Dit boek geeft een overzicht van een aantal vormen en aspecten van dé behandeling van taalstoornissen bij kinderen. Zowel indirecte en directe taaltherapie als de behandeling van taalproblemen bij enkele specifieke populaties komen hierbij aan bod.

Steeds gaat het om doelgericht en vakkundig handelen en telkens is het doel de taalontwikkeling van het kind te bevorderen. Bijna in alle gevallen wordt er veel belang gehecht aan het communicatieve aspect en is er oog voor de totale ontwikkeling van het kind. In heel wat settings vindt de aanpak multidisciplinair en/of zelfs transdisciplinair plaats en wordt er op grote schaal nauw samengewerkt met de ouders/opvoeders als co-therapeuten.

Het basisuitgangspunt van elke vorm van taalbehandeling moet het kind zelf zijn, met zijn mogelijkheden en beperkingen. Het kind moet immers behandeld worden, en niet de zinsbouw of de woordenschat van een kind.

De uiteindelijke bedoeling is dat het kind zich beter gaat voelen, een beter zelfbeeld krijgt en meer communicatieve mogelijkheden gaat ontwikkelen. Een te eenzijdige aandacht voor de beperkingen - de stoornissen - leidt dan ook niet tot optimale ontplooiingskansen. Ook dit belangrijke aspect wordt door meerdere auteurs in de verf gezet.

Dit boek is zeer verscheiden, zodat het kan worden opgevat als een soort praktijkgerichte ‘capita selecta’ met betrekking tot taaltherapie. Elk van de auteurs heeft namelijk vanuit de eigen werksituatie en vanuit de eigen klinische en theoretische inzichten een waardevolle en vaak zeer specifieke invulling gegeven aan de inhoud van de verschillende hoofdstukken.

Deze verscheidenheid is geen nadeel, maar biedt een meerwaarde aan dit boek. Ze getuigt niet enkel van de grote variatie aan taalproblemen die zich kunnen voordoen, maar ook van de zeer uiteenlopende manieren waarop de begeleiding van kinderen met taalproblemen kan worden aangepakt.

Eric Manders is licentiaat en doctor in de Logopedie en Audiologie. Tot voor kort was hij als logopedist-coördinator verbonden aan het Revalidatiecentrum voor Gehoor en Spraak (U.Z. Leuven). Momenteel is hij deeltijds docent aan de licentiaatsopleiding Logopedie en Audiologie van de K.U. Leuven en deeltijds aan het departement Logopedie & Audiologie van de Lessius-hogeschool te Antwerpen.

Inge Zink is eveneens licentiate en doctor in de Logopedie en Audiologie. Zij is deeltijds docente aan de licentiaatsopleiding Logopedie en Audiologie van de K.U. Leuven. Daarnaast is zij betrokken bij de diagnostiek en behandeling van taalgestoorde kinderen in het Universitair Revalidatiecentrum voor Gehoor en Spraak te Leuven.


Omtrent Logopedie:

Nr. 1: Mijn stem, mijn beroep (uitverkocht)

Nr. 2: Taaltherapie bij kinderen

Nr. 3: Ik oefen mijn stem

Nr. 4: Gezondheidswetgeving en sociale zekerheid voor logopedisten

Nr. 5: Stemstoornissen. Handboek voor de klinische praktijk

Nr. 6: Werken aan stem

Nr. 7: Dysfagie

Maatschappelijk assistenten leren en werken midden in een snel evoluerende maatschappij. De dynamiek van de samenleving vereist dat de opleiding even dynamisch georganiseerd wordt. Tegelijk hebben maatschappelijk assistenten de behoefte om met een herkenbaar profiel en een eigen gezicht naar buiten te treden.

Dit boek schetst eerst de geschiedenis van de opleiding en staat stil bij recente ontwikkelingen. Verder gaat het nader in op de gemeenschappelijke stam van het beroeps- en opleidingsprofiel. Het brengt daarna het beroepsprofiel, het opleidingsprofiel en de basiscompetenties in beeld voor respectievelijk de maatschappelijke advisering, het maatschappelijk werk, het personeelswerk en het sociaal-cultureel werk.

De publicatie van dit boek is een initiatief van de VVSH- de overleggroep van de opleidingen maatschappelijk assistent.

Zelfverwondend gedrag is een aangrijpend fenomeen. Deskundigen uit Vlaanderen, Nederland en de Verenigde Staten van Amerika belichten in dit boek vanuit verschillende invalshoeken de diagnose en de behandeling van ZVG. Uitdrukkelijk komt ook het toepassen van inzichten in de praktijk aan bod, aan de hand van uitgebreide casussen. Deze publicatie is ontstaan uit een tweedaags internationaal symposium bij het vijftigjarig bestaan van de Stichting Marguerite-Marie Delacroix in Tienen.

Herman Wouters, orthopedagoog, is verbonden aan de Stichting Marguerite-Marie Delacroix in Tienen. Jozef Van Driessche, psychiater, is er geneesheer-coordinator.