Migrants and ethnic minorities form a growing part of the population of Europe. They often have higher than average exposure to health risks, while facing barriers to accessing appropriate health care. International bodies have called for policy measures to tackle these inequities.

COST Action IS0603 (Health and Social Care for Migrants and Minorities in Europe) was a European network of researchers from more than 30 countries, which met between 2007 and 2011 to discuss how to strengthen the knowledge base on migrant and ethnic minority health. The COST Series on Diversity and Health comprises two volumes written by leading authorities in the field, illustrating the issues that were discussed.

This second volume is concerned with the changes that are needed to improve the matching of health services to the needs of these groups. Its chapters analyse work on ‘cultural competence’ in the USA and Europe, as well as the use of interpreters and cultural mediators to overcome linguistic and cultural barriers. Other topics covered include user involvement, services for unaccompanied minors and Roma communities, the relation between NGO’s and mainstream services and the incorporation of non-Western approaches in Western health care. The final section of the book examines the health aspects of irregular migration in the Mediterranean region, viewed in the context of the complex political, legal and human rights issues that this phenomenon raises.

Also available:
COST Series on Health and Diversity - Vol 1

about the authors and editors

Indicators used in the international development debate on children''s wellbeing typically use ''rough-and-ready'' measurements such as Infant Mortality Rate (IMR) and Under-Five Mortality rate (U5MR) for their physical health, and notions such as ''Height-for-Age'' and ''Weight-for-Height'' for their nutritional status. Indicators that give an impression of the psychosocial wellbeing of young boys and girls are usually lacking. Sometimes, data about school attendance or drop out are presented to this end. But they tell more about the quality of the educational system in a particular location than about the children. The result is that policies and programmes give only piecemeal attention to the psychosocial comfort and security of children, if at all.

The UPSI-5 provides an urgently needed counterpart to the strictly physical indicators and mortality indicators commonly used to measure young children''s wellbeing and survival. It is an easy to use global screening device that can assess the psychosocial wellbeing of large populations of 5-year-children. ICDI designed it to serve three main purposes:

To get a more holistic insight into the well-being of young girls and boys in any given population;

To track changes over time, and to make comparisons between child populations;

To give more prominence to the psychosocial needs and requirements of young children in policy making and programming.

UPSI-5 is primarily meant for governmental, non-governmental and UN agencies concerned about the well-being and development of young children, who work with large numbers of them and would benefit from obtaining overall impressions about their psychosocial status. The UPSI-5 is not an instrument to be used for individual diagnostic purposes. It should, therefore, only be interpreted as a first indication that further professional attention may need to be sought.

This book consists of two parts. Part One makes a plea to take more seriously children''s mental and emotional status, and the ways in which they relate to other children, their families, caregivers, communities and their broader environment. It also presents the rationale for introducing the UPSI-5 in programmes and policies benefiting children. Part Two explains in detail how to make best use of the UPSI-5.

Onze samenleving telt meer en meer ouderwordende personen met een verstandelijke beperking. Tegelijk met de relatief onbekende zorgvraag van ouderen met beperkingen en de handelingsverlegenheid die hieruit voortvloeit, wordt van iedereen die verantwoordelijk is of instaat voor de dagelijkse ondersteuning, verwacht – op grond van volwaardig burgerschap en kwaliteit van bestaan – een inclusief beleid te voeren.

Het boek brengt Europese, Amerikaanse en Vlaamse bijdragen samen, die vanuit verschillende perspectieven (overheid, voorzieningen uit de gehandicaptenzorg en reguliere diensten, gebruiker, academische wereld) inzoomen op kwaliteit van bestaan, beleidsopties, samenwerkingsverbanden, knelpunten en uitdagingen.

Het bevat voorbeelden van goede praktijken, uitdagingen en aanzetten tot antwoorden op tal van vragen.

Wat betekent inclusie voor elke stakeholder?

Welke visies leven in de betrokken sectoren?

Voldoet het huidige aanbod aan voorzieningen en diensten om mensen met een beperking ouder te laten worden op de plaats die ze zelf kiezen?

Welke competenties zijn nodig om de zorgvraag van ouderen met beperkingen te beantwoorden?

Moet de gehandicaptenzorg deze competenties verwerven, inzetten en aparte eenheden opzetten?

Of brengt deze sector de noodzakelijke competenties binnen in de reguliere sector (woon- en zorgcentra, gezinshulp, thuisverplegingsdiensten,…)?

De redacteuren zijn verbonden aan vzw Den Achtkanter, een dienstverleningscentrum voor volwassenen met verstandelijke beperkingen of met een niet-aangeboren hersenletsel in Kortrijk.

Johan Warnez, psycholoog, is er agogisch directeur. Hij is coauteur van diverse boeken. Nathalie Schepens, die een lerarenopleiding volgde, is er als stuurgroeplid verantwoordelijk voor de residentiële woonondersteuning. Caren Seynaeve, orthopedagoge, is er lid van de kwaliteitsunit.

De ligging van Vlaanderen en de aanwezigheid van havens, luchthavens en een fijnmazig infrastructuurnetwerk heeft ertoe geleid dat TDL – Transport, Distributie en Logistiek – een belangrijk aandeel in de economie heeft verworven. De transportsector groeit zelfs sneller dan gemiddeld, maar meer TDL-activiteit leidt tot meer vrachtwagens op de wegen, meer uitstoot van schadelijke stoffen en broeikasgassen, meer ongevallen en congestie. Logistieke activiteiten vragen bovendien heel wat ruimte, een schaars goed in Vlaanderen.

Het staat buiten kijf dat de ruimtelijke planning een grote rol speelt in de duurzame ontwikkeling van de TDL-sector. Dat is in het bijzonder het geval voor de locatie van TDL-activiteiten in relatie tot multimodale netwerken, agglomeraties en markten, waarbij de lokale negatieve milieueffecten zo veel mogelijk uit woonomgevingen geweerd moeten worden.

Optimalisering van infrastructuur, efficiëntie van het ruimtegebruik en inzetten op ‘slimme’ logistiek zijn thema’s die in de nabije toekomst enkel aan belang winnen, net zoals de functie van dalvervoer en stadsdistributie om de bereikbaarheid van bepaalde gebieden te optimaliseren.

Kobe Boussauw is gastprofessor-onderzoeker aan de Vakgroep Geografie van de Universiteit Gent, ambtenaar bij de Vlaamse overheid en adviseur bij UN-Habitat in Kosovo. Jonas De Vos bereidt aan dezelfde vakgroep een proefschrift voor over verplaatsingsgedrag. Frank Witlox is hoogleraar economische geografie aan deze vakgroep, directeur van de Doctoral School Natural Sciences aan de Universiteit Gent, en gastprofessor hinterlandvervoer aan de Universiteit Antwerpen-ITMMA.

Kinderen ondernemen vanaf heel vroege leeftijd pogingen om zich verstaanbaar te maken. Het ene kind is daar al wat succesvoller in dan het andere. Vanuit wetenschappelijk oogpunt is er al enige tijd behoefte aan een objectieve maat en een gestandaardiseerde methode om te bepalen wat ouders en andere volwassenen verstaan van de gesproken uitingen van kinderen. Dat betekent dat in de eerste plaats belangrijk is hoe verstaanbaar een kind zich kan uiten en minder welke weglatingen of fouten het maakt.

Aan de hand van gewone spreeksituaties werd een methode opgesteld die maakt dat de verstaanbaarheid van kinderen kan worden vergeleken met leeftijdsgenoten. De resultaten geven ook aan hoe het spreken van een kind functioneert en hoe doeltreffend het is. Door de testen een half jaar later te herhalen kan ook objectief het effect van leeftijd, van logopedie of van een operatie op de verstaanbaarheid worden gemeten.

Deze set bevat de Handleiding en het Testboek.

Romain Buekers, die promoveerde in Maastricht, werkte als spraak-taalpatholoog op de Keel-, Neus- en Oorafdeling van het Academisch Ziekenhuis Maastricht en als hoofd van de Unit Taal van het Audiologisch Centrum Hoensbroek. Momenteel is hij spraak-taaldeskundige bij het REC – Regionaal Expertise Centrum Zuid- en Oost-Nederland en bij de Commissie permanente vorming van de Vlaamse Vereniging voor Logopedisten.

Aan een onderneming worden steeds hogere kwaliteitseisen gesteld op het terrein van externe financiële verslaggeving en de daaraan ten grondslag liggende boekhouding. Er komen ook steeds meer mensen in contact met financiële informatie. Om de gegevens juist te interpreteren is een helder inzicht in de materie noodzakelijk.

De doelstelling van dit tweedelig werk bestaat erin de lezer meer inzicht bij te brengen in de rol en de werking van een boekhoudkundig systeem en hem meer vertrouwd te maken met de belangrijkste financiële overzichten. Het accent ligt daarbij niet op de boekhoudtechniek als dusdanig, maar op het beheersen van de rapportering in al haar aspecten, om er zo gebruik van te kunnen maken als een doeltreffend en noodzakelijk beleidsinstrument.

Daar waar het eerste boek bedoeld is als een inleiding in de boekhouding, wordt in dit tweede boek een meer gevorderd domein betreden. Hierin komt het vennootschapsboekhouden in de ruime zin aan bod. Naast de typische verrichtingen voor vennootschappen (oprichting, kapitaalverhoging en -vermindering, vennootschapsbelastingen) gaat de aandacht ook naar de langetermijnfinanciering, financiële vaste activa en de principes van de consolidatie. Verder wordt ook een brug geslagen naar het domein van de analyse van de jaarrekening, door het opnemen van twee hoofdstukken waarin de fundamenten van kasstromen en financiële analyse worden behandeld. Ook wordt aandacht besteed aan de voornaamste verschillen tussen Belgian GAAP en IFRS (International Financial Reporting Standards).

Dit handboek is in de eerste plaats bestemd voor studenten in het universitair en hoger onderwijs, maar door zijn logische opbouw en stapsgewijze probleembenadering richt het zich ook tot de individuele lezer.

Roger MERCKEN is doctor in de Toegepaste Economische Wetenschappen (KULeuven) en hoogleraar Accountancy en Beleidsinformatica aan de Faculteit Bedrijfswetenschappen van de Universiteit Hasselt. Hij was ook gastprofessor aan de KULeuven en het Vesalius College. Hij publiceerde in diverse vaktijdschriften en vaknieuwsbrieven. Hij werkte mee aan een aantal onderzoeksprojecten op het vlak van financiële rapportering, o.a. in een samenwerking Universiteit Hasselt – Universiteit Antwerpen.

Carlos SIAU is doctor in de Economische Wetenschappen (Vrije Universiteit Brussel) en is verbonden aan het Center for Business Management Research van HUBrussel. Hij was gastprofessor aan het Bentley College (Boston, USA), het Center for Management Training (Universiteit van Warschau, Polen) en de Linguistische Staatsuniversiteit (Moskou, Rusland). Hij publiceerde reeds in diverse tijdschriften.