mag vieren, een puber waarvan de vader homoseksueel blijkt te zijn, de eerste binder, pesten en alleen in een verzorgingshuis; het is zomaar een greep uit de 43 verhalen.
Bijzonder is voorts dat ieder verhaal in regenboogkleuren geïllustreerd is en bovendien voorzien is van uitleg/tips. Ook geeft dit boek een overzicht op (medisch) transgendergebied. Hierbij zijn ook keuzewijzers opgenomen t.a.v. bijvoorbeeld hormonen. Het huis onder de regenboog eindigt met een beknopt Vademecum op LHBTIQ+-gebied: van uitgaan tot zorg, van logopedie tot kleding.
Dit bijzondere boek is voor iedereen bestemd die op de een of andere wijze te maken heeft met vragen op het brede gebied van (gender)identiteit/seksualiteit. Het boek is tevens te gebruiken als coachingsinstrument tijdens begeleidingsgesprekken, thuis, op school en in praktijken.
Diënne Flohr-Kamphuis, queercoach en beeldend kunstenares, richtte samen met haar man Eric de stichting ‘Het huis onder de regenboog’ in Helmond op. De stichting wil de inclusiviteit in de samenleving bevorderen en wil een thuis zijn voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Hier zetelt ook Diënnes eigen onderwijsbureau ‘De slimme juf’, en schildert en schrijft ze in een groot atelier. Ze studeerde aan onder andere de Gerrit Rietveld Academie, VLVU (economie) en Fontys-OSO (leraar speciaal onderwijs en master SEN).
Het huis onder de regenboog – Regenboog-verhalen met duiding en tips
€ 22,50
Het huis onder de regenboog verhaalt over 43 uiteenlopende situaties die op de een of andere manier allemaal te maken hebben met (gender) identiteit/seksualiteit. Over de eerste seksuele gevoelens, de vreugde en verwarring. Over het zich anders voelen, de ontkenning en eenzaamheid. Over vruchtbaarheid en transgender-zijn, de verwarring en schaamte. Over uitgaan, het plezier en de gevaren. Over de gevolgen voor thuis, school en werk. Over religie, de schuldgevoelens en vergeving. Over eindelijk jezelf kunnen zijn, de trots en de Gay Pride.
Vrijwel alle aspecten van identiteit onder het brede spectrum van de regenboog komen aan bod. Een peuter die helemaal als zichzelf haar vierde verjaardag mag vieren, een puber waarvan de vader homoseksueel blijkt te zijn, de eerste binder, pesten en alleen in een verzorgingshuis; het is zomaar een greep uit de 43 verhalen.
Bijzonder is voorts dat ieder verhaal in regenboogkleuren geïllustreerd is en bovendien voorzien is van uitleg/tips. Ook geeft dit boek een overzicht op (medisch) transgendergebied. Hierbij zijn ook keuzewijzers opgenomen t.a.v. bijvoorbeeld hormonen. Het huis onder de regenboog eindigt met een beknopt Vademecum op LHBTIQ+-gebied: van uitgaan tot zorg, van logopedie tot kleding.
Dit bijzondere boek is voor iedereen bestemd die op de een of andere wijze te maken heeft met vragen op het brede gebied van (gender)identiteit/seksualiteit. Het boek is tevens te gebruiken als coachingsinstrument tijdens begeleidingsgesprekken, thuis, op school en in praktijken.
Diënne Flohr-Kamphuis, queercoach en beeldend kunstenares, richtte samen met haar man Eric de stichting ‘Het huis onder de regenboog’ in Helmond op. De stichting wil de inclusiviteit in de samenleving bevorderen en wil een thuis zijn voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Hier zetelt ook Diënnes eigen onderwijsbureau ‘De slimme juf’, en schildert en schrijft ze in een groot atelier. Ze studeerde aan onder andere de Gerrit Rietveld Academie, VLVU (economie) en Fontys-OSO (leraar speciaal onderwijs en master SEN).
Ziek van verlangen – Mystiek & psychoanalyse (Reeks: Psychoanalyse en Cultuur Nr. 15)
€ 28,00
Ziek van verlangen is het resultaat van een gelijknamige studiedag, georganiseerd door de Stichting Psychoanalyse & Cultuur (Gent, 17 september 2022). De essaybundel focust op ‘mystiek’, een fenomeen dat, anders dan ‘religie’, wél op algemene interesse en populariteit kan rekenen. Vanuit diverse hoeken buigen de auteurs zich over vragen als: Wanneer mystiek iets erotisch/seksueels heeft, hoe kijkt de psychoanalyse daar dan tegen aan? Of moet die psychoanalytische blik tegelijk niet ook iets leren van de mystiek? Valt vanuit de mystiek niet ook iets te zeggen over erotiek? Worstelt ook de mysticus/mystica niet met de liefde – de liefde voor een goddelijke minnaar, dat wel, maar een liefde die, net als alle menselijke, al te menselijke liefdes, ziek kan maken? Is ook hij/zij/hen niet ‘ziek van verlangen’, maar dit zonder op te houden precies aan dat verlangen verslingerd te zijn en te blijven? Leonard Cohen zingt niet zomaar ‘No, there is no cure that is cure enough to be a cure for love’.
Ziek van verlangen: een bundel met essays van Marc De Kesel, Jan Cambien, Jos de Kroon, Veerle Fraeters, Lieven De Maeyer, Herman Westerink, Erwin Mortier, Bart Vieveen, Janneke van der Leest, Sjef Houppermans, Peter Verstraten en Sander Vloebergs.
Ziek van verlangen: een bundel met essays van Marc De Kesel, Jan Cambien, Jos de Kroon, Veerle Fraeters, Lieven De Maeyer, Herman Westerink, Erwin Mortier, Bart Vieveen, Janneke van der Leest, Sjef Houppermans, Peter Verstraten en Sander Vloebergs.
Ziek van verlangen – Mystiek & psychoanalyse (Reeks: Psychoanalyse en Cultuur Nr. 15)
€ 28,00
Ziek van verlangen is het resultaat van een gelijknamige studiedag, georganiseerd door de Stichting Psychoanalyse & Cultuur (Gent, 17 september 2022). De essaybundel focust op ‘mystiek’, een fenomeen dat, anders dan ‘religie’, wél op algemene interesse en populariteit kan rekenen. Vanuit diverse hoeken buigen de auteurs zich over vragen als: Wanneer mystiek iets erotisch/seksueels heeft, hoe kijkt de psychoanalyse daar dan tegen aan? Of moet die psychoanalytische blik tegelijk niet ook iets leren van de mystiek? Valt vanuit de mystiek niet ook iets te zeggen over erotiek? Worstelt ook de mysticus/mystica niet met de liefde – de liefde voor een goddelijke minnaar, dat wel, maar een liefde die, net als alle menselijke, al te menselijke liefdes, ziek kan maken? Is ook hij/zij/hen niet ‘ziek van verlangen’, maar dit zonder op te houden precies aan dat verlangen verslingerd te zijn en te blijven? Leonard Cohen zingt niet zomaar ‘No, there is no cure that is cure enough to be a cure for love’.
Ziek van verlangen: een bundel met essays van Marc De Kesel, Jan Cambien, Jos de Kroon, Veerle Fraeters, Lieven De Maeyer, Herman Westerink, Erwin Mortier, Bart Vieveen, Janneke van der Leest, Sjef Houppermans, Peter Verstraten en Sander Vloebergs.
Ziek van verlangen: een bundel met essays van Marc De Kesel, Jan Cambien, Jos de Kroon, Veerle Fraeters, Lieven De Maeyer, Herman Westerink, Erwin Mortier, Bart Vieveen, Janneke van der Leest, Sjef Houppermans, Peter Verstraten en Sander Vloebergs.
Geen voorraad
Geen voorraad
Taaleigenaardigheden – Onze taal – leuk en leerzaam
€ 18,50
Taal is natuurlijk een serieuze zaak. Maar vaak heeft die ook een luchtige kant. In dit boek vindt u daar talloze voorbeelden van. Geen flauwe, dubbelzinnige taalgrapjes, maar wel opvallende aardigheden: taaleigenaardigheden.
> Je zit voor de tv en achter de computer. Waarom niet andersom?
> Kan een stoplicht ook groen zijn?
> Is niet slecht hetzelfde als goed?
> Waarom wel dames en heren, maar niet meisjes en jongens?
> Is er iets mis met Hier zet men koffie en over?
> Lees parterretrap eens van achter naar voor!
> In het Wilhelmus komt een opvallende stijlfiguur voor.
> Eigenlijk zijn stopwoorden zeg maar nogal irritant, toch?
> Van heel wat woorden kun je andere woorden maken.
Over nog veel meer taalaardigheden, stijlfouten en stijlfiguren gaat dit boek, met heel wat voorbeelden en citaten van vroeger en nu.
Onze Taal over het boek: ‘Het is een leuke verzameling eigenaardigheden, met prima uitleg en veel aansprekende voorbeelden, en het leest lekker door.’
Peter van der Horst, zelfstandig taal- en tekstadviseur, heeft vele artikelen, cursussen en boeken geschreven, waaronder Redactiewijzer (Sdu), Stijlwijzer (Sdu), Nieuwe leestekenwijzer (Garant) en Duidelijke taal (Garant).
> Je zit voor de tv en achter de computer. Waarom niet andersom?
> Kan een stoplicht ook groen zijn?
> Is niet slecht hetzelfde als goed?
> Waarom wel dames en heren, maar niet meisjes en jongens?
> Is er iets mis met Hier zet men koffie en over?
> Lees parterretrap eens van achter naar voor!
> In het Wilhelmus komt een opvallende stijlfiguur voor.
> Eigenlijk zijn stopwoorden zeg maar nogal irritant, toch?
> Van heel wat woorden kun je andere woorden maken.
Over nog veel meer taalaardigheden, stijlfouten en stijlfiguren gaat dit boek, met heel wat voorbeelden en citaten van vroeger en nu.
Onze Taal over het boek: ‘Het is een leuke verzameling eigenaardigheden, met prima uitleg en veel aansprekende voorbeelden, en het leest lekker door.’
Peter van der Horst, zelfstandig taal- en tekstadviseur, heeft vele artikelen, cursussen en boeken geschreven, waaronder Redactiewijzer (Sdu), Stijlwijzer (Sdu), Nieuwe leestekenwijzer (Garant) en Duidelijke taal (Garant).
Taaleigenaardigheden – Onze taal – leuk en leerzaam
€ 18,50
Taal is natuurlijk een serieuze zaak. Maar vaak heeft die ook een luchtige kant. In dit boek vindt u daar talloze voorbeelden van. Geen flauwe, dubbelzinnige taalgrapjes, maar wel opvallende aardigheden: taaleigenaardigheden.
> Je zit voor de tv en achter de computer. Waarom niet andersom?
> Kan een stoplicht ook groen zijn?
> Is niet slecht hetzelfde als goed?
> Waarom wel dames en heren, maar niet meisjes en jongens?
> Is er iets mis met Hier zet men koffie en over?
> Lees parterretrap eens van achter naar voor!
> In het Wilhelmus komt een opvallende stijlfiguur voor.
> Eigenlijk zijn stopwoorden zeg maar nogal irritant, toch?
> Van heel wat woorden kun je andere woorden maken.
Over nog veel meer taalaardigheden, stijlfouten en stijlfiguren gaat dit boek, met heel wat voorbeelden en citaten van vroeger en nu.
Onze Taal over het boek: ‘Het is een leuke verzameling eigenaardigheden, met prima uitleg en veel aansprekende voorbeelden, en het leest lekker door.’
Peter van der Horst, zelfstandig taal- en tekstadviseur, heeft vele artikelen, cursussen en boeken geschreven, waaronder Redactiewijzer (Sdu), Stijlwijzer (Sdu), Nieuwe leestekenwijzer (Garant) en Duidelijke taal (Garant).
> Je zit voor de tv en achter de computer. Waarom niet andersom?
> Kan een stoplicht ook groen zijn?
> Is niet slecht hetzelfde als goed?
> Waarom wel dames en heren, maar niet meisjes en jongens?
> Is er iets mis met Hier zet men koffie en over?
> Lees parterretrap eens van achter naar voor!
> In het Wilhelmus komt een opvallende stijlfiguur voor.
> Eigenlijk zijn stopwoorden zeg maar nogal irritant, toch?
> Van heel wat woorden kun je andere woorden maken.
Over nog veel meer taalaardigheden, stijlfouten en stijlfiguren gaat dit boek, met heel wat voorbeelden en citaten van vroeger en nu.
Onze Taal over het boek: ‘Het is een leuke verzameling eigenaardigheden, met prima uitleg en veel aansprekende voorbeelden, en het leest lekker door.’
Peter van der Horst, zelfstandig taal- en tekstadviseur, heeft vele artikelen, cursussen en boeken geschreven, waaronder Redactiewijzer (Sdu), Stijlwijzer (Sdu), Nieuwe leestekenwijzer (Garant) en Duidelijke taal (Garant).
Energie- en klimaatbeleid ontluisterd – Democratische omwenteling tegen neoliberale doorbraak
€ 22,00
Wie worstelt niet met de onzekerheid over de toekomst? Blijft de minderheid van rijken het klimaat en vitale ecosystemen onherstelbaar vernietigen? Of is met de natuur en met de medemens vreedzaam samenleven toch mogelijk? Wie moet wat doen, en hoe?
Dit boek geeft antwoorden vanuit een energiepolitiek-economisch gezichtspunt. Het is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, literatuur en ervaringen, maar is toch toegankelijk geschreven voor al wie zich afvraagt waar de wereld staat en naartoe kan/moet gaan.
Het boek ontleedt en ontluistert het bestaande energie- en klimaatbeleid. Nieuwe, ongehoorde en ongeschreven visies komen aan bod. Ze verbreken de officieel vertelde illusies en leiden naar nodige omwentelingen. Het boek beschrijft en toetst de haalbaarheid van de omwentelingen. Terwijl het vandaag nog dominante neoliberalisme mensen inprent dat er geen alternatief bestaat, is de fysieke realiteit dat enkel alternatieve oplossingen nog mogelijk zijn. De nieuwe oplossingen zijn bovendien beschikbaar en betaalbaar.
Aviel Verbruggen is emeritus professor aan de Universiteit Antwerpen, gespecialiseerd in energie- en milieueconomie, energietechnologie en -beleid. Hij was een pionier in het energie- en klimaatdebat sinds de jaren 1970. Op de strategisch essentiële keuzes, zoals over atoomkern-energie, hernieuwbare energie en energiebehoud en -efficiëntie, was hij vooruit op zijn tijd. Hij was projectleider van de Vlaamse milieurapporten (1993-1998) en verantwoordelijk voor het ontwerp, de structuur, de inhoud en de publicatie van de eerste rapporten (Garant). Hij was Lid van het IPCC (1998-2014), met een uitzonderlijk actieve bijdrage aan het Speciaal Rapport ‘Renewable Energy Sources and Climate Change Mitigation’ (2011).
De website van de auteur
Dit boek geeft antwoorden vanuit een energiepolitiek-economisch gezichtspunt. Het is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, literatuur en ervaringen, maar is toch toegankelijk geschreven voor al wie zich afvraagt waar de wereld staat en naartoe kan/moet gaan.
Het boek ontleedt en ontluistert het bestaande energie- en klimaatbeleid. Nieuwe, ongehoorde en ongeschreven visies komen aan bod. Ze verbreken de officieel vertelde illusies en leiden naar nodige omwentelingen. Het boek beschrijft en toetst de haalbaarheid van de omwentelingen. Terwijl het vandaag nog dominante neoliberalisme mensen inprent dat er geen alternatief bestaat, is de fysieke realiteit dat enkel alternatieve oplossingen nog mogelijk zijn. De nieuwe oplossingen zijn bovendien beschikbaar en betaalbaar.
Aviel Verbruggen is emeritus professor aan de Universiteit Antwerpen, gespecialiseerd in energie- en milieueconomie, energietechnologie en -beleid. Hij was een pionier in het energie- en klimaatdebat sinds de jaren 1970. Op de strategisch essentiële keuzes, zoals over atoomkern-energie, hernieuwbare energie en energiebehoud en -efficiëntie, was hij vooruit op zijn tijd. Hij was projectleider van de Vlaamse milieurapporten (1993-1998) en verantwoordelijk voor het ontwerp, de structuur, de inhoud en de publicatie van de eerste rapporten (Garant). Hij was Lid van het IPCC (1998-2014), met een uitzonderlijk actieve bijdrage aan het Speciaal Rapport ‘Renewable Energy Sources and Climate Change Mitigation’ (2011).
De website van de auteur
Energie- en klimaatbeleid ontluisterd – Democratische omwenteling tegen neoliberale doorbraak
€ 22,00
Wie worstelt niet met de onzekerheid over de toekomst? Blijft de minderheid van rijken het klimaat en vitale ecosystemen onherstelbaar vernietigen? Of is met de natuur en met de medemens vreedzaam samenleven toch mogelijk? Wie moet wat doen, en hoe?
Dit boek geeft antwoorden vanuit een energiepolitiek-economisch gezichtspunt. Het is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, literatuur en ervaringen, maar is toch toegankelijk geschreven voor al wie zich afvraagt waar de wereld staat en naartoe kan/moet gaan.
Het boek ontleedt en ontluistert het bestaande energie- en klimaatbeleid. Nieuwe, ongehoorde en ongeschreven visies komen aan bod. Ze verbreken de officieel vertelde illusies en leiden naar nodige omwentelingen. Het boek beschrijft en toetst de haalbaarheid van de omwentelingen. Terwijl het vandaag nog dominante neoliberalisme mensen inprent dat er geen alternatief bestaat, is de fysieke realiteit dat enkel alternatieve oplossingen nog mogelijk zijn. De nieuwe oplossingen zijn bovendien beschikbaar en betaalbaar.
Aviel Verbruggen is emeritus professor aan de Universiteit Antwerpen, gespecialiseerd in energie- en milieueconomie, energietechnologie en -beleid. Hij was een pionier in het energie- en klimaatdebat sinds de jaren 1970. Op de strategisch essentiële keuzes, zoals over atoomkern-energie, hernieuwbare energie en energiebehoud en -efficiëntie, was hij vooruit op zijn tijd. Hij was projectleider van de Vlaamse milieurapporten (1993-1998) en verantwoordelijk voor het ontwerp, de structuur, de inhoud en de publicatie van de eerste rapporten (Garant). Hij was Lid van het IPCC (1998-2014), met een uitzonderlijk actieve bijdrage aan het Speciaal Rapport ‘Renewable Energy Sources and Climate Change Mitigation’ (2011).
De website van de auteur
Dit boek geeft antwoorden vanuit een energiepolitiek-economisch gezichtspunt. Het is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, literatuur en ervaringen, maar is toch toegankelijk geschreven voor al wie zich afvraagt waar de wereld staat en naartoe kan/moet gaan.
Het boek ontleedt en ontluistert het bestaande energie- en klimaatbeleid. Nieuwe, ongehoorde en ongeschreven visies komen aan bod. Ze verbreken de officieel vertelde illusies en leiden naar nodige omwentelingen. Het boek beschrijft en toetst de haalbaarheid van de omwentelingen. Terwijl het vandaag nog dominante neoliberalisme mensen inprent dat er geen alternatief bestaat, is de fysieke realiteit dat enkel alternatieve oplossingen nog mogelijk zijn. De nieuwe oplossingen zijn bovendien beschikbaar en betaalbaar.
Aviel Verbruggen is emeritus professor aan de Universiteit Antwerpen, gespecialiseerd in energie- en milieueconomie, energietechnologie en -beleid. Hij was een pionier in het energie- en klimaatdebat sinds de jaren 1970. Op de strategisch essentiële keuzes, zoals over atoomkern-energie, hernieuwbare energie en energiebehoud en -efficiëntie, was hij vooruit op zijn tijd. Hij was projectleider van de Vlaamse milieurapporten (1993-1998) en verantwoordelijk voor het ontwerp, de structuur, de inhoud en de publicatie van de eerste rapporten (Garant). Hij was Lid van het IPCC (1998-2014), met een uitzonderlijk actieve bijdrage aan het Speciaal Rapport ‘Renewable Energy Sources and Climate Change Mitigation’ (2011).
De website van de auteur
Uitdagende peuters en kleuters uitdagen – on)gewenst gedrag bij een ontwikkelingsvoorsprong
€ 30,00
Peuters en kleuters die voorlopen in hun ontwikkeling ten opzichte van leeftijdsgenoten kunnen tegelijkertijd ingewikkeld en/of ongewenst gedrag laten zien. Het feit dat deze twee aspecten met elkaar verband houden is lang niet voor iedereen even duidelijk. Ondersteuning of correcties die bij de meeste kinderen goed werken, blijken bij deze kinderen weinig effect te hebben of zelfs tegengesteld te werken.
Uitgangspunt van het boek Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is om kennis en inzicht te geven in het gedrag en de behoeften van pientere peuters en kleuters. Daarnaast biedt het praktische handvatten voor een passende begeleiding van deze kinderen in de groep.
In het boek wordt uitgelegd wat een ontwikkelingsvoorsprong is en hoe deze te herkennen. Er wordt beschreven hoe en waarom de ontwikkeling bij uitdagende peuters en kleuters anders verloopt dan bij andere kinderen. Hierbij wordt er een koppeling gelegd tussen diverse theorieën en de praktijk.
Voorkomen is beter dan genezen. De auteurs geven een leidraad om preventief te kunnen handelen door een uitgebreide intake, een uitdagende omgeving en het stellen van doelen.
Voor pientere peuters en kleuters met hardnekkig en ongewenst gedrag biedt het boek een praktische aanpak met ‘De Pientere Blik’. Uiteenlopende gedragingen komen aan bod. Dit alles wordt verduidelijkt aan de hand van praktische voorbeelden. Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is een boek dat aansluit bij de praktijk en bedoeld is voor alle professionals die voor peuters en kleuters werken en voor ouders van pientere kinderen.
Marijne Sammels en Willeke Rol hebben beiden vele jaren ervaring in het begeleiden van pientere peuters en kleuters en het opleiden van professionals die met deze kinderen werken. Met dit boek willen ze hun kennis en ervaring delen met het werkveld, zodat het jonge kind met een ontwikkelingsvoorsprong nog beter (h)erkend en begeleid kan worden.
Uitgangspunt van het boek Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is om kennis en inzicht te geven in het gedrag en de behoeften van pientere peuters en kleuters. Daarnaast biedt het praktische handvatten voor een passende begeleiding van deze kinderen in de groep.
In het boek wordt uitgelegd wat een ontwikkelingsvoorsprong is en hoe deze te herkennen. Er wordt beschreven hoe en waarom de ontwikkeling bij uitdagende peuters en kleuters anders verloopt dan bij andere kinderen. Hierbij wordt er een koppeling gelegd tussen diverse theorieën en de praktijk.
Voorkomen is beter dan genezen. De auteurs geven een leidraad om preventief te kunnen handelen door een uitgebreide intake, een uitdagende omgeving en het stellen van doelen.
Voor pientere peuters en kleuters met hardnekkig en ongewenst gedrag biedt het boek een praktische aanpak met ‘De Pientere Blik’. Uiteenlopende gedragingen komen aan bod. Dit alles wordt verduidelijkt aan de hand van praktische voorbeelden. Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is een boek dat aansluit bij de praktijk en bedoeld is voor alle professionals die voor peuters en kleuters werken en voor ouders van pientere kinderen.
Marijne Sammels en Willeke Rol hebben beiden vele jaren ervaring in het begeleiden van pientere peuters en kleuters en het opleiden van professionals die met deze kinderen werken. Met dit boek willen ze hun kennis en ervaring delen met het werkveld, zodat het jonge kind met een ontwikkelingsvoorsprong nog beter (h)erkend en begeleid kan worden.
Uitdagende peuters en kleuters uitdagen – on)gewenst gedrag bij een ontwikkelingsvoorsprong
€ 30,00
Peuters en kleuters die voorlopen in hun ontwikkeling ten opzichte van leeftijdsgenoten kunnen tegelijkertijd ingewikkeld en/of ongewenst gedrag laten zien. Het feit dat deze twee aspecten met elkaar verband houden is lang niet voor iedereen even duidelijk. Ondersteuning of correcties die bij de meeste kinderen goed werken, blijken bij deze kinderen weinig effect te hebben of zelfs tegengesteld te werken.
Uitgangspunt van het boek Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is om kennis en inzicht te geven in het gedrag en de behoeften van pientere peuters en kleuters. Daarnaast biedt het praktische handvatten voor een passende begeleiding van deze kinderen in de groep.
In het boek wordt uitgelegd wat een ontwikkelingsvoorsprong is en hoe deze te herkennen. Er wordt beschreven hoe en waarom de ontwikkeling bij uitdagende peuters en kleuters anders verloopt dan bij andere kinderen. Hierbij wordt er een koppeling gelegd tussen diverse theorieën en de praktijk.
Voorkomen is beter dan genezen. De auteurs geven een leidraad om preventief te kunnen handelen door een uitgebreide intake, een uitdagende omgeving en het stellen van doelen.
Voor pientere peuters en kleuters met hardnekkig en ongewenst gedrag biedt het boek een praktische aanpak met ‘De Pientere Blik’. Uiteenlopende gedragingen komen aan bod. Dit alles wordt verduidelijkt aan de hand van praktische voorbeelden. Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is een boek dat aansluit bij de praktijk en bedoeld is voor alle professionals die voor peuters en kleuters werken en voor ouders van pientere kinderen.
Marijne Sammels en Willeke Rol hebben beiden vele jaren ervaring in het begeleiden van pientere peuters en kleuters en het opleiden van professionals die met deze kinderen werken. Met dit boek willen ze hun kennis en ervaring delen met het werkveld, zodat het jonge kind met een ontwikkelingsvoorsprong nog beter (h)erkend en begeleid kan worden.
Uitgangspunt van het boek Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is om kennis en inzicht te geven in het gedrag en de behoeften van pientere peuters en kleuters. Daarnaast biedt het praktische handvatten voor een passende begeleiding van deze kinderen in de groep.
In het boek wordt uitgelegd wat een ontwikkelingsvoorsprong is en hoe deze te herkennen. Er wordt beschreven hoe en waarom de ontwikkeling bij uitdagende peuters en kleuters anders verloopt dan bij andere kinderen. Hierbij wordt er een koppeling gelegd tussen diverse theorieën en de praktijk.
Voorkomen is beter dan genezen. De auteurs geven een leidraad om preventief te kunnen handelen door een uitgebreide intake, een uitdagende omgeving en het stellen van doelen.
Voor pientere peuters en kleuters met hardnekkig en ongewenst gedrag biedt het boek een praktische aanpak met ‘De Pientere Blik’. Uiteenlopende gedragingen komen aan bod. Dit alles wordt verduidelijkt aan de hand van praktische voorbeelden. Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is een boek dat aansluit bij de praktijk en bedoeld is voor alle professionals die voor peuters en kleuters werken en voor ouders van pientere kinderen.
Marijne Sammels en Willeke Rol hebben beiden vele jaren ervaring in het begeleiden van pientere peuters en kleuters en het opleiden van professionals die met deze kinderen werken. Met dit boek willen ze hun kennis en ervaring delen met het werkveld, zodat het jonge kind met een ontwikkelingsvoorsprong nog beter (h)erkend en begeleid kan worden.
De taal van leiders – Hoe toppolitici communiceren
€ 17,00
Waarom gaan sommige politieke toespraken de geschiedenisboeken in en halen andere niet eens het avondjournaal?
Van Rutte en Macron tot Obama en Zelensky: toppolitici weten hoe ze een sterke boodschap moeten formuleren en delen met de wereld. Zowel de Nederlandse premier als Engelstalige en Franstalige toppolitici houden rekening met dezelfde factoren om hun doelgroep te bereiken. Emoties, wetenschappelijke cijfers, sociale media en meer: het zijn allemaal hulpmiddelen in de politieke communicatie. Uiteindelijk willen toppolitici, ongeacht hun moedertaal, dat hun boodschap hun doelgroep bereikt én overtuigt.
Daniel Mizere is een taal- en communicatiespecialist. Hij werkt als communicatiestrateeg en adviseert bedrijven, politici en ngo’s. Daarvoor was hij militair tolk bij het ministerie van Defensie, waarvoor hij ook meermaals werd ingezet in binnen- en buitenland. Daniel is nog steeds actief als reserveofficier (Kapitein) op het gebied van Communicatie & Engagement. Hij studeerde toegepaste taalkunde (Engels, Frans en Nederlands) aan de Katholieke Universiteit Leuven en behaalde een master in de journalistiek aan de Vrije Universiteit Brussel.
Daniel Mizere is een taal- en communicatiespecialist. Hij werkt als communicatiestrateeg en adviseert bedrijven, politici en ngo’s. Daarvoor was hij militair tolk bij het ministerie van Defensie, waarvoor hij ook meermaals werd ingezet in binnen- en buitenland. Daniel is nog steeds actief als reserveofficier (Kapitein) op het gebied van Communicatie & Engagement. Hij studeerde toegepaste taalkunde (Engels, Frans en Nederlands) aan de Katholieke Universiteit Leuven en behaalde een master in de journalistiek aan de Vrije Universiteit Brussel.
De taal van leiders – Hoe toppolitici communiceren
€ 17,00
Waarom gaan sommige politieke toespraken de geschiedenisboeken in en halen andere niet eens het avondjournaal?
Van Rutte en Macron tot Obama en Zelensky: toppolitici weten hoe ze een sterke boodschap moeten formuleren en delen met de wereld. Zowel de Nederlandse premier als Engelstalige en Franstalige toppolitici houden rekening met dezelfde factoren om hun doelgroep te bereiken. Emoties, wetenschappelijke cijfers, sociale media en meer: het zijn allemaal hulpmiddelen in de politieke communicatie. Uiteindelijk willen toppolitici, ongeacht hun moedertaal, dat hun boodschap hun doelgroep bereikt én overtuigt.
Daniel Mizere is een taal- en communicatiespecialist. Hij werkt als communicatiestrateeg en adviseert bedrijven, politici en ngo’s. Daarvoor was hij militair tolk bij het ministerie van Defensie, waarvoor hij ook meermaals werd ingezet in binnen- en buitenland. Daniel is nog steeds actief als reserveofficier (Kapitein) op het gebied van Communicatie & Engagement. Hij studeerde toegepaste taalkunde (Engels, Frans en Nederlands) aan de Katholieke Universiteit Leuven en behaalde een master in de journalistiek aan de Vrije Universiteit Brussel.
Daniel Mizere is een taal- en communicatiespecialist. Hij werkt als communicatiestrateeg en adviseert bedrijven, politici en ngo’s. Daarvoor was hij militair tolk bij het ministerie van Defensie, waarvoor hij ook meermaals werd ingezet in binnen- en buitenland. Daniel is nog steeds actief als reserveofficier (Kapitein) op het gebied van Communicatie & Engagement. Hij studeerde toegepaste taalkunde (Engels, Frans en Nederlands) aan de Katholieke Universiteit Leuven en behaalde een master in de journalistiek aan de Vrije Universiteit Brussel.
Geen voorraad
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 3 (’22-’23)
€ 12,00
Het is weer de periode waarin de organisaties die onderwijsvormingen aanbieden de scholen met al dan niet digitale brochures om de oren slaan. Het volgen van zulke vormingen kan verrijkend zijn, zeker wanneer ze als team worden gevolgd en er binnen de school opvolging is, zodat het geleerde wordt geïmplementeerd. In ‘Leren van en met elkaar’ laat Johan De Wilde ons nadenken over een andere vorm van professionalisering. Hij geeft een aantal voorbeelden die leerkrachten kunnen helpen om binnen de school de aanwezige expertises te benutten. Een thema dat volledig aansluit bij de actuele onderwijsdiscussies.
In de jaren 90 werd al een eerste keer officieel geëxperimenteerd met aanvangsbegeleiding van jonge leerkrachten. De job van mentor werd in het leven geroepen en er werden allerhande initiatieven genomen. Slechts 3 jaar werden voor deze opdracht onderwijsfondsen vrijgemaakt. Toch blijft sindsdien de overtuiging leven dat die aanvangsbegeleiding nodig is voor de persoonlijke ontwikkeling van de leerkracht. In ‘Begeleiding en beoordeling van startende leraren, een onmogelijke combinatie?’ gaat een team van 4 onderwijsonderzoekers van onderzoeksgroep Beleid en leiderschap in onderwijs (BELLON) van de Universiteit Gent in op de kenmerken, de problemen, de valkuilen, maar vooral ook de goede praktijkvoorbeelden van de aanvangsbegeleiding.
Teamteaching wordt steeds meer toegepast binnen het basisonderwijs. Dat heeft enerzijds te maken met organisatorische factoren, maar ook met de overtuiging dat deze vorm van lesgeven voordelen biedt in vergelijking met soloteaching. Een team experts voerde onderzoek uit om na te gaan of leraren die aan teamteaching doen effectiever lesgeefgedrag rapporteren. In ‘Geef je effectiever les met teamteaching? Het perspectief van Vlaamse leraren lager onderwijs’ wordt eerst duidelijk gemaakt wat onder teamteaching wordt verstaan en welke de kenmerken zijn van effectief lesgeefgedrag. De resultaten van het onderzoek en de besluiten en aanbevelingen zijn zeker de aandacht waard van elke school.
Beeldig brengt ons even terug in de sfeer van het artikel Zumi’s van Barbara Cool dat verscheen in het vorige nummer. Waarop wachten om ermee te beginnen?
Zelfregulerend leren wordt onmiddellijk in verband gebracht met executieve functies en is op dit ogenblik hype binnen het onderwijs. Vormingen, artikels, boeken, … je kunt er als leerkracht niet omheen. In ‘Inzetten op zelfregulerend leren in de klas: inzichten en overtuigingen maken het verschil’ belicht Daphné Van Looy een aspect dat nog maar weinig aandacht kreeg. Haar artikel biedt je een overzicht van de resultaten uit een onderzoek naar de invloed van leerkrachtkenmerken in het ondersteunen van het zelfregulerend leren van leerlingen. Of hoe ook in dit thema de leerkracht het verschil maakt.
In ‘Photovoice. Een krachtig middel om samen met kinderen onderzoek te doen’ is zelfsturing het thema dat werd uitgewerkt. Een team van 4 lerarenopleiders en praktijkonderzoekers binnen de UCLL gebruikte de onderzoeksmethodiek ‘photovoice’ om met leerlingen en leerkrachten van een aantal scholen dat thema te onderzoeken. De leerlingen ontleden hun eigen zelfsturing en komen zo tot een synthese van wat zelfsturing kan zijn.
In de media staat de kwaliteit van het onderwijs in het middelpunt van de belangstelling. Het reken- en leesonderwijs krijgen het hard te verduren. Nationale en internationale tests zorgen ervoor dat de achteruitgang zichtbaar wordt en iedereen die van ver of van dichtbij betrokken is bij onderwijs heeft een mening over de oplossingen. Er zijn daarbij vragen te stellen: Is het inderdaad allemaal kommer en kwel? Staat in de ganse discussie het kind en zijn ontwikkeling nog steeds centraal? Wat is de verhouding tussen relatie enerzijds en methodieken anderzijds? Een moment om eens na te denken over waarover het werkelijk gaat. In ‘Geen prestaties zonder relaties’ geeft Roger Boonen een aanzet. Naar aanleiding van de recente Pirls-onderzoeksresultaten voegde hij er nog een addendum aan toe.
In de jaren 90 werd al een eerste keer officieel geëxperimenteerd met aanvangsbegeleiding van jonge leerkrachten. De job van mentor werd in het leven geroepen en er werden allerhande initiatieven genomen. Slechts 3 jaar werden voor deze opdracht onderwijsfondsen vrijgemaakt. Toch blijft sindsdien de overtuiging leven dat die aanvangsbegeleiding nodig is voor de persoonlijke ontwikkeling van de leerkracht. In ‘Begeleiding en beoordeling van startende leraren, een onmogelijke combinatie?’ gaat een team van 4 onderwijsonderzoekers van onderzoeksgroep Beleid en leiderschap in onderwijs (BELLON) van de Universiteit Gent in op de kenmerken, de problemen, de valkuilen, maar vooral ook de goede praktijkvoorbeelden van de aanvangsbegeleiding.
Teamteaching wordt steeds meer toegepast binnen het basisonderwijs. Dat heeft enerzijds te maken met organisatorische factoren, maar ook met de overtuiging dat deze vorm van lesgeven voordelen biedt in vergelijking met soloteaching. Een team experts voerde onderzoek uit om na te gaan of leraren die aan teamteaching doen effectiever lesgeefgedrag rapporteren. In ‘Geef je effectiever les met teamteaching? Het perspectief van Vlaamse leraren lager onderwijs’ wordt eerst duidelijk gemaakt wat onder teamteaching wordt verstaan en welke de kenmerken zijn van effectief lesgeefgedrag. De resultaten van het onderzoek en de besluiten en aanbevelingen zijn zeker de aandacht waard van elke school.
Beeldig brengt ons even terug in de sfeer van het artikel Zumi’s van Barbara Cool dat verscheen in het vorige nummer. Waarop wachten om ermee te beginnen?
Zelfregulerend leren wordt onmiddellijk in verband gebracht met executieve functies en is op dit ogenblik hype binnen het onderwijs. Vormingen, artikels, boeken, … je kunt er als leerkracht niet omheen. In ‘Inzetten op zelfregulerend leren in de klas: inzichten en overtuigingen maken het verschil’ belicht Daphné Van Looy een aspect dat nog maar weinig aandacht kreeg. Haar artikel biedt je een overzicht van de resultaten uit een onderzoek naar de invloed van leerkrachtkenmerken in het ondersteunen van het zelfregulerend leren van leerlingen. Of hoe ook in dit thema de leerkracht het verschil maakt.
In ‘Photovoice. Een krachtig middel om samen met kinderen onderzoek te doen’ is zelfsturing het thema dat werd uitgewerkt. Een team van 4 lerarenopleiders en praktijkonderzoekers binnen de UCLL gebruikte de onderzoeksmethodiek ‘photovoice’ om met leerlingen en leerkrachten van een aantal scholen dat thema te onderzoeken. De leerlingen ontleden hun eigen zelfsturing en komen zo tot een synthese van wat zelfsturing kan zijn.
In de media staat de kwaliteit van het onderwijs in het middelpunt van de belangstelling. Het reken- en leesonderwijs krijgen het hard te verduren. Nationale en internationale tests zorgen ervoor dat de achteruitgang zichtbaar wordt en iedereen die van ver of van dichtbij betrokken is bij onderwijs heeft een mening over de oplossingen. Er zijn daarbij vragen te stellen: Is het inderdaad allemaal kommer en kwel? Staat in de ganse discussie het kind en zijn ontwikkeling nog steeds centraal? Wat is de verhouding tussen relatie enerzijds en methodieken anderzijds? Een moment om eens na te denken over waarover het werkelijk gaat. In ‘Geen prestaties zonder relaties’ geeft Roger Boonen een aanzet. Naar aanleiding van de recente Pirls-onderzoeksresultaten voegde hij er nog een addendum aan toe.
Geen voorraad
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 3 (’22-’23)
€ 12,00
Het is weer de periode waarin de organisaties die onderwijsvormingen aanbieden de scholen met al dan niet digitale brochures om de oren slaan. Het volgen van zulke vormingen kan verrijkend zijn, zeker wanneer ze als team worden gevolgd en er binnen de school opvolging is, zodat het geleerde wordt geïmplementeerd. In ‘Leren van en met elkaar’ laat Johan De Wilde ons nadenken over een andere vorm van professionalisering. Hij geeft een aantal voorbeelden die leerkrachten kunnen helpen om binnen de school de aanwezige expertises te benutten. Een thema dat volledig aansluit bij de actuele onderwijsdiscussies.
In de jaren 90 werd al een eerste keer officieel geëxperimenteerd met aanvangsbegeleiding van jonge leerkrachten. De job van mentor werd in het leven geroepen en er werden allerhande initiatieven genomen. Slechts 3 jaar werden voor deze opdracht onderwijsfondsen vrijgemaakt. Toch blijft sindsdien de overtuiging leven dat die aanvangsbegeleiding nodig is voor de persoonlijke ontwikkeling van de leerkracht. In ‘Begeleiding en beoordeling van startende leraren, een onmogelijke combinatie?’ gaat een team van 4 onderwijsonderzoekers van onderzoeksgroep Beleid en leiderschap in onderwijs (BELLON) van de Universiteit Gent in op de kenmerken, de problemen, de valkuilen, maar vooral ook de goede praktijkvoorbeelden van de aanvangsbegeleiding.
Teamteaching wordt steeds meer toegepast binnen het basisonderwijs. Dat heeft enerzijds te maken met organisatorische factoren, maar ook met de overtuiging dat deze vorm van lesgeven voordelen biedt in vergelijking met soloteaching. Een team experts voerde onderzoek uit om na te gaan of leraren die aan teamteaching doen effectiever lesgeefgedrag rapporteren. In ‘Geef je effectiever les met teamteaching? Het perspectief van Vlaamse leraren lager onderwijs’ wordt eerst duidelijk gemaakt wat onder teamteaching wordt verstaan en welke de kenmerken zijn van effectief lesgeefgedrag. De resultaten van het onderzoek en de besluiten en aanbevelingen zijn zeker de aandacht waard van elke school.
Beeldig brengt ons even terug in de sfeer van het artikel Zumi’s van Barbara Cool dat verscheen in het vorige nummer. Waarop wachten om ermee te beginnen?
Zelfregulerend leren wordt onmiddellijk in verband gebracht met executieve functies en is op dit ogenblik hype binnen het onderwijs. Vormingen, artikels, boeken, … je kunt er als leerkracht niet omheen. In ‘Inzetten op zelfregulerend leren in de klas: inzichten en overtuigingen maken het verschil’ belicht Daphné Van Looy een aspect dat nog maar weinig aandacht kreeg. Haar artikel biedt je een overzicht van de resultaten uit een onderzoek naar de invloed van leerkrachtkenmerken in het ondersteunen van het zelfregulerend leren van leerlingen. Of hoe ook in dit thema de leerkracht het verschil maakt.
In ‘Photovoice. Een krachtig middel om samen met kinderen onderzoek te doen’ is zelfsturing het thema dat werd uitgewerkt. Een team van 4 lerarenopleiders en praktijkonderzoekers binnen de UCLL gebruikte de onderzoeksmethodiek ‘photovoice’ om met leerlingen en leerkrachten van een aantal scholen dat thema te onderzoeken. De leerlingen ontleden hun eigen zelfsturing en komen zo tot een synthese van wat zelfsturing kan zijn.
In de media staat de kwaliteit van het onderwijs in het middelpunt van de belangstelling. Het reken- en leesonderwijs krijgen het hard te verduren. Nationale en internationale tests zorgen ervoor dat de achteruitgang zichtbaar wordt en iedereen die van ver of van dichtbij betrokken is bij onderwijs heeft een mening over de oplossingen. Er zijn daarbij vragen te stellen: Is het inderdaad allemaal kommer en kwel? Staat in de ganse discussie het kind en zijn ontwikkeling nog steeds centraal? Wat is de verhouding tussen relatie enerzijds en methodieken anderzijds? Een moment om eens na te denken over waarover het werkelijk gaat. In ‘Geen prestaties zonder relaties’ geeft Roger Boonen een aanzet. Naar aanleiding van de recente Pirls-onderzoeksresultaten voegde hij er nog een addendum aan toe.
In de jaren 90 werd al een eerste keer officieel geëxperimenteerd met aanvangsbegeleiding van jonge leerkrachten. De job van mentor werd in het leven geroepen en er werden allerhande initiatieven genomen. Slechts 3 jaar werden voor deze opdracht onderwijsfondsen vrijgemaakt. Toch blijft sindsdien de overtuiging leven dat die aanvangsbegeleiding nodig is voor de persoonlijke ontwikkeling van de leerkracht. In ‘Begeleiding en beoordeling van startende leraren, een onmogelijke combinatie?’ gaat een team van 4 onderwijsonderzoekers van onderzoeksgroep Beleid en leiderschap in onderwijs (BELLON) van de Universiteit Gent in op de kenmerken, de problemen, de valkuilen, maar vooral ook de goede praktijkvoorbeelden van de aanvangsbegeleiding.
Teamteaching wordt steeds meer toegepast binnen het basisonderwijs. Dat heeft enerzijds te maken met organisatorische factoren, maar ook met de overtuiging dat deze vorm van lesgeven voordelen biedt in vergelijking met soloteaching. Een team experts voerde onderzoek uit om na te gaan of leraren die aan teamteaching doen effectiever lesgeefgedrag rapporteren. In ‘Geef je effectiever les met teamteaching? Het perspectief van Vlaamse leraren lager onderwijs’ wordt eerst duidelijk gemaakt wat onder teamteaching wordt verstaan en welke de kenmerken zijn van effectief lesgeefgedrag. De resultaten van het onderzoek en de besluiten en aanbevelingen zijn zeker de aandacht waard van elke school.
Beeldig brengt ons even terug in de sfeer van het artikel Zumi’s van Barbara Cool dat verscheen in het vorige nummer. Waarop wachten om ermee te beginnen?
Zelfregulerend leren wordt onmiddellijk in verband gebracht met executieve functies en is op dit ogenblik hype binnen het onderwijs. Vormingen, artikels, boeken, … je kunt er als leerkracht niet omheen. In ‘Inzetten op zelfregulerend leren in de klas: inzichten en overtuigingen maken het verschil’ belicht Daphné Van Looy een aspect dat nog maar weinig aandacht kreeg. Haar artikel biedt je een overzicht van de resultaten uit een onderzoek naar de invloed van leerkrachtkenmerken in het ondersteunen van het zelfregulerend leren van leerlingen. Of hoe ook in dit thema de leerkracht het verschil maakt.
In ‘Photovoice. Een krachtig middel om samen met kinderen onderzoek te doen’ is zelfsturing het thema dat werd uitgewerkt. Een team van 4 lerarenopleiders en praktijkonderzoekers binnen de UCLL gebruikte de onderzoeksmethodiek ‘photovoice’ om met leerlingen en leerkrachten van een aantal scholen dat thema te onderzoeken. De leerlingen ontleden hun eigen zelfsturing en komen zo tot een synthese van wat zelfsturing kan zijn.
In de media staat de kwaliteit van het onderwijs in het middelpunt van de belangstelling. Het reken- en leesonderwijs krijgen het hard te verduren. Nationale en internationale tests zorgen ervoor dat de achteruitgang zichtbaar wordt en iedereen die van ver of van dichtbij betrokken is bij onderwijs heeft een mening over de oplossingen. Er zijn daarbij vragen te stellen: Is het inderdaad allemaal kommer en kwel? Staat in de ganse discussie het kind en zijn ontwikkeling nog steeds centraal? Wat is de verhouding tussen relatie enerzijds en methodieken anderzijds? Een moment om eens na te denken over waarover het werkelijk gaat. In ‘Geen prestaties zonder relaties’ geeft Roger Boonen een aanzet. Naar aanleiding van de recente Pirls-onderzoeksresultaten voegde hij er nog een addendum aan toe.
Geen voorraad
KLEIO jrg. 52, nr. 3 (Juni 2023)
€ 10,00
98 De (verborgen) agenda van Velleius Paterculus: een spanning tussen spreken en zwijgen
Steven Berrens
108 Van rouwklacht naar liefdeslied: liefde, dood en verlangen in de derde elegie van Tibullus
Mieke de Vos
121 Een hard gelag? Umberto Eco als gids tot de vroegchristelijke humor
Roald Dijkstra 134 Recensies
140 Notitie
143 Website-materiaal
144 Over de auteurs van de artikels
Steven Berrens
108 Van rouwklacht naar liefdeslied: liefde, dood en verlangen in de derde elegie van Tibullus
Mieke de Vos
121 Een hard gelag? Umberto Eco als gids tot de vroegchristelijke humor
Roald Dijkstra 134 Recensies
140 Notitie
143 Website-materiaal
144 Over de auteurs van de artikels
Geen voorraad
KLEIO jrg. 52, nr. 3 (Juni 2023)
€ 10,00
98 De (verborgen) agenda van Velleius Paterculus: een spanning tussen spreken en zwijgen
Steven Berrens
108 Van rouwklacht naar liefdeslied: liefde, dood en verlangen in de derde elegie van Tibullus
Mieke de Vos
121 Een hard gelag? Umberto Eco als gids tot de vroegchristelijke humor
Roald Dijkstra 134 Recensies
140 Notitie
143 Website-materiaal
144 Over de auteurs van de artikels
Steven Berrens
108 Van rouwklacht naar liefdeslied: liefde, dood en verlangen in de derde elegie van Tibullus
Mieke de Vos
121 Een hard gelag? Umberto Eco als gids tot de vroegchristelijke humor
Roald Dijkstra 134 Recensies
140 Notitie
143 Website-materiaal
144 Over de auteurs van de artikels
Holistisch opvoeden – Open voor de mogelijkheden van jezelf en je kind
€ 24,00
Je eigen gedrag, energie en bewustzijn beïnvloedt de ontwikkeling van je kind. Als opvoeder heb je dan ook een voorbeeldfunctie. Als je zelf in balans bent, dan geef je het juiste signaal aan je kinderen en omgeving. Je leert hen niet te focussen op beperkingen, maar open te staan voor de mogelijkheden van het eigen kunnen en zijn. Nadat je terugkerende negatieve emoties, gedachten en gedragingen hebt losgelaten, is er ruimte voor genieten, ook in de opvoeding. Leer om je kind te begeleiden naar authentieke, blije en zelfverzekerde mensen.
De auteur biedt in dit boek een holistische methode met oefenkaarten aan om jezelf (en dus ook je kind) in balans te brengen. Ervaar wat dit boek voor jou en je omgeving kan betekenen.
Toen Natasja Schipper – na haar studie (Forensische) Orthopedagogiek aan de Universiteit van Amsterdam – in de jeugdzorg terechtkwam, besefte ze dat ze het contact met haar eigen kracht – haar zachte, krachtige energie, haar voelen en haar innerlijke rust – verbroken had. Na de energetische opleiding ‘Intuïtieve Ontwikkeling bij Mens & Intuïtie’ vond ze haar balans terug. Ze kreeg haar daadkracht en enthousiasme terug. Vanuit die kracht inspireert ze nu ouders hetzelfde te doen.
De auteur biedt in dit boek een holistische methode met oefenkaarten aan om jezelf (en dus ook je kind) in balans te brengen. Ervaar wat dit boek voor jou en je omgeving kan betekenen.
Toen Natasja Schipper – na haar studie (Forensische) Orthopedagogiek aan de Universiteit van Amsterdam – in de jeugdzorg terechtkwam, besefte ze dat ze het contact met haar eigen kracht – haar zachte, krachtige energie, haar voelen en haar innerlijke rust – verbroken had. Na de energetische opleiding ‘Intuïtieve Ontwikkeling bij Mens & Intuïtie’ vond ze haar balans terug. Ze kreeg haar daadkracht en enthousiasme terug. Vanuit die kracht inspireert ze nu ouders hetzelfde te doen.
Holistisch opvoeden – Open voor de mogelijkheden van jezelf en je kind
€ 24,00
Je eigen gedrag, energie en bewustzijn beïnvloedt de ontwikkeling van je kind. Als opvoeder heb je dan ook een voorbeeldfunctie. Als je zelf in balans bent, dan geef je het juiste signaal aan je kinderen en omgeving. Je leert hen niet te focussen op beperkingen, maar open te staan voor de mogelijkheden van het eigen kunnen en zijn. Nadat je terugkerende negatieve emoties, gedachten en gedragingen hebt losgelaten, is er ruimte voor genieten, ook in de opvoeding. Leer om je kind te begeleiden naar authentieke, blije en zelfverzekerde mensen.
De auteur biedt in dit boek een holistische methode met oefenkaarten aan om jezelf (en dus ook je kind) in balans te brengen. Ervaar wat dit boek voor jou en je omgeving kan betekenen.
Toen Natasja Schipper – na haar studie (Forensische) Orthopedagogiek aan de Universiteit van Amsterdam – in de jeugdzorg terechtkwam, besefte ze dat ze het contact met haar eigen kracht – haar zachte, krachtige energie, haar voelen en haar innerlijke rust – verbroken had. Na de energetische opleiding ‘Intuïtieve Ontwikkeling bij Mens & Intuïtie’ vond ze haar balans terug. Ze kreeg haar daadkracht en enthousiasme terug. Vanuit die kracht inspireert ze nu ouders hetzelfde te doen.
De auteur biedt in dit boek een holistische methode met oefenkaarten aan om jezelf (en dus ook je kind) in balans te brengen. Ervaar wat dit boek voor jou en je omgeving kan betekenen.
Toen Natasja Schipper – na haar studie (Forensische) Orthopedagogiek aan de Universiteit van Amsterdam – in de jeugdzorg terechtkwam, besefte ze dat ze het contact met haar eigen kracht – haar zachte, krachtige energie, haar voelen en haar innerlijke rust – verbroken had. Na de energetische opleiding ‘Intuïtieve Ontwikkeling bij Mens & Intuïtie’ vond ze haar balans terug. Ze kreeg haar daadkracht en enthousiasme terug. Vanuit die kracht inspireert ze nu ouders hetzelfde te doen.
Geen pANiek. Snel op weg met anderstalige nieuwkomers (3e gewijzigde druk)
€ 24,95
Anderstalige nieuwkomers ... vandaag zijn ze amper nog weg te denken uit scholen. Het hoe en waarom van hun begeleiding veroorzaakt soms paniek: hoe begin ik eraan; hoe overwin ik de taal- en cultuurkloof; waar kan ik geschikt materiaal vinden; waarop let ik bij de selectie van methodieken? Dit boek wil een wegwijzer zijn voor leerkrachten, coördinatoren en directies die een ondersteuning wensen in hun begeleiding van anderstalige nieuwkomers. Op diverse thematische vragen wordt een bondig antwoord geformuleerd. Daarbij krijgt de lezer vele praktische tips mee om op een kwaliteitsvolle wijze hetzij aan de slag te gaan, hetzij verder te gaan met anderstalige nieuwkomers. Tot slot wil het boek vooral een inspiratiebron zijn voor anderen door de vele voorbeelden van ervaren, enthousiaste krachten op het veld.
Lieve Lenaerts, teamtrekker diversiteit van DoorElkaar Hivset Campus, een expertisecentrum van interculturaliteit en anderstaligheid. Ze was daarvoor ruim tien jaar lang verbonden aan de okan-afdeling Hivset, als coördinator en als leerkracht en geeft momenteel vele vormingen extern en intern inzake diversiteit en meertaligheid. Yasmine Wauthier studeerde af als leerkracht lager onderwijs en psycholoog in de sociale en ontwikkelingspsychologie. Ze werkte als documentalist bij docAtlas in Turnhout en Antwerpen, didactisch ondersteuner bij de AP Hogeschool Antwerpen en als beleidsmedewerker bij de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO). Nu werkt ze bij de AP Hogeschool Antwerpen binnen onderwijskwaliteit en als educatief onderzoeker.
Lieve Lenaerts, teamtrekker diversiteit van DoorElkaar Hivset Campus, een expertisecentrum van interculturaliteit en anderstaligheid. Ze was daarvoor ruim tien jaar lang verbonden aan de okan-afdeling Hivset, als coördinator en als leerkracht en geeft momenteel vele vormingen extern en intern inzake diversiteit en meertaligheid. Yasmine Wauthier studeerde af als leerkracht lager onderwijs en psycholoog in de sociale en ontwikkelingspsychologie. Ze werkte als documentalist bij docAtlas in Turnhout en Antwerpen, didactisch ondersteuner bij de AP Hogeschool Antwerpen en als beleidsmedewerker bij de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO). Nu werkt ze bij de AP Hogeschool Antwerpen binnen onderwijskwaliteit en als educatief onderzoeker.
Geen pANiek. Snel op weg met anderstalige nieuwkomers (3e gewijzigde druk)
€ 24,95
Anderstalige nieuwkomers ... vandaag zijn ze amper nog weg te denken uit scholen. Het hoe en waarom van hun begeleiding veroorzaakt soms paniek: hoe begin ik eraan; hoe overwin ik de taal- en cultuurkloof; waar kan ik geschikt materiaal vinden; waarop let ik bij de selectie van methodieken? Dit boek wil een wegwijzer zijn voor leerkrachten, coördinatoren en directies die een ondersteuning wensen in hun begeleiding van anderstalige nieuwkomers. Op diverse thematische vragen wordt een bondig antwoord geformuleerd. Daarbij krijgt de lezer vele praktische tips mee om op een kwaliteitsvolle wijze hetzij aan de slag te gaan, hetzij verder te gaan met anderstalige nieuwkomers. Tot slot wil het boek vooral een inspiratiebron zijn voor anderen door de vele voorbeelden van ervaren, enthousiaste krachten op het veld.
Lieve Lenaerts, teamtrekker diversiteit van DoorElkaar Hivset Campus, een expertisecentrum van interculturaliteit en anderstaligheid. Ze was daarvoor ruim tien jaar lang verbonden aan de okan-afdeling Hivset, als coördinator en als leerkracht en geeft momenteel vele vormingen extern en intern inzake diversiteit en meertaligheid. Yasmine Wauthier studeerde af als leerkracht lager onderwijs en psycholoog in de sociale en ontwikkelingspsychologie. Ze werkte als documentalist bij docAtlas in Turnhout en Antwerpen, didactisch ondersteuner bij de AP Hogeschool Antwerpen en als beleidsmedewerker bij de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO). Nu werkt ze bij de AP Hogeschool Antwerpen binnen onderwijskwaliteit en als educatief onderzoeker.
Lieve Lenaerts, teamtrekker diversiteit van DoorElkaar Hivset Campus, een expertisecentrum van interculturaliteit en anderstaligheid. Ze was daarvoor ruim tien jaar lang verbonden aan de okan-afdeling Hivset, als coördinator en als leerkracht en geeft momenteel vele vormingen extern en intern inzake diversiteit en meertaligheid. Yasmine Wauthier studeerde af als leerkracht lager onderwijs en psycholoog in de sociale en ontwikkelingspsychologie. Ze werkte als documentalist bij docAtlas in Turnhout en Antwerpen, didactisch ondersteuner bij de AP Hogeschool Antwerpen en als beleidsmedewerker bij de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO). Nu werkt ze bij de AP Hogeschool Antwerpen binnen onderwijskwaliteit en als educatief onderzoeker.
Als je nest niet veilig is – Intrafamiliaal geweld door de ogen van het kind
€ 17,00
Kleine Ann groeide in een onveilig nest op. Haar ouders waren veel te jong toen ze kleine Ann kregen, konden niet met elkaar omgaan en kleine Ann was te vaak getuige van het lichamelijk geweld dat haar vader op haar moeder pleegde. Wat doet dit met een kind en welk effect heeft dit alles op het verdere leven van dit kind? Het effect van intrafamiliaal geweld op een kind is verwoestend en bepaalt het verdere levenstraject waar veel risico’s op de loer liggen.
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Ann Audenaert is juriste van opleiding, heeft jaren les gegeven in het secundair onderwijs en werkt als begeleider inspraakorganen van het hoger onderwijs. Van kleins af aan wilde ze een boek schrijven over intrafamiliaal geweld en zo iets betekenen voor de slachtoffers ervan. Ze is al vele jaren vrijwilliger bij de Beweging tegen geweld – vzw Zijn, en zet daar haar ervaringen in om mensen en professionelen te sensibiliseren.
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Ann Audenaert is juriste van opleiding, heeft jaren les gegeven in het secundair onderwijs en werkt als begeleider inspraakorganen van het hoger onderwijs. Van kleins af aan wilde ze een boek schrijven over intrafamiliaal geweld en zo iets betekenen voor de slachtoffers ervan. Ze is al vele jaren vrijwilliger bij de Beweging tegen geweld – vzw Zijn, en zet daar haar ervaringen in om mensen en professionelen te sensibiliseren.
Als je nest niet veilig is – Intrafamiliaal geweld door de ogen van het kind
€ 17,00
Kleine Ann groeide in een onveilig nest op. Haar ouders waren veel te jong toen ze kleine Ann kregen, konden niet met elkaar omgaan en kleine Ann was te vaak getuige van het lichamelijk geweld dat haar vader op haar moeder pleegde. Wat doet dit met een kind en welk effect heeft dit alles op het verdere leven van dit kind? Het effect van intrafamiliaal geweld op een kind is verwoestend en bepaalt het verdere levenstraject waar veel risico’s op de loer liggen.
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Ann Audenaert is juriste van opleiding, heeft jaren les gegeven in het secundair onderwijs en werkt als begeleider inspraakorganen van het hoger onderwijs. Van kleins af aan wilde ze een boek schrijven over intrafamiliaal geweld en zo iets betekenen voor de slachtoffers ervan. Ze is al vele jaren vrijwilliger bij de Beweging tegen geweld – vzw Zijn, en zet daar haar ervaringen in om mensen en professionelen te sensibiliseren.
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Ann Audenaert is juriste van opleiding, heeft jaren les gegeven in het secundair onderwijs en werkt als begeleider inspraakorganen van het hoger onderwijs. Van kleins af aan wilde ze een boek schrijven over intrafamiliaal geweld en zo iets betekenen voor de slachtoffers ervan. Ze is al vele jaren vrijwilliger bij de Beweging tegen geweld – vzw Zijn, en zet daar haar ervaringen in om mensen en professionelen te sensibiliseren.
Aut of the box – Creatieve toolbox voor & door mensen met & zonder autisme (10 kaarten)
€ 40,00
Deze toolbox is niet alleen leuk, maar ook zinvol. Creatief bezig zijn kan helpen om in contact te komen met jezelf en uitdrukking te geven aan gevoelens die moeilijk in woorden te vangen zijn. Het laat je als het ware ‘opruimen in je hoofd’: je gedachten ordenen en de wereld om je heen overzichtelijker maken.
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Naast onderzoeker is Martine Mussies ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. Zij publiceert regelmatig in woord en beeld over autisme (onder meer in de boeken Lifehacks voor meiden met autisme en Lifehacks voor vrouwen met autisme). Daarnaast ontwikkelt ze steeds nieuwe creatieve & muzikale projecten.
Als beeldend kunstenaar heeft Jolijn de Wolf zich gespecialiseerd in het verbeelden van emoties en innerlijke processen. Daarnaast volgde zij de opleiding tot autisme-expert bij Autisme Centraal. Momenteel is zij werkzaam als levensloopbegeleider van mensen met autisme (onder andere via Stichting Vanuit Autisme Bekeken). Tijdens haar werk als autismedeskundige merkte zij dat er zowel bij de doelgroep als de begeleiding een grote behoefte is aan praktisch gereedschap dat op creatieve wijze bijdraagt aan zelfontwikkeling.
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Naast onderzoeker is Martine Mussies ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. Zij publiceert regelmatig in woord en beeld over autisme (onder meer in de boeken Lifehacks voor meiden met autisme en Lifehacks voor vrouwen met autisme). Daarnaast ontwikkelt ze steeds nieuwe creatieve & muzikale projecten.
Als beeldend kunstenaar heeft Jolijn de Wolf zich gespecialiseerd in het verbeelden van emoties en innerlijke processen. Daarnaast volgde zij de opleiding tot autisme-expert bij Autisme Centraal. Momenteel is zij werkzaam als levensloopbegeleider van mensen met autisme (onder andere via Stichting Vanuit Autisme Bekeken). Tijdens haar werk als autismedeskundige merkte zij dat er zowel bij de doelgroep als de begeleiding een grote behoefte is aan praktisch gereedschap dat op creatieve wijze bijdraagt aan zelfontwikkeling.
Aut of the box – Creatieve toolbox voor & door mensen met & zonder autisme (10 kaarten)
€ 40,00
Deze toolbox is niet alleen leuk, maar ook zinvol. Creatief bezig zijn kan helpen om in contact te komen met jezelf en uitdrukking te geven aan gevoelens die moeilijk in woorden te vangen zijn. Het laat je als het ware ‘opruimen in je hoofd’: je gedachten ordenen en de wereld om je heen overzichtelijker maken.
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Naast onderzoeker is Martine Mussies ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. Zij publiceert regelmatig in woord en beeld over autisme (onder meer in de boeken Lifehacks voor meiden met autisme en Lifehacks voor vrouwen met autisme). Daarnaast ontwikkelt ze steeds nieuwe creatieve & muzikale projecten.
Als beeldend kunstenaar heeft Jolijn de Wolf zich gespecialiseerd in het verbeelden van emoties en innerlijke processen. Daarnaast volgde zij de opleiding tot autisme-expert bij Autisme Centraal. Momenteel is zij werkzaam als levensloopbegeleider van mensen met autisme (onder andere via Stichting Vanuit Autisme Bekeken). Tijdens haar werk als autismedeskundige merkte zij dat er zowel bij de doelgroep als de begeleiding een grote behoefte is aan praktisch gereedschap dat op creatieve wijze bijdraagt aan zelfontwikkeling.
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Naast onderzoeker is Martine Mussies ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. Zij publiceert regelmatig in woord en beeld over autisme (onder meer in de boeken Lifehacks voor meiden met autisme en Lifehacks voor vrouwen met autisme). Daarnaast ontwikkelt ze steeds nieuwe creatieve & muzikale projecten.
Als beeldend kunstenaar heeft Jolijn de Wolf zich gespecialiseerd in het verbeelden van emoties en innerlijke processen. Daarnaast volgde zij de opleiding tot autisme-expert bij Autisme Centraal. Momenteel is zij werkzaam als levensloopbegeleider van mensen met autisme (onder andere via Stichting Vanuit Autisme Bekeken). Tijdens haar werk als autismedeskundige merkte zij dat er zowel bij de doelgroep als de begeleiding een grote behoefte is aan praktisch gereedschap dat op creatieve wijze bijdraagt aan zelfontwikkeling.
Geen voorraad
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 2 (’22-’23)
€ 12,00
Editoriaal - Albert Janssens, hoofdredacteur
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap. Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap. Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
Geen voorraad
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 2 (’22-’23)
€ 12,00
Editoriaal - Albert Janssens, hoofdredacteur
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap. Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap. Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
Geen voorraad
KLEIO jrg. 52, nr. 2 (april 2023)
€ 10,00
Cicero als oorlogsmisdadiger
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge- poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
Over de auterus van de artikels
Bert Gevaert is doctor in de Taal- en Letterkunde Latijn en Grieks, leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege en stadsgids in Brugge. In zijn onderzoek en lezingen focust hij zich op 'disability studies', krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische geschiedenis. Van zijn hand verschenen Te wapen (Davidsfonds/WPG, 2016), Het grote verhaal van kleine mensen (Davidsfonds, 2017), Bloedstollend Brugge (Saga Uitgaven, 2017), Roma Intima: liefde, lijf en lust (Sterck & De Vreese, 2020) en tal van wetenschappelijke artikels. Hij is ook lesgever voor Davidsfonds Academie (Te Wapen, Wat een zotten die Romeinen, Mongolië) en reisbegeleider voor de Davidsfonds Cultuurreizen naar Mongolië.
Christian Laes is gewoon hoogleraar (Professor of Ancient History) aan de University of Manchester (UK), en is tevens verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Als sociocultureel historicus van de oudheid bestudeert hij de menselijke levensloop (kinderen, jeugd, huwelijk) in vele facetten (o.a. handicaps).
Toon Van Houdt doceert Latijn, cultuur- en receptiegeschiedenis van de Grieks-Romeinse oudheid en vakdidactiek oude talen aan de KU Leuven. Zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) werd bekroond met de Homerusprijs van het NKV.
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge- poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
Over de auterus van de artikels
Bert Gevaert is doctor in de Taal- en Letterkunde Latijn en Grieks, leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege en stadsgids in Brugge. In zijn onderzoek en lezingen focust hij zich op 'disability studies', krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische geschiedenis. Van zijn hand verschenen Te wapen (Davidsfonds/WPG, 2016), Het grote verhaal van kleine mensen (Davidsfonds, 2017), Bloedstollend Brugge (Saga Uitgaven, 2017), Roma Intima: liefde, lijf en lust (Sterck & De Vreese, 2020) en tal van wetenschappelijke artikels. Hij is ook lesgever voor Davidsfonds Academie (Te Wapen, Wat een zotten die Romeinen, Mongolië) en reisbegeleider voor de Davidsfonds Cultuurreizen naar Mongolië.
Christian Laes is gewoon hoogleraar (Professor of Ancient History) aan de University of Manchester (UK), en is tevens verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Als sociocultureel historicus van de oudheid bestudeert hij de menselijke levensloop (kinderen, jeugd, huwelijk) in vele facetten (o.a. handicaps).
Toon Van Houdt doceert Latijn, cultuur- en receptiegeschiedenis van de Grieks-Romeinse oudheid en vakdidactiek oude talen aan de KU Leuven. Zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) werd bekroond met de Homerusprijs van het NKV.
Geen voorraad
KLEIO jrg. 52, nr. 2 (april 2023)
€ 10,00
Cicero als oorlogsmisdadiger
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge- poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
Over de auterus van de artikels
Bert Gevaert is doctor in de Taal- en Letterkunde Latijn en Grieks, leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege en stadsgids in Brugge. In zijn onderzoek en lezingen focust hij zich op 'disability studies', krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische geschiedenis. Van zijn hand verschenen Te wapen (Davidsfonds/WPG, 2016), Het grote verhaal van kleine mensen (Davidsfonds, 2017), Bloedstollend Brugge (Saga Uitgaven, 2017), Roma Intima: liefde, lijf en lust (Sterck & De Vreese, 2020) en tal van wetenschappelijke artikels. Hij is ook lesgever voor Davidsfonds Academie (Te Wapen, Wat een zotten die Romeinen, Mongolië) en reisbegeleider voor de Davidsfonds Cultuurreizen naar Mongolië.
Christian Laes is gewoon hoogleraar (Professor of Ancient History) aan de University of Manchester (UK), en is tevens verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Als sociocultureel historicus van de oudheid bestudeert hij de menselijke levensloop (kinderen, jeugd, huwelijk) in vele facetten (o.a. handicaps).
Toon Van Houdt doceert Latijn, cultuur- en receptiegeschiedenis van de Grieks-Romeinse oudheid en vakdidactiek oude talen aan de KU Leuven. Zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) werd bekroond met de Homerusprijs van het NKV.
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge- poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
Over de auterus van de artikels
Bert Gevaert is doctor in de Taal- en Letterkunde Latijn en Grieks, leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege en stadsgids in Brugge. In zijn onderzoek en lezingen focust hij zich op 'disability studies', krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische geschiedenis. Van zijn hand verschenen Te wapen (Davidsfonds/WPG, 2016), Het grote verhaal van kleine mensen (Davidsfonds, 2017), Bloedstollend Brugge (Saga Uitgaven, 2017), Roma Intima: liefde, lijf en lust (Sterck & De Vreese, 2020) en tal van wetenschappelijke artikels. Hij is ook lesgever voor Davidsfonds Academie (Te Wapen, Wat een zotten die Romeinen, Mongolië) en reisbegeleider voor de Davidsfonds Cultuurreizen naar Mongolië.
Christian Laes is gewoon hoogleraar (Professor of Ancient History) aan de University of Manchester (UK), en is tevens verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Als sociocultureel historicus van de oudheid bestudeert hij de menselijke levensloop (kinderen, jeugd, huwelijk) in vele facetten (o.a. handicaps).
Toon Van Houdt doceert Latijn, cultuur- en receptiegeschiedenis van de Grieks-Romeinse oudheid en vakdidactiek oude talen aan de KU Leuven. Zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) werd bekroond met de Homerusprijs van het NKV.
Ook wij – vijftien portretten over inclusie
€ 20,00
Drie jonge mensen hebben een droom die hun beperking overstijgt. Verhalen delen over inclusie, dat is hun plan. En laat hen nu werkelijk wat te vertellen hebben...
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Brent Basyn proefde van de opleiding sociaal-cultureel werk. Als ambassadeur voor verschillende verenigingen zet hij de rechten van personen met een beperking mee op de kaart.
Sofie De Schryver studeerde moraalwetenschappen aan de UGent. Klimaat, duurzaamheid en ecologie staan hoog op haar agenda.
Lucas Van Hijfte is student sociaal-cultureel werk. Als ervaringsdeskundige breekt hij een lans voor toegankelijkheid en gaat hij taboes niet uit de weg.
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Brent Basyn proefde van de opleiding sociaal-cultureel werk. Als ambassadeur voor verschillende verenigingen zet hij de rechten van personen met een beperking mee op de kaart.
Sofie De Schryver studeerde moraalwetenschappen aan de UGent. Klimaat, duurzaamheid en ecologie staan hoog op haar agenda.
Lucas Van Hijfte is student sociaal-cultureel werk. Als ervaringsdeskundige breekt hij een lans voor toegankelijkheid en gaat hij taboes niet uit de weg.
Ook wij – vijftien portretten over inclusie
€ 20,00
Drie jonge mensen hebben een droom die hun beperking overstijgt. Verhalen delen over inclusie, dat is hun plan. En laat hen nu werkelijk wat te vertellen hebben...
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Brent Basyn proefde van de opleiding sociaal-cultureel werk. Als ambassadeur voor verschillende verenigingen zet hij de rechten van personen met een beperking mee op de kaart.
Sofie De Schryver studeerde moraalwetenschappen aan de UGent. Klimaat, duurzaamheid en ecologie staan hoog op haar agenda.
Lucas Van Hijfte is student sociaal-cultureel werk. Als ervaringsdeskundige breekt hij een lans voor toegankelijkheid en gaat hij taboes niet uit de weg.
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Brent Basyn proefde van de opleiding sociaal-cultureel werk. Als ambassadeur voor verschillende verenigingen zet hij de rechten van personen met een beperking mee op de kaart.
Sofie De Schryver studeerde moraalwetenschappen aan de UGent. Klimaat, duurzaamheid en ecologie staan hoog op haar agenda.
Lucas Van Hijfte is student sociaal-cultureel werk. Als ervaringsdeskundige breekt hij een lans voor toegankelijkheid en gaat hij taboes niet uit de weg.
Affectregulerende Vaktherapie – Praktijkboek beeldend
€ 42,00
Affectregulerende Vaktherapie (ArVT) is een ervaringsgerichte behandelwijze van affectregulatieproblemen die ontstaan in de vroege jeugd. De interventie en de onderliggende theorieën over vaktherapie, affectregulatie, mentaliseren bevorderen en gehechtheid worden toegelicht in het Basisboek Affectregulerende Vaktherapie.
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Affectregulerende Vaktherapie – Praktijkboek beeldend
€ 42,00
Affectregulerende Vaktherapie (ArVT) is een ervaringsgerichte behandelwijze van affectregulatieproblemen die ontstaan in de vroege jeugd. De interventie en de onderliggende theorieën over vaktherapie, affectregulatie, mentaliseren bevorderen en gehechtheid worden toegelicht in het Basisboek Affectregulerende Vaktherapie.
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Geen voorraad
School- en klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr.1 (’22-’23)
€ 12,00
Albert Janssens, hoofdredacteur
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
Geen voorraad
School- en klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr.1 (’22-’23)
€ 12,00
Albert Janssens, hoofdredacteur
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
Cholesterol, de verkeerde vijand?
€ 29,00
In België en Nederland nemen 3,5 miljoen mensen dagelijks het cholesterolverlagend middel statine. De meesten nemen statine omdat hun ‘cholesterol’ te hoog is, niet omdat ze een hart- of vaatziekte hebben.
Een groep wetenschappers, artsen en cardiologen maakt zich hierover zorgen. Waarom moeten gezonde mensen dagelijks een statinepil nemen? Is het bewezen dat cholesterol onze aders dichtslibt? Krijgen we een te hoge cholesterol van verzadigde vetten? Waarom krijgen ook mensen met een lage cholesterolwaarde een hartinfarct? Waarom stopt bijna de helft van de mensen die een statine krijgt voorgeschreven na een jaar met de medicatie? Waarom halen zo weinig mensen de aanbevolen streefwaarde voor hun ‘cholesterol’? Waarom waarschuwen wetenschappers voor mogelijke neurologische en motorische bijwerkingen van statines?
In dit boek gaat journalist Ben Vanheukelom op zoek naar antwoorden. Hij praat met statinegebruikers, oud-gebruikers, experts, voor- en tegenstanders van de cholesterolhypothese en probeert een klare lijn te zien in het kluwen van duizenden wetenschappelijke artikels over cholesterol.
Ben Vanheukelom heeft reportages gemaakt voor duidingsprogramma’s op Radio 1 over milieu, klimaat en gezondheid. Hij heeft ook voor de VRT Nieuwsdienst gewerkt. Op 3 mei 2023 presenteerde de auteur zijn boek aan het publiek.
Een groep wetenschappers, artsen en cardiologen maakt zich hierover zorgen. Waarom moeten gezonde mensen dagelijks een statinepil nemen? Is het bewezen dat cholesterol onze aders dichtslibt? Krijgen we een te hoge cholesterol van verzadigde vetten? Waarom krijgen ook mensen met een lage cholesterolwaarde een hartinfarct? Waarom stopt bijna de helft van de mensen die een statine krijgt voorgeschreven na een jaar met de medicatie? Waarom halen zo weinig mensen de aanbevolen streefwaarde voor hun ‘cholesterol’? Waarom waarschuwen wetenschappers voor mogelijke neurologische en motorische bijwerkingen van statines?
In dit boek gaat journalist Ben Vanheukelom op zoek naar antwoorden. Hij praat met statinegebruikers, oud-gebruikers, experts, voor- en tegenstanders van de cholesterolhypothese en probeert een klare lijn te zien in het kluwen van duizenden wetenschappelijke artikels over cholesterol.
Ben Vanheukelom heeft reportages gemaakt voor duidingsprogramma’s op Radio 1 over milieu, klimaat en gezondheid. Hij heeft ook voor de VRT Nieuwsdienst gewerkt. Op 3 mei 2023 presenteerde de auteur zijn boek aan het publiek.
Cholesterol, de verkeerde vijand?
€ 29,00
In België en Nederland nemen 3,5 miljoen mensen dagelijks het cholesterolverlagend middel statine. De meesten nemen statine omdat hun ‘cholesterol’ te hoog is, niet omdat ze een hart- of vaatziekte hebben.
Een groep wetenschappers, artsen en cardiologen maakt zich hierover zorgen. Waarom moeten gezonde mensen dagelijks een statinepil nemen? Is het bewezen dat cholesterol onze aders dichtslibt? Krijgen we een te hoge cholesterol van verzadigde vetten? Waarom krijgen ook mensen met een lage cholesterolwaarde een hartinfarct? Waarom stopt bijna de helft van de mensen die een statine krijgt voorgeschreven na een jaar met de medicatie? Waarom halen zo weinig mensen de aanbevolen streefwaarde voor hun ‘cholesterol’? Waarom waarschuwen wetenschappers voor mogelijke neurologische en motorische bijwerkingen van statines?
In dit boek gaat journalist Ben Vanheukelom op zoek naar antwoorden. Hij praat met statinegebruikers, oud-gebruikers, experts, voor- en tegenstanders van de cholesterolhypothese en probeert een klare lijn te zien in het kluwen van duizenden wetenschappelijke artikels over cholesterol.
Ben Vanheukelom heeft reportages gemaakt voor duidingsprogramma’s op Radio 1 over milieu, klimaat en gezondheid. Hij heeft ook voor de VRT Nieuwsdienst gewerkt. Op 3 mei 2023 presenteerde de auteur zijn boek aan het publiek.
Een groep wetenschappers, artsen en cardiologen maakt zich hierover zorgen. Waarom moeten gezonde mensen dagelijks een statinepil nemen? Is het bewezen dat cholesterol onze aders dichtslibt? Krijgen we een te hoge cholesterol van verzadigde vetten? Waarom krijgen ook mensen met een lage cholesterolwaarde een hartinfarct? Waarom stopt bijna de helft van de mensen die een statine krijgt voorgeschreven na een jaar met de medicatie? Waarom halen zo weinig mensen de aanbevolen streefwaarde voor hun ‘cholesterol’? Waarom waarschuwen wetenschappers voor mogelijke neurologische en motorische bijwerkingen van statines?
In dit boek gaat journalist Ben Vanheukelom op zoek naar antwoorden. Hij praat met statinegebruikers, oud-gebruikers, experts, voor- en tegenstanders van de cholesterolhypothese en probeert een klare lijn te zien in het kluwen van duizenden wetenschappelijke artikels over cholesterol.
Ben Vanheukelom heeft reportages gemaakt voor duidingsprogramma’s op Radio 1 over milieu, klimaat en gezondheid. Hij heeft ook voor de VRT Nieuwsdienst gewerkt. Op 3 mei 2023 presenteerde de auteur zijn boek aan het publiek.
Mon bilan professionel (guide pour le coach, cartes et tableau de travail). Un outil pour coachs de carrière, GRH, responsables et collaborateurs.
€ 35,50
Questions supplémentaires pour le coach Lorsque vous disposez les cartes
– Que faites-vous avec cette carte? Choisissez-vous le vert ou le rouge?
– Pouvez-vous en donner un exemple?
– Qu’est-ce qui vous fait hésiter?
– Quels arguments pouvez-vous donner à ce sujet?
Après avoir posé les cartes
– La couleur de votre image globale est-elle principalement positive (vert) ou négative (rouge)? Est-ce que vous reconnaissez ceci?
– Quel est le poids des différentes aspects pour vous? Quelle importance ont-ils pour vous?
– Qu’est-ce qui va encore bien et que vous voulez conserver?
– Qu’est-ce qui est difficile en ce moment? Que voulez-vous à la place? Comment voyez-vous cela concrètement?
– Quels aspects ou parties pouvez-vous influencer ou non?
– Quel est le premier petit pas que vous pouvez faire dans ce sens?
– Qui peut vous aider? Avec qui pouvez-vous en parler?
– Quelles actions pouvez-vous entreprendre à cet égard?
– Comment pourriez-vous utiliser encore plus vos compétences et vos talents?
– Quelles conclusions tirez-vous pour vous-même?
– Que faites-vous avec cette carte? Choisissez-vous le vert ou le rouge?
– Pouvez-vous en donner un exemple?
– Qu’est-ce qui vous fait hésiter?
– Quels arguments pouvez-vous donner à ce sujet?
Après avoir posé les cartes
– La couleur de votre image globale est-elle principalement positive (vert) ou négative (rouge)? Est-ce que vous reconnaissez ceci?
– Quel est le poids des différentes aspects pour vous? Quelle importance ont-ils pour vous?
– Qu’est-ce qui va encore bien et que vous voulez conserver?
– Qu’est-ce qui est difficile en ce moment? Que voulez-vous à la place? Comment voyez-vous cela concrètement?
– Quels aspects ou parties pouvez-vous influencer ou non?
– Quel est le premier petit pas que vous pouvez faire dans ce sens?
– Qui peut vous aider? Avec qui pouvez-vous en parler?
– Quelles actions pouvez-vous entreprendre à cet égard?
– Comment pourriez-vous utiliser encore plus vos compétences et vos talents?
– Quelles conclusions tirez-vous pour vous-même?
Mon bilan professionel (guide pour le coach, cartes et tableau de travail). Un outil pour coachs de carrière, GRH, responsables et collaborateurs.
€ 35,50
Questions supplémentaires pour le coach Lorsque vous disposez les cartes
– Que faites-vous avec cette carte? Choisissez-vous le vert ou le rouge?
– Pouvez-vous en donner un exemple?
– Qu’est-ce qui vous fait hésiter?
– Quels arguments pouvez-vous donner à ce sujet?
Après avoir posé les cartes
– La couleur de votre image globale est-elle principalement positive (vert) ou négative (rouge)? Est-ce que vous reconnaissez ceci?
– Quel est le poids des différentes aspects pour vous? Quelle importance ont-ils pour vous?
– Qu’est-ce qui va encore bien et que vous voulez conserver?
– Qu’est-ce qui est difficile en ce moment? Que voulez-vous à la place? Comment voyez-vous cela concrètement?
– Quels aspects ou parties pouvez-vous influencer ou non?
– Quel est le premier petit pas que vous pouvez faire dans ce sens?
– Qui peut vous aider? Avec qui pouvez-vous en parler?
– Quelles actions pouvez-vous entreprendre à cet égard?
– Comment pourriez-vous utiliser encore plus vos compétences et vos talents?
– Quelles conclusions tirez-vous pour vous-même?
– Que faites-vous avec cette carte? Choisissez-vous le vert ou le rouge?
– Pouvez-vous en donner un exemple?
– Qu’est-ce qui vous fait hésiter?
– Quels arguments pouvez-vous donner à ce sujet?
Après avoir posé les cartes
– La couleur de votre image globale est-elle principalement positive (vert) ou négative (rouge)? Est-ce que vous reconnaissez ceci?
– Quel est le poids des différentes aspects pour vous? Quelle importance ont-ils pour vous?
– Qu’est-ce qui va encore bien et que vous voulez conserver?
– Qu’est-ce qui est difficile en ce moment? Que voulez-vous à la place? Comment voyez-vous cela concrètement?
– Quels aspects ou parties pouvez-vous influencer ou non?
– Quel est le premier petit pas que vous pouvez faire dans ce sens?
– Qui peut vous aider? Avec qui pouvez-vous en parler?
– Quelles actions pouvez-vous entreprendre à cet égard?
– Comment pourriez-vous utiliser encore plus vos compétences et vos talents?
– Quelles conclusions tirez-vous pour vous-même?
Pedagogiek van het onderweg zijn. Een verzameling essays over het pedagogisch milieu, het dialogisch proces en het onderwijs als tussenruimte
€ 18,00
In dit boek voert pedagoog Carolien Hermans de lezer mee in de onderstromen van het onderwijs. Onderwijs is een vloeibaar concept dat geen stilstand kent, alleen beweging. Onderwijs, in andere woorden, is altijd onderweg. Onrust en verandering, alsook verbinding, het buiten de eigen oevers treden en de oversteek wagen, zijn wezenskenmerken van leren en onderwijzen.
In het onderwijs, zo stelt Hermans, gaat het niet zozeer om informatieoverdracht maar om aandachtige betrokkenheid. Aandacht is een uitleidende beweging, dat wil zeggen, in het doen, in het handelen ontvouwt de aandacht zich. Leren is in feite niets meer dan het aandachtig zijn op wat zich voordoet in het pedagogische moment.
Pedagogiek van het onderweg zijn is een boek dat handen en voeten aan het onderwijs geeft door het lichaam zelf als belangrijkste zingever naar voren te schuiven. In acht denkstappen – voorbij leeropbrengsten, de prestatiesamenleving, de gedeelde leefsfeer, vloeibare en oppervlakkige kennis, creativiteit, ambacht, aandachtige betrokkenheid en zingeving – voert Hermans de lezer weg van het opbrengstgerichte denken en stelt daar het procesgerichte denken voor in de plaats.
Pedagogiek van het onderweg zijn richt zich voornamelijk op studenten, docenten, beleidsmakers en eenieder die zich wil laten inspireren door een boek dat het onderwijs binnenstebuiten keert.
Carolien Hermans studeerde orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en volgde een master Choreografie in Amsterdam. Recentelijk promoveerde ze aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA, Universiteit van Leiden) op een artistiek onderzoek naar dansimprovisatie en het creatief spel van kinderen. Ze geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam en de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Carolien Hermans schrijft kinderboeken, essays en publiceert regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften.
Tonke Koppelaar is een illustrator en animator uit Utrecht. Met een kinderlijke kijk op de wereld vertelt en verbeeldt ze ongeziene verhalen. Ze voltooide de opleiding Bachelor of Design Illustration aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zie meer op: TonkeKoppelaar.nl
In het onderwijs, zo stelt Hermans, gaat het niet zozeer om informatieoverdracht maar om aandachtige betrokkenheid. Aandacht is een uitleidende beweging, dat wil zeggen, in het doen, in het handelen ontvouwt de aandacht zich. Leren is in feite niets meer dan het aandachtig zijn op wat zich voordoet in het pedagogische moment.
Pedagogiek van het onderweg zijn is een boek dat handen en voeten aan het onderwijs geeft door het lichaam zelf als belangrijkste zingever naar voren te schuiven. In acht denkstappen – voorbij leeropbrengsten, de prestatiesamenleving, de gedeelde leefsfeer, vloeibare en oppervlakkige kennis, creativiteit, ambacht, aandachtige betrokkenheid en zingeving – voert Hermans de lezer weg van het opbrengstgerichte denken en stelt daar het procesgerichte denken voor in de plaats.
Pedagogiek van het onderweg zijn richt zich voornamelijk op studenten, docenten, beleidsmakers en eenieder die zich wil laten inspireren door een boek dat het onderwijs binnenstebuiten keert.
Carolien Hermans studeerde orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en volgde een master Choreografie in Amsterdam. Recentelijk promoveerde ze aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA, Universiteit van Leiden) op een artistiek onderzoek naar dansimprovisatie en het creatief spel van kinderen. Ze geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam en de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Carolien Hermans schrijft kinderboeken, essays en publiceert regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften.
Tonke Koppelaar is een illustrator en animator uit Utrecht. Met een kinderlijke kijk op de wereld vertelt en verbeeldt ze ongeziene verhalen. Ze voltooide de opleiding Bachelor of Design Illustration aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zie meer op: TonkeKoppelaar.nl
Pedagogiek van het onderweg zijn. Een verzameling essays over het pedagogisch milieu, het dialogisch proces en het onderwijs als tussenruimte
€ 18,00
In dit boek voert pedagoog Carolien Hermans de lezer mee in de onderstromen van het onderwijs. Onderwijs is een vloeibaar concept dat geen stilstand kent, alleen beweging. Onderwijs, in andere woorden, is altijd onderweg. Onrust en verandering, alsook verbinding, het buiten de eigen oevers treden en de oversteek wagen, zijn wezenskenmerken van leren en onderwijzen.
In het onderwijs, zo stelt Hermans, gaat het niet zozeer om informatieoverdracht maar om aandachtige betrokkenheid. Aandacht is een uitleidende beweging, dat wil zeggen, in het doen, in het handelen ontvouwt de aandacht zich. Leren is in feite niets meer dan het aandachtig zijn op wat zich voordoet in het pedagogische moment.
Pedagogiek van het onderweg zijn is een boek dat handen en voeten aan het onderwijs geeft door het lichaam zelf als belangrijkste zingever naar voren te schuiven. In acht denkstappen – voorbij leeropbrengsten, de prestatiesamenleving, de gedeelde leefsfeer, vloeibare en oppervlakkige kennis, creativiteit, ambacht, aandachtige betrokkenheid en zingeving – voert Hermans de lezer weg van het opbrengstgerichte denken en stelt daar het procesgerichte denken voor in de plaats.
Pedagogiek van het onderweg zijn richt zich voornamelijk op studenten, docenten, beleidsmakers en eenieder die zich wil laten inspireren door een boek dat het onderwijs binnenstebuiten keert.
Carolien Hermans studeerde orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en volgde een master Choreografie in Amsterdam. Recentelijk promoveerde ze aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA, Universiteit van Leiden) op een artistiek onderzoek naar dansimprovisatie en het creatief spel van kinderen. Ze geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam en de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Carolien Hermans schrijft kinderboeken, essays en publiceert regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften.
Tonke Koppelaar is een illustrator en animator uit Utrecht. Met een kinderlijke kijk op de wereld vertelt en verbeeldt ze ongeziene verhalen. Ze voltooide de opleiding Bachelor of Design Illustration aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zie meer op: TonkeKoppelaar.nl
In het onderwijs, zo stelt Hermans, gaat het niet zozeer om informatieoverdracht maar om aandachtige betrokkenheid. Aandacht is een uitleidende beweging, dat wil zeggen, in het doen, in het handelen ontvouwt de aandacht zich. Leren is in feite niets meer dan het aandachtig zijn op wat zich voordoet in het pedagogische moment.
Pedagogiek van het onderweg zijn is een boek dat handen en voeten aan het onderwijs geeft door het lichaam zelf als belangrijkste zingever naar voren te schuiven. In acht denkstappen – voorbij leeropbrengsten, de prestatiesamenleving, de gedeelde leefsfeer, vloeibare en oppervlakkige kennis, creativiteit, ambacht, aandachtige betrokkenheid en zingeving – voert Hermans de lezer weg van het opbrengstgerichte denken en stelt daar het procesgerichte denken voor in de plaats.
Pedagogiek van het onderweg zijn richt zich voornamelijk op studenten, docenten, beleidsmakers en eenieder die zich wil laten inspireren door een boek dat het onderwijs binnenstebuiten keert.
Carolien Hermans studeerde orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en volgde een master Choreografie in Amsterdam. Recentelijk promoveerde ze aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA, Universiteit van Leiden) op een artistiek onderzoek naar dansimprovisatie en het creatief spel van kinderen. Ze geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam en de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Carolien Hermans schrijft kinderboeken, essays en publiceert regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften.
Tonke Koppelaar is een illustrator en animator uit Utrecht. Met een kinderlijke kijk op de wereld vertelt en verbeeldt ze ongeziene verhalen. Ze voltooide de opleiding Bachelor of Design Illustration aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zie meer op: TonkeKoppelaar.nl
Hemel en aarde in de ‘wiskunde’
€ 27,00
Dit boek verzamelt een aantal zeer toegankelijke teksten onder de gemeenschappelijke noemer ‘wiskunde’, al is het geen keiharde mathematica. Tien ervan zijn ‘down-to-earth’, en gaan van Columbus’ meridiaan op aarde tot de algoritmes van Facebook of Bitcoin. Tien andere verwijzen naar de hemel, zij het die van het hindoeïsme, de islam, de New Age of de Katholieke Kerk. Ze kunnen afzonderlijk gelezen worden, want ze zijn gebaseerd op artikels die verschenen in het wetenschapsblad EOS. De onderwerpen zijn ongetwijfeld origineel, op het uitdagende af. Hun geografische, culturele en tijdsgebonden diversiteit is verrassend. Soms is er een ‘second opinion’, zoals van filosoof Jean Paul Van Bendegem, politicoloog Carl Devos, technologie-expert Kenneth Dée of codebreker Jarl Van Eycke.
‘Is er meer tussen hemel en aarde, zoals Hamlet vermoedde, dat door de mens niet te grijpen valt? In dit boek is het dubbel antwoord ja, er is meer, maar neen, het valt wel te vatten want het is de wiskunde die het allemaal bij elkaar weet te houden. Een mooier eerbetoon is niet denkbaar.’
— Em. Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem, VUB
Dirk Huylebrouck gaf gedurende twaalf jaar les in Congo en Burundi, onderbroken door opdrachten in Portugal en aan Maryland University Europe. Daarna doceerde hij aan de Faculteit Architectuur van de KU Leuven. Hij redigeerde de column ‘The Mathematical Tourist’ (1997-2017) en schreef een wekelijkse rubriek voor Het Laatste Nieuws (2017-2020). Dit is zijn negende boek, de opvolger van Lugubere ‘Wiskunde’ (Garant, 2021).
‘Is er meer tussen hemel en aarde, zoals Hamlet vermoedde, dat door de mens niet te grijpen valt? In dit boek is het dubbel antwoord ja, er is meer, maar neen, het valt wel te vatten want het is de wiskunde die het allemaal bij elkaar weet te houden. Een mooier eerbetoon is niet denkbaar.’
— Em. Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem, VUB
Dirk Huylebrouck gaf gedurende twaalf jaar les in Congo en Burundi, onderbroken door opdrachten in Portugal en aan Maryland University Europe. Daarna doceerde hij aan de Faculteit Architectuur van de KU Leuven. Hij redigeerde de column ‘The Mathematical Tourist’ (1997-2017) en schreef een wekelijkse rubriek voor Het Laatste Nieuws (2017-2020). Dit is zijn negende boek, de opvolger van Lugubere ‘Wiskunde’ (Garant, 2021).
Hemel en aarde in de ‘wiskunde’
€ 27,00
Dit boek verzamelt een aantal zeer toegankelijke teksten onder de gemeenschappelijke noemer ‘wiskunde’, al is het geen keiharde mathematica. Tien ervan zijn ‘down-to-earth’, en gaan van Columbus’ meridiaan op aarde tot de algoritmes van Facebook of Bitcoin. Tien andere verwijzen naar de hemel, zij het die van het hindoeïsme, de islam, de New Age of de Katholieke Kerk. Ze kunnen afzonderlijk gelezen worden, want ze zijn gebaseerd op artikels die verschenen in het wetenschapsblad EOS. De onderwerpen zijn ongetwijfeld origineel, op het uitdagende af. Hun geografische, culturele en tijdsgebonden diversiteit is verrassend. Soms is er een ‘second opinion’, zoals van filosoof Jean Paul Van Bendegem, politicoloog Carl Devos, technologie-expert Kenneth Dée of codebreker Jarl Van Eycke.
‘Is er meer tussen hemel en aarde, zoals Hamlet vermoedde, dat door de mens niet te grijpen valt? In dit boek is het dubbel antwoord ja, er is meer, maar neen, het valt wel te vatten want het is de wiskunde die het allemaal bij elkaar weet te houden. Een mooier eerbetoon is niet denkbaar.’
— Em. Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem, VUB
Dirk Huylebrouck gaf gedurende twaalf jaar les in Congo en Burundi, onderbroken door opdrachten in Portugal en aan Maryland University Europe. Daarna doceerde hij aan de Faculteit Architectuur van de KU Leuven. Hij redigeerde de column ‘The Mathematical Tourist’ (1997-2017) en schreef een wekelijkse rubriek voor Het Laatste Nieuws (2017-2020). Dit is zijn negende boek, de opvolger van Lugubere ‘Wiskunde’ (Garant, 2021).
‘Is er meer tussen hemel en aarde, zoals Hamlet vermoedde, dat door de mens niet te grijpen valt? In dit boek is het dubbel antwoord ja, er is meer, maar neen, het valt wel te vatten want het is de wiskunde die het allemaal bij elkaar weet te houden. Een mooier eerbetoon is niet denkbaar.’
— Em. Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem, VUB
Dirk Huylebrouck gaf gedurende twaalf jaar les in Congo en Burundi, onderbroken door opdrachten in Portugal en aan Maryland University Europe. Daarna doceerde hij aan de Faculteit Architectuur van de KU Leuven. Hij redigeerde de column ‘The Mathematical Tourist’ (1997-2017) en schreef een wekelijkse rubriek voor Het Laatste Nieuws (2017-2020). Dit is zijn negende boek, de opvolger van Lugubere ‘Wiskunde’ (Garant, 2021).
Diversiteit in een cultureel-religieuze context. Een hermeneutisch onderzoek naar christelijke pluraliteit
€ 30,00
Diversiteit is een vaak genoemd onderwerp en daarmee kent het ver - schillende invalshoeken. Dit boek gaat over culturele diversiteit in verbinding met het ‘westers’ christendom. Het onderwerp betreft het belang om te zien dat religie sterk verbonden is met een variatie aan sociaal-culturele contexten. Dit is een meerwaarde voor de samenleving waar de kerk(en) door de eeuwen heen op verschillende manieren geanticipeerd hebben. Vandaag is het van belang om deze sociaal-religieuze diversiteit opnieuw te bestuderen en te leren vanuit de rijke historie van de Bijbelse geschiedenis en de kerkgeschiedenis tot aan de 21ste eeuw. Het gaat hierbij om een onderzoek hoe gebruikte modellen van hermeneutiek (uitlegkunde) door de eeuwen heen diversiteit heeft gevormd maar ook heeft onderdrukt. Dit boek is het laatste deel van een trilogie. Het eerste boek behandelt het onderwerp Culturele normen en religieuze waarden en het tweede boek gaat over Het Woord in beeld en taal. Alle drie boeken behandelen een ander gezichtspunt zodat ze afzonderlijk goed te lezen zijn.
Pieter R. Boersema is hoogleraar godsdienstwetenschappen en missiologie. Zijn wetenschappelijke en praktische interesse kruist steeds de onderwerpen van samenleving, cultuur en religie. Hij studeerde aan de ‘Rijks Hogere School voor Tropische Landbouw’, Deventer (1976); de University of Reading, School of Education, England (1985); de Vrije Universiteit Amsterdam, Culturele Antropologie van Religie (1996) en promoveerde op de Katholieke Universiteit Leuven in de Sociale en Culturele Antropologie (2004). Van 1976-1998 leefde en werkte hij als ontwikkelingsdeskundige in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en Europa. Vanaf 1998 tot heden is hij verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Pieter R. Boersema is hoogleraar godsdienstwetenschappen en missiologie. Zijn wetenschappelijke en praktische interesse kruist steeds de onderwerpen van samenleving, cultuur en religie. Hij studeerde aan de ‘Rijks Hogere School voor Tropische Landbouw’, Deventer (1976); de University of Reading, School of Education, England (1985); de Vrije Universiteit Amsterdam, Culturele Antropologie van Religie (1996) en promoveerde op de Katholieke Universiteit Leuven in de Sociale en Culturele Antropologie (2004). Van 1976-1998 leefde en werkte hij als ontwikkelingsdeskundige in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en Europa. Vanaf 1998 tot heden is hij verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Diversiteit in een cultureel-religieuze context. Een hermeneutisch onderzoek naar christelijke pluraliteit
€ 30,00
Diversiteit is een vaak genoemd onderwerp en daarmee kent het ver - schillende invalshoeken. Dit boek gaat over culturele diversiteit in verbinding met het ‘westers’ christendom. Het onderwerp betreft het belang om te zien dat religie sterk verbonden is met een variatie aan sociaal-culturele contexten. Dit is een meerwaarde voor de samenleving waar de kerk(en) door de eeuwen heen op verschillende manieren geanticipeerd hebben. Vandaag is het van belang om deze sociaal-religieuze diversiteit opnieuw te bestuderen en te leren vanuit de rijke historie van de Bijbelse geschiedenis en de kerkgeschiedenis tot aan de 21ste eeuw. Het gaat hierbij om een onderzoek hoe gebruikte modellen van hermeneutiek (uitlegkunde) door de eeuwen heen diversiteit heeft gevormd maar ook heeft onderdrukt. Dit boek is het laatste deel van een trilogie. Het eerste boek behandelt het onderwerp Culturele normen en religieuze waarden en het tweede boek gaat over Het Woord in beeld en taal. Alle drie boeken behandelen een ander gezichtspunt zodat ze afzonderlijk goed te lezen zijn.
Pieter R. Boersema is hoogleraar godsdienstwetenschappen en missiologie. Zijn wetenschappelijke en praktische interesse kruist steeds de onderwerpen van samenleving, cultuur en religie. Hij studeerde aan de ‘Rijks Hogere School voor Tropische Landbouw’, Deventer (1976); de University of Reading, School of Education, England (1985); de Vrije Universiteit Amsterdam, Culturele Antropologie van Religie (1996) en promoveerde op de Katholieke Universiteit Leuven in de Sociale en Culturele Antropologie (2004). Van 1976-1998 leefde en werkte hij als ontwikkelingsdeskundige in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en Europa. Vanaf 1998 tot heden is hij verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Pieter R. Boersema is hoogleraar godsdienstwetenschappen en missiologie. Zijn wetenschappelijke en praktische interesse kruist steeds de onderwerpen van samenleving, cultuur en religie. Hij studeerde aan de ‘Rijks Hogere School voor Tropische Landbouw’, Deventer (1976); de University of Reading, School of Education, England (1985); de Vrije Universiteit Amsterdam, Culturele Antropologie van Religie (1996) en promoveerde op de Katholieke Universiteit Leuven in de Sociale en Culturele Antropologie (2004). Van 1976-1998 leefde en werkte hij als ontwikkelingsdeskundige in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en Europa. Vanaf 1998 tot heden is hij verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
