Nulgraad van de psyche. Het binnen en buiten van het subject. Een structuralistische benadering in de psychiatrie
Nulgraad van de psyche schetst een ‘creatio ex nihilo’ die ook gepaard gaat met een zeker genieten, dat anders is dan het bevredigen van behoeften. Dit model dat uitgaat van het nulpunt heeft consequenties voor een alternatieve antropologie en ook gevolgen voor de psychiatrie waar het spreken en luisteren (weer?) een centrale plaats inneemt.
Dr. Jos de Kroon, psychiater, psychotherapeut, psychoanalyticus (Reinier van Arkel, ’s Hertogenbosch) publiceert over het subject, psychiatrie en wetenschap, Freud en Lacan. Van hem verschenen onder andere: Taal en psychose(1993), De geschiedenis van de psychiatrie (1999), Over de ziel(2007), De stem van de Ander. Over (verbale) hallucinaties(2010), Hamlet versus Oedipus of toch een matrixiale oriëntatie? (2020).
Nulgraad van de psyche. Het binnen en buiten van het subject. Een structuralistische benadering in de psychiatrie
Nulgraad van de psyche schetst een ‘creatio ex nihilo’ die ook gepaard gaat met een zeker genieten, dat anders is dan het bevredigen van behoeften. Dit model dat uitgaat van het nulpunt heeft consequenties voor een alternatieve antropologie en ook gevolgen voor de psychiatrie waar het spreken en luisteren (weer?) een centrale plaats inneemt.
Dr. Jos de Kroon, psychiater, psychotherapeut, psychoanalyticus (Reinier van Arkel, ’s Hertogenbosch) publiceert over het subject, psychiatrie en wetenschap, Freud en Lacan. Van hem verschenen onder andere: Taal en psychose(1993), De geschiedenis van de psychiatrie (1999), Over de ziel(2007), De stem van de Ander. Over (verbale) hallucinaties(2010), Hamlet versus Oedipus of toch een matrixiale oriëntatie? (2020).
Psychose en de kunsten (Reeks Psychoanalyse en Cultuur, nr. 5)
Bij een psychose, zo stelde Freud, overweldigen de wensimpulsen
van het Es het Ik, waardoor de betrekking tussen Ik en buitenwereld
wordt verstoord. Maar met die door de waan vertroebelde scheiding
van de buitenwereld kunnen creatieve krachten vrij komen. In deze
nieuwe uitgave van Psychoanalyse en Cultuur wordt gereflecteerd op
de wijze waarop kunstenaars grenzen aftasten waarmee psychotici
worstelen, onder meer via een pleidooi voor artistieke eigenzinnigheid,
geschreven door Charlotte Mutsaers.
Tevens zijn er artikelen gewijd
aan de abrupt beëindigde carrière van de danser Vaslav Nijinski, de
ideeën over theater van Antonin Artaud, radiohoorspelen van Samuel
Beckett, fotografisch werk
van David Nebreda alsmede
een filmadaptatie van de
autobiografie van Daniel
Paul Schreber. Bovendien
is er aandacht voor de
werking van muziek in een
gedetailleerd verslag van
een casus uit de praktijk.
Met bijdragen van Jos De Backer, Abe Geldhof, Yasco Horsman, Sjef Houppermans, Jos de Kroon, Charlotte Mutsaers, Ludi Van Bouwel, Jan Van Camp, Stijn Vanheule, Peter Verstraten & Katrien Vuylsteke Vanfleteren.
Psychose en de kunsten (Reeks Psychoanalyse en Cultuur, nr. 5)
Bij een psychose, zo stelde Freud, overweldigen de wensimpulsen
van het Es het Ik, waardoor de betrekking tussen Ik en buitenwereld
wordt verstoord. Maar met die door de waan vertroebelde scheiding
van de buitenwereld kunnen creatieve krachten vrij komen. In deze
nieuwe uitgave van Psychoanalyse en Cultuur wordt gereflecteerd op
de wijze waarop kunstenaars grenzen aftasten waarmee psychotici
worstelen, onder meer via een pleidooi voor artistieke eigenzinnigheid,
geschreven door Charlotte Mutsaers.
Tevens zijn er artikelen gewijd
aan de abrupt beëindigde carrière van de danser Vaslav Nijinski, de
ideeën over theater van Antonin Artaud, radiohoorspelen van Samuel
Beckett, fotografisch werk
van David Nebreda alsmede
een filmadaptatie van de
autobiografie van Daniel
Paul Schreber. Bovendien
is er aandacht voor de
werking van muziek in een
gedetailleerd verslag van
een casus uit de praktijk.
Met bijdragen van Jos De Backer, Abe Geldhof, Yasco Horsman, Sjef Houppermans, Jos de Kroon, Charlotte Mutsaers, Ludi Van Bouwel, Jan Van Camp, Stijn Vanheule, Peter Verstraten & Katrien Vuylsteke Vanfleteren.
Over de ziel. Topologie en effect van een leegte
Bestaat de ziel? Zo ja, wat is de aard ervan? Bezit iedere mens een ziel? Bestaat de ziel voort na de dood? Hebben dieren en planten ook een ziel? Waar houdt de ziel zich dan op? Bestaat iets eigenlijk wanneer je het niet kunt waarnemen? De moderne psychiatrie als toegepaste wetenschap laat een interpretatie van de ziel nauwelijks toe. Psychische verschijnselen worden als louter hersenfuncties aanzien. Dit heeft alles te maken met de evidence-based en in die zin ‘ontzielde’ maatschappij, waarin wij tegenwoordig zijn ondergedompeld. In dit boek wordt de materialistische manier van omgaan met een begrip als ‘ziel’, kritisch tegen het licht gehouden en aangevuld met prikkelende inzichten. Heeft de ziel niet veeleer een relationeel karakter, nauw verbonden met het verlangen dat mensen drijft en hun betrokkenheid op de Ander? En wat met de ziel van onze maatschappij? Hoe gaan we om met het feit dat er steeds iets onmeetbaars is, dat de droom van perfecte efficiëntie weerstaat? Te meer, omdat deze stoorzender zich in de dromer zelf lijkt te bevinden.
Dr. Jos A.M. de Kroon is psychiater en psychoanalyticus en heeft een eigen praktijk in Eindhoven.
Over de ziel. Topologie en effect van een leegte
Bestaat de ziel? Zo ja, wat is de aard ervan? Bezit iedere mens een ziel? Bestaat de ziel voort na de dood? Hebben dieren en planten ook een ziel? Waar houdt de ziel zich dan op? Bestaat iets eigenlijk wanneer je het niet kunt waarnemen? De moderne psychiatrie als toegepaste wetenschap laat een interpretatie van de ziel nauwelijks toe. Psychische verschijnselen worden als louter hersenfuncties aanzien. Dit heeft alles te maken met de evidence-based en in die zin ‘ontzielde’ maatschappij, waarin wij tegenwoordig zijn ondergedompeld. In dit boek wordt de materialistische manier van omgaan met een begrip als ‘ziel’, kritisch tegen het licht gehouden en aangevuld met prikkelende inzichten. Heeft de ziel niet veeleer een relationeel karakter, nauw verbonden met het verlangen dat mensen drijft en hun betrokkenheid op de Ander? En wat met de ziel van onze maatschappij? Hoe gaan we om met het feit dat er steeds iets onmeetbaars is, dat de droom van perfecte efficiëntie weerstaat? Te meer, omdat deze stoorzender zich in de dromer zelf lijkt te bevinden.
Dr. Jos A.M. de Kroon is psychiater en psychoanalyticus en heeft een eigen praktijk in Eindhoven.
Hoe wetenschappelijk is de psychiatrie?
mirtazapine buy online
buy mirtazapineVanuit verschillende invalshoeken belichten de auteurs de wetenschappelijke status van de psychiatrie: vanuit de biologische psychiatrie, en Marc De Kese vanuit de filosofie, Jim vanuit de psychiatrische epidemiologie, Hubert Van E en vanuit de psychoanalytische praktijk en Mooij vanuit een filosofisch dualisme. De meeste auteurs pleiten voor een integratie van de uiteenlopende standpunten en anderen wijzen die mogelijkheid ronduit af. Volgens deze laatste groep is de wetenschap niet bij machte de eenheid van het verschijnsel mens te denken en herbergt het mens zijn zelf een gespletenheid die het mogelijk maakt om mens te zijn.
De bijdragen getuigen van een grote interesse in het onderwerp ''Hoe wetenschappelijk is de psychiatrie?'' Eerder wordt het interessegebied geproblematiseerd dan dat er pasklare blauwdrukken van een wetenschappelijke psychiatrie worden geleverd. Doordat de lichaam-geest problematiek in alle bijdragen in mindere of meerdere mate aan de orde komt, wordt aansluiting gevonden bij een thema dat opnieuw actueel is.
Hoe wetenschappelijk is de psychiatrie?
mirtazapine buy online
buy mirtazapineVanuit verschillende invalshoeken belichten de auteurs de wetenschappelijke status van de psychiatrie: vanuit de biologische psychiatrie, en Marc De Kese vanuit de filosofie, Jim vanuit de psychiatrische epidemiologie, Hubert Van E en vanuit de psychoanalytische praktijk en Mooij vanuit een filosofisch dualisme. De meeste auteurs pleiten voor een integratie van de uiteenlopende standpunten en anderen wijzen die mogelijkheid ronduit af. Volgens deze laatste groep is de wetenschap niet bij machte de eenheid van het verschijnsel mens te denken en herbergt het mens zijn zelf een gespletenheid die het mogelijk maakt om mens te zijn.
De bijdragen getuigen van een grote interesse in het onderwerp ''Hoe wetenschappelijk is de psychiatrie?'' Eerder wordt het interessegebied geproblematiseerd dan dat er pasklare blauwdrukken van een wetenschappelijke psychiatrie worden geleverd. Doordat de lichaam-geest problematiek in alle bijdragen in mindere of meerdere mate aan de orde komt, wordt aansluiting gevonden bij een thema dat opnieuw actueel is.