Nulgraad van de psyche. Het binnen en buiten van het subject. Een structuralistische benadering in de psychiatrie
€ 21,90
Dit boek wil een schets geven van een structuralistisch model van het subject dat meer recht doet aan de complexiteit die ermee samenhangt waarbij een fysicalistisch reductionisme wordt vermeden. Het leunt sterk op het Franse structuralisme waarin de taal een centrale structurerende functie heeft dat ook het subject raakt. De auteur laat zich hierbij leiden door Foucault, Lacan en Bergson die zich sterk onderscheiden van de Angelsaksische oriëntatie in zowel de filosofie als de psychiatrie waar een onversneden materialisme en biologisme wordt beleden. Het hier voorgestane structuralistisch model ziet de complexe verhoudingen van het Reële, het Imaginaire en het Symbolische onder ogen in relatie tot het subject juist ook in zijn marginaliteit van de psychose waarvan drie klinische voorbeelden worden gegeven. De syndromen van Cotard, Capgras en de negatieve hallucinatie laten zien hoe het negatieve binnen het subject zijn (uit)weg vindt in hun symptomatologie. Maar het negatieve heeft ook zijn plaats in de normale ontwikkeling van het subject wanneer hij in aanraking komt met het Symbolische en binnengaat in de taal. Op dat moment ontstaat er een kloof, een gat tussen woord en ding. Is deze leegte een gevolg of juist een oorzaak van dit symbolisatieproces? In ieder geval gaat symbolisatie gepaard met leegte, een leegte die bij de separatie van de Ander en de aliënatie binnen de persoon zelf ontstaat en het verlangen genereert deze leegte op te vullen. Met wat? Met woorden, die echter het proces van de splijting herhalen. Telkens opnieuw zal het subject zichzelf moeten uitvinden door te spreken.
Nulgraad van de psyche schetst een ‘creatio ex nihilo’ die ook gepaard gaat met een zeker genieten, dat anders is dan het bevredigen van behoeften. Dit model dat uitgaat van het nulpunt heeft consequenties voor een alternatieve antropologie en ook gevolgen voor de psychiatrie waar het spreken en luisteren (weer?) een centrale plaats inneemt.
Dr. Jos de Kroon, psychiater, psychotherapeut, psychoanalyticus (Reinier van Arkel, ’s Hertogenbosch) publiceert over het subject, psychiatrie en wetenschap, Freud en Lacan. Van hem verschenen onder andere: Taal en psychose(1993), De geschiedenis van de psychiatrie (1999), Over de ziel(2007), De stem van de Ander. Over (verbale) hallucinaties(2010), Hamlet versus Oedipus of toch een matrixiale oriëntatie? (2020).
Nulgraad van de psyche schetst een ‘creatio ex nihilo’ die ook gepaard gaat met een zeker genieten, dat anders is dan het bevredigen van behoeften. Dit model dat uitgaat van het nulpunt heeft consequenties voor een alternatieve antropologie en ook gevolgen voor de psychiatrie waar het spreken en luisteren (weer?) een centrale plaats inneemt.
Dr. Jos de Kroon, psychiater, psychotherapeut, psychoanalyticus (Reinier van Arkel, ’s Hertogenbosch) publiceert over het subject, psychiatrie en wetenschap, Freud en Lacan. Van hem verschenen onder andere: Taal en psychose(1993), De geschiedenis van de psychiatrie (1999), Over de ziel(2007), De stem van de Ander. Over (verbale) hallucinaties(2010), Hamlet versus Oedipus of toch een matrixiale oriëntatie? (2020).
Nulgraad van de psyche. Het binnen en buiten van het subject. Een structuralistische benadering in de psychiatrie
€ 21,90
Dit boek wil een schets geven van een structuralistisch model van het subject dat meer recht doet aan de complexiteit die ermee samenhangt waarbij een fysicalistisch reductionisme wordt vermeden. Het leunt sterk op het Franse structuralisme waarin de taal een centrale structurerende functie heeft dat ook het subject raakt. De auteur laat zich hierbij leiden door Foucault, Lacan en Bergson die zich sterk onderscheiden van de Angelsaksische oriëntatie in zowel de filosofie als de psychiatrie waar een onversneden materialisme en biologisme wordt beleden. Het hier voorgestane structuralistisch model ziet de complexe verhoudingen van het Reële, het Imaginaire en het Symbolische onder ogen in relatie tot het subject juist ook in zijn marginaliteit van de psychose waarvan drie klinische voorbeelden worden gegeven. De syndromen van Cotard, Capgras en de negatieve hallucinatie laten zien hoe het negatieve binnen het subject zijn (uit)weg vindt in hun symptomatologie. Maar het negatieve heeft ook zijn plaats in de normale ontwikkeling van het subject wanneer hij in aanraking komt met het Symbolische en binnengaat in de taal. Op dat moment ontstaat er een kloof, een gat tussen woord en ding. Is deze leegte een gevolg of juist een oorzaak van dit symbolisatieproces? In ieder geval gaat symbolisatie gepaard met leegte, een leegte die bij de separatie van de Ander en de aliënatie binnen de persoon zelf ontstaat en het verlangen genereert deze leegte op te vullen. Met wat? Met woorden, die echter het proces van de splijting herhalen. Telkens opnieuw zal het subject zichzelf moeten uitvinden door te spreken.
Nulgraad van de psyche schetst een ‘creatio ex nihilo’ die ook gepaard gaat met een zeker genieten, dat anders is dan het bevredigen van behoeften. Dit model dat uitgaat van het nulpunt heeft consequenties voor een alternatieve antropologie en ook gevolgen voor de psychiatrie waar het spreken en luisteren (weer?) een centrale plaats inneemt.
Dr. Jos de Kroon, psychiater, psychotherapeut, psychoanalyticus (Reinier van Arkel, ’s Hertogenbosch) publiceert over het subject, psychiatrie en wetenschap, Freud en Lacan. Van hem verschenen onder andere: Taal en psychose(1993), De geschiedenis van de psychiatrie (1999), Over de ziel(2007), De stem van de Ander. Over (verbale) hallucinaties(2010), Hamlet versus Oedipus of toch een matrixiale oriëntatie? (2020).
Nulgraad van de psyche schetst een ‘creatio ex nihilo’ die ook gepaard gaat met een zeker genieten, dat anders is dan het bevredigen van behoeften. Dit model dat uitgaat van het nulpunt heeft consequenties voor een alternatieve antropologie en ook gevolgen voor de psychiatrie waar het spreken en luisteren (weer?) een centrale plaats inneemt.
Dr. Jos de Kroon, psychiater, psychotherapeut, psychoanalyticus (Reinier van Arkel, ’s Hertogenbosch) publiceert over het subject, psychiatrie en wetenschap, Freud en Lacan. Van hem verschenen onder andere: Taal en psychose(1993), De geschiedenis van de psychiatrie (1999), Over de ziel(2007), De stem van de Ander. Over (verbale) hallucinaties(2010), Hamlet versus Oedipus of toch een matrixiale oriëntatie? (2020).
Samen groeien. Natuurlijk opvoeden, ook in de kinderopvang.
€ 22,50
Wat is natuurlijk opvoeden en hoe kan je dit toepassen thuis, maar ook in een kinderopvang? En waarom zou je kiezen voor deze opvoedmethode?
Op deze en andere vragen geeft Inge Donckers in haar boek Samen groeien. Natuurlijk opvoeden, ook in de kinderopvang een antwoord. Opvoedkundige basisthema’s zoals hechting, huilen, slapen, voeden, dragen, belonen en straffen, buiten spelen komen aan bod, maar ook onderwerpen zoals vegetarische voeding, wasbare luiers, aromatherapie en ecologische schoonmaakmiddelen worden uitvoerig besproken.
De auteur biedt in het boek ook een handig stappenplan voor de opstart of verderzetting van een opvang volgens de natuurlijke opvoedmethode. Met handige tips en voorbeelden die je ook binnen je gezin kan toepassen.
Voor ouders, opvoeders en iedereen die te maken heeft met opvoeding.
Inge Donckers is opvoeder en mama van 3. Ze verdiepte zich in gezonde en vooral pure voeding en het effect daarvan op lichaam en geest. Door veel te lezen, informatie op te zoeken en vormingen te volgen, voelde ze aan dat de natuurlijke aanpak in het leven de enige juiste is. Zo trok ze stilaan die filosofie ook door in haar kinderdagverblijf Twinkel.
Op deze en andere vragen geeft Inge Donckers in haar boek Samen groeien. Natuurlijk opvoeden, ook in de kinderopvang een antwoord. Opvoedkundige basisthema’s zoals hechting, huilen, slapen, voeden, dragen, belonen en straffen, buiten spelen komen aan bod, maar ook onderwerpen zoals vegetarische voeding, wasbare luiers, aromatherapie en ecologische schoonmaakmiddelen worden uitvoerig besproken.
De auteur biedt in het boek ook een handig stappenplan voor de opstart of verderzetting van een opvang volgens de natuurlijke opvoedmethode. Met handige tips en voorbeelden die je ook binnen je gezin kan toepassen.
Voor ouders, opvoeders en iedereen die te maken heeft met opvoeding.
Inge Donckers is opvoeder en mama van 3. Ze verdiepte zich in gezonde en vooral pure voeding en het effect daarvan op lichaam en geest. Door veel te lezen, informatie op te zoeken en vormingen te volgen, voelde ze aan dat de natuurlijke aanpak in het leven de enige juiste is. Zo trok ze stilaan die filosofie ook door in haar kinderdagverblijf Twinkel.
Samen groeien. Natuurlijk opvoeden, ook in de kinderopvang.
€ 22,50
Wat is natuurlijk opvoeden en hoe kan je dit toepassen thuis, maar ook in een kinderopvang? En waarom zou je kiezen voor deze opvoedmethode?
Op deze en andere vragen geeft Inge Donckers in haar boek Samen groeien. Natuurlijk opvoeden, ook in de kinderopvang een antwoord. Opvoedkundige basisthema’s zoals hechting, huilen, slapen, voeden, dragen, belonen en straffen, buiten spelen komen aan bod, maar ook onderwerpen zoals vegetarische voeding, wasbare luiers, aromatherapie en ecologische schoonmaakmiddelen worden uitvoerig besproken.
De auteur biedt in het boek ook een handig stappenplan voor de opstart of verderzetting van een opvang volgens de natuurlijke opvoedmethode. Met handige tips en voorbeelden die je ook binnen je gezin kan toepassen.
Voor ouders, opvoeders en iedereen die te maken heeft met opvoeding.
Inge Donckers is opvoeder en mama van 3. Ze verdiepte zich in gezonde en vooral pure voeding en het effect daarvan op lichaam en geest. Door veel te lezen, informatie op te zoeken en vormingen te volgen, voelde ze aan dat de natuurlijke aanpak in het leven de enige juiste is. Zo trok ze stilaan die filosofie ook door in haar kinderdagverblijf Twinkel.
Op deze en andere vragen geeft Inge Donckers in haar boek Samen groeien. Natuurlijk opvoeden, ook in de kinderopvang een antwoord. Opvoedkundige basisthema’s zoals hechting, huilen, slapen, voeden, dragen, belonen en straffen, buiten spelen komen aan bod, maar ook onderwerpen zoals vegetarische voeding, wasbare luiers, aromatherapie en ecologische schoonmaakmiddelen worden uitvoerig besproken.
De auteur biedt in het boek ook een handig stappenplan voor de opstart of verderzetting van een opvang volgens de natuurlijke opvoedmethode. Met handige tips en voorbeelden die je ook binnen je gezin kan toepassen.
Voor ouders, opvoeders en iedereen die te maken heeft met opvoeding.
Inge Donckers is opvoeder en mama van 3. Ze verdiepte zich in gezonde en vooral pure voeding en het effect daarvan op lichaam en geest. Door veel te lezen, informatie op te zoeken en vormingen te volgen, voelde ze aan dat de natuurlijke aanpak in het leven de enige juiste is. Zo trok ze stilaan die filosofie ook door in haar kinderdagverblijf Twinkel.
Geen voorraad
Over vrijheid – Themanr. Filosofie & Praktijk jg 42 nr. 2 (juni 2021)
€ 15,00
Naar aanleiding van Freedom. An unruly history (2020), in Nederlandse vertaling in 2021 verschenen als Vrijheid. Een woelige geschiedenis, van de hand van historica Annelien De Dijn, buigt Cees Maris zich in twee delen over het begrip vrijheid in “Vrijheid: positief / negatief”. Deel I, Liberale vrijheid, geschiedenis en logica, begint met de analyses van het concept van vrijheid van Berlin en Feinberg, gevolgd door de visie van Maris op de geschiedenis en de logica van de liberale vrijheid. In deel II, Democratische versus liberale vrijheid, confronteert hij die visie met De Dijns alternatieve historische narratief en haar ideaal van positieve democratische vrijheid. Deze academische ideeënstrijd mondt uit in de normatieve vraag: wat zijn de argumenten voor en tegen negatieve en positieve vrijheid, en hoe moet je die wegen? Als de stofwolken van deze strijd zijn opgetrokken blijkt: Welke normatieve politieke filosofie de betere is, blijft onderwerp van een open ideeënstrijd waarin het laatste woord nooit zal vallen, maar, aldus Maris,… voorlopig staat de liberale vrijheid op winst. Afwachten dus of de democratische vrijheid in een tweede ronde sterker uit de hoek kan komen. Dit alles met dank aan de academische vrijheid.
In zijn Minima Philosophica buigt Patrick Delaere zich over “De merkwaardige glans van de hoop”. Zijn vertrekpunt ligt bij filosoof Gabriel Marcel voor wie hopen alleen mogelijk is vanuit een wij: “Want een mens is niet alléén onderweg, maar altijd ook betrokken op anderen. We bouwen onszelf op middels ontmoetingen met anderen. We leven om zo te zeggen zelf in het duister en hebben anderen nodig die ons belichten zodat we onszelf, d.w.z. onze eigen figuur en onze eigen schaduw, kunnen zien.” Maar behouden we daarbij de vrijheid om te hopen wanneer de redenen daarvoor ontbreken?
Het lijkt een nieuwe trend te worden de staat voor de rechter te dagen. April 2021 was het de beurt voor de Coöperatie Laatste Wil (CLW), samen met een aantal individuele mede-eisers. Doel van de rechtsgang: afschaffing van art. 294 Sr dat hulp bij zelfdoding strafbaar stelt. Ton Vink gaat er nader en kritisch op in, in zijn bijdrage “Zelfdoding: recht op, behulpzaam zijn bij, aanzetten tot. Over artikel 294 Sr, de Coöperatie Laatste Wil, zelfbeschikking en verantwoordelijkheid.” Hij bekijkt, en weegt, in zijn bijdrage eerst een aantal van de argumenten die door de CLW in de dagvaarding naar voren worden gebracht. Hoewel de dagvaarding een interessant overzicht geeft van de huidige stand van zaken op dit vlak, overtuigen de aangevoerde argumenten niet. Daar komt bij dat de CLW door haar eigen optreden – van CLW-leden maar zeker ook van CLW-bestuursleden – de eigen rechtsgang zelf tot zinloosheid veroordeelt. Dat alles betekent niet, zo licht Vink vervolgens nog toe, dat daarom het verbod op hulp bij zelfdoding gehandhaafd moet blijven. Ook hier gaat het over vrijheid: de fundamentele vrijheid van het individu om zelf te bepalen ‘wanneer en op welke wijze zijn leven moet eindigen’. Over een voorstel tot afschaffing c.q. aanpassing van art. 294 Sr moet echter wel beter nagedacht worden.
Daarna volgen een drietal boekbesprekingen: Michiel Korthals bespreekt De symfonie van de natuur van Koo van der Wal. Kees Hellingman buigt zich over Wat terroristen geloven van Beatrice de Graaf. En Patrick Delaere zorgt voor een actueel retrospectief op The Making of an Elder Culture. Reflections on the Future of America’s Most Audacious Generation van Theodore Roszak.
De rubriek Signalementen vormt zoals gebruikelijk de afsluiting van F&P.
In zijn Minima Philosophica buigt Patrick Delaere zich over “De merkwaardige glans van de hoop”. Zijn vertrekpunt ligt bij filosoof Gabriel Marcel voor wie hopen alleen mogelijk is vanuit een wij: “Want een mens is niet alléén onderweg, maar altijd ook betrokken op anderen. We bouwen onszelf op middels ontmoetingen met anderen. We leven om zo te zeggen zelf in het duister en hebben anderen nodig die ons belichten zodat we onszelf, d.w.z. onze eigen figuur en onze eigen schaduw, kunnen zien.” Maar behouden we daarbij de vrijheid om te hopen wanneer de redenen daarvoor ontbreken?
Het lijkt een nieuwe trend te worden de staat voor de rechter te dagen. April 2021 was het de beurt voor de Coöperatie Laatste Wil (CLW), samen met een aantal individuele mede-eisers. Doel van de rechtsgang: afschaffing van art. 294 Sr dat hulp bij zelfdoding strafbaar stelt. Ton Vink gaat er nader en kritisch op in, in zijn bijdrage “Zelfdoding: recht op, behulpzaam zijn bij, aanzetten tot. Over artikel 294 Sr, de Coöperatie Laatste Wil, zelfbeschikking en verantwoordelijkheid.” Hij bekijkt, en weegt, in zijn bijdrage eerst een aantal van de argumenten die door de CLW in de dagvaarding naar voren worden gebracht. Hoewel de dagvaarding een interessant overzicht geeft van de huidige stand van zaken op dit vlak, overtuigen de aangevoerde argumenten niet. Daar komt bij dat de CLW door haar eigen optreden – van CLW-leden maar zeker ook van CLW-bestuursleden – de eigen rechtsgang zelf tot zinloosheid veroordeelt. Dat alles betekent niet, zo licht Vink vervolgens nog toe, dat daarom het verbod op hulp bij zelfdoding gehandhaafd moet blijven. Ook hier gaat het over vrijheid: de fundamentele vrijheid van het individu om zelf te bepalen ‘wanneer en op welke wijze zijn leven moet eindigen’. Over een voorstel tot afschaffing c.q. aanpassing van art. 294 Sr moet echter wel beter nagedacht worden.
Daarna volgen een drietal boekbesprekingen: Michiel Korthals bespreekt De symfonie van de natuur van Koo van der Wal. Kees Hellingman buigt zich over Wat terroristen geloven van Beatrice de Graaf. En Patrick Delaere zorgt voor een actueel retrospectief op The Making of an Elder Culture. Reflections on the Future of America’s Most Audacious Generation van Theodore Roszak.
De rubriek Signalementen vormt zoals gebruikelijk de afsluiting van F&P.
Geen voorraad
Over vrijheid – Themanr. Filosofie & Praktijk jg 42 nr. 2 (juni 2021)
€ 15,00
Naar aanleiding van Freedom. An unruly history (2020), in Nederlandse vertaling in 2021 verschenen als Vrijheid. Een woelige geschiedenis, van de hand van historica Annelien De Dijn, buigt Cees Maris zich in twee delen over het begrip vrijheid in “Vrijheid: positief / negatief”. Deel I, Liberale vrijheid, geschiedenis en logica, begint met de analyses van het concept van vrijheid van Berlin en Feinberg, gevolgd door de visie van Maris op de geschiedenis en de logica van de liberale vrijheid. In deel II, Democratische versus liberale vrijheid, confronteert hij die visie met De Dijns alternatieve historische narratief en haar ideaal van positieve democratische vrijheid. Deze academische ideeënstrijd mondt uit in de normatieve vraag: wat zijn de argumenten voor en tegen negatieve en positieve vrijheid, en hoe moet je die wegen? Als de stofwolken van deze strijd zijn opgetrokken blijkt: Welke normatieve politieke filosofie de betere is, blijft onderwerp van een open ideeënstrijd waarin het laatste woord nooit zal vallen, maar, aldus Maris,… voorlopig staat de liberale vrijheid op winst. Afwachten dus of de democratische vrijheid in een tweede ronde sterker uit de hoek kan komen. Dit alles met dank aan de academische vrijheid.
In zijn Minima Philosophica buigt Patrick Delaere zich over “De merkwaardige glans van de hoop”. Zijn vertrekpunt ligt bij filosoof Gabriel Marcel voor wie hopen alleen mogelijk is vanuit een wij: “Want een mens is niet alléén onderweg, maar altijd ook betrokken op anderen. We bouwen onszelf op middels ontmoetingen met anderen. We leven om zo te zeggen zelf in het duister en hebben anderen nodig die ons belichten zodat we onszelf, d.w.z. onze eigen figuur en onze eigen schaduw, kunnen zien.” Maar behouden we daarbij de vrijheid om te hopen wanneer de redenen daarvoor ontbreken?
Het lijkt een nieuwe trend te worden de staat voor de rechter te dagen. April 2021 was het de beurt voor de Coöperatie Laatste Wil (CLW), samen met een aantal individuele mede-eisers. Doel van de rechtsgang: afschaffing van art. 294 Sr dat hulp bij zelfdoding strafbaar stelt. Ton Vink gaat er nader en kritisch op in, in zijn bijdrage “Zelfdoding: recht op, behulpzaam zijn bij, aanzetten tot. Over artikel 294 Sr, de Coöperatie Laatste Wil, zelfbeschikking en verantwoordelijkheid.” Hij bekijkt, en weegt, in zijn bijdrage eerst een aantal van de argumenten die door de CLW in de dagvaarding naar voren worden gebracht. Hoewel de dagvaarding een interessant overzicht geeft van de huidige stand van zaken op dit vlak, overtuigen de aangevoerde argumenten niet. Daar komt bij dat de CLW door haar eigen optreden – van CLW-leden maar zeker ook van CLW-bestuursleden – de eigen rechtsgang zelf tot zinloosheid veroordeelt. Dat alles betekent niet, zo licht Vink vervolgens nog toe, dat daarom het verbod op hulp bij zelfdoding gehandhaafd moet blijven. Ook hier gaat het over vrijheid: de fundamentele vrijheid van het individu om zelf te bepalen ‘wanneer en op welke wijze zijn leven moet eindigen’. Over een voorstel tot afschaffing c.q. aanpassing van art. 294 Sr moet echter wel beter nagedacht worden.
Daarna volgen een drietal boekbesprekingen: Michiel Korthals bespreekt De symfonie van de natuur van Koo van der Wal. Kees Hellingman buigt zich over Wat terroristen geloven van Beatrice de Graaf. En Patrick Delaere zorgt voor een actueel retrospectief op The Making of an Elder Culture. Reflections on the Future of America’s Most Audacious Generation van Theodore Roszak.
De rubriek Signalementen vormt zoals gebruikelijk de afsluiting van F&P.
In zijn Minima Philosophica buigt Patrick Delaere zich over “De merkwaardige glans van de hoop”. Zijn vertrekpunt ligt bij filosoof Gabriel Marcel voor wie hopen alleen mogelijk is vanuit een wij: “Want een mens is niet alléén onderweg, maar altijd ook betrokken op anderen. We bouwen onszelf op middels ontmoetingen met anderen. We leven om zo te zeggen zelf in het duister en hebben anderen nodig die ons belichten zodat we onszelf, d.w.z. onze eigen figuur en onze eigen schaduw, kunnen zien.” Maar behouden we daarbij de vrijheid om te hopen wanneer de redenen daarvoor ontbreken?
Het lijkt een nieuwe trend te worden de staat voor de rechter te dagen. April 2021 was het de beurt voor de Coöperatie Laatste Wil (CLW), samen met een aantal individuele mede-eisers. Doel van de rechtsgang: afschaffing van art. 294 Sr dat hulp bij zelfdoding strafbaar stelt. Ton Vink gaat er nader en kritisch op in, in zijn bijdrage “Zelfdoding: recht op, behulpzaam zijn bij, aanzetten tot. Over artikel 294 Sr, de Coöperatie Laatste Wil, zelfbeschikking en verantwoordelijkheid.” Hij bekijkt, en weegt, in zijn bijdrage eerst een aantal van de argumenten die door de CLW in de dagvaarding naar voren worden gebracht. Hoewel de dagvaarding een interessant overzicht geeft van de huidige stand van zaken op dit vlak, overtuigen de aangevoerde argumenten niet. Daar komt bij dat de CLW door haar eigen optreden – van CLW-leden maar zeker ook van CLW-bestuursleden – de eigen rechtsgang zelf tot zinloosheid veroordeelt. Dat alles betekent niet, zo licht Vink vervolgens nog toe, dat daarom het verbod op hulp bij zelfdoding gehandhaafd moet blijven. Ook hier gaat het over vrijheid: de fundamentele vrijheid van het individu om zelf te bepalen ‘wanneer en op welke wijze zijn leven moet eindigen’. Over een voorstel tot afschaffing c.q. aanpassing van art. 294 Sr moet echter wel beter nagedacht worden.
Daarna volgen een drietal boekbesprekingen: Michiel Korthals bespreekt De symfonie van de natuur van Koo van der Wal. Kees Hellingman buigt zich over Wat terroristen geloven van Beatrice de Graaf. En Patrick Delaere zorgt voor een actueel retrospectief op The Making of an Elder Culture. Reflections on the Future of America’s Most Audacious Generation van Theodore Roszak.
De rubriek Signalementen vormt zoals gebruikelijk de afsluiting van F&P.
Lang leve de liefde. Over levenskunstfilosofie en liefdespoëzie.
€ 15,50
In Lang leve de liefde. Over levenskunstfilosofie en liefdespoëzie vormen 25 gedichten de opmaat tot een levenskunstfilosofie over de liefde. In deze bundel staan zeven - deels eerder gepubliceerde - essays. Ze gaan over: de ware liefde, de plaats van de liefde, de liefde tot het bovennatuurlijke, de vraag of je van jezelf kunt houden en de liefde voor het leven. In de essays worden gedichten geanalyseerd en becommentarieerd van Nederlandse en Vlaamse dichters, zoals Jan Hanlo, Rutger Kopland, Toon Tellegen, Hagar Peeters, Hugo Claus, Herman de Coninck en Bart Moeyaert.
Jan de Bas is dichter en cultuurhistoricus. Hij richtte in 2007 de Filosofiegroep Rotterdam op. Hij schreef Kan een bloemkool denken. Lessen in filosoferen (2016) en samen met Ed Verhage Denkinstrumenten voor leidinggevenden in het onderwijs. Onderwijsbegeerte in de praktijk (2021).
Jan de Bas is dichter en cultuurhistoricus. Hij richtte in 2007 de Filosofiegroep Rotterdam op. Hij schreef Kan een bloemkool denken. Lessen in filosoferen (2016) en samen met Ed Verhage Denkinstrumenten voor leidinggevenden in het onderwijs. Onderwijsbegeerte in de praktijk (2021).
Lang leve de liefde. Over levenskunstfilosofie en liefdespoëzie.
€ 15,50
In Lang leve de liefde. Over levenskunstfilosofie en liefdespoëzie vormen 25 gedichten de opmaat tot een levenskunstfilosofie over de liefde. In deze bundel staan zeven - deels eerder gepubliceerde - essays. Ze gaan over: de ware liefde, de plaats van de liefde, de liefde tot het bovennatuurlijke, de vraag of je van jezelf kunt houden en de liefde voor het leven. In de essays worden gedichten geanalyseerd en becommentarieerd van Nederlandse en Vlaamse dichters, zoals Jan Hanlo, Rutger Kopland, Toon Tellegen, Hagar Peeters, Hugo Claus, Herman de Coninck en Bart Moeyaert.
Jan de Bas is dichter en cultuurhistoricus. Hij richtte in 2007 de Filosofiegroep Rotterdam op. Hij schreef Kan een bloemkool denken. Lessen in filosoferen (2016) en samen met Ed Verhage Denkinstrumenten voor leidinggevenden in het onderwijs. Onderwijsbegeerte in de praktijk (2021).
Jan de Bas is dichter en cultuurhistoricus. Hij richtte in 2007 de Filosofiegroep Rotterdam op. Hij schreef Kan een bloemkool denken. Lessen in filosoferen (2016) en samen met Ed Verhage Denkinstrumenten voor leidinggevenden in het onderwijs. Onderwijsbegeerte in de praktijk (2021).
Samenleven met de dood – Hoezo? (Reeks: Sociale Wetenschappen – Kruispunten nr. 9)
€ 20,00
Samenleven met de dood toont op basis van cijfermateriaal hoe divers onze samenleving wel is. Uit alle continenten migreerden en migreren mensen naar België. Op die reis nemen ze hun verleden mee samen met hun waarden, gebruiken en rituelen zoals hun afscheidsrituelen. Het boek laat zien welke deze zijn en hoe elke culturele traditie op een waardige manier afscheid wil nemen van een overleden geliefde. Niet waardig vaarwel kunnen zeggen raakt elk mens, van waar die ook komt, tot in het diepst van zijn hart.
Hiermee dringt zich de vraag op die tot nu toe vrij systematisch over het hoofd is gezien. Hoe kunnen we onze samenleving zo organiseren dat iedereen waardig afscheid kan nemen van een gestorven dierbare? Hierop geeft Samenleven met de dood een aanzet tot antwoord om zo het maatschappelijk debat te openen.
Els Heyvaert is leerkracht, beeldend kunstenaar en illustrator. Christian Van Kerckhove is filosoof met een bijzondere interesse voor de wijsgerige antropologie.
Beiden zijn wereldreizigers. Over hun wereldomzeiling met hun zeiljacht Agapètos schreven ze het boek Het geluk leeft aan boord. Het ongeluk zeilt mee (Lanasta, 2012). Over hun reizen over land publiceerden ze het boek Van de wereld. Filosofische reisimpressies van gebruiken, rituelen en sjamanisme (Garant, 2016).
Hiermee dringt zich de vraag op die tot nu toe vrij systematisch over het hoofd is gezien. Hoe kunnen we onze samenleving zo organiseren dat iedereen waardig afscheid kan nemen van een gestorven dierbare? Hierop geeft Samenleven met de dood een aanzet tot antwoord om zo het maatschappelijk debat te openen.
Els Heyvaert is leerkracht, beeldend kunstenaar en illustrator. Christian Van Kerckhove is filosoof met een bijzondere interesse voor de wijsgerige antropologie.
Beiden zijn wereldreizigers. Over hun wereldomzeiling met hun zeiljacht Agapètos schreven ze het boek Het geluk leeft aan boord. Het ongeluk zeilt mee (Lanasta, 2012). Over hun reizen over land publiceerden ze het boek Van de wereld. Filosofische reisimpressies van gebruiken, rituelen en sjamanisme (Garant, 2016).
Samenleven met de dood – Hoezo? (Reeks: Sociale Wetenschappen – Kruispunten nr. 9)
€ 20,00
Samenleven met de dood toont op basis van cijfermateriaal hoe divers onze samenleving wel is. Uit alle continenten migreerden en migreren mensen naar België. Op die reis nemen ze hun verleden mee samen met hun waarden, gebruiken en rituelen zoals hun afscheidsrituelen. Het boek laat zien welke deze zijn en hoe elke culturele traditie op een waardige manier afscheid wil nemen van een overleden geliefde. Niet waardig vaarwel kunnen zeggen raakt elk mens, van waar die ook komt, tot in het diepst van zijn hart.
Hiermee dringt zich de vraag op die tot nu toe vrij systematisch over het hoofd is gezien. Hoe kunnen we onze samenleving zo organiseren dat iedereen waardig afscheid kan nemen van een gestorven dierbare? Hierop geeft Samenleven met de dood een aanzet tot antwoord om zo het maatschappelijk debat te openen.
Els Heyvaert is leerkracht, beeldend kunstenaar en illustrator. Christian Van Kerckhove is filosoof met een bijzondere interesse voor de wijsgerige antropologie.
Beiden zijn wereldreizigers. Over hun wereldomzeiling met hun zeiljacht Agapètos schreven ze het boek Het geluk leeft aan boord. Het ongeluk zeilt mee (Lanasta, 2012). Over hun reizen over land publiceerden ze het boek Van de wereld. Filosofische reisimpressies van gebruiken, rituelen en sjamanisme (Garant, 2016).
Hiermee dringt zich de vraag op die tot nu toe vrij systematisch over het hoofd is gezien. Hoe kunnen we onze samenleving zo organiseren dat iedereen waardig afscheid kan nemen van een gestorven dierbare? Hierop geeft Samenleven met de dood een aanzet tot antwoord om zo het maatschappelijk debat te openen.
Els Heyvaert is leerkracht, beeldend kunstenaar en illustrator. Christian Van Kerckhove is filosoof met een bijzondere interesse voor de wijsgerige antropologie.
Beiden zijn wereldreizigers. Over hun wereldomzeiling met hun zeiljacht Agapètos schreven ze het boek Het geluk leeft aan boord. Het ongeluk zeilt mee (Lanasta, 2012). Over hun reizen over land publiceerden ze het boek Van de wereld. Filosofische reisimpressies van gebruiken, rituelen en sjamanisme (Garant, 2016).
Death and belonging – Local variations on a universal theme (Reeks: Sociale Wetenschappen – Kruispunten nr. 10)
€ 20,00
Our times are characterized by increasing interactions, interdependence, and connections between people from different cultural, religious, linguistic, national, ethnic, … backgrounds, to the point where group identities start to lose the focal point of interest. Today, the concept of super-diversity describes society as in a permanent situation of transition where people need to adapt to a new social and cultural reality. Not all differences are, however, ‘equally different’ and minorities do not stand on an equal footing with one another or with regard to the realization of rights and the distribution of wealth. The challenge is still to make living together work in a just and dignified way amidst differences and conflicts.
It is at this point that the idea of this book took shape. What if, instead of tackling the issue of living together directly, we approach it by a detour? Death is, perhaps, the most drastic life event in a community. At the same time, however, it is surrounded by taboo and often the subject of denial, especially in Western countries. By recognizing the rites of mourning, and other associated death rituals, we acknowledge, at the same time, the value of life of human beings. Only in that way can we ever hope to truly live together. This book explores that idea.
Joris Van Poucke is a lecturer at HOGENT University of Applied Sciences and Arts, School of Social Welfare and a member of the research center EQUALITY//ResearchCollective. He teaches political philosophy, ethics, and cultural sciences. His research focus areas are (super)diversity, rites of passage and social cohesion.
Eva Vens is a lecturer at HOGENT University of Applied Sciences and Arts, School of Social Welfare and a member of the research center EQUALITY//ResearchCollective. She teaches cultural sciences and anthropology. Eva Vens has been involved in many studies on rites of passages, diversity and has a keen interest in ageing and associated social challenges.
Christian Van Kerckhove is a philosopher with a special interest in philosophical anthropology. His latest publication, together with his wife Els Heyvaert, is Samenleven met de dood. Hoezo? (Garant, 2021).
It is at this point that the idea of this book took shape. What if, instead of tackling the issue of living together directly, we approach it by a detour? Death is, perhaps, the most drastic life event in a community. At the same time, however, it is surrounded by taboo and often the subject of denial, especially in Western countries. By recognizing the rites of mourning, and other associated death rituals, we acknowledge, at the same time, the value of life of human beings. Only in that way can we ever hope to truly live together. This book explores that idea.
Joris Van Poucke is a lecturer at HOGENT University of Applied Sciences and Arts, School of Social Welfare and a member of the research center EQUALITY//ResearchCollective. He teaches political philosophy, ethics, and cultural sciences. His research focus areas are (super)diversity, rites of passage and social cohesion.
Eva Vens is a lecturer at HOGENT University of Applied Sciences and Arts, School of Social Welfare and a member of the research center EQUALITY//ResearchCollective. She teaches cultural sciences and anthropology. Eva Vens has been involved in many studies on rites of passages, diversity and has a keen interest in ageing and associated social challenges.
Christian Van Kerckhove is a philosopher with a special interest in philosophical anthropology. His latest publication, together with his wife Els Heyvaert, is Samenleven met de dood. Hoezo? (Garant, 2021).
Death and belonging – Local variations on a universal theme (Reeks: Sociale Wetenschappen – Kruispunten nr. 10)
€ 20,00
Our times are characterized by increasing interactions, interdependence, and connections between people from different cultural, religious, linguistic, national, ethnic, … backgrounds, to the point where group identities start to lose the focal point of interest. Today, the concept of super-diversity describes society as in a permanent situation of transition where people need to adapt to a new social and cultural reality. Not all differences are, however, ‘equally different’ and minorities do not stand on an equal footing with one another or with regard to the realization of rights and the distribution of wealth. The challenge is still to make living together work in a just and dignified way amidst differences and conflicts.
It is at this point that the idea of this book took shape. What if, instead of tackling the issue of living together directly, we approach it by a detour? Death is, perhaps, the most drastic life event in a community. At the same time, however, it is surrounded by taboo and often the subject of denial, especially in Western countries. By recognizing the rites of mourning, and other associated death rituals, we acknowledge, at the same time, the value of life of human beings. Only in that way can we ever hope to truly live together. This book explores that idea.
Joris Van Poucke is a lecturer at HOGENT University of Applied Sciences and Arts, School of Social Welfare and a member of the research center EQUALITY//ResearchCollective. He teaches political philosophy, ethics, and cultural sciences. His research focus areas are (super)diversity, rites of passage and social cohesion.
Eva Vens is a lecturer at HOGENT University of Applied Sciences and Arts, School of Social Welfare and a member of the research center EQUALITY//ResearchCollective. She teaches cultural sciences and anthropology. Eva Vens has been involved in many studies on rites of passages, diversity and has a keen interest in ageing and associated social challenges.
Christian Van Kerckhove is a philosopher with a special interest in philosophical anthropology. His latest publication, together with his wife Els Heyvaert, is Samenleven met de dood. Hoezo? (Garant, 2021).
It is at this point that the idea of this book took shape. What if, instead of tackling the issue of living together directly, we approach it by a detour? Death is, perhaps, the most drastic life event in a community. At the same time, however, it is surrounded by taboo and often the subject of denial, especially in Western countries. By recognizing the rites of mourning, and other associated death rituals, we acknowledge, at the same time, the value of life of human beings. Only in that way can we ever hope to truly live together. This book explores that idea.
Joris Van Poucke is a lecturer at HOGENT University of Applied Sciences and Arts, School of Social Welfare and a member of the research center EQUALITY//ResearchCollective. He teaches political philosophy, ethics, and cultural sciences. His research focus areas are (super)diversity, rites of passage and social cohesion.
Eva Vens is a lecturer at HOGENT University of Applied Sciences and Arts, School of Social Welfare and a member of the research center EQUALITY//ResearchCollective. She teaches cultural sciences and anthropology. Eva Vens has been involved in many studies on rites of passages, diversity and has a keen interest in ageing and associated social challenges.
Christian Van Kerckhove is a philosopher with a special interest in philosophical anthropology. His latest publication, together with his wife Els Heyvaert, is Samenleven met de dood. Hoezo? (Garant, 2021).
Voeding als levenskracht – Welk stofwisselingstype ben jij?
€ 32,00
Een lichaam is een complex iets en elk lichaam is anders. Het is belangrijk te beseffen hoe jouw lichaam reageert en werkt. Als je weet en eet wat jouw lichaam nodig heeft, dan kan je voeding omzetten in levenskracht. Want voeding is zo veel meer dan calorieën, mineralen en vitamines. Het is energie, het zijn bouwstoffen die jou in een positieve of negatieve spiraal kunnen brengen en kleine aanpassingen in je voedingspatroon kunnen tot grootse resultaten leiden.
In dit boek vertelt de auteur hoe je kunt uitzoeken welk stofwisselingstype je bent en welke voeding jouw type nodig heeft. In tegenstelling tot wat heel wat beroemde (en beperkende) diëten (zoals het keto- of proteïnedieet) beweren, heeft elk lichaam eiwitten, koolhydraten en vetten nodig, al verschillen de verhoudingen per type. ‘Gezonde’ voeding is niet voor iedereen gezond en al zeker niet de vegetarische levensstijl. En te veel rauwkost of ‘raw food’ schaadt meer dan het baat.
En dan is er nog de overgang en de menopauze! Voor velen een rollercoaster die alles ondersteboven haalt, maar dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. Door jouw voeding op jouw stofwisselingstype af te stemmen kan je hormonale veranderingen opvangen. En zo wordt deze periode niet het einde, maar net de boeiendste fase van jouw leven.
Alhoewel dit boek een hoofdstuk over de menopauze bevat, zijn alle andere hoofdstukken voor iedereen interessant: jonge vrouwen, mannen, kinderen en ouderen.
De auteur werkt ook twee volledige, lekkere en voedzame dagmenu’s per stofwisselingstype uit.
Sabine Martens is apotheker en stofwisselingscoach. Ze specialiseerde zich in de overgang en menopauze. Ze heeft een eigen praktijk in Brugge. Daarnaast geeft ze ook nog kooklessen en organiseert ze themadagen.
De website van de auteur.
In dit boek vertelt de auteur hoe je kunt uitzoeken welk stofwisselingstype je bent en welke voeding jouw type nodig heeft. In tegenstelling tot wat heel wat beroemde (en beperkende) diëten (zoals het keto- of proteïnedieet) beweren, heeft elk lichaam eiwitten, koolhydraten en vetten nodig, al verschillen de verhoudingen per type. ‘Gezonde’ voeding is niet voor iedereen gezond en al zeker niet de vegetarische levensstijl. En te veel rauwkost of ‘raw food’ schaadt meer dan het baat.
En dan is er nog de overgang en de menopauze! Voor velen een rollercoaster die alles ondersteboven haalt, maar dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. Door jouw voeding op jouw stofwisselingstype af te stemmen kan je hormonale veranderingen opvangen. En zo wordt deze periode niet het einde, maar net de boeiendste fase van jouw leven.
Alhoewel dit boek een hoofdstuk over de menopauze bevat, zijn alle andere hoofdstukken voor iedereen interessant: jonge vrouwen, mannen, kinderen en ouderen.
De auteur werkt ook twee volledige, lekkere en voedzame dagmenu’s per stofwisselingstype uit.
Sabine Martens is apotheker en stofwisselingscoach. Ze specialiseerde zich in de overgang en menopauze. Ze heeft een eigen praktijk in Brugge. Daarnaast geeft ze ook nog kooklessen en organiseert ze themadagen.
De website van de auteur.
Voeding als levenskracht – Welk stofwisselingstype ben jij?
€ 32,00
Een lichaam is een complex iets en elk lichaam is anders. Het is belangrijk te beseffen hoe jouw lichaam reageert en werkt. Als je weet en eet wat jouw lichaam nodig heeft, dan kan je voeding omzetten in levenskracht. Want voeding is zo veel meer dan calorieën, mineralen en vitamines. Het is energie, het zijn bouwstoffen die jou in een positieve of negatieve spiraal kunnen brengen en kleine aanpassingen in je voedingspatroon kunnen tot grootse resultaten leiden.
In dit boek vertelt de auteur hoe je kunt uitzoeken welk stofwisselingstype je bent en welke voeding jouw type nodig heeft. In tegenstelling tot wat heel wat beroemde (en beperkende) diëten (zoals het keto- of proteïnedieet) beweren, heeft elk lichaam eiwitten, koolhydraten en vetten nodig, al verschillen de verhoudingen per type. ‘Gezonde’ voeding is niet voor iedereen gezond en al zeker niet de vegetarische levensstijl. En te veel rauwkost of ‘raw food’ schaadt meer dan het baat.
En dan is er nog de overgang en de menopauze! Voor velen een rollercoaster die alles ondersteboven haalt, maar dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. Door jouw voeding op jouw stofwisselingstype af te stemmen kan je hormonale veranderingen opvangen. En zo wordt deze periode niet het einde, maar net de boeiendste fase van jouw leven.
Alhoewel dit boek een hoofdstuk over de menopauze bevat, zijn alle andere hoofdstukken voor iedereen interessant: jonge vrouwen, mannen, kinderen en ouderen.
De auteur werkt ook twee volledige, lekkere en voedzame dagmenu’s per stofwisselingstype uit.
Sabine Martens is apotheker en stofwisselingscoach. Ze specialiseerde zich in de overgang en menopauze. Ze heeft een eigen praktijk in Brugge. Daarnaast geeft ze ook nog kooklessen en organiseert ze themadagen.
De website van de auteur.
In dit boek vertelt de auteur hoe je kunt uitzoeken welk stofwisselingstype je bent en welke voeding jouw type nodig heeft. In tegenstelling tot wat heel wat beroemde (en beperkende) diëten (zoals het keto- of proteïnedieet) beweren, heeft elk lichaam eiwitten, koolhydraten en vetten nodig, al verschillen de verhoudingen per type. ‘Gezonde’ voeding is niet voor iedereen gezond en al zeker niet de vegetarische levensstijl. En te veel rauwkost of ‘raw food’ schaadt meer dan het baat.
En dan is er nog de overgang en de menopauze! Voor velen een rollercoaster die alles ondersteboven haalt, maar dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. Door jouw voeding op jouw stofwisselingstype af te stemmen kan je hormonale veranderingen opvangen. En zo wordt deze periode niet het einde, maar net de boeiendste fase van jouw leven.
Alhoewel dit boek een hoofdstuk over de menopauze bevat, zijn alle andere hoofdstukken voor iedereen interessant: jonge vrouwen, mannen, kinderen en ouderen.
De auteur werkt ook twee volledige, lekkere en voedzame dagmenu’s per stofwisselingstype uit.
Sabine Martens is apotheker en stofwisselingscoach. Ze specialiseerde zich in de overgang en menopauze. Ze heeft een eigen praktijk in Brugge. Daarnaast geeft ze ook nog kooklessen en organiseert ze themadagen.
De website van de auteur.
Geen voorraad
Digital Nature for Healthcare – Onderzoek naar het gebruik van beeldende kunst in de gezondheidszorg om stress bij kinderen te verminderen
€ 24,00
Voor kinderen kan de kloof tussen de ziekenhuissfeer en hun dagelijkse omgeving erg groot zijn. Kinderen die plots in het ziekenhuis worden opgenomen of er langdurig moeten verblijven komen in een onbekende, ongezellige 'buitenaardse' wereld terecht waarover zij geen controle hebben, waardoor zij zich zeer hulpeloos kunnen voelen. Ze ondervinden dan vaak ook heel wat stress en angst. Het is belangrijk voor de mentale gezondheid van het kind, maar ook voor het genezingsproces op zich, dat het kind zo weinig mogelijk stress ervaart. Om stress en de algemene negatieve gevoelens die gepaard gaan met de gezondheidszorg te verminderen, moet de levenskwaliteit van jonge patiënten verhoogd worden. Het leven moet zo normaal mogelijk kunnen doorgaan, zodat het kind zich niet uitgesloten voelt en de kans krijgt nieuwe positieve ervaringen te delen met vrienden tijdens/na de ziekenhuisopname. Het ziekenhuispersoneel doet zijn uiterste best om stress bij patiënten te reduceren, maar helaas hebben zij vaak noch de tijd noch de middelen voor een meer holistische aanpak. Hoewel het bewustzijn over dit onderwerp groeit, is het voor de meeste ziekenhuizen niet altijd mogelijk om de architectuur te renoveren of veranderen.
Er is m.a.w. behoefte aan een nieuwe benadering van de ziekenhuiservaring, vanuit een nieuw perspectief va nwelzijn. Ludicine Lechat ziet hier vele toekomstige mogelijkheden voor de nieuwemediakunst om positieve ervaringen binnen de ziekenhuisomgeving te bevorderen om kinderen de mogelijkheid te geven hun verhaal te vertellen en zo weer in hun eigen kracht te staan.
Ludivine Lechat (1979), grafisch kunstenares en illustrator, studeerde Grafisch Ontwerp (2003, Luca Brussel), gevolgd door het Transmedia Postgraduaat (2005, Luca Brussel). Ze heeft inmiddels jaren ervaring in haar vakgebied en promoveerde in 2020 met aar artistiek onderzoek Digital Nature for Healthcare tot doctor in de kunsten (Sint Lucas Antwerpen, Aria Universiteit Antwerpen). Gespecialiseerd in digitale tekeningen, geïnspireerd door de natuur, wordt haar werk voor verschillende doeleinden gebruikt, zoals in de grafische industrie (huisstijl, illustratie en publicaties), interieurdesign (patronen en tekenwerk) en multimediatoepassingen (apps en interactieve installaties).
Ludivines universum is volstrekt uniek, een verrassende mix van organische poëzie en 21ste-eeuwse technologie.
Er is m.a.w. behoefte aan een nieuwe benadering van de ziekenhuiservaring, vanuit een nieuw perspectief va nwelzijn. Ludicine Lechat ziet hier vele toekomstige mogelijkheden voor de nieuwemediakunst om positieve ervaringen binnen de ziekenhuisomgeving te bevorderen om kinderen de mogelijkheid te geven hun verhaal te vertellen en zo weer in hun eigen kracht te staan.
Ludivine Lechat (1979), grafisch kunstenares en illustrator, studeerde Grafisch Ontwerp (2003, Luca Brussel), gevolgd door het Transmedia Postgraduaat (2005, Luca Brussel). Ze heeft inmiddels jaren ervaring in haar vakgebied en promoveerde in 2020 met aar artistiek onderzoek Digital Nature for Healthcare tot doctor in de kunsten (Sint Lucas Antwerpen, Aria Universiteit Antwerpen). Gespecialiseerd in digitale tekeningen, geïnspireerd door de natuur, wordt haar werk voor verschillende doeleinden gebruikt, zoals in de grafische industrie (huisstijl, illustratie en publicaties), interieurdesign (patronen en tekenwerk) en multimediatoepassingen (apps en interactieve installaties).
Ludivines universum is volstrekt uniek, een verrassende mix van organische poëzie en 21ste-eeuwse technologie.
Geen voorraad
Digital Nature for Healthcare – Onderzoek naar het gebruik van beeldende kunst in de gezondheidszorg om stress bij kinderen te verminderen
€ 24,00
Voor kinderen kan de kloof tussen de ziekenhuissfeer en hun dagelijkse omgeving erg groot zijn. Kinderen die plots in het ziekenhuis worden opgenomen of er langdurig moeten verblijven komen in een onbekende, ongezellige 'buitenaardse' wereld terecht waarover zij geen controle hebben, waardoor zij zich zeer hulpeloos kunnen voelen. Ze ondervinden dan vaak ook heel wat stress en angst. Het is belangrijk voor de mentale gezondheid van het kind, maar ook voor het genezingsproces op zich, dat het kind zo weinig mogelijk stress ervaart. Om stress en de algemene negatieve gevoelens die gepaard gaan met de gezondheidszorg te verminderen, moet de levenskwaliteit van jonge patiënten verhoogd worden. Het leven moet zo normaal mogelijk kunnen doorgaan, zodat het kind zich niet uitgesloten voelt en de kans krijgt nieuwe positieve ervaringen te delen met vrienden tijdens/na de ziekenhuisopname. Het ziekenhuispersoneel doet zijn uiterste best om stress bij patiënten te reduceren, maar helaas hebben zij vaak noch de tijd noch de middelen voor een meer holistische aanpak. Hoewel het bewustzijn over dit onderwerp groeit, is het voor de meeste ziekenhuizen niet altijd mogelijk om de architectuur te renoveren of veranderen.
Er is m.a.w. behoefte aan een nieuwe benadering van de ziekenhuiservaring, vanuit een nieuw perspectief va nwelzijn. Ludicine Lechat ziet hier vele toekomstige mogelijkheden voor de nieuwemediakunst om positieve ervaringen binnen de ziekenhuisomgeving te bevorderen om kinderen de mogelijkheid te geven hun verhaal te vertellen en zo weer in hun eigen kracht te staan.
Ludivine Lechat (1979), grafisch kunstenares en illustrator, studeerde Grafisch Ontwerp (2003, Luca Brussel), gevolgd door het Transmedia Postgraduaat (2005, Luca Brussel). Ze heeft inmiddels jaren ervaring in haar vakgebied en promoveerde in 2020 met aar artistiek onderzoek Digital Nature for Healthcare tot doctor in de kunsten (Sint Lucas Antwerpen, Aria Universiteit Antwerpen). Gespecialiseerd in digitale tekeningen, geïnspireerd door de natuur, wordt haar werk voor verschillende doeleinden gebruikt, zoals in de grafische industrie (huisstijl, illustratie en publicaties), interieurdesign (patronen en tekenwerk) en multimediatoepassingen (apps en interactieve installaties).
Ludivines universum is volstrekt uniek, een verrassende mix van organische poëzie en 21ste-eeuwse technologie.
Er is m.a.w. behoefte aan een nieuwe benadering van de ziekenhuiservaring, vanuit een nieuw perspectief va nwelzijn. Ludicine Lechat ziet hier vele toekomstige mogelijkheden voor de nieuwemediakunst om positieve ervaringen binnen de ziekenhuisomgeving te bevorderen om kinderen de mogelijkheid te geven hun verhaal te vertellen en zo weer in hun eigen kracht te staan.
Ludivine Lechat (1979), grafisch kunstenares en illustrator, studeerde Grafisch Ontwerp (2003, Luca Brussel), gevolgd door het Transmedia Postgraduaat (2005, Luca Brussel). Ze heeft inmiddels jaren ervaring in haar vakgebied en promoveerde in 2020 met aar artistiek onderzoek Digital Nature for Healthcare tot doctor in de kunsten (Sint Lucas Antwerpen, Aria Universiteit Antwerpen). Gespecialiseerd in digitale tekeningen, geïnspireerd door de natuur, wordt haar werk voor verschillende doeleinden gebruikt, zoals in de grafische industrie (huisstijl, illustratie en publicaties), interieurdesign (patronen en tekenwerk) en multimediatoepassingen (apps en interactieve installaties).
Ludivines universum is volstrekt uniek, een verrassende mix van organische poëzie en 21ste-eeuwse technologie.
Abortus – Van getuigenissen en reflecties tot steun (Reeks ‘Health Humanities’, nr. 1)
€ 41,50
Abortus polariseert de samenleving. In politieke discussies verdwijnt echter de aandacht voor de persoonlijke ervaring. In dit boek komen meer dan 30 getuigenissen aan bod, van zowel mannen als vrouwen met een abortuservaring. Zij vertellen eerlijk en openhartig over de moeilijke beslissing die zij namen en hoe ze erop terugkijken. Onderzoekers reflecteren niet-veroordelend op kernthema’s die in de getuigenissen terugkeren zoals spijt, verdriet, de nood aan erkenning en het belang van rituelen. In een laatste deel stellen Vlaamse en Nederlandse organisaties en therapeuten zichzelf voor aan allen die in een abortusproces zitten. Zowel voor als na een abortus is er ondersteuning voorhanden. Zoals ook dit boek wil illustreren: je bent niet alleen.
De combinatie van persoonlijke verhalen en refecties vanuit verschillende disciplines is typerend voor het onderzoeksdomein van de Health Humanities waaraan Garant een boekenreeks wijdt onder redactie van Katrien Schaubroeck, Kristien Hens en Leni Van Goidsenhoven. Dit boek is de eerste publicatie in de reeks Health Humanities.
Gertie Driessen is gepensioneerd seksuologe, gesprekstherapeute en ervaringsdeskundige. In 2016 schreef ze Abortus. Het taboe nog niet voorbij? waarop dit boek een vervolg is.
De combinatie van persoonlijke verhalen en refecties vanuit verschillende disciplines is typerend voor het onderzoeksdomein van de Health Humanities waaraan Garant een boekenreeks wijdt onder redactie van Katrien Schaubroeck, Kristien Hens en Leni Van Goidsenhoven. Dit boek is de eerste publicatie in de reeks Health Humanities.
Gertie Driessen is gepensioneerd seksuologe, gesprekstherapeute en ervaringsdeskundige. In 2016 schreef ze Abortus. Het taboe nog niet voorbij? waarop dit boek een vervolg is.
Abortus – Van getuigenissen en reflecties tot steun (Reeks ‘Health Humanities’, nr. 1)
€ 41,50
Abortus polariseert de samenleving. In politieke discussies verdwijnt echter de aandacht voor de persoonlijke ervaring. In dit boek komen meer dan 30 getuigenissen aan bod, van zowel mannen als vrouwen met een abortuservaring. Zij vertellen eerlijk en openhartig over de moeilijke beslissing die zij namen en hoe ze erop terugkijken. Onderzoekers reflecteren niet-veroordelend op kernthema’s die in de getuigenissen terugkeren zoals spijt, verdriet, de nood aan erkenning en het belang van rituelen. In een laatste deel stellen Vlaamse en Nederlandse organisaties en therapeuten zichzelf voor aan allen die in een abortusproces zitten. Zowel voor als na een abortus is er ondersteuning voorhanden. Zoals ook dit boek wil illustreren: je bent niet alleen.
De combinatie van persoonlijke verhalen en refecties vanuit verschillende disciplines is typerend voor het onderzoeksdomein van de Health Humanities waaraan Garant een boekenreeks wijdt onder redactie van Katrien Schaubroeck, Kristien Hens en Leni Van Goidsenhoven. Dit boek is de eerste publicatie in de reeks Health Humanities.
Gertie Driessen is gepensioneerd seksuologe, gesprekstherapeute en ervaringsdeskundige. In 2016 schreef ze Abortus. Het taboe nog niet voorbij? waarop dit boek een vervolg is.
De combinatie van persoonlijke verhalen en refecties vanuit verschillende disciplines is typerend voor het onderzoeksdomein van de Health Humanities waaraan Garant een boekenreeks wijdt onder redactie van Katrien Schaubroeck, Kristien Hens en Leni Van Goidsenhoven. Dit boek is de eerste publicatie in de reeks Health Humanities.
Gertie Driessen is gepensioneerd seksuologe, gesprekstherapeute en ervaringsdeskundige. In 2016 schreef ze Abortus. Het taboe nog niet voorbij? waarop dit boek een vervolg is.
Rennen in de buitenbocht – Sociale stijgers uit het (gast)arbeidersmilieu aan het woord over studie, loopbaan en identiteit
€ 34,90
De juiste keuze voor de juiste opleiding na de lagere school is tegenwoordig een hot issue. Het lijkt een onuitroeibare wet dat het niet talent en intelligentie zijn die de toekomst van de kinderen bepalen, maar de opleiding van de ouders. Onderwijssociologen betogen al decennia dat kinderen uit de lagere sociale milieus niet dezelfde onderwijskansen hebben als kinderen uit de hogere milieus.
Er zijn altijd kinderen en jongeren uit het milieu van (gast)arbeiders die, al dan niet met de morele en concrete steun van bewogen en gemotiveerde leerkrachten, deze stoelendans ontspringen, de weg naar de universiteit inslaan om daarna het leven en de loopbaan te leiden van hoger opgeleide professionals. In dit boek – een herziene, geactualiseerde en uitgebreide uitgave van Doorzetters (2010) – vertellen drieëndertig Nederlandse en Vlaamse universitair afgestudeerden afkomstig uit de arbeidersklasse hun verhaal over hoe zij aan de universiteit terechtkwamen en hoe het hen verder verging in de samenleving. Dezelfde vragen zijn, tien jaar later, voorgelegd aan universitair afgestudeerden uit het milieu van arbeidsmigranten. Hun verhalen zijn opgenomen in een apart gedeelte van het boek.
Thema’s die aan de orde komen zijn het gezin waaruit de (gast)arbeiderskinderen afkomstig zijn, de eventuele voorgeschiedenis ervan, de ambities van hun ouders of het ontbreken ervan, hun studie, hun opvatting van professionaliteit. Ze vertellen over hun eenzaamheid, hun marginaliteit en het gevoel van: bij wie hoor ik eigenlijk? Het gaat echter vooral om hun doorzettingsvermogen, hun kracht om tegen de stroom in te roeien, zich aan te passen en te integreren en belangrijke maatschappelijke posities te verwerven. Opvallend verschil in de verhalen van beide groepen is de sterke ambitie van de zonen en dochters van de gastarbeiders.
Mick (Michaël) Matthys is de zoon van een arbeider en kwam via het Don Boscocollege ‘voor priester- en missionarisroepingen’ in Gent en aansluitend noviciaat en filosofieopleiding terecht aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Hij studeerde daar sociale pedagogiek. Hij werkte enkele jaren voor de KAJ in Antwerpen en emigreerde in 1976 naar Nederland waar hij als universitair docent ging werken bij de vakgroep sociale pedagogiek. Hij doceerde socialisatietheorieën en deed onderzoek naar jeugd(sub)culturen. Ook werkte hij enige jaren aan de Hogeschool van Utrecht als docent sociale wetenschappen, jeugdhulpverlening en onderzoeksmethoden. In 2000 kwam hij terug in dienst van de Universiteit van Utrecht als programmadirecteur van de Master ‘Management en Communicatie’ aan de Utrechtse School voor Bestuurs- en organisatiewetenschap en als universitair docent onderzoeksmethoden en wetenschapstheorie. Voor zijn proefschrift Doorzetters ondervroeg hij universitair afgestudeerden, afkomstig uit het arbeidersmilieu, over hun studie, leven en loopbaan. Dit proefschrift is vertaald in het Engels en door Routledge uitgegeven. Na zijn pensionering deed hij aan de Vrije Universiteit van Amsterdam onderzoek naar de levensloop en motivatie van eerstegeneratiestudenten en publiceerde hij meerdere artikelen over thema’s uit zijn proefschrift. In 2018 publiceerde hij Waarom Belgen gelijk hebben en Nederlanders gelijk krijgen.
Er zijn altijd kinderen en jongeren uit het milieu van (gast)arbeiders die, al dan niet met de morele en concrete steun van bewogen en gemotiveerde leerkrachten, deze stoelendans ontspringen, de weg naar de universiteit inslaan om daarna het leven en de loopbaan te leiden van hoger opgeleide professionals. In dit boek – een herziene, geactualiseerde en uitgebreide uitgave van Doorzetters (2010) – vertellen drieëndertig Nederlandse en Vlaamse universitair afgestudeerden afkomstig uit de arbeidersklasse hun verhaal over hoe zij aan de universiteit terechtkwamen en hoe het hen verder verging in de samenleving. Dezelfde vragen zijn, tien jaar later, voorgelegd aan universitair afgestudeerden uit het milieu van arbeidsmigranten. Hun verhalen zijn opgenomen in een apart gedeelte van het boek.
Thema’s die aan de orde komen zijn het gezin waaruit de (gast)arbeiderskinderen afkomstig zijn, de eventuele voorgeschiedenis ervan, de ambities van hun ouders of het ontbreken ervan, hun studie, hun opvatting van professionaliteit. Ze vertellen over hun eenzaamheid, hun marginaliteit en het gevoel van: bij wie hoor ik eigenlijk? Het gaat echter vooral om hun doorzettingsvermogen, hun kracht om tegen de stroom in te roeien, zich aan te passen en te integreren en belangrijke maatschappelijke posities te verwerven. Opvallend verschil in de verhalen van beide groepen is de sterke ambitie van de zonen en dochters van de gastarbeiders.
Mick (Michaël) Matthys is de zoon van een arbeider en kwam via het Don Boscocollege ‘voor priester- en missionarisroepingen’ in Gent en aansluitend noviciaat en filosofieopleiding terecht aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Hij studeerde daar sociale pedagogiek. Hij werkte enkele jaren voor de KAJ in Antwerpen en emigreerde in 1976 naar Nederland waar hij als universitair docent ging werken bij de vakgroep sociale pedagogiek. Hij doceerde socialisatietheorieën en deed onderzoek naar jeugd(sub)culturen. Ook werkte hij enige jaren aan de Hogeschool van Utrecht als docent sociale wetenschappen, jeugdhulpverlening en onderzoeksmethoden. In 2000 kwam hij terug in dienst van de Universiteit van Utrecht als programmadirecteur van de Master ‘Management en Communicatie’ aan de Utrechtse School voor Bestuurs- en organisatiewetenschap en als universitair docent onderzoeksmethoden en wetenschapstheorie. Voor zijn proefschrift Doorzetters ondervroeg hij universitair afgestudeerden, afkomstig uit het arbeidersmilieu, over hun studie, leven en loopbaan. Dit proefschrift is vertaald in het Engels en door Routledge uitgegeven. Na zijn pensionering deed hij aan de Vrije Universiteit van Amsterdam onderzoek naar de levensloop en motivatie van eerstegeneratiestudenten en publiceerde hij meerdere artikelen over thema’s uit zijn proefschrift. In 2018 publiceerde hij Waarom Belgen gelijk hebben en Nederlanders gelijk krijgen.
Rennen in de buitenbocht – Sociale stijgers uit het (gast)arbeidersmilieu aan het woord over studie, loopbaan en identiteit
€ 34,90
De juiste keuze voor de juiste opleiding na de lagere school is tegenwoordig een hot issue. Het lijkt een onuitroeibare wet dat het niet talent en intelligentie zijn die de toekomst van de kinderen bepalen, maar de opleiding van de ouders. Onderwijssociologen betogen al decennia dat kinderen uit de lagere sociale milieus niet dezelfde onderwijskansen hebben als kinderen uit de hogere milieus.
Er zijn altijd kinderen en jongeren uit het milieu van (gast)arbeiders die, al dan niet met de morele en concrete steun van bewogen en gemotiveerde leerkrachten, deze stoelendans ontspringen, de weg naar de universiteit inslaan om daarna het leven en de loopbaan te leiden van hoger opgeleide professionals. In dit boek – een herziene, geactualiseerde en uitgebreide uitgave van Doorzetters (2010) – vertellen drieëndertig Nederlandse en Vlaamse universitair afgestudeerden afkomstig uit de arbeidersklasse hun verhaal over hoe zij aan de universiteit terechtkwamen en hoe het hen verder verging in de samenleving. Dezelfde vragen zijn, tien jaar later, voorgelegd aan universitair afgestudeerden uit het milieu van arbeidsmigranten. Hun verhalen zijn opgenomen in een apart gedeelte van het boek.
Thema’s die aan de orde komen zijn het gezin waaruit de (gast)arbeiderskinderen afkomstig zijn, de eventuele voorgeschiedenis ervan, de ambities van hun ouders of het ontbreken ervan, hun studie, hun opvatting van professionaliteit. Ze vertellen over hun eenzaamheid, hun marginaliteit en het gevoel van: bij wie hoor ik eigenlijk? Het gaat echter vooral om hun doorzettingsvermogen, hun kracht om tegen de stroom in te roeien, zich aan te passen en te integreren en belangrijke maatschappelijke posities te verwerven. Opvallend verschil in de verhalen van beide groepen is de sterke ambitie van de zonen en dochters van de gastarbeiders.
Mick (Michaël) Matthys is de zoon van een arbeider en kwam via het Don Boscocollege ‘voor priester- en missionarisroepingen’ in Gent en aansluitend noviciaat en filosofieopleiding terecht aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Hij studeerde daar sociale pedagogiek. Hij werkte enkele jaren voor de KAJ in Antwerpen en emigreerde in 1976 naar Nederland waar hij als universitair docent ging werken bij de vakgroep sociale pedagogiek. Hij doceerde socialisatietheorieën en deed onderzoek naar jeugd(sub)culturen. Ook werkte hij enige jaren aan de Hogeschool van Utrecht als docent sociale wetenschappen, jeugdhulpverlening en onderzoeksmethoden. In 2000 kwam hij terug in dienst van de Universiteit van Utrecht als programmadirecteur van de Master ‘Management en Communicatie’ aan de Utrechtse School voor Bestuurs- en organisatiewetenschap en als universitair docent onderzoeksmethoden en wetenschapstheorie. Voor zijn proefschrift Doorzetters ondervroeg hij universitair afgestudeerden, afkomstig uit het arbeidersmilieu, over hun studie, leven en loopbaan. Dit proefschrift is vertaald in het Engels en door Routledge uitgegeven. Na zijn pensionering deed hij aan de Vrije Universiteit van Amsterdam onderzoek naar de levensloop en motivatie van eerstegeneratiestudenten en publiceerde hij meerdere artikelen over thema’s uit zijn proefschrift. In 2018 publiceerde hij Waarom Belgen gelijk hebben en Nederlanders gelijk krijgen.
Er zijn altijd kinderen en jongeren uit het milieu van (gast)arbeiders die, al dan niet met de morele en concrete steun van bewogen en gemotiveerde leerkrachten, deze stoelendans ontspringen, de weg naar de universiteit inslaan om daarna het leven en de loopbaan te leiden van hoger opgeleide professionals. In dit boek – een herziene, geactualiseerde en uitgebreide uitgave van Doorzetters (2010) – vertellen drieëndertig Nederlandse en Vlaamse universitair afgestudeerden afkomstig uit de arbeidersklasse hun verhaal over hoe zij aan de universiteit terechtkwamen en hoe het hen verder verging in de samenleving. Dezelfde vragen zijn, tien jaar later, voorgelegd aan universitair afgestudeerden uit het milieu van arbeidsmigranten. Hun verhalen zijn opgenomen in een apart gedeelte van het boek.
Thema’s die aan de orde komen zijn het gezin waaruit de (gast)arbeiderskinderen afkomstig zijn, de eventuele voorgeschiedenis ervan, de ambities van hun ouders of het ontbreken ervan, hun studie, hun opvatting van professionaliteit. Ze vertellen over hun eenzaamheid, hun marginaliteit en het gevoel van: bij wie hoor ik eigenlijk? Het gaat echter vooral om hun doorzettingsvermogen, hun kracht om tegen de stroom in te roeien, zich aan te passen en te integreren en belangrijke maatschappelijke posities te verwerven. Opvallend verschil in de verhalen van beide groepen is de sterke ambitie van de zonen en dochters van de gastarbeiders.
Mick (Michaël) Matthys is de zoon van een arbeider en kwam via het Don Boscocollege ‘voor priester- en missionarisroepingen’ in Gent en aansluitend noviciaat en filosofieopleiding terecht aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Hij studeerde daar sociale pedagogiek. Hij werkte enkele jaren voor de KAJ in Antwerpen en emigreerde in 1976 naar Nederland waar hij als universitair docent ging werken bij de vakgroep sociale pedagogiek. Hij doceerde socialisatietheorieën en deed onderzoek naar jeugd(sub)culturen. Ook werkte hij enige jaren aan de Hogeschool van Utrecht als docent sociale wetenschappen, jeugdhulpverlening en onderzoeksmethoden. In 2000 kwam hij terug in dienst van de Universiteit van Utrecht als programmadirecteur van de Master ‘Management en Communicatie’ aan de Utrechtse School voor Bestuurs- en organisatiewetenschap en als universitair docent onderzoeksmethoden en wetenschapstheorie. Voor zijn proefschrift Doorzetters ondervroeg hij universitair afgestudeerden, afkomstig uit het arbeidersmilieu, over hun studie, leven en loopbaan. Dit proefschrift is vertaald in het Engels en door Routledge uitgegeven. Na zijn pensionering deed hij aan de Vrije Universiteit van Amsterdam onderzoek naar de levensloop en motivatie van eerstegeneratiestudenten en publiceerde hij meerdere artikelen over thema’s uit zijn proefschrift. In 2018 publiceerde hij Waarom Belgen gelijk hebben en Nederlanders gelijk krijgen.
Caleidoscopia. Spelen met diversiteit – Set (boek+spel)
€ 45,20
Caleidoscopia, Spelen met diversiteit: Theorie, Praktijk en Ervaring, richt zich op professionals die in hun werk aandacht hebben voor diversiteit en inclusie en de invloed daarvan op hun eigen positie en op die van de mensen met wie ze werken en samenwerken. Zij kunnen het boek gebruiken als een hulpmiddel bij de Caleidoscopiakaarten, het diversiteitsspel dat het Netwerk Caleidoscopia ontwikkeld heeft (www.caleidoscopia.nl).
Het diversiteitsspel bestaat uit acht setjes van negen gekleurde kaarten, waarop acht dimensies van diversiteit plus een blanco kaart in negen talen benoemd zijn: Nederlands, Arabisch, Chinees, Duits, Engels, Frans, Hongaars, Spaans en Turks. Doel van dit spel is om de invloed van diversiteit zichtbaar en bespreekbaar te maken en spelenderwijs te leren omgaan met verschillen en overeenkomsten tussen mensen: in levensfase, genderidentiteit, etniciteit, levensvisie, socialisatie, talent en beperking, sociale klasse, opleiding en beroep, die samen de acht dimensies van diversiteit op de Caleidoscopiakaarten uitdrukken.
Deze tweede druk is door het Netwerk geschreven en geactualiseerd op grond van bijna twintig jaar ervaring met het diversiteitsspel Caleidoscopia. Het legt een verbinding tussen diversiteitstheorieën, het analysemodel ‘intersectioneel denken’ en ervaringen in het omgaan met diversiteit en inclusie. Inspiratiebronnen, methodische uitgangspunten en diversiteitskwaliteiten worden beschreven. Ook zijn vijftig werkvormen met de diversiteitskaarten opgenomen.
De Caleidoscopia-set op bol.com.
Het Netwerk Caleidoscopia bestaat uit zeven maatschappelijk bewogen vrouwen die werkzaam en actief zijn in onder andere het onderwijs, het welzijnswerk en de gezondheidszorg, in de vakbond, in de milieubeweging, de vredesbeweging, de vrouwen- en LHBTIQA+-beweging, in organisaties van mensen met een migratieachtergrond, ouderenorganisaties en bij lokale en landelijke overheden alsook het bedrijfsleven.
Het diversiteitsspel bestaat uit acht setjes van negen gekleurde kaarten, waarop acht dimensies van diversiteit plus een blanco kaart in negen talen benoemd zijn: Nederlands, Arabisch, Chinees, Duits, Engels, Frans, Hongaars, Spaans en Turks. Doel van dit spel is om de invloed van diversiteit zichtbaar en bespreekbaar te maken en spelenderwijs te leren omgaan met verschillen en overeenkomsten tussen mensen: in levensfase, genderidentiteit, etniciteit, levensvisie, socialisatie, talent en beperking, sociale klasse, opleiding en beroep, die samen de acht dimensies van diversiteit op de Caleidoscopiakaarten uitdrukken.
Deze tweede druk is door het Netwerk geschreven en geactualiseerd op grond van bijna twintig jaar ervaring met het diversiteitsspel Caleidoscopia. Het legt een verbinding tussen diversiteitstheorieën, het analysemodel ‘intersectioneel denken’ en ervaringen in het omgaan met diversiteit en inclusie. Inspiratiebronnen, methodische uitgangspunten en diversiteitskwaliteiten worden beschreven. Ook zijn vijftig werkvormen met de diversiteitskaarten opgenomen.
De Caleidoscopia-set op bol.com.
Het Netwerk Caleidoscopia bestaat uit zeven maatschappelijk bewogen vrouwen die werkzaam en actief zijn in onder andere het onderwijs, het welzijnswerk en de gezondheidszorg, in de vakbond, in de milieubeweging, de vredesbeweging, de vrouwen- en LHBTIQA+-beweging, in organisaties van mensen met een migratieachtergrond, ouderenorganisaties en bij lokale en landelijke overheden alsook het bedrijfsleven.
Caleidoscopia. Spelen met diversiteit – Set (boek+spel)
€ 45,20
Caleidoscopia, Spelen met diversiteit: Theorie, Praktijk en Ervaring, richt zich op professionals die in hun werk aandacht hebben voor diversiteit en inclusie en de invloed daarvan op hun eigen positie en op die van de mensen met wie ze werken en samenwerken. Zij kunnen het boek gebruiken als een hulpmiddel bij de Caleidoscopiakaarten, het diversiteitsspel dat het Netwerk Caleidoscopia ontwikkeld heeft (www.caleidoscopia.nl).
Het diversiteitsspel bestaat uit acht setjes van negen gekleurde kaarten, waarop acht dimensies van diversiteit plus een blanco kaart in negen talen benoemd zijn: Nederlands, Arabisch, Chinees, Duits, Engels, Frans, Hongaars, Spaans en Turks. Doel van dit spel is om de invloed van diversiteit zichtbaar en bespreekbaar te maken en spelenderwijs te leren omgaan met verschillen en overeenkomsten tussen mensen: in levensfase, genderidentiteit, etniciteit, levensvisie, socialisatie, talent en beperking, sociale klasse, opleiding en beroep, die samen de acht dimensies van diversiteit op de Caleidoscopiakaarten uitdrukken.
Deze tweede druk is door het Netwerk geschreven en geactualiseerd op grond van bijna twintig jaar ervaring met het diversiteitsspel Caleidoscopia. Het legt een verbinding tussen diversiteitstheorieën, het analysemodel ‘intersectioneel denken’ en ervaringen in het omgaan met diversiteit en inclusie. Inspiratiebronnen, methodische uitgangspunten en diversiteitskwaliteiten worden beschreven. Ook zijn vijftig werkvormen met de diversiteitskaarten opgenomen.
De Caleidoscopia-set op bol.com.
Het Netwerk Caleidoscopia bestaat uit zeven maatschappelijk bewogen vrouwen die werkzaam en actief zijn in onder andere het onderwijs, het welzijnswerk en de gezondheidszorg, in de vakbond, in de milieubeweging, de vredesbeweging, de vrouwen- en LHBTIQA+-beweging, in organisaties van mensen met een migratieachtergrond, ouderenorganisaties en bij lokale en landelijke overheden alsook het bedrijfsleven.
Het diversiteitsspel bestaat uit acht setjes van negen gekleurde kaarten, waarop acht dimensies van diversiteit plus een blanco kaart in negen talen benoemd zijn: Nederlands, Arabisch, Chinees, Duits, Engels, Frans, Hongaars, Spaans en Turks. Doel van dit spel is om de invloed van diversiteit zichtbaar en bespreekbaar te maken en spelenderwijs te leren omgaan met verschillen en overeenkomsten tussen mensen: in levensfase, genderidentiteit, etniciteit, levensvisie, socialisatie, talent en beperking, sociale klasse, opleiding en beroep, die samen de acht dimensies van diversiteit op de Caleidoscopiakaarten uitdrukken.
Deze tweede druk is door het Netwerk geschreven en geactualiseerd op grond van bijna twintig jaar ervaring met het diversiteitsspel Caleidoscopia. Het legt een verbinding tussen diversiteitstheorieën, het analysemodel ‘intersectioneel denken’ en ervaringen in het omgaan met diversiteit en inclusie. Inspiratiebronnen, methodische uitgangspunten en diversiteitskwaliteiten worden beschreven. Ook zijn vijftig werkvormen met de diversiteitskaarten opgenomen.
De Caleidoscopia-set op bol.com.
Het Netwerk Caleidoscopia bestaat uit zeven maatschappelijk bewogen vrouwen die werkzaam en actief zijn in onder andere het onderwijs, het welzijnswerk en de gezondheidszorg, in de vakbond, in de milieubeweging, de vredesbeweging, de vrouwen- en LHBTIQA+-beweging, in organisaties van mensen met een migratieachtergrond, ouderenorganisaties en bij lokale en landelijke overheden alsook het bedrijfsleven.
Epidemieën, hun impact en hun bestrijding. – Een historisch overzicht met actualiteitswaarde (Cahiers GGG, Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg nr. 15)
€ 30,00
Nooit eerder heeft een pandemie een zo grote invloed gehad op de wereldbevolking als geheel als de COVID-19-pandemie, ook wel bekend als de coronapandemie. Sinds de uitbraak eind 2019 in China – vandaar het getal 19 – zijn reeds miljoenen mensen gestorven, maar het zijn vooral de maatregelen die de regeringen hebben genomen die ons dagelijks leven hebben beïnvloed: het verplicht dragen van mondkapjes, reis- en recreatieverboden en het nagenoeg onmogelijk maken van contact met andere mensen die niet bij ons thuis wonen. Nog altijd domineert de berichtgeving van deze ziekte het dagelijks nieuws.
Toch is dit niet de eerste pandemie die de wereld getroffen heeft, verre van dat. Sinds de ‘pest’ van Athene, 2500 jaar geleden – de eerste epidemie die schriftelijk is vastgelegd – is de wereld regelmatig opgeschrikt door weer nieuwe ziekten en epidemieën, meestal afkomstig van elders, die soms hele continenten konden treffen. Vaak werd daarbij een nog groter deel van de bevolking getroffen dan in onze huidige pandemie. Desastreus was de ‘Zwarte Dood’, de beruchte pestepidemie die Europa rond het midden van de veertiende eeuw trof; soms stierf het grootste deel van de bevolking in een gebied uit. De indianen werden veel meer getroffen door mazelen dan Spaanse zwaarden; de Europeanen op hun beurt – zij het op kleinere schaal – door syfilis. Ruim honderd jaar geleden veroorzaakte de Spaanse Griep (die overigens niet in Spanje is begonnen) meer slachtoffers dan de Eerste Wereldoorlog.
In dit boek komen deze epidemieën aan bod. Vanuit verschillende gezichtspunten worden ze besproken: de symptomen, de aanvankelijke machteloosheid, de maatregelen van de regeringen, het uiteindelijke succes van de geneeskunde en de nasleep.
We weten nu dat niet Apollo, Asklepios of God maar virussen verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, maar het heeft eeuwen geduurd voordat we dit inzicht hadden. Tegenwoordig lijkt de COVID-19-pandemie op zijn retour: de cijfers dalen en maatregelen worden versoepeld, maar de belangrijkste reden is dat er steeds meer mensen gevaccineerd zijn. Vaccinatie is een uitvinding die dateert uit het eind van de achttiende eeuw en werd vanaf 1800 met succes overal toegepast. Ook nu.
Cornelis van Tilburg is classicus aan de Universiteit Leiden, waar hij werkzaam is als onderzoeker bij Griekse en Latijnse Talen en Culturen. Naast zijn onderzoek naar verkeerscirculatie en stadshygiëne in de Grieks-Romeinse wereld is hij eindredacteur van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg.
Vincent Van Roy is historicus. Hij specialiseerde zich tijdens zijn doctoraatsonderzoek in de medische geschiedenis, meer specifiek de circulatiemechanismen van medische kennis doorheen de vroegmoderne periode. Hij is redactiecoördinator van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg en actief medewerker in het Antwerpse Museum Lambotte.
Toch is dit niet de eerste pandemie die de wereld getroffen heeft, verre van dat. Sinds de ‘pest’ van Athene, 2500 jaar geleden – de eerste epidemie die schriftelijk is vastgelegd – is de wereld regelmatig opgeschrikt door weer nieuwe ziekten en epidemieën, meestal afkomstig van elders, die soms hele continenten konden treffen. Vaak werd daarbij een nog groter deel van de bevolking getroffen dan in onze huidige pandemie. Desastreus was de ‘Zwarte Dood’, de beruchte pestepidemie die Europa rond het midden van de veertiende eeuw trof; soms stierf het grootste deel van de bevolking in een gebied uit. De indianen werden veel meer getroffen door mazelen dan Spaanse zwaarden; de Europeanen op hun beurt – zij het op kleinere schaal – door syfilis. Ruim honderd jaar geleden veroorzaakte de Spaanse Griep (die overigens niet in Spanje is begonnen) meer slachtoffers dan de Eerste Wereldoorlog.
In dit boek komen deze epidemieën aan bod. Vanuit verschillende gezichtspunten worden ze besproken: de symptomen, de aanvankelijke machteloosheid, de maatregelen van de regeringen, het uiteindelijke succes van de geneeskunde en de nasleep.
We weten nu dat niet Apollo, Asklepios of God maar virussen verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, maar het heeft eeuwen geduurd voordat we dit inzicht hadden. Tegenwoordig lijkt de COVID-19-pandemie op zijn retour: de cijfers dalen en maatregelen worden versoepeld, maar de belangrijkste reden is dat er steeds meer mensen gevaccineerd zijn. Vaccinatie is een uitvinding die dateert uit het eind van de achttiende eeuw en werd vanaf 1800 met succes overal toegepast. Ook nu.
Cornelis van Tilburg is classicus aan de Universiteit Leiden, waar hij werkzaam is als onderzoeker bij Griekse en Latijnse Talen en Culturen. Naast zijn onderzoek naar verkeerscirculatie en stadshygiëne in de Grieks-Romeinse wereld is hij eindredacteur van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg.
Vincent Van Roy is historicus. Hij specialiseerde zich tijdens zijn doctoraatsonderzoek in de medische geschiedenis, meer specifiek de circulatiemechanismen van medische kennis doorheen de vroegmoderne periode. Hij is redactiecoördinator van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg en actief medewerker in het Antwerpse Museum Lambotte.
Epidemieën, hun impact en hun bestrijding. – Een historisch overzicht met actualiteitswaarde (Cahiers GGG, Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg nr. 15)
€ 30,00
Nooit eerder heeft een pandemie een zo grote invloed gehad op de wereldbevolking als geheel als de COVID-19-pandemie, ook wel bekend als de coronapandemie. Sinds de uitbraak eind 2019 in China – vandaar het getal 19 – zijn reeds miljoenen mensen gestorven, maar het zijn vooral de maatregelen die de regeringen hebben genomen die ons dagelijks leven hebben beïnvloed: het verplicht dragen van mondkapjes, reis- en recreatieverboden en het nagenoeg onmogelijk maken van contact met andere mensen die niet bij ons thuis wonen. Nog altijd domineert de berichtgeving van deze ziekte het dagelijks nieuws.
Toch is dit niet de eerste pandemie die de wereld getroffen heeft, verre van dat. Sinds de ‘pest’ van Athene, 2500 jaar geleden – de eerste epidemie die schriftelijk is vastgelegd – is de wereld regelmatig opgeschrikt door weer nieuwe ziekten en epidemieën, meestal afkomstig van elders, die soms hele continenten konden treffen. Vaak werd daarbij een nog groter deel van de bevolking getroffen dan in onze huidige pandemie. Desastreus was de ‘Zwarte Dood’, de beruchte pestepidemie die Europa rond het midden van de veertiende eeuw trof; soms stierf het grootste deel van de bevolking in een gebied uit. De indianen werden veel meer getroffen door mazelen dan Spaanse zwaarden; de Europeanen op hun beurt – zij het op kleinere schaal – door syfilis. Ruim honderd jaar geleden veroorzaakte de Spaanse Griep (die overigens niet in Spanje is begonnen) meer slachtoffers dan de Eerste Wereldoorlog.
In dit boek komen deze epidemieën aan bod. Vanuit verschillende gezichtspunten worden ze besproken: de symptomen, de aanvankelijke machteloosheid, de maatregelen van de regeringen, het uiteindelijke succes van de geneeskunde en de nasleep.
We weten nu dat niet Apollo, Asklepios of God maar virussen verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, maar het heeft eeuwen geduurd voordat we dit inzicht hadden. Tegenwoordig lijkt de COVID-19-pandemie op zijn retour: de cijfers dalen en maatregelen worden versoepeld, maar de belangrijkste reden is dat er steeds meer mensen gevaccineerd zijn. Vaccinatie is een uitvinding die dateert uit het eind van de achttiende eeuw en werd vanaf 1800 met succes overal toegepast. Ook nu.
Cornelis van Tilburg is classicus aan de Universiteit Leiden, waar hij werkzaam is als onderzoeker bij Griekse en Latijnse Talen en Culturen. Naast zijn onderzoek naar verkeerscirculatie en stadshygiëne in de Grieks-Romeinse wereld is hij eindredacteur van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg.
Vincent Van Roy is historicus. Hij specialiseerde zich tijdens zijn doctoraatsonderzoek in de medische geschiedenis, meer specifiek de circulatiemechanismen van medische kennis doorheen de vroegmoderne periode. Hij is redactiecoördinator van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg en actief medewerker in het Antwerpse Museum Lambotte.
Toch is dit niet de eerste pandemie die de wereld getroffen heeft, verre van dat. Sinds de ‘pest’ van Athene, 2500 jaar geleden – de eerste epidemie die schriftelijk is vastgelegd – is de wereld regelmatig opgeschrikt door weer nieuwe ziekten en epidemieën, meestal afkomstig van elders, die soms hele continenten konden treffen. Vaak werd daarbij een nog groter deel van de bevolking getroffen dan in onze huidige pandemie. Desastreus was de ‘Zwarte Dood’, de beruchte pestepidemie die Europa rond het midden van de veertiende eeuw trof; soms stierf het grootste deel van de bevolking in een gebied uit. De indianen werden veel meer getroffen door mazelen dan Spaanse zwaarden; de Europeanen op hun beurt – zij het op kleinere schaal – door syfilis. Ruim honderd jaar geleden veroorzaakte de Spaanse Griep (die overigens niet in Spanje is begonnen) meer slachtoffers dan de Eerste Wereldoorlog.
In dit boek komen deze epidemieën aan bod. Vanuit verschillende gezichtspunten worden ze besproken: de symptomen, de aanvankelijke machteloosheid, de maatregelen van de regeringen, het uiteindelijke succes van de geneeskunde en de nasleep.
We weten nu dat niet Apollo, Asklepios of God maar virussen verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, maar het heeft eeuwen geduurd voordat we dit inzicht hadden. Tegenwoordig lijkt de COVID-19-pandemie op zijn retour: de cijfers dalen en maatregelen worden versoepeld, maar de belangrijkste reden is dat er steeds meer mensen gevaccineerd zijn. Vaccinatie is een uitvinding die dateert uit het eind van de achttiende eeuw en werd vanaf 1800 met succes overal toegepast. Ook nu.
Cornelis van Tilburg is classicus aan de Universiteit Leiden, waar hij werkzaam is als onderzoeker bij Griekse en Latijnse Talen en Culturen. Naast zijn onderzoek naar verkeerscirculatie en stadshygiëne in de Grieks-Romeinse wereld is hij eindredacteur van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg.
Vincent Van Roy is historicus. Hij specialiseerde zich tijdens zijn doctoraatsonderzoek in de medische geschiedenis, meer specifiek de circulatiemechanismen van medische kennis doorheen de vroegmoderne periode. Hij is redactiecoördinator van de cahierreeks Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg en actief medewerker in het Antwerpse Museum Lambotte.
