Blobvisje Snoepje gaat op bezoek bij zijn oma om een tekening van haar te maken voor school. Maar Snoepje vraagt zich af waarom zijn oma er toch zo anders uitziet dan hij? Oma blob neemt Snoepje mee op een reis door haar verleden en vertelt een verhaal dat soms spannend en pijnlijk is, maar vooral hoopvol. Ze laat zien hoe moeilijke ervaringen je kunnen tekenen, maar ook hoe je kracht kunt vinden in wie je werkelijk bent.

Oma blob is een psycho-educatief verhaal voor kinderen én volwassenen. Het vertaalt actuele inzichten uit traumawetenschap, hechtingstheorie en dissociatieonderzoek op een warme en toegankelijke manier naar de leefwereld van lezers, en slaat zo een brug tussen emotionele beleving en educatief begrijpen. Het verhaal laat zien hoe dissociatieve reacties betekenisvolle en beschermende antwoorden kunnen zijn op overweldigende ervaringen, zoals vroegtijdige verlating of chronische onveiligheid.

De bijhorende handleiding, met theoretische achtergrond en de link met dit verhaal, is als apart boek uitgegeven bij Garant.

Frauke Heyde studeerde journalistiek en behaalde een Master in de filmstudies. Ze werkt als scenariste in de televisiewereld en heeft als auteur al verschillende boeken op haar naam staan.

Doris D’Hooghe is psychotraumatoloog/integratief kindertherapeut en EMDR Practitioner. Ze startte haar carrière als psychiatrisch verpleegkundige en heeft meer dan 45 jaar ervaring als psychotherapeut en kindertherapeut. Ze is oprichter van Traumacentrum België () en werkt al 30 jaar in een private praktijk waar ze aan de slag gaat met complexe traumatisering bij zowel kinderen, adolescenten, volwassenen en ouderen.

Chris Vosters illustreert kinderboeken en geeft les in het Deeltijds Kunstonderwijs.

Bij dit prentenboek hoort een handleiding: Doris D’Hooghe (2025), Oma blob. Handleiding, ISBN 978-90-441-4004-0, Antwerpen/Apeldoorn: Garant.

In de filosofie, cultuur- en mediawetenschap bestaat er een hernieuwde belangstelling voor het concept ‘ruimte’, die spatial turn

wordt genoemd. Met name in de cultuurwetenschappen wint deze wending aan actualiteit. In twee radiovoordrachten (Le Corps utopique, Les Hétérotopies) en een lezing voor een genootschap van architecten (Des espaces autres) voorspelde Foucault deze wending al toen hij opmerkte dat de focus op tijd ingeruild zal worden door die op de ruimte. Met het verdwijnen van de ‘grote verhalen’, die naar de toekomst en vooruitgang verwezen, is ook de obsessie met de tijd op de achtergrond geraakt.

In dit boek worden verschillende dimensies van de geleefde ruimte besproken zoals die door de fenomenologie zijn gethematiseerd.

Deze dimensies staan niet los van elkaar, want er is maar één ruimte die vanuit verschillende perspectieven aangevlogen kan worden. Ook wordt er aandacht besteed aan Chinese en Japanse opvattingen over ruimte die beïnvloed zijn door religieuze en levensbeschouwelijke bewegingen zoals taoïsme, zenboeddhisme en shintoïsme.

Giovanni Rizzuto studeerde filosofie, theologie en Indische talen aan de Universiteit van Amsterdam. Naast zijn werk als beeldend kunstenaar doceerde hij filosofie en menswetenschappen aan verschillende hogescholen. Hij publiceerde meerdere boeken. De draad van Ariadne. Wijsgerige essays over mythe en mythologie (2022), De wereld in een korrel zand. Inleiding in de filosofie van de mystiek (2023), De reis van Gilgamesj. Over dood, bewustzijn en seksualiteit (2024) en Filosofisch tegenspel. Traag denken in tijden van versnelling (2025) zijn zijn meest recente publicaties.

In een wereld die perfectie en verdeeldheid propageert, waar het algoritme prachtige technologie infecteert en de noodkreet naar vrede, menswaardigheid en zorg voor de planeet door zieke politieke leiders wordt genegeerd, raken ouders en kinderen gedesoriënteerd.

Welke ankerpunten heb je nog als bezorgde ouder? Hoe kan je jouw kind wegwijs maken in deze complexe wereld? Wat zijn de bouwstenen van je kind? En hoe kan je je kind helpen om daar constructief mee om te gaan? Maar ook, hoe kan je als ouder jezelf helpen om een goede ouder te zijn?

Dit boek wil op een bevattelijke manier teruggaan naar de essentie en de eenvoud: opvoeden benaderen als een reis met je kind waarbij je probeert te zorgen voor en te genieten van elkaar.

De auteur is hoopvol en gelooft rotsvast in de competenties van ouders en kinderen. Zelfvertrouwen is zowel voor kinderen als voor ouders een belangrijke hefboom. Het ‘opvoedkompas’ wijst de drie richtingen aan die er voor kinderen en ouders toe doen om met een gerust hart te kunnen zeggen: ‘We zijn goed bezig!’

Dit kompas wordt aangevuld met een inspiratielijst met tips die helpen om de gewenste richtingen aan te houden.

Tot slot neemt het boek je mee in de wondere wereld van hoe kinderen ‘ont-wikkelen’. Elke ontwikkelingsfase gaat gepaard met specifieke uitdagingen en kansen, zowel voor ouder als kind.

JOOST DEVOLDER werkte ruim 40 jaar als pleegzorgmedewerker binnen de Jeugdhulp. Het thema ‘opvoeding’ groeide uit tot een passie. In 2004 ontving hij voor zijn vernieuwend werk een award uit de handen van de toenmalige Prinses Mathilde. In 2005 verscheen zijn eerste boek Positief opvoeden (Garant) dat door verschillende organisaties werd gebruikt om ouders te inspireren. In 2011 volgde Opvoeding in evolutie (Garant).

Kledij spreekt – spreekt tot degene die het koopt, krijgt of aantrekt. Kledij drukt uit – drukt uit tot welke subcultuur je behoort, tot welke gender je wiltbehoren, of simpelweg hoe je je vandaag voelt. Kledij is als een taal, sprekend, uitdrukking gevend. Mode gaat nog een stapje verder. Ze speelt kledij uit op een commercieel niveau. De haute couture of designermode tilt de kledij naar een kunstzinnig niveau. Maar identiteit en ‘taal’ zijn ook daarbij altijd in het spel.

Mode kan als een geheimtaal tot ingewijden spreken, maar soms juist in grote letters van de borst af schreeuwen tot welk merk ze behoort of op een anderewijze de aandacht afdwingen. Kledij en mode in het bijzonder is een symbolisch systeem dat je kunt ‘lezen’, waarnaar je kunt ‘luisteren’. Het is juist daarom zo’n fascinerende bron voor de analyticus. Het omhult ons lichaam als een tweede huid, maar onthult – misschien ook wel – onze ziel.

Dirk Lauwaerts boek De geknipte stof. Schrijven over mode betekende stof tot denken voor vele auteurs in deze zeventiende publicatie uit de reeks Psychoanalyse en Cultuur.

Deze essaybundel, Als een tweede huid. Mode en Psychoanalyse is geïnspireerd door het symposium dat georganiseerd werd door de Belgisch-Nederlandse Stichting Psychoanalyse en Cultuur op 30 november 2024 in De Cinema in Antwerpen.

De bijdragen zijn van de hand van psychoanalytici, cultuurcritici en ontwerper en stijlicoon Baloji. De essays bevragen historische en actuele kledij- en modepraktijken in relatie tot het zielenleven van mensen, bewuste en onbewuste dragers van kledij en mode.

Wij zijn niet te (onder)schatten!

Is leven met een handicap of een chronische ziekte in de eerste plaats een tranendal?

Persephone vzw riep haar leden en enkele niet-leden op om die vraag te beantwoorden aan de hand van een stukje levensverhaal, een anekdote of een gedicht. Uit hun inzendingen groeide dit boek: een veelkleurige bundeling van creatieve talenten. Stuk voor stuk van vrouwen die bergen verzetten en daarbij inspireren. Hier en daar zetten ze ook beleidsmakers op het juiste spoor.

Het is noodzakelijk om onze worstelingen te delen, maar ook om onze handicap te vieren. Dit boek is een tegenstem in een samenleving die ons vaak niet erkent, ons onderwaardeert of verkeerd begrijpt. (Josefien Cornette) Persephone vzw is de eerste en nog steeds enige vereniging voor en door vrouwen met een handicap in Vlaanderen. De verenigde vrouwen versterken elkaar, sensibiliseren en behartigen gemeenschappelijke belangen, steeds vanuit een ervaringsdeskundigheid en met respect voor elke levensbeschouwing. Belangrijke thema’s zijn privacy en hulp, assertiviteit en zelfredzaamheid, geweld tegen vrouwen, recht op seksualiteit, recht op moederschap en recht op interessant werk. Persephone draait sinds haar ontstaan in 1995 honderd procent op ervaringsdeskundige vrijwilligers.

Lommius was born in Buren (Gelderland), around 1527, and later gave himself the Latinized name Jodocus Lommius Buranus in his works. He studied medicine in Leuven (1549) and in 1554 he first became city doctor in Tournai. He knew Jean Fernel, professor of medicine in Paris. Together with Andreas Vesalius he stood at the deathbed of Anna van Buren, wife of William of Orange-Nassau, in Breda in November 1558. He published three works, of which his work on semiology Medicinalium observationum libri tres was by far the best known. At that time he was city doctor in Brussels. It is very likely that he later moved to Vienna as a court physician of Emperor Maximilian II, where he was responsible for the care of his children.

Towards the end of his life he had a function at the Court in Madrid, where he deceased in 1572. Lommius may be considered the founder of medical semiology and the first to devote a systematic study to it and develop it as a discipline. He warned against the abuse of traditional treatments such as bloodletting and purgations, as these are potentially dangerous and can lead to an avoidable death. Many consider him a representative and innovator of Hippocratic medicine.

Maurits Biesbrouck published a Dutch translation of book one of the 1543 Fabrica by Vesalius, as well as a Vesalius bibliography and a summary and discussion of the editions of his works and letters, both of which are updated every year at www.andreasvesalius.be.

Francis Van Glabbeek is a professor at the Faculty of Medicine at the University of Antwerp. He is an orthopedic surgeon and vice chair of the orthopedic and traumatology department of the University Hospital Antwerp. At the Faculty of Medicine he is responsible for the musculoskeletal anatomy and the history of medicine.

Dr. Theodoor Goddeeris, born in 1942 in Kortrijk (Belgium), was an internist geriatrician at the AZ Groeninge in Kortrijk. He has a lifelong interest in the history of the sixteenth century and published on medieval numismatics. E-post: tgoddeeris[at]hotmail.com

Lommius werd omstreeks 1527 in Buren (Gelderland) geboren en gaf zich later in zijn werken de gelatiniseerde naam Jodocus Lommius Buranus. Hij studeerde geneeskunde in Leuven (1549) en werd in 1554 eerst stadsarts in Doornik. Hij kende Jean Fernel, professor geneeskunde in Parijs. Hij stond samen met Andreas Vesalius in november 1558 in Breda aan het sterfbed van Anna van Buren, echtgenote van Willem van Oranje-Nassau. Hij publiceerde drie werken, waarvan zijn werk over semiologie de Medicinalium observationum libri tres veruit het bekendste was. Hij was toen stadsarts in Brussel. Zeer vermoedelijk trok hij nadien in functie van keizer Maximiliaan II naar Wenen, waar hij instond voor de zorg voor de kinderen van de keizer. Tegen het einde van zijn leven kwam hij in functie bij de Madrileense hofhouding en stierf daar in 1572. Lommius mag beschouwd worden als de grondlegger van de medische semiologie en de eerste die er een systematische studie aan wijdde en ze als discipline ontwikkelde. Hij waarschuwde tegen het misbruik van traditionele behandelingen zoals aderlatingen en purgaties die potentieel gevaarlijk waren en tot een vermijdbare dood konden leiden. Velen beschouwen hem als een vertegenwoordiger en vernieuwer van de hippocratische geneeskunde.

Maurits Biesbrouck publiceerde, naast een Nederlandse vertaling van het eerste boek van Vesalius’ Fabrica 1543, een Vesalius-bibliografie en daarnaast ook een overzicht met bespreking van de edities van zijn werken en brieven, beide jaarlijks bijgewerkt in www.andreasvesalius.be.

Francis Van Glabbeek is hoogleraar aan de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen van de Universiteit Antwerpen. Hij is orthopedisch chirurg en adjunct-diensthoofd van de afdeling orthopedie en traumatologie van het Universitair Ziekenhuis Antwerpen. Aan de Faculteit Geneeskunde is hij verantwoordelijk voor de musculoskeletale anatomie en de geschiedenis van de geneeskunde.

Dr. Theodoor Goddeeris, geboren in 1942 in Kortrijk, was internist-geriater in het AZ Groeninge te Kortrijk. Hij heeft een levenslange belangstelling voor de geschiedenis van de 16de eeuw en publiceerde over de middeleeuwse numismatiek.