Voor het diagnosticeren en behandelen van dyslexie wordt een protocol gevolgd dat in 2006 is ingesteld. Sinds die tijd zijn er veel nieuwe inzichten ten aanzien van de onderkenning en behandeling van dyslexie opgedaan. Bovendien is er in het klinisch veld ruime ervaring verkregen met het werken aan de hand van het genoemde protocol. De positieve en negatieve effecten beginnen zich af te tekenen, zodat het protocol op basis van nieuwe wetenschappelijke inzichten en ervaringen vanuit de praktijk tegen het licht kan worden gehouden in het perspectief van optimalisering.
In dit boek staat daarom de vraag centraal of, en zo ja op welke wijze, het protocol toe is aan een update. Met andere woorden: moet er een versie 2.0 komen van het protocol voor diagnose en behandeling van dyslexie? In dit boek wordt deze vraag ingeleid door allereerst de inhoud van het huidige protocol samen te vatten en vervolgens nieuwe wetenschappelijke inzichten omtrent de etiologie, het diagnosticeren en behandelen van dyslexie en ervaringsgegevens vanuit de praktijk te belichten. Van daaruit worden de contouren van een follow-up versie van het protocol geschetst.

Ludo Verhoeven is hoogleraar Pedagogische Wetenschappen aan de Radboud Universiteit Nijmegen en directeur van het Expertisecentrum Nederlands in Nijmegen.
Peter de Jong is hoogleraar Onderwijsleerprocessen en Onderwijsleerproblemen aan de Universiteit van Amsterdam.
Frank Wijnen is hoogleraar Psycholinguïstiek aan de Faculteit Geesteswetenschappen van de Universiteit Utrecht.

Om allerlei redenen komen sommige mensen terecht in een residentiële voorziening of een ‘instelling’. Er zijn residentiële voorzieningen die voor mensen zorgen die daartoe zelf niet in staat zijn, zoals instellingen voor jongeren en psychiatrische inrichtingen, en voorzieningen die veeleer gericht zijn op de bescherming van de gemeenschap, zoals gevangenissen. De diversiteit aan residentiële voorzieningen is dus groot. De laatste decennia heeft zich bovendien een proces van vermaatschappelijking van de zorg doorgezet. Het model van een residentiële voorziening wordt daarbij meer en meer verlaten ten voordele van een zorgmodel dat het zelfstandig wonen centraal stelt.

De oversteek naar een zelfstandige woonsituatie loopt echter niet altijd van een leien dakje. Hoewel de meeste residentiële voorzieningen een duidelijk vooruitzicht bieden naar een leven buiten de muren, blijkt het zelfstandig wonen voor vele instellingverlaters geen evidentie.

De zoektocht naar een degelijke en betaalbare woning voor mensen die een instelling verlaten, staat centraal in dit boek. Hoe bereikbaar is de woningmarkt voor hen? Welke begeleidingspraktijken bestaan er om ze op een zelfstandige woonsituatie voor te bereiden? En welke institutionele belemmeringen zijn er? Door casestudies hebben de auteurs het zoek- en begeleidingsproces van drie groepen in beeld gebracht: jongeren die de bijzondere jeugdzorg verlaten, gedetineerden die in vrijheid gesteld worden en psychiatrische patiënten die uit een instelling ontslagen worden.

Pascal De Decker (socioloog, ruimtelijk planner en doctor in de Politieke en Sociale wetenschappen), Bruno Meeus (doctor in de Geografie), Isabelle Pannecoucke (sociologe en doctor in de Politieke en Sociale Wetenschappen) en Jana Verstraete (agoge en sociologe) zijn verbonden aan de onderzoekgroep HaUS – Housing and Urban Studies – van de Faculteit Architectuur, KU Leuven. Pascal De Decker en Isabelle Pannecoucke zijn tevens verbonden aan Universiteit Gent.

Prijs vanaf 5 ex.: € 5,=

Elk jaar zetten duizenden leraren hun eerste stappen in onderwijs. Binnen de vijf jaar verlaten vele startende leraren definitief het onderwijs. Het betreft helaas vaak degelijke en gemotiveerde leraren die het om uiteenlopende redenen voor bekeken houden.

Het beroep van leraar wordt dan ook hoe langer hoe complexer. Een uitgebreid coachingtraject voor alle beginnende leraren is beslist noodzakelijk. Het Spiegelschrift is een meerwaarde voor dit traject. Het biedt reflectie-opdrachten aan als aanzet tot een echt gesprek tussen de mentor en de beginnende leraar. De oefeningen helpen stil te staan bij de taken en gevoelens van de leraar, het omgaan met collega’s en de schoolcultuur. Dit alles op maat van en met respect voor de behoeften van de beginnende leraar, de school en de mentor-coach.

De oefeningen zijn niet enkel gericht op het groeiproces van de beginnende leraar, maar bieden de kans om alles in ‘spiegelschrift’ te bekijken. Dit zet de mentor-coach en de school aan tot verbreding.

In een apart uitgegeven ‘Handleiding’ staat hoe met het Spiegelschrift kan worden gewerkt.

Lies Belmans is theologe en filosofe. Ze is godsdienstleraar aan het Sint-Dimpnacollege in Geel.
An Luyten is psychologe. Ze geeft opvoedkunde in het technisch en beroepsonderwijs en ze is mentor-coach voor beginnende leraren bij Ursulinen Mechelen.

Het aanleren van de spelling gebeurt vaak met veel talige instructie. Voor mensen met dyslexie is dit een moeilijke weg om informatie te verwerken. In deze Module – een spellingsmethode – worden muziek, beweging en visualisatie ingezet bij het leren. De basisregels voor de spelling – ook de werkwoordspelling – worden beeldend en via algoritmes in logische stappen aangeleerd. Het beeldend vermogen van de rechterhersenhelft wordt hiermee verbonden met de logica en de verbale vermogens van de linkerhersenhelft. Zo kunnen ook kinderen en (jong)volwassenen met dyslexie zich de spellingregels eigen maken en zo wordt spelling leuk.

Deze aanpak is al werkend met ernstig dyslectische kinderen ontstaan. Steeds weer bleek dat het op deze manier werken met de spelling ook een flinke ondersteuning is voor het lezen. Zo heeft de methode een grote toegevoegde waarde in de strijd tegen laaggeletterdheid.

Deze module kan naast alle andere spellingmethodes gebruikt worden en is geschikt voor alle niveaus van basisonderwijs tot hoger onderwijs, zeker ook voor studenten aan lerarenopleidingen.

Ook aan ouders die hun dyslectische kind willen ondersteunen, biedt de module heldere handvatten.

Irene Besnard-van Baaren gaf les in het basisonderwijs en vervolgens op een mytylschool, verbonden aan een Revalidatiecentrum. In 1970 begon zij een eigen praktijk in Delft in samenwerking met het toenmalige MOB. Ze trok naar Nigeria, waar ze het initiatief nam voor een kleuterschool, die uitgroeide tot een basisschool. In 1979 begon zij haar loopbaan bij een schoolbegeleidingsdienst in Rotterdam en daarnaast startte zij in 1984 met een collega een praktijk voor onderzoek en begeleiding van kinderen met dyslexie.

Les soins palliatifs, la maladie et la mort sont des thèmes percutants et délicats. Qu’est-ce qui est possible aujourd’hui, comment faire dans le futur et comment apprécier le moment présent et le futur, même s’il reste peu de perspectives? Le livre d’images ‘Et maintenant?’ peut être utilisé auprès des enfants et des adultes pour expliquer des thèmes comme la maladie incurable, les soins palliatifs et la mort.
Le livre de travaux pratiques a été conçu comme un outil de travail à utiliser avec le livre d’images. Il peut permettre de dialoguer sur la maladie et le processus qu’elle entraîne. On peut ensuite utiliser le livre de travaux pratiques pour enregistrer (écrire, dessiner, coller des photos, etc.) – seul ou avec l’aide de quelqu’un– les sentiments, opinions, réflexions, questions, souhaits et remarques qui émergent en travaillant avec le livre d’images. Le livre de travaux pratiques est destiné aux personnes qui ont une maladie grave et incurable. Nous pensons aux enfants, aux adultes avec une déficience intellectuelle, aux personnes avec une maladie psychique, mais aussi aux personnes qui ont simplement envie de tenir un journal de bord, d’y dessiner et écrire. Le dernier livre d’une vie mérite qualité et beauté. C’est pour cette raison que nous avons opté pour un livre de travaux pratiques soigné: un livre solide de bonne qualité qui devient, après la mort, un livre de souvenirs pour les proches, agréable à feuilleter.
Le livre d’images et le livre de travaux pratiques sont accompagnés par le guide d’utilisation. Il contient des informations générales sur la maladie incurable, les soins palliatifs et le handicap mental ainsi que des propositions concrètes pour utiliser le livre d’images.

En collaboration avec Prof. Dr. Geert Van Hove, Le centre de formation Vonx (KONEKT) et les plates-formes de soins palliatifs de la Flandre-Orientale et l’arrondissement de Louvain.
Ce projet a pu être réalisé grâce au soutien du Fond de soutien Marguerite-Marie Delacroix.

Les soins palliatifs, la maladie et la mort sont des thèmes percutants et délicats. Qu’est-ce qui est possible aujourd’hui, comment faire dans le futur et comment apprécier le moment présent et le futur, même s’il reste peu de perspectives? Le livre d’images ‘Et maintenant?’ peut être utilisé auprès des enfants et des adultes pour expliquer des thèmes comme la maladie incurable, les soins palliatifs et la mort.
Le livre de travaux pratiques a été conçu comme un outil de travail à utiliser avec le livre d’images. Il peut permettre de dialoguer sur la maladie et le processus qu’elle entraîne. On peut ensuite utiliser le livre de travaux pratiques pour enregistrer (écrire, dessiner, coller des photos, etc.) – seul ou avec l’aide de quelqu’un– les sentiments, opinions, réflexions, questions, souhaits et remarques qui émergent en travaillant avec le livre d’images. Le livre de travaux pratiques est destiné aux personnes qui ont une maladie grave et incurable. Nous pensons aux enfants, aux adultes avec une déficience intellectuelle, aux personnes avec une maladie psychique, mais aussi aux personnes qui ont simplement envie de tenir un journal de bord, d’y dessiner et écrire. Le dernier livre d’une vie mérite qualité et beauté. C’est pour cette raison que nous avons opté pour un livre de travaux pratiques soigné: un livre solide de bonne qualité qui devient, après la mort, un livre de souvenirs pour les proches, agréable à feuilleter.
Le livre d’images et le livre de travaux pratiques sont accompagnés par le guide d’utilisation. Il contient des informations générales sur la maladie incurable, les soins palliatifs et le handicap mental ainsi que des propositions concrètes pour utiliser le livre d’images.

En collaboration avec Prof. Dr. Geert Van Hove, Le centre de formation Vonx (KONEKT) et les plates-formes de soins palliatifs de la Flandre-Orientale et l’arrondissement de Louvain.
Ce projet a pu être réalisé grâce au soutien du Fond de soutien Marguerite-Marie Delacroix.