Maklu

In “Bijdragecalculatie en optimaal ondernemingsrendement” wordt aangetoond hoe bijdragecalculatie kan worden aangewend tot het optimaliseren van de bedrijfsresultaten van een onderneming.

Centraal in dit werk staat de behandeling van hoe de techniek van contributiecalculatie ons kan helpen bij het vinden van een te vervaardigen productmix die de winstgevendheid optimaliseert. Hierbij moet bij toepassing van deze techniek altijd rekening worden gehouden met de al of niet aanwezigheid van schaarstefactoren die kunnen optreden bij de productie of verkoop van goederen.

Bij meerdere schaarstefactoren wordt voor het vinden van de optimale oplossing een beroep gedaan op een bekende wiskundige techniek: lineaire programmering. Deze techniek wordt uitgevoerd met Oplosser van Excel. Ten slotte verwerken we het optimaal gevonden contributieresultaat in de operationele rendementsberekening en schenken we aandacht aan de mogelijke invloed die het optimaal productmixresultaat kan hebben op het niveau van de constante kosten, de operationele investeringen en het operationeel rendement. Het werk is bestemd voor het bedrijfsleven, managementconsultants, accountants en het economisch hoger onderwijs.

Dr. Jacques Van Der Elst is doctor in business administration, master in financieel management, master in accountancy, gediplomeerde in de boekhoudkundige expertise en gegradueerde in de boekhouding. Hij bekleedde meerdere financiële directiefuncties in grote bedrijven. Hij werkte ook jarenlang als partner in een managementvennootschap die belangrijke investeringsfondsen beheerde. Hij was als accountant gerechtsdeskundige bij diverse Rechtbanken van Koophandel.

J. Van Der Elst doceerde zowel op academisch- als hogeschoolniveau vakken zoals statistiek, financiële wiskunde, financieel management, financiële analyse, beleggingsleer, bedrijfseconomie en cost accounting.

Hij schreef meer dan 31 publicaties die zich situeren in de domeinen van de toegepaste wiskunde, het financieel management, de bedrijfseconomie en de accountancy. Hij was meer dan 20 jaar lid van de eindexamencommissies van het Instituut van de Accountants en Belastingconsulenten.

‘The past is never dead. It’s not even past.’ Met deze woorden van William Faulkner als leidraad gaan we in dit Cahier op zoek naar de aanwezigheid van het verleden in de huidige politiezorg. Wie de evaluatierapporten leest die al meer dan dertig jaar met enige regelmaat over veelal ontspoord politieoptreden worden uitgebracht, treft vaak dezelfde aanbevelingen aan. Vloeit ervaring dan zo snel weg uit de politie? Heeft de organisatie dan zo weinig lerend vermogen? Tegelijk bijten politiemanagers telkens weer hun tanden stuk op de taaie structuren in de politie waarna zij oproepen tot een cultuuromslag. Onderzoekers rekenen ingesleten gewoonten al gauw tot de cultuur van de werkvloer. Toch blijken zulke ondoorgrondelijke verschijnselen vaak een redelijke ontstaansgrond te hebben die hun voortbestaan wellicht niet rechtvaardigt maar wel begrijpelijk maakt. De achterliggende gedachte van dit Cahier is dat kennis van het verleden de politie in staat stelt om beter in te spelen op nieuwe vraagstukken en onderzoekers om meer van het functioneren van de huidige politie te begrijpen.