KLEIO jrg. 52, nr. 4 (okt 2023)
Bitterzoet – Samenleven (en breken) met een narcistische partner/ouder
Bitterzoet – Samenleven (en breken) met een narcistische partner/ouder
Pedagogische tact – Op het goede moment het juiste doen, óók in de ogenvan de leerling
Pedagogische tact – Op het goede moment het juiste doen, óók in de ogenvan de leerling
Gezond zwanger worden – Handboek preconceptiezorg
Gezond zwanger worden – Handboek preconceptiezorg
Ik ben een vreemdeling geweest – Evangelische gemeenten en migratie
Het geeft in korte hoofdstukken een overzicht van de wetgeving, het ethische en sociologische debat en ook de theologische discussie binnen de protestantse en evangelische kerken. Met de titel wordt verwezen naar een hoofdstuk uit het Mattheüsevangelie dat laat zien hoe wezenlijk het is op dit punt de christelijke levensvisie niet op te geven.
Ik ben een vreemdeling geweest – Evangelische gemeenten en migratie
Het geeft in korte hoofdstukken een overzicht van de wetgeving, het ethische en sociologische debat en ook de theologische discussie binnen de protestantse en evangelische kerken. Met de titel wordt verwezen naar een hoofdstuk uit het Mattheüsevangelie dat laat zien hoe wezenlijk het is op dit punt de christelijke levensvisie niet op te geven.
Het huis onder de regenboog – Regenboog-verhalen met duiding en tips
Het huis onder de regenboog verhaalt over 43 uiteenlopende situaties die op de een of andere manier allemaal te maken hebben met (gender) identiteit/seksualiteit. Over de eerste seksuele gevoelens, de vreugde en verwarring. Over het zich anders voelen, de ontkenning en eenzaamheid. Over vruchtbaarheid en transgender-zijn, de verwarring en schaamte. Over uitgaan, het plezier en de gevaren. Over de gevolgen voor thuis, school en werk. Over religie, de schuldgevoelens en vergeving. Over eindelijk jezelf kunnen zijn, de trots en de Gay Pride.
Vrijwel alle aspecten van identiteit onder het brede spectrum van de regenboog komen aan bod. Een peuter die helemaal als zichzelf haar vierde verjaardag mag vieren, een puber waarvan de vader homoseksueel blijkt te zijn, de eerste binder, pesten en alleen in een verzorgingshuis; het is zomaar een greep uit de 43 verhalen.
Bijzonder is voorts dat ieder verhaal in regenboogkleuren geïllustreerd is en bovendien voorzien is van uitleg/tips. Ook geeft dit boek een overzicht op (medisch) transgendergebied. Hierbij zijn ook keuzewijzers opgenomen t.a.v. bijvoorbeeld hormonen. Het huis onder de regenboog eindigt met een beknopt Vademecum op LHBTIQ+-gebied: van uitgaan tot zorg, van logopedie tot kleding.
Dit bijzondere boek is voor iedereen bestemd die op de een of andere wijze te maken heeft met vragen op het brede gebied van (gender)identiteit/seksualiteit. Het boek is tevens te gebruiken als coachingsinstrument tijdens begeleidingsgesprekken, thuis, op school en in praktijken.
Diënne Flohr-Kamphuis, queercoach en beeldend kunstenares, richtte samen met haar man Eric de stichting ‘Het huis onder de regenboog’ in Helmond op. De stichting wil de inclusiviteit in de samenleving bevorderen en wil een thuis zijn voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Hier zetelt ook Diënnes eigen onderwijsbureau ‘De slimme juf’, en schildert en schrijft ze in een groot atelier. Ze studeerde aan onder andere de Gerrit Rietveld Academie, VLVU (economie) en Fontys-OSO (leraar speciaal onderwijs en master SEN).
Het huis onder de regenboog – Regenboog-verhalen met duiding en tips
Het huis onder de regenboog verhaalt over 43 uiteenlopende situaties die op de een of andere manier allemaal te maken hebben met (gender) identiteit/seksualiteit. Over de eerste seksuele gevoelens, de vreugde en verwarring. Over het zich anders voelen, de ontkenning en eenzaamheid. Over vruchtbaarheid en transgender-zijn, de verwarring en schaamte. Over uitgaan, het plezier en de gevaren. Over de gevolgen voor thuis, school en werk. Over religie, de schuldgevoelens en vergeving. Over eindelijk jezelf kunnen zijn, de trots en de Gay Pride.
Vrijwel alle aspecten van identiteit onder het brede spectrum van de regenboog komen aan bod. Een peuter die helemaal als zichzelf haar vierde verjaardag mag vieren, een puber waarvan de vader homoseksueel blijkt te zijn, de eerste binder, pesten en alleen in een verzorgingshuis; het is zomaar een greep uit de 43 verhalen.
Bijzonder is voorts dat ieder verhaal in regenboogkleuren geïllustreerd is en bovendien voorzien is van uitleg/tips. Ook geeft dit boek een overzicht op (medisch) transgendergebied. Hierbij zijn ook keuzewijzers opgenomen t.a.v. bijvoorbeeld hormonen. Het huis onder de regenboog eindigt met een beknopt Vademecum op LHBTIQ+-gebied: van uitgaan tot zorg, van logopedie tot kleding.
Dit bijzondere boek is voor iedereen bestemd die op de een of andere wijze te maken heeft met vragen op het brede gebied van (gender)identiteit/seksualiteit. Het boek is tevens te gebruiken als coachingsinstrument tijdens begeleidingsgesprekken, thuis, op school en in praktijken.
Diënne Flohr-Kamphuis, queercoach en beeldend kunstenares, richtte samen met haar man Eric de stichting ‘Het huis onder de regenboog’ in Helmond op. De stichting wil de inclusiviteit in de samenleving bevorderen en wil een thuis zijn voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Hier zetelt ook Diënnes eigen onderwijsbureau ‘De slimme juf’, en schildert en schrijft ze in een groot atelier. Ze studeerde aan onder andere de Gerrit Rietveld Academie, VLVU (economie) en Fontys-OSO (leraar speciaal onderwijs en master SEN).
Ziek van verlangen – Mystiek & psychoanalyse (Reeks: Psychoanalyse en Cultuur Nr. 15)
Ziek van verlangen – Mystiek & psychoanalyse (Reeks: Psychoanalyse en Cultuur Nr. 15)
Taaleigenaardigheden – Onze taal – leuk en leerzaam
> Je zit voor de tv en achter de computer. Waarom niet andersom?
> Kan een stoplicht ook groen zijn?
> Is niet slecht hetzelfde als goed?
> Waarom wel dames en heren, maar niet meisjes en jongens?
> Is er iets mis met Hier zet men koffie en over?
> Lees parterretrap eens van achter naar voor!
> In het Wilhelmus komt een opvallende stijlfiguur voor.
> Eigenlijk zijn stopwoorden zeg maar nogal irritant, toch?
> Van heel wat woorden kun je andere woorden maken.
Over nog veel meer taalaardigheden, stijlfouten en stijlfiguren gaat dit boek, met heel wat voorbeelden en citaten van vroeger en nu.
Onze Taal over het boek: ‘Het is een leuke verzameling eigenaardigheden, met prima uitleg en veel aansprekende voorbeelden, en het leest lekker door.’
Taaleigenaardigheden – Onze taal – leuk en leerzaam
> Je zit voor de tv en achter de computer. Waarom niet andersom?
> Kan een stoplicht ook groen zijn?
> Is niet slecht hetzelfde als goed?
> Waarom wel dames en heren, maar niet meisjes en jongens?
> Is er iets mis met Hier zet men koffie en over?
> Lees parterretrap eens van achter naar voor!
> In het Wilhelmus komt een opvallende stijlfiguur voor.
> Eigenlijk zijn stopwoorden zeg maar nogal irritant, toch?
> Van heel wat woorden kun je andere woorden maken.
Over nog veel meer taalaardigheden, stijlfouten en stijlfiguren gaat dit boek, met heel wat voorbeelden en citaten van vroeger en nu.
Onze Taal over het boek: ‘Het is een leuke verzameling eigenaardigheden, met prima uitleg en veel aansprekende voorbeelden, en het leest lekker door.’
Energie- en klimaatbeleid ontluisterd – Democratische omwenteling tegen neoliberale doorbraak
Dit boek geeft antwoorden vanuit een energiepolitiek-economisch gezichtspunt. Het is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, literatuur en ervaringen, maar is toch toegankelijk geschreven voor al wie zich afvraagt waar de wereld staat en naartoe kan/moet gaan.
Het boek ontleedt en ontluistert het bestaande energie- en klimaatbeleid. Nieuwe, ongehoorde en ongeschreven visies komen aan bod. Ze verbreken de officieel vertelde illusies en leiden naar nodige omwentelingen. Het boek beschrijft en toetst de haalbaarheid van de omwentelingen. Terwijl het vandaag nog dominante neoliberalisme mensen inprent dat er geen alternatief bestaat, is de fysieke realiteit dat enkel alternatieve oplossingen nog mogelijk zijn. De nieuwe oplossingen zijn bovendien beschikbaar en betaalbaar.
Energie- en klimaatbeleid ontluisterd – Democratische omwenteling tegen neoliberale doorbraak
Dit boek geeft antwoorden vanuit een energiepolitiek-economisch gezichtspunt. Het is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, literatuur en ervaringen, maar is toch toegankelijk geschreven voor al wie zich afvraagt waar de wereld staat en naartoe kan/moet gaan.
Het boek ontleedt en ontluistert het bestaande energie- en klimaatbeleid. Nieuwe, ongehoorde en ongeschreven visies komen aan bod. Ze verbreken de officieel vertelde illusies en leiden naar nodige omwentelingen. Het boek beschrijft en toetst de haalbaarheid van de omwentelingen. Terwijl het vandaag nog dominante neoliberalisme mensen inprent dat er geen alternatief bestaat, is de fysieke realiteit dat enkel alternatieve oplossingen nog mogelijk zijn. De nieuwe oplossingen zijn bovendien beschikbaar en betaalbaar.
Uitdagende peuters en kleuters uitdagen – on)gewenst gedrag bij een ontwikkelingsvoorsprong
Uitgangspunt van het boek Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is om kennis en inzicht te geven in het gedrag en de behoeften van pientere peuters en kleuters. Daarnaast biedt het praktische handvatten voor een passende begeleiding van deze kinderen in de groep.
In het boek wordt uitgelegd wat een ontwikkelingsvoorsprong is en hoe deze te herkennen. Er wordt beschreven hoe en waarom de ontwikkeling bij uitdagende peuters en kleuters anders verloopt dan bij andere kinderen. Hierbij wordt er een koppeling gelegd tussen diverse theorieën en de praktijk.
Voorkomen is beter dan genezen. De auteurs geven een leidraad om preventief te kunnen handelen door een uitgebreide intake, een uitdagende omgeving en het stellen van doelen.
Voor pientere peuters en kleuters met hardnekkig en ongewenst gedrag biedt het boek een praktische aanpak met ‘De Pientere Blik’. Uiteenlopende gedragingen komen aan bod. Dit alles wordt verduidelijkt aan de hand van praktische voorbeelden. Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is een boek dat aansluit bij de praktijk en bedoeld is voor alle professionals die voor peuters en kleuters werken en voor ouders van pientere kinderen.
Uitdagende peuters en kleuters uitdagen – on)gewenst gedrag bij een ontwikkelingsvoorsprong
Uitgangspunt van het boek Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is om kennis en inzicht te geven in het gedrag en de behoeften van pientere peuters en kleuters. Daarnaast biedt het praktische handvatten voor een passende begeleiding van deze kinderen in de groep.
In het boek wordt uitgelegd wat een ontwikkelingsvoorsprong is en hoe deze te herkennen. Er wordt beschreven hoe en waarom de ontwikkeling bij uitdagende peuters en kleuters anders verloopt dan bij andere kinderen. Hierbij wordt er een koppeling gelegd tussen diverse theorieën en de praktijk.
Voorkomen is beter dan genezen. De auteurs geven een leidraad om preventief te kunnen handelen door een uitgebreide intake, een uitdagende omgeving en het stellen van doelen.
Voor pientere peuters en kleuters met hardnekkig en ongewenst gedrag biedt het boek een praktische aanpak met ‘De Pientere Blik’. Uiteenlopende gedragingen komen aan bod. Dit alles wordt verduidelijkt aan de hand van praktische voorbeelden. Uitdagende peuters en kleuters uitdagen is een boek dat aansluit bij de praktijk en bedoeld is voor alle professionals die voor peuters en kleuters werken en voor ouders van pientere kinderen.
De taal van leiders – Hoe toppolitici communiceren
De taal van leiders – Hoe toppolitici communiceren
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 3 (’22-’23)
In de jaren 90 werd al een eerste keer officieel geëxperimenteerd met aanvangsbegeleiding van jonge leerkrachten. De job van mentor werd in het leven geroepen en er werden allerhande initiatieven genomen. Slechts 3 jaar werden voor deze opdracht onderwijsfondsen vrijgemaakt. Toch blijft sindsdien de overtuiging leven dat die aanvangsbegeleiding nodig is voor de persoonlijke ontwikkeling van de leerkracht. In ‘Begeleiding en beoordeling van startende leraren, een onmogelijke combinatie?’ gaat een team van 4 onderwijsonderzoekers van onderzoeksgroep Beleid en leiderschap in onderwijs (BELLON) van de Universiteit Gent in op de kenmerken, de problemen, de valkuilen, maar vooral ook de goede praktijkvoorbeelden van de aanvangsbegeleiding.
Teamteaching wordt steeds meer toegepast binnen het basisonderwijs. Dat heeft enerzijds te maken met organisatorische factoren, maar ook met de overtuiging dat deze vorm van lesgeven voordelen biedt in vergelijking met soloteaching. Een team experts voerde onderzoek uit om na te gaan of leraren die aan teamteaching doen effectiever lesgeefgedrag rapporteren. In ‘Geef je effectiever les met teamteaching? Het perspectief van Vlaamse leraren lager onderwijs’ wordt eerst duidelijk gemaakt wat onder teamteaching wordt verstaan en welke de kenmerken zijn van effectief lesgeefgedrag. De resultaten van het onderzoek en de besluiten en aanbevelingen zijn zeker de aandacht waard van elke school.
Beeldig brengt ons even terug in de sfeer van het artikel Zumi’s van Barbara Cool dat verscheen in het vorige nummer. Waarop wachten om ermee te beginnen?
Zelfregulerend leren wordt onmiddellijk in verband gebracht met executieve functies en is op dit ogenblik hype binnen het onderwijs. Vormingen, artikels, boeken, … je kunt er als leerkracht niet omheen. In ‘Inzetten op zelfregulerend leren in de klas: inzichten en overtuigingen maken het verschil’ belicht Daphné Van Looy een aspect dat nog maar weinig aandacht kreeg. Haar artikel biedt je een overzicht van de resultaten uit een onderzoek naar de invloed van leerkrachtkenmerken in het ondersteunen van het zelfregulerend leren van leerlingen. Of hoe ook in dit thema de leerkracht het verschil maakt.
In ‘Photovoice. Een krachtig middel om samen met kinderen onderzoek te doen’ is zelfsturing het thema dat werd uitgewerkt. Een team van 4 lerarenopleiders en praktijkonderzoekers binnen de UCLL gebruikte de onderzoeksmethodiek ‘photovoice’ om met leerlingen en leerkrachten van een aantal scholen dat thema te onderzoeken. De leerlingen ontleden hun eigen zelfsturing en komen zo tot een synthese van wat zelfsturing kan zijn.
In de media staat de kwaliteit van het onderwijs in het middelpunt van de belangstelling. Het reken- en leesonderwijs krijgen het hard te verduren. Nationale en internationale tests zorgen ervoor dat de achteruitgang zichtbaar wordten iedereen die van ver of van dichtbij betrokken is bij onderwijs heeft een mening over de oplossingen. Er zijn daarbij vragen te stellen: Is het inderdaad allemaal kommer en kwel? Staat in de ganse discussie het kind en zijn ontwikkeling nog steeds centraal? Wat is de verhouding tussen relatie enerzijds en methodieken anderzijds? Een moment om eens na te denken over waarover het werkelijk gaat. In ‘Geen prestaties zonder relaties’ geeft Roger Boonen een aanzet. Naar aanleiding van de recente Pirls-onderzoeksresultaten voegde hij er nog een addendum aan toe.
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 3 (’22-’23)
In de jaren 90 werd al een eerste keer officieel geëxperimenteerd met aanvangsbegeleiding van jonge leerkrachten. De job van mentor werd in het leven geroepen en er werden allerhande initiatieven genomen. Slechts 3 jaar werden voor deze opdracht onderwijsfondsen vrijgemaakt. Toch blijft sindsdien de overtuiging leven dat die aanvangsbegeleiding nodig is voor de persoonlijke ontwikkeling van de leerkracht. In ‘Begeleiding en beoordeling van startende leraren, een onmogelijke combinatie?’ gaat een team van 4 onderwijsonderzoekers van onderzoeksgroep Beleid en leiderschap in onderwijs (BELLON) van de Universiteit Gent in op de kenmerken, de problemen, de valkuilen, maar vooral ook de goede praktijkvoorbeelden van de aanvangsbegeleiding.
Teamteaching wordt steeds meer toegepast binnen het basisonderwijs. Dat heeft enerzijds te maken met organisatorische factoren, maar ook met de overtuiging dat deze vorm van lesgeven voordelen biedt in vergelijking met soloteaching. Een team experts voerde onderzoek uit om na te gaan of leraren die aan teamteaching doen effectiever lesgeefgedrag rapporteren. In ‘Geef je effectiever les met teamteaching? Het perspectief van Vlaamse leraren lager onderwijs’ wordt eerst duidelijk gemaakt wat onder teamteaching wordt verstaan en welke de kenmerken zijn van effectief lesgeefgedrag. De resultaten van het onderzoek en de besluiten en aanbevelingen zijn zeker de aandacht waard van elke school.
Beeldig brengt ons even terug in de sfeer van het artikel Zumi’s van Barbara Cool dat verscheen in het vorige nummer. Waarop wachten om ermee te beginnen?
Zelfregulerend leren wordt onmiddellijk in verband gebracht met executieve functies en is op dit ogenblik hype binnen het onderwijs. Vormingen, artikels, boeken, … je kunt er als leerkracht niet omheen. In ‘Inzetten op zelfregulerend leren in de klas: inzichten en overtuigingen maken het verschil’ belicht Daphné Van Looy een aspect dat nog maar weinig aandacht kreeg. Haar artikel biedt je een overzicht van de resultaten uit een onderzoek naar de invloed van leerkrachtkenmerken in het ondersteunen van het zelfregulerend leren van leerlingen. Of hoe ook in dit thema de leerkracht het verschil maakt.
In ‘Photovoice. Een krachtig middel om samen met kinderen onderzoek te doen’ is zelfsturing het thema dat werd uitgewerkt. Een team van 4 lerarenopleiders en praktijkonderzoekers binnen de UCLL gebruikte de onderzoeksmethodiek ‘photovoice’ om met leerlingen en leerkrachten van een aantal scholen dat thema te onderzoeken. De leerlingen ontleden hun eigen zelfsturing en komen zo tot een synthese van wat zelfsturing kan zijn.
In de media staat de kwaliteit van het onderwijs in het middelpunt van de belangstelling. Het reken- en leesonderwijs krijgen het hard te verduren. Nationale en internationale tests zorgen ervoor dat de achteruitgang zichtbaar wordten iedereen die van ver of van dichtbij betrokken is bij onderwijs heeft een mening over de oplossingen. Er zijn daarbij vragen te stellen: Is het inderdaad allemaal kommer en kwel? Staat in de ganse discussie het kind en zijn ontwikkeling nog steeds centraal? Wat is de verhouding tussen relatie enerzijds en methodieken anderzijds? Een moment om eens na te denken over waarover het werkelijk gaat. In ‘Geen prestaties zonder relaties’ geeft Roger Boonen een aanzet. Naar aanleiding van de recente Pirls-onderzoeksresultaten voegde hij er nog een addendum aan toe.
KLEIO jrg. 52, nr. 3 (Juni 2023)
Steven Berrens
108 Van rouwklacht naar liefdeslied: liefde, dood en verlangen in de derde elegie van Tibullus
Mieke de Vos
121 Een hard gelag? Umberto Eco als gids tot de vroegchristelijke humor
Roald Dijkstra134 Recensies
140 Notitie
143 Website-materiaal
144 Over de auteurs van de artikels
KLEIO jrg. 52, nr. 3 (Juni 2023)
Steven Berrens
108 Van rouwklacht naar liefdeslied: liefde, dood en verlangen in de derde elegie van Tibullus
Mieke de Vos
121 Een hard gelag? Umberto Eco als gids tot de vroegchristelijke humor
Roald Dijkstra134 Recensies
140 Notitie
143 Website-materiaal
144 Over de auteurs van de artikels
Holistisch opvoeden – Open voor de mogelijkheden van jezelf en je kind
De auteur biedt in dit boek een holistische methode met oefenkaarten aan om jezelf (en dus ook je kind) in balans te brengen. Ervaar wat dit boek voor jou en je omgeving kan betekenen.
Holistisch opvoeden – Open voor de mogelijkheden van jezelf en je kind
De auteur biedt in dit boek een holistische methode met oefenkaarten aan om jezelf (en dus ook je kind) in balans te brengen. Ervaar wat dit boek voor jou en je omgeving kan betekenen.
Geen pANiek. Snel op weg met anderstalige nieuwkomers (3e gewijzigde druk)
Geen pANiek. Snel op weg met anderstalige nieuwkomers (3e gewijzigde druk)
Als je nest niet veilig is – Intrafamiliaal geweld door de ogen van het kind
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Als je nest niet veilig is – Intrafamiliaal geweld door de ogen van het kind
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Aut of the box – Creatieve toolbox voor & door mensen met & zonder autisme (10 kaarten)
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Aut of the box – Creatieve toolbox voor & door mensen met & zonder autisme (10 kaarten)
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 2 (’22-’23)
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap.Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 2 (’22-’23)
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap.Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
KLEIO jrg. 52, nr. 2 (april 2023)
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge-poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
KLEIO jrg. 52, nr. 2 (april 2023)
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge-poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
KLEIO jrg. 52, nr. 1 (januari 2023)
Kokkie van Oeveren presenteert ons haar vakdidactisch ITHAKA-instrument dat ingaat op het wat, waarom en hoe van intercultureel georiënteerd literatuuronderwijs in de lessen Latijn en Grieks. Voor concrete toepassing van haar theoretisch kader laat ze u evenmin op uw honger zitten: haar uitgewerkt voorbeeld aan de hand van de Bacchanalia-passage uit Livius (Ab Urbe condita, XXXIX.8-19) is opgenomen in onze rubriek didactisch materiaal op de site.
Sander Verwerft verkent met u zang VII van Vergilius' Aeneis over de aanzet van het oorlogsgeweld in 'Hesperia'. Het kan inspireren tot klasgesprekken over oorzaken en aanleidingen van oorlog, gesprekken waarvoor de auteur u ook didactische wenken en didactisch materiaal aanbiedt.
Over Freud, Oidipous en zijn complexen laat Toon Van Houdt zijn licht schijnen en hij ruimt daarbij wat misverstanden uit de weg. Of hoe ook in de psychologie de oudheid nooit voorbij is.
In de rubriek recensies brengen we enkele boeken onder uw aandacht; een ruimer assortiment aan recensies vindt u op onze site. Daar vindt u ook een rijk aanbod aan inspirerend didactisch materiaal. Wenst u zelf didactisch materiaal te delen? U kunt het mailen naar kleio.tijdschrift@gmail.com. Onze lezers zullen u dankbaar zijn.
Koen Vandendriessche
KLEIO jrg. 52, nr. 1 (januari 2023)
Kokkie van Oeveren presenteert ons haar vakdidactisch ITHAKA-instrument dat ingaat op het wat, waarom en hoe van intercultureel georiënteerd literatuuronderwijs in de lessen Latijn en Grieks. Voor concrete toepassing van haar theoretisch kader laat ze u evenmin op uw honger zitten: haar uitgewerkt voorbeeld aan de hand van de Bacchanalia-passage uit Livius (Ab Urbe condita, XXXIX.8-19) is opgenomen in onze rubriek didactisch materiaal op de site.
Sander Verwerft verkent met u zang VII van Vergilius' Aeneis over de aanzet van het oorlogsgeweld in 'Hesperia'. Het kan inspireren tot klasgesprekken over oorzaken en aanleidingen van oorlog, gesprekken waarvoor de auteur u ook didactische wenken en didactisch materiaal aanbiedt.
Over Freud, Oidipous en zijn complexen laat Toon Van Houdt zijn licht schijnen en hij ruimt daarbij wat misverstanden uit de weg. Of hoe ook in de psychologie de oudheid nooit voorbij is.
In de rubriek recensies brengen we enkele boeken onder uw aandacht; een ruimer assortiment aan recensies vindt u op onze site. Daar vindt u ook een rijk aanbod aan inspirerend didactisch materiaal. Wenst u zelf didactisch materiaal te delen? U kunt het mailen naar kleio.tijdschrift@gmail.com. Onze lezers zullen u dankbaar zijn.
Koen Vandendriessche
Ook wij – vijftien portretten over inclusie
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Ook wij – vijftien portretten over inclusie
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Affectregulerende Vaktherapie – Praktijkboek beeldend
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Affectregulerende Vaktherapie – Praktijkboek beeldend
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
School- en klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr.1 (’22-’23)
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan.Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
School- en klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr.1 (’22-’23)
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan.Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.