Het jaarboek van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen is één van de langstlopende en belangrijkste kunsthistorische tijdschriften. In deze uitgave krijgen wetenschappelijke bijdragen van de onderzoekers van het museum en auteurs uit binnen- en buitenland hun plaats. Diverse thema’s en kunstenaars, zoals de Antwerpse kunstenaarsfamilie Coignet en Jan Van Beers, komen in deze rijk geïllustreerde uitgave aan bod.

Paul Vandenbroeck voerde de eindredactie. Hij is medewerker collectieonderzoek bij het KMSKA en doceert aan de Faculteit Sociale Wetenschappen van de KU Leuven.

Rudolf Boehm heeft een omvangrijk oeuvre gepubliceerd, het resultaat vanvele jaren onderzoek. Het betreft enerzijds werken die heel concreet stellingnemen tegen het klassieke filosofische denken, anderzijds bouwstenen vooreen nieuwe grondslag van de fenomenologie. Het is een tragische denkwijze.Dit kan verwondering wekken. Immers, gewoonlijk geldt dat in onze moderne,sentimentele cultuur de zin voor tragiek verloren is gegaan. De filosofie vanBoehm, geïnspireerd door een lectuur van Schillers Wallenstein, wijst op hettegendeel. Ze omschrijft de moderniteit als een cultuur die zichzelf verscheurtin een ideaal dat haar ondergang bezegelt. Het gaat weliswaar om een zelfverschuldigdeverlorenheid. Dit boek toont hoe deze filosofie een inspiratiebronkan zijn voor vandaag.

Suzy is vorige zomer gescheiden. De drie kinderen, Sofie (13), Lena (10) enBas (7) wonen bij hun mama en gaan sporadisch op bezoek bij hun papa,die vaak in het buitenland is voor zijn werk. Suzy kocht haar man uit enbetaalt nu de lening voor hun woning alleen af. Helaas blijkt al gauw dathaar inkomen niet volstaat voor de afbetaling én het onderhoud van dezewoning. De rekeningen beginnen zich op te stapelen en er is geen geldmeer voor kledij, uitstapjes of andere leuke dingen. Wanneer Suzy ook deschoolrekening niet meer kan betalen, is ze zo beschaamd dat ze haar kinderenalleen naar school stuurt en niet meer naar het oudercontact gaat.De toenemende armoede heeft een voelbare impact op het onderwijs.Steeds meer scholen worden geconfronteerd met kinderen die met eenlege maag naar school komen, maar ook met kinderen van zogenaamde‘nieuwe armen’, die het ooit goed hadden en door ziekte, scheidingof het verlies van werk plots in armoede zijn beland. Vaak blijven deschoolrekeningen van deze kinderen onbetaald.
Dit boek biedt heel wat inspiratie en handvatten om een oplossing tevinden voor scholen, leerlingen en hun ouder(s). Het benadert hetprobleem van onbetaalde schoolrekeningen in zijn totaliteit en vanuiteen duidelijke visie. Het biedt inzicht in de redenen waarom ouders deschoolrekening niet betalen. Je vindt in dit boek ook praktijkvoorbeeldenen werkinstrumenten waar je meteen mee aan de slag kan.
SOS - vzw SOS Schulden Op School gaat uit van het feit dat armoedeeen complex gegeven is waarbij verschillende levensdomeinen getroffenworden, ook onderwijs. Kosten op school kunnen dan ook eendrempel zijn en uitsluiting in de hand werken. Schulden op Schoolpleit in dit boek voor een menswaardige aanpak van onbetaalde schoolrekeningen.

Na de inval van de Duitse legers in mei 1940 legde het militairbestuur aan de Belgische artsen een reorganisatie vanhun beroepsverenigingen op met vorming van één enkele organisatie.De bestaande twee grote verenigingen gingen hierop inmaar al spoedig kwamen de communautaire geschillen die hen tijdenshet interbellum hadden verdeeld, aan de oppervlakte. Dit leidde tot een felletweestrijd en de oprichting van de Oorlogsorde, waaraan vooral flamingantischeartsen meewerkten. Ze werden wel gesteund door een aantal Waalseartsen. De Oorlogsorde werd van nabij gecontroleerd door het Duitse militairebestuur en door het Belgische ministerie dat geleid werd door eensecretaris-generaal. Na haar oprichting poogde de Oorlogsorde de geneeskundeen de volksgezondheid onder haar controle te brengen en te reorganiseren.
Ze kwam daarbij niet alleen in conflict met een belangrijk deelvan de Belgische artsen maar werd ook betrokken bij maatregelen die vande bezetter uitgingen. Dit is haar leiders na de bezetting zwaar aangerekendgeweest. Het einde van de oorlog bracht niet alleen het verdwijnen van deOorlogsorde mee maar luidde tevens een nieuw tijdperk in de aanpak van devolksgezondheid in België in.
Dit boek beschrijft het verloop van de gebeurtenissen. Gevoelige en controversiëlethema’s, zoals de soms betwistbare houding van de tegenstandersvan de Oorlogsorde, de mogelijke collaboratie met de bezetter, de radicalehouding van sommige bestuurders of de verhouding met de joodse artsen,worden geenszins uit de weg gegaan. De auteur is er zich ten volle vanbewust hoe, meer dan 70 jaar na de feiten, deze aspecten nog bijzondergevoelig liggen.

Het sociaal werk is een dynamische, ondernemende sector. Dat is ook nodig in eensamenleving die snel verandert, waar sociale problemen een weerbarstig karakterhebben en nieuwe uitdagingen voortdurend opduiken. Tegelijk staat het sociaal werkonder druk. Vermarkting, vermaatschappelijking, globalisering, individualisering enz. zijnevoluties die vragen naar een stevige positionering van het sociaal werk. Het strevennaar een rechtvaardige samenleving, naar duurzame oplossingen voor sociale kwestiesen het zoeken naar krachtige vormen van empowerment en emancipatie blijven ook indeze turbulente context de ambities van sociaal werkers. Al deze vragen en uitdagingendagen de opleiding sociaal werk voortdurend uit om te zoeken naar sterk onderwijs omde toekomstige sociaal werker optimaal aan de startlijn van de beroepsuitoefening tekrijgen.
In dit boek verhelderen lectoren en opleidingsverantwoordelijken hoe die opleiding eenbijdrage levert tot de positionering, profilering en professionalisering van het sociaalwerk en de sociaal werker.

Eerstelijnswerkers die vandaag willen werken aan positieve identiteitsontwikkelingmet moslimjongeren staan onder een sterke maatschappelijke druk. Het publiekedebat is immers in de ban van thema’s als ‘terreur’, ‘religieus extremisme’, ‘radicalisme’.Thema’s waarbij voortdurend en vanzelfsprekend een link wordt gelegd metmoslims. De complexiteit van de actuele realiteit, de onduidelijkheid rond begrippenals terreur en radicalisering en de angst die hierdoor in de hand wordt gewerkt,creëren bij heel wat leerkrachten, schooldirecties, jeugdwerkers en hulpverlenerseen handelingsverlegenheid. Of erger: een handelingsdwang. Een repressieve veiligheidslogicadreigt in het eerstelijnswerk stilaan de ‘normale’ pedagogische logicate verdringen. Een antiradicaliseringsindustrie speelt daar gretig op in met praktischechecklists, quick fixes, hapklare ‘tools’ en handige methodiekjes. Met kortebijscholingsprogramma’s waarin experts pasklare antwoorden bieden op dringendepraktijkcases hopen we te leren hoe we radicaliserende jongeren vroegtijdig kunnendetecteren en weerwerk bieden. ‘Preventie van radicalisering’ is de bril gewordenwaardoor we naar ons dagelijkse werk met jongeren kijken. Maar werken weop die manier geen selffulfilling prophecy in de hand? In welke mate creëren weprecies het probleem dat we eigenlijk trachten in te dijken?
Dit tool- en handboek is een poging om in het huidige radicaliseringsdiscourseven een stapje achteruit te zetten en terug te keren naar de vraag: Wat is onzepedagogische opdracht als eerstelijnswerkers? Hoe verhouden we ons tot de actuelecontext en met welke visie gaan we daarin aan de slag? Hoe krijgen we deglazen in onze professionele bril weer helder? Wat is onze reële handelingsruimteen hoe kunnen we die ten volle gebruiken? Hoe krijgen we opnieuw vertrouwenin de deskundigheid waarover we beschikken om een diepgaande, constructieverol te spelen in de positieve identiteitsontwikkeling van (moslim)jongeren?Dit boek toont hoe visie, handelingssleutels en concrete methodische tools intrinsiekmet elkaar verbonden zijn. In het omgaan met (levensbeschouwelijke)diversiteit pleiten de auteurs ervoor om consequent te durven kiezen voor eentransformatielogica en een emancipatorische aanpak.

Dit boek vult een leemte voor opleidingen in demedische sector. Hierbij komt men onlosmakelijkin contact met het medisch vakjargon. Dit boekmaakt de geïnteresseerden hierin wegwijs.Eerst geeft het algemene richtlijnen over deschrijfwijze van de medische termen zoals devolgorde van de woorddelen, trema of liggendstreepje, afkortingen en meervoud.
Ook de uitspraak wordt even toegelicht.
Vervolgens past de auteur de termen toe op deligging van de organen en de weefsels ten opzichtevan elkaar, evenals op de lichaamsbewegingen.Hierna doet ze de woorddelen zelf (prefix, suffixen stam) uitvoerig uit de doeken.
Tot slot diept dit boek de termen uit die het vaakstvoorkomen bij een algemeen klinisch onderzoek.En om de opgedane kennis onmiddellijk toete kunnen passen is de theorie doorspekt metoefeningen.

Het probleem van het relativisme is op de meest dringende wijze aan deorde in tijden van overgang en verandering. Geen wonder dat het éénvan de opvallendste kenmerken is van de zogeheten postmoderne tijdwaarin snelle en diepgaande veranderingen en transformaties scheringen inslag zijn. Een groeiend aantal tijdgenoten vindt het evident dat erniet één waarheid is, maar meerdere waarheden, afhankelijk van tijd,plaats en cultuur. De doorsnee relativist vraagt zich zelden af waaropzijn stellingname in feite berust. Nog minder is hij op de hoogte vanhet feit dat een aantal kritische bemerkingen kan worden gemaakt bijde relativistische overtuigingen en argumentaties.
De bedoeling van dit boek is de lezer aan te sporen zich nader te bezinnenover de keuze die hij heeft gemaakt en kennis te nemen van dekritische vragen die daarbij kunnen worden gesteld. Het relativisme isimmers alles behalve een eenduidige entiteit. Het is een buitengewooncomplex fenomeen. In de hedendaagse cultuur neemt het verschillendevormen aan in de sociologie, de geschiedenis, de filosofie, de antropologie,het dagelijkse leven. Is het relativisme de definitieve, boven alletwijfel verheven waarheid waartegen geen enkele kritiek is opgewassenof zijn er goede redenen om dat te betwijfelen?

“Opnieuw een buitengewoon rijk boek van prof. em. dr. Valeer Neckebrouck,rijk aan informatie en aan insider inzicht over de nauwe bandtussen het heersende hedendaagse relativisme en de ontwikkelingsgangvan de culturele antropologie. Het prijzenswaardige doel, door de auteurgesteld in het voorwoord, is aan te tonen – ook voor een breed publiek –dat het cultuurrelativisme niet evident is, hoewel het vandaag zo wordtgesteld en opgevat, zowel binnen als buiten de academische wereld. Eenhelder boek, een plezier ook om te lezen.” - Prof. em. dr. Herman De Dijn