Garant

Zwerfjongeren hebben twee kenmerken met elkaar gemeen: ze hebben geen vaste plek om te wonen en een stabiel sociaal netwerk ontbreekt. Het contact met familie is meestal beschadigd of verbroken, relaties met vrienden zijn verwaterd en ontmoetingen met lotgenoten op tijdelijke logeeradressen en op straat zijn vaak vluchtig. Wanneer ze zich melden bij de crisisopvang of een ambulant team, proberen begeleiders eerst de praktische zaken te regelen zoals onderdak en inkomen. Wanneer er sprake is van gedragsproblemen of verslaving, verwijzen ze de betrokkene ook door naar psychiatrische of professionele begeleiding.

Aandacht voor het sociale netwerk schiet er in de drukte van het regelen en begeleiden nogal eens bij in en wordt vaak voor het nazorgtraject bewaard. Ambulante begeleiders vinden het lastig om jongeren die hun sociale relaties verbruikt hebben of het huis zijn uitgezet, te motiveren tot herstel van oude en het aangaan van nieuwe contacten. Toch is een stabiel netwerk dat een vangnet biedt na een begeleidingstraject, onmisbaar om een zwervend bestaan definitief de rug toe te keren.

Hoe doe je dat, zwerfjongeren helpen een netwerk op te bouwen? Deze vraag staat centraal in dit boek, dat is voortgekomen uit gesprekken in het werkveld en is uitgewerkt met twee instellingen die begeleiding bieden aan zwerfjongeren. Het boek concentreert zich op het uitproberen en evalueren van instrumenten die kunnen helpen om het netwerk samen met jongeren in kaart te brengen, oude contacten te herstellen en nieuwe relaties aan te gaan. Relaties die in de toekomst sociale, emotionele en praktische steun kunnen geven.

Pauline Naber, Ido Sap en Marjolein Bijvoets zijn verbonden aan het Lectoraat Leefwerelden van Jeugd & School of Social Work van de Hogeschool inholland.

Wat hebben literatuur en wetenschap met elkaar te maken? Bijzonderweinig, zou je op het eerste gezicht zeggen. De laatste anderhalveeeuw hebben literatuur en wetenschap zich steeds sterker tegen elkaarafgezet. Het zijn twee werelden geworden met elk hun eigenauteurs, beoordelaars, uitgevers en vakbladen.
Niettemin waren ze en zijn ze nog steeds stevig met elkaar verbonden.Wetenschap opereert niet vanuit een luchtledig autonoom domein;ze maakt deel uit van een cultuur en tot die cultuur behoortook de literatuur. En omgekeerd geven schrijvers gewild of ongewildhun eigen interpretaties aan wetenschappelijke ontdekkingenen theorieën die op een of andere manier tot hen komen. Zeker inhet verleden, voordat de grote concurrentie van televisie en internetinzette, speelde de literatuur in het verspreiden en ‘vertalen’ van wetenschappelijkekennis een belangrijke rol.
Gedeelde kennis maakt dit fascinerende en complexe proces vankruisbestuiving tussen literatuur en wetenschap zichtbaar aan dehand van een aantal thema’s uit verschillende wetenschapsgebieden,zoals evolutie, hysterie, hypnotisme, smetvrees, occultisme en devierde dimensie.
Literatuur amuseert en ontroert niet alleen, literatuur brengt ookkennis over. Dat deed ze vroeger en dan doet ze nu nog steeds.Gedeelde kennis laat deze onvermoede kant van de literatuur zien.

GPRC – Guaranteed Peer Reviewed Content

Dit boek geeft een overzicht van de domeinen van de vier ''traditionele'' groepen van personen met een handicap (een verstandelijke, fysieke, visuele of auditieve handicap), en daarnaast ook nog van personen met gedragsstoornissen, personen met een autisme spectrumstoornis, personen die middelen misbruiken, personen met ernstig meervoudige beperkingen en personen met een dubbele diagnose. Telkens komen nagenoeg dezelfde onderwerpen terug: eerst historiek, etiologie, terminologie, indeling en psychologische aspecten, daarna de orthopedagogische- agogische theorie en praktijk.

Door de verschillende vormen van handicap die mensen kunnen hebben bijeen te brengen, biedt die boek een totaalbeeld voor iedereen die een inzicht wil verwerven in de bijzondere behoeften van die mensen en de aangewezen ondersteuning. Voor studenten uit diverse opleidingen is het een aangewezen basisstudieboek. Het is ook zeer geschikt voor wie reeds in de praktijk staat, als referentiekader voor zijn eigen handelen.

In het onderwijs worden leesproblemen, meestal in combinatie met spellingproblemen, vaak al vroeg gesignaleerd. Een adequate reactie vanuit de omgeving van het kind is noodzakelijk, zodat de problemen in een zo vroeg mogelijk stadium kunnen worden gepareerd. Dat vraagt om een aanpak van kwaliteitszorg waarbij een goede afstemming tussen ouders, onderwijs, en gezondheidszorg essentieel is. Binnen de school gaat het om een zo vroeg mogelijke signalering en aanpak van leesproblemen, binnen de zorg om spoedige en adequate behandeling van de gesignaleerde leesproblemen. Het is van groot belang dat ouders in alle facetten van dit proces zijn betrokken.

Dit boek geeft een kader voor kwaliteitszorg ten behoeve van kinderen en jeugdigen met dyslexie. Hoe kunnen de diverse protocollen die ontwikkeld zijn voor signalering, diagnostiek en behandeling van dyslexie in de praktijk, worden geoptimaliseerd?

Hoe moet het op school tussen leerlingen, leerkrachten, directieleden?Wie in het spanningsveld tussen autonomie en verbinding staat, kanlittekens en kwetsuren oplopen als hij niet het evenwicht vindt tussen‘erbij horen’ en ‘zichzelf zijn’. Op school kan het riskant of zelfs ongepastlijken om de eigen beleving ter sprake te brengen. Toch is het eenbelangrijke manier om zelfvertrouwen en een eigen identiteit op tebouwen. Een groep mensen kan pas echt als team functioneren wanneerelk individu ten volle tot zijn recht kan komen.

Deze publicatie gaat over de persoonsgerichte benadering in het onderwijs.De uitgangspunten zijn de drie psychologische basisbehoeftendie zowel voor de kinderen, de leerkrachten als de directieleden gelden:competentie, autonomie en relationele verbondenheid. Als deze driebasisbehoeften in het gedrang komen, dan ontstaat vaak ‘tegengedrag’.Maar neemt de school ze ernstig, dan ontwikkelt zich een goed pedagogischklimaat waarin iedereen kan groeien.

Wij waarheidszoekers, zijn voor onszelf onbekenden – om de eenvoudige reden dat we onszelf nooit gezocht hebben (Friedrich Nietschze). Voor wie wel naar zichzelf op zoek gaat en daarbij een begeleider accepteert, is een Langdurige Psychoanalytische Behandeling (LPB) een optie. Voor deze begeleiders is dit boek een praktisch hulpmiddel.

Wat zijn Langdurige Psychoanalytische Behandelingen? Wat houden ze in en wie past ze toe? Voor wie zijn ze bedoeld? Wat zijn hun mogelijkheden en beperkingen? Dit zijn vragen die in deze Leidraad beantwoord worden. Het is een handreiking voor behandelaars die LPB toepassen, maar is eveneens nuttig voor behandelaars die andere psychotherapeutische methoden toepassen. Iedereen die geïnteresseerd is in het psychoanalytische gedachtegoed en de toepassingen ervan zal hier iets van zijn gading in vinden.

Prof.dr. F. de Jonghe is emeritus hoogleraar psychiatrie aan de Universiteit van Amsterdam, psychiater en psychoanalyticus. Hij is werkzaam in eigen praktijk en als supervisor psychotherapie verbonden aan Arkin en AMC. Eveneens is hij lid van het Arkin-onderzoeksteam.
Dr. M.H.M. de Wolf is klinisch psycholoog en psychoanalyticus. Hij is lid van de raad van bestuur van het NPI en hoofdopleider psychotherapie van de Stichting PDO Amsterdam.
Dr. J. Zevalkink is psychologe en antropologe. Ze is hoofd van de afdeling Onderzoek en Kwaliteitszorg van het NPI en docente ontwikkelingspsychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen.
Dr. S.C.M. de Maat is GZ-psychologe, en psychotherapeute en psychoanalytica in opleiding. Ze werkt als stafmedewerkster op de afdeling Volwassenen van het NPI.
Dr. P.J. Draijer is klinisch psychologe, psychotherapeute en psychoanalytica. Ze werkt als universitair hoofddocent bij de Vakgroep Psychiatrie van de Vrije Universiteit Amsterdam en als praktijkopleider klinische psychologie en psychotherapie. Tevens werkt ze als supervisor psychotherapie en als behandelaar bij GGZ In- Geest, het NPI en in eigen praktijk.
A.C. van Reekum is psychiater en psychoanalytica in opleiding. Ze is directeur-psychiater en plaatsvervangend opleider bij Altrecht en eveneens werkzaam in eigen praktijk.
Dr. H.L. Van is psychiater en psychoanalytisch psychotherapeut en werkzaam als opleider psychiatrie bij Arkin Amsterdam.