Dromen van een mooie oude dag… ook voor mensen met een verstandelijke beperking
Een rustige oude dag – het is iets waar we allemaal van dromen. Minder moeten,maar nog veel kunnen – en daar van mogen genieten, dat is veelal hetachterliggende idee. We gunnen het iedereen en we hopen dat het ook vooronszelf zo mag gaan. En wanneer dit niet langer evident blijkt, hopen we dat eranderen zijn om ons te helpen, te ondersteunen, te troosten. Die evolutie naareen grotere afhankelijkheid van anderen gaat voor sommigen als vanzelf; vooranderen is het een moeizaam proces van afstaan en verliezen wat men nietkwijt wil. En er zijn de enkelingen die op hoge leeftijd hun omgeving verbazenmet hun blijvende vitaliteit.
Dat is niet anders voor de mensen die we in De Lovie vzw dag in dag uitprofessioneel bijstaan. Vanuit een grote bekommernis om het welzijn van desenioren die we begeleiden, is deze visietekst ontstaan; niet met de overtuigingkant-en-klare antwoorden te bieden voor elk mogelijk probleem, wel met de bedoelingeen kapstok mee te geven, een denkkader waaraan het eigen handelen,de begeleiding van die ene unieke persoon, kan worden getoetst. Hiermee willenwe een inspiratiebron zijn voor al wie interesse heeft of zich inzet voor de ondersteuningvan senioren met een verstandelijke handicap.
Dromen van een mooie oude dag… ook voor mensen met een verstandelijke beperking
Een rustige oude dag – het is iets waar we allemaal van dromen. Minder moeten,maar nog veel kunnen – en daar van mogen genieten, dat is veelal hetachterliggende idee. We gunnen het iedereen en we hopen dat het ook vooronszelf zo mag gaan. En wanneer dit niet langer evident blijkt, hopen we dat eranderen zijn om ons te helpen, te ondersteunen, te troosten. Die evolutie naareen grotere afhankelijkheid van anderen gaat voor sommigen als vanzelf; vooranderen is het een moeizaam proces van afstaan en verliezen wat men nietkwijt wil. En er zijn de enkelingen die op hoge leeftijd hun omgeving verbazenmet hun blijvende vitaliteit.
Dat is niet anders voor de mensen die we in De Lovie vzw dag in dag uitprofessioneel bijstaan. Vanuit een grote bekommernis om het welzijn van desenioren die we begeleiden, is deze visietekst ontstaan; niet met de overtuigingkant-en-klare antwoorden te bieden voor elk mogelijk probleem, wel met de bedoelingeen kapstok mee te geven, een denkkader waaraan het eigen handelen,de begeleiding van die ene unieke persoon, kan worden getoetst. Hiermee willenwe een inspiratiebron zijn voor al wie interesse heeft of zich inzet voor de ondersteuningvan senioren met een verstandelijke handicap.
Vergadering in het gezin
Een 8-jarige die aan zijn papa vraagt om te vergaderen. Klinkt het vreemdin de oren? De auteurs van dit boek, een echtpaar met drie jonge kinderen,vergaderen geregeld met hun kroost over ‘gezinszaken’. Hun gezinis dit intussen gewend en wil het niet meer missen. De kinderen schuiven elkeweek vrolijk mee aan tafel om samen te vergaderen. Het werkt om het dagelijkseleven te structureren en het zet de kinderen aan om een handje toe te stekenin huis. Samen met takenlijstjes en een beloningssysteem vormen de wekelijksevergaderingen de draaischijf van het gezin. Los daarvan genieten ze ook allemaalsamen van deze gezellige momenten.
In dit boek staat beschreven hoe de ouders tot dit bijzondere concept kwamenen hoe het vorm kreeg in hun gezin. Het werpt een blik op de inhoud van hungezinsvergaderingen, de lijstjes en de beloningen. Hoe reageren de kinderenhierop? Wat brengt het teweeg in huis? Wat werkt wel, wat niet? En op welkemanier? Niet alleen de ouders zijn blij met dit vergadersysteem, ook hun kinderenhebben er deugd van. ‘We moeten nog vergaderen!’ klinkt het regelmatig.
De auteurs delen hierbij hun enthousiasme en bieden meteen ook een praktischeleidraad om zelf met dit concept aan de slag te gaan. Zij beschouwen hetals inspiratiebron voor rust, structuur en gezelligheid in huis.
Vergadering in het gezin
Een 8-jarige die aan zijn papa vraagt om te vergaderen. Klinkt het vreemdin de oren? De auteurs van dit boek, een echtpaar met drie jonge kinderen,vergaderen geregeld met hun kroost over ‘gezinszaken’. Hun gezinis dit intussen gewend en wil het niet meer missen. De kinderen schuiven elkeweek vrolijk mee aan tafel om samen te vergaderen. Het werkt om het dagelijkseleven te structureren en het zet de kinderen aan om een handje toe te stekenin huis. Samen met takenlijstjes en een beloningssysteem vormen de wekelijksevergaderingen de draaischijf van het gezin. Los daarvan genieten ze ook allemaalsamen van deze gezellige momenten.
In dit boek staat beschreven hoe de ouders tot dit bijzondere concept kwamenen hoe het vorm kreeg in hun gezin. Het werpt een blik op de inhoud van hungezinsvergaderingen, de lijstjes en de beloningen. Hoe reageren de kinderenhierop? Wat brengt het teweeg in huis? Wat werkt wel, wat niet? En op welkemanier? Niet alleen de ouders zijn blij met dit vergadersysteem, ook hun kinderenhebben er deugd van. ‘We moeten nog vergaderen!’ klinkt het regelmatig.
De auteurs delen hierbij hun enthousiasme en bieden meteen ook een praktischeleidraad om zelf met dit concept aan de slag te gaan. Zij beschouwen hetals inspiratiebron voor rust, structuur en gezelligheid in huis.
Het wordende denken (Cahiers Campus Gelbergen Nr. 3)
De wereld verandert. In elk geval wordt de wereld kleiner en hebbenwereldburgers (in)direct meer met elkaar te maken. Media leveren24 uur per dag informatie aan die de wereldburger voortdurendconfronteert met wat zijn naaste meemaakt, van honger tot verlies, vangenot tot megawinst. De wereldburger is, meestal ondanks zichzelf,partij geworden in de levens van naasten zonder dat hij ze ‘kent’. Nochhet establishment, noch de familie, noch de politieke elite, noch heteconomisch gewin kunnen de wereldburger ervan ontslaan zijn eigenantwoord te formuleren op kwesties waarin hij rechtstreeks betrokkenis als ingezetene van een land in oorlog, honger, welvaart, crisis of als lidvan een familie in conflict … Dit gegeven legt een onmiskenbare drukop de kwaliteit van communicatie. Hoe communiceren wij? Wat zeggenwij aan wie veraf is, aan wie dichtbij staat? Hoe zien wij de ander? Welkeeisen leggen we onszelf op en hoe staat dit in verhouding tot een relatiemet de ander? Als het andere voortdurend op onze huid zit, hoe denkenwe het andere?
De relevantie van de artikelen in deze publicatie – voortgekomenuit een praktijk van gespreksvoering – ligt vooral in de kwestie vanverantwoordelijkheid die steeds opnieuw besproken en belicht wordt.Wat betekent ‘antwoorden’, hoe verloopt dit in de communicatie enwelke feitelijke, morele en emotionele omstandigheden hebben invloedop of ‘het antwoordende oordeel’ wel of niet gebeurt?
Het wordende denken (Cahiers Campus Gelbergen Nr. 3)
De wereld verandert. In elk geval wordt de wereld kleiner en hebbenwereldburgers (in)direct meer met elkaar te maken. Media leveren24 uur per dag informatie aan die de wereldburger voortdurendconfronteert met wat zijn naaste meemaakt, van honger tot verlies, vangenot tot megawinst. De wereldburger is, meestal ondanks zichzelf,partij geworden in de levens van naasten zonder dat hij ze ‘kent’. Nochhet establishment, noch de familie, noch de politieke elite, noch heteconomisch gewin kunnen de wereldburger ervan ontslaan zijn eigenantwoord te formuleren op kwesties waarin hij rechtstreeks betrokkenis als ingezetene van een land in oorlog, honger, welvaart, crisis of als lidvan een familie in conflict … Dit gegeven legt een onmiskenbare drukop de kwaliteit van communicatie. Hoe communiceren wij? Wat zeggenwij aan wie veraf is, aan wie dichtbij staat? Hoe zien wij de ander? Welkeeisen leggen we onszelf op en hoe staat dit in verhouding tot een relatiemet de ander? Als het andere voortdurend op onze huid zit, hoe denkenwe het andere?
De relevantie van de artikelen in deze publicatie – voortgekomenuit een praktijk van gespreksvoering – ligt vooral in de kwestie vanverantwoordelijkheid die steeds opnieuw besproken en belicht wordt.Wat betekent ‘antwoorden’, hoe verloopt dit in de communicatie enwelke feitelijke, morele en emotionele omstandigheden hebben invloedop of ‘het antwoordende oordeel’ wel of niet gebeurt?
Stemstoornissen. Handboek voor de klinische praktijk (Omtrent Logopedie, nr. 5)
Deze herwerkte editie van het boek ‘Stemstoornissen’ is bedoeld voor logopedisten enNKO-artsen met bijzondere interesse voor het onderzoek en de behandeling van stemstoornissen.Voor studenten biedt dit boek een volledig referentiekader van alle relevante aspecten vande stemzorg. Voor professionelen is het een handig naslagwerk waarvan de volledige inhoud aangepastwerd aan het ICF-referentiekader, de actueel geldende internationale richtlijnen en ‘best clinical practices’.Een trefwoordregister werd in deze editie toegevoegd. Het referentiekader van de auteurs is duidelijk multidisciplinair:medische en logopedische aspecten worden geïntegreerd tot één geheel zoals in de klinischepraktijk. Diagnostische en therapeutische procedures worden kritisch benaderd en geconcretiseerd aan dehand van typische zorgpaden en casuïstiek.
Stemstoornissen. Handboek voor de klinische praktijk (Omtrent Logopedie, nr. 5)
Deze herwerkte editie van het boek ‘Stemstoornissen’ is bedoeld voor logopedisten enNKO-artsen met bijzondere interesse voor het onderzoek en de behandeling van stemstoornissen.Voor studenten biedt dit boek een volledig referentiekader van alle relevante aspecten vande stemzorg. Voor professionelen is het een handig naslagwerk waarvan de volledige inhoud aangepastwerd aan het ICF-referentiekader, de actueel geldende internationale richtlijnen en ‘best clinical practices’.Een trefwoordregister werd in deze editie toegevoegd. Het referentiekader van de auteurs is duidelijk multidisciplinair:medische en logopedische aspecten worden geïntegreerd tot één geheel zoals in de klinischepraktijk. Diagnostische en therapeutische procedures worden kritisch benaderd en geconcretiseerd aan dehand van typische zorgpaden en casuïstiek.
Internationale economie – Zevende druk
‘De wereld is een dorp geworden’. Iedereen wordt zichmeer bewust van de enorme onderlinge afhankelijkheidvan nationale economieën. Dat bewustzijn is niet van recentedatum, maar groeit nu exponentieel.
Voor dit boek is geen gespecialiseerde kennis van economievereist. Het legt alles zorgvuldig en geduldig uit.Daarbij kozen de auteurs voor een grafische besprekingen uitdieping van de thema’s, met beperkte wiskundigeuitwerkingen. Het uiteindelijke resultaat is wel een uitgebreideen grondige kennis van de internationale economieof van deelaspecten ervan. Verspreid over het heleboek lichten boxen specifieke topics toe.
Internationale economie – Zevende druk
‘De wereld is een dorp geworden’. Iedereen wordt zichmeer bewust van de enorme onderlinge afhankelijkheidvan nationale economieën. Dat bewustzijn is niet van recentedatum, maar groeit nu exponentieel.
Voor dit boek is geen gespecialiseerde kennis van economievereist. Het legt alles zorgvuldig en geduldig uit.Daarbij kozen de auteurs voor een grafische besprekingen uitdieping van de thema’s, met beperkte wiskundigeuitwerkingen. Het uiteindelijke resultaat is wel een uitgebreideen grondige kennis van de internationale economieof van deelaspecten ervan. Verspreid over het heleboek lichten boxen specifieke topics toe.
Anthropology as a Driver for Tourism Research
This book was inspired by the strongly increasing cross-fertilization betweenanthropological research and tourism studies. It provides a rich andcomprehensive overview of key topics within contemporary internationalresearch related to the anthropology of tourism, including theoretical andmethodological issues, field studies, ethnographic museum policy and theanthropological contributions to tourism policy research and cultural tourismstudies.
These contents make the book suitable for researchers, lecturers and studentsin the fields of anthropology and tourism, as well as for policymakersand practitioners working in the culture and museum sectors, the tourismindustry and government service. Thanks to the special attention the editorspaid to unlocking the texts for interested laymen, culture seekers andtravel lovers will also appreciate the wealth of observations, descriptionsand analyses that will undoubtedly broaden their outlook on people andplaces around the globe.
Anthropology as a Driver for Tourism Research
This book was inspired by the strongly increasing cross-fertilization betweenanthropological research and tourism studies. It provides a rich andcomprehensive overview of key topics within contemporary internationalresearch related to the anthropology of tourism, including theoretical andmethodological issues, field studies, ethnographic museum policy and theanthropological contributions to tourism policy research and cultural tourismstudies.
These contents make the book suitable for researchers, lecturers and studentsin the fields of anthropology and tourism, as well as for policymakersand practitioners working in the culture and museum sectors, the tourismindustry and government service. Thanks to the special attention the editorspaid to unlocking the texts for interested laymen, culture seekers andtravel lovers will also appreciate the wealth of observations, descriptionsand analyses that will undoubtedly broaden their outlook on people andplaces around the globe.
Eerst vasthouden, dan loslaten. Het Emancipatorisch Methodisch Kader: houvast voor hulpverleners
Bij de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking komenemancipatie, zelfbepaling en andere burgerschapsmodellen almaarmeer aan bod. Iedereen is in de weer om deze mensen een plaats tegeven met volwaardige rechten en plichten. Zeker hulpverleners proberendit dagelijks in de praktijk te zetten. Deze paradigmaverschuivingheeft alle actoren in de social profit in het burgerschapsmodel gekatapulteerd.Cliënten voelen zich niet alleen geëmancipeerd, maar ooksoms eenzaam, geïsoleerd en onveilig. Iedereen, ook de samenlevingin haar geheel, is op zoek naar houvast.
In het spanningsveld tussen zelfbeschikking van de cliënt en de verantwoordelijkheidals hulpverlener heeft de auteur het EMK – EmancipatorischMethodisch Kader ontwikkeld, dat niet alleen kansen totzelfontplooiing voor de cliënten garandeert, maar ook veiligheid voorhem en zijn begeleiders. Het EMK beschrijft het emancipatieproces ineen relationeel, instrumenteel, evaluatief en strategisch kader, rijkelijkgeïllustreerd met praktijksituaties. Het boek is bestemd voor alle betrokkenenin de social profit.
Eerst vasthouden, dan loslaten. Het Emancipatorisch Methodisch Kader: houvast voor hulpverleners
Bij de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking komenemancipatie, zelfbepaling en andere burgerschapsmodellen almaarmeer aan bod. Iedereen is in de weer om deze mensen een plaats tegeven met volwaardige rechten en plichten. Zeker hulpverleners proberendit dagelijks in de praktijk te zetten. Deze paradigmaverschuivingheeft alle actoren in de social profit in het burgerschapsmodel gekatapulteerd.Cliënten voelen zich niet alleen geëmancipeerd, maar ooksoms eenzaam, geïsoleerd en onveilig. Iedereen, ook de samenlevingin haar geheel, is op zoek naar houvast.
In het spanningsveld tussen zelfbeschikking van de cliënt en de verantwoordelijkheidals hulpverlener heeft de auteur het EMK – EmancipatorischMethodisch Kader ontwikkeld, dat niet alleen kansen totzelfontplooiing voor de cliënten garandeert, maar ook veiligheid voorhem en zijn begeleiders. Het EMK beschrijft het emancipatieproces ineen relationeel, instrumenteel, evaluatief en strategisch kader, rijkelijkgeïllustreerd met praktijksituaties. Het boek is bestemd voor alle betrokkenenin de social profit.
Partnerrelatie, intimiteit en seksualiteit in de tweede levenshelft (Reeks Senioren in de maatschappij, nr. 2)
Liefde op latere leeftijd … onmiddellijk verschijnen er ingetogen taferelen voorhet geestesoog. Een ouder koppel, arm in arm en stapvoets op weg naar demarkt. Meneer enigszins hardhorig en mevrouw moeilijk te been. Tederheid kanniet ontbreken. Mevrouw herhaalt driemaal dat ze nog een brood wil halen englimlacht wanneer haar man het eindelijk begrijpt. Meneer ondersteunt liefdevolzijn echtgenote bij het oversteken van de straat. Uiteraard denkt niemand aaneen scene waarin passionele seks plaatsvindt tussen deze twee mensen, hijgendvan genot in de slaapkamer, kledij overal. Die tijd is al lang voorbij. Mensen oplatere leeftijd hebben immers geen behoefte meer aan lichamelijke intimiteit.Maar is dat wel zo?
Het staat vast dat een langdurige relatie voor velen het welbevinden bevordert.Bovendien ervaren partners verrassend genoeg de grootste tevredenheid in delatere jaren van hun relatie. Die worden omschreven als het toppunt van wederzijdsengagement en intimiteit. Men koestert de band en zorgt voor elkaar. Maarook op seksueel vlak hebben de meeste koppels in de tweede levenshelft hoegenaamdniet te klagen. Wat karakteriseert nu een langdurige relatie en hoe zet deseksuele ontwikkeling zich verder op latere leeftijd? Is het zo dat een dementiesteeds het einde betekent van de verbondenheid? Wat na een scheiding of hetoverlijden van de geliefde? Vijfenvijftig plussers op zoek naar een nieuwe relatiebevolken meer en meer datingsites en andere ontmoetingsplaatsen. En wanneereen hulpbehoevende oudere verhuist naar een zorginstelling, stopt de behoefteaan nabijheid en warmte evenmin. Soms leidt dit tot situaties waarin sprake isvan seksueel grensoverschrijdend gedrag.
Dit boek behandelt een breed spectrum aan thema’s met betrekking tot intimiteiten seksualiteit op latere leeftijd. Het beoogt niet een handleiding te zijn,maar veeleer een inspiratiebron voor ervaringsdeskundigen en een introductievoor beginnende hulpverleners.
Partnerrelatie, intimiteit en seksualiteit in de tweede levenshelft (Reeks Senioren in de maatschappij, nr. 2)
Liefde op latere leeftijd … onmiddellijk verschijnen er ingetogen taferelen voorhet geestesoog. Een ouder koppel, arm in arm en stapvoets op weg naar demarkt. Meneer enigszins hardhorig en mevrouw moeilijk te been. Tederheid kanniet ontbreken. Mevrouw herhaalt driemaal dat ze nog een brood wil halen englimlacht wanneer haar man het eindelijk begrijpt. Meneer ondersteunt liefdevolzijn echtgenote bij het oversteken van de straat. Uiteraard denkt niemand aaneen scene waarin passionele seks plaatsvindt tussen deze twee mensen, hijgendvan genot in de slaapkamer, kledij overal. Die tijd is al lang voorbij. Mensen oplatere leeftijd hebben immers geen behoefte meer aan lichamelijke intimiteit.Maar is dat wel zo?
Het staat vast dat een langdurige relatie voor velen het welbevinden bevordert.Bovendien ervaren partners verrassend genoeg de grootste tevredenheid in delatere jaren van hun relatie. Die worden omschreven als het toppunt van wederzijdsengagement en intimiteit. Men koestert de band en zorgt voor elkaar. Maarook op seksueel vlak hebben de meeste koppels in de tweede levenshelft hoegenaamdniet te klagen. Wat karakteriseert nu een langdurige relatie en hoe zet deseksuele ontwikkeling zich verder op latere leeftijd? Is het zo dat een dementiesteeds het einde betekent van de verbondenheid? Wat na een scheiding of hetoverlijden van de geliefde? Vijfenvijftig plussers op zoek naar een nieuwe relatiebevolken meer en meer datingsites en andere ontmoetingsplaatsen. En wanneereen hulpbehoevende oudere verhuist naar een zorginstelling, stopt de behoefteaan nabijheid en warmte evenmin. Soms leidt dit tot situaties waarin sprake isvan seksueel grensoverschrijdend gedrag.
Dit boek behandelt een breed spectrum aan thema’s met betrekking tot intimiteiten seksualiteit op latere leeftijd. Het beoogt niet een handleiding te zijn,maar veeleer een inspiratiebron voor ervaringsdeskundigen en een introductievoor beginnende hulpverleners.
Etty Hillesum 1914-2014 (Etty Hillesum Studies, deel 6)
Het zesde deel van de serie Etty Hillesum Studies, dat verschijnt inhet kader van de herdenking ‘Etty Hillesum 100 jaar’, kent verschillendezwaartepunten. Drie bijdragen geven – elk vanuit een andereinvalshoek – meer inzicht in Hillesums visie op de problemen vanhaar tijd. Het is opmerkelijk hoe actueel haar gedachten zijn – de redenwaarom vele lezers zich er vandaag nog door aangesproken voelen.Daarnaast gaat het om de spiritualiteit van Etty Hillesum, eenonderwerp dat met name in Italië grote aandacht heeft. Haar zoektochtnaar de naam van God komt in een vanuit het Italiaans vertaaldartikel aan de orde, terwijl in een andere bijdrage de invloed van haarlichaam op haar spirituele ontwikkeling in kaart wordt gebracht. Inde derde plaats is er uitgebreid aandacht voor de vondst van nieuwebrieven uit de correspondentie tussen Etty Hillesum en haar leermeesterJulius Spier. In twee bijdragen wordt ook een vergelijkinggetrokken tussen Etty Hillesum en twee belangrijke auteurs die haarhebben geïnspireerd: Aurelius Augustinus en Walter Rathenau. Eenlaatste bijdrage gaat over haar studiegenoot en verzetsman Jan Bool.Etty Hillesum zag het als een uitdaging om juist hem te overtuigenvan haar ideeën over haat en vijandschap, die in dit zo gewelddadigejaar 2014 buitengewoon relevant blijken te zijn.
Etty Hillesum 1914-2014 (Etty Hillesum Studies, deel 6)
Het zesde deel van de serie Etty Hillesum Studies, dat verschijnt inhet kader van de herdenking ‘Etty Hillesum 100 jaar’, kent verschillendezwaartepunten. Drie bijdragen geven – elk vanuit een andereinvalshoek – meer inzicht in Hillesums visie op de problemen vanhaar tijd. Het is opmerkelijk hoe actueel haar gedachten zijn – de redenwaarom vele lezers zich er vandaag nog door aangesproken voelen.Daarnaast gaat het om de spiritualiteit van Etty Hillesum, eenonderwerp dat met name in Italië grote aandacht heeft. Haar zoektochtnaar de naam van God komt in een vanuit het Italiaans vertaaldartikel aan de orde, terwijl in een andere bijdrage de invloed van haarlichaam op haar spirituele ontwikkeling in kaart wordt gebracht. Inde derde plaats is er uitgebreid aandacht voor de vondst van nieuwebrieven uit de correspondentie tussen Etty Hillesum en haar leermeesterJulius Spier. In twee bijdragen wordt ook een vergelijkinggetrokken tussen Etty Hillesum en twee belangrijke auteurs die haarhebben geïnspireerd: Aurelius Augustinus en Walter Rathenau. Eenlaatste bijdrage gaat over haar studiegenoot en verzetsman Jan Bool.Etty Hillesum zag het als een uitdaging om juist hem te overtuigenvan haar ideeën over haat en vijandschap, die in dit zo gewelddadigejaar 2014 buitengewoon relevant blijken te zijn.
Sportverzorging. Wat werkt echt?
Wat houdt de opdracht van de sportverzorger precies in? Wat zijn de objectief vast te stellen voordelen van massage en de fysiologische efficiëntie de vele soorten rekking en stretching? Wat zegt wetenschappelijk onderzoek over taping- en bandagetechnieken. Zijn sportverzorger en atleet wel altijd goed geïnformeerd over de producten die ze gebruiken?
Dit boek toetst tal van beweringen en handelingen die vaak niet juist of zelfs inefficiënt zijn, maar uit gewoonte, commerciële overwegingen of om een of andere reden voor waarheid worden aangenomen. Dit lijkt controversieel, maar het is nodig dat zowel verzorgers als atleten en alle andere begeleiders binnen de sport goed nadenken over hun handelen en het toetsen aan wetenschappelijk onderzoek. Dat is precies wat de auteur in zijn boek doet. Wat heeft hij geleerd uit zijn jarenlange praktijkervaring en wat zegt de wetenschap hierover?
Sportverzorging. Wat werkt echt?
Wat houdt de opdracht van de sportverzorger precies in? Wat zijn de objectief vast te stellen voordelen van massage en de fysiologische efficiëntie de vele soorten rekking en stretching? Wat zegt wetenschappelijk onderzoek over taping- en bandagetechnieken. Zijn sportverzorger en atleet wel altijd goed geïnformeerd over de producten die ze gebruiken?
Dit boek toetst tal van beweringen en handelingen die vaak niet juist of zelfs inefficiënt zijn, maar uit gewoonte, commerciële overwegingen of om een of andere reden voor waarheid worden aangenomen. Dit lijkt controversieel, maar het is nodig dat zowel verzorgers als atleten en alle andere begeleiders binnen de sport goed nadenken over hun handelen en het toetsen aan wetenschappelijk onderzoek. Dat is precies wat de auteur in zijn boek doet. Wat heeft hij geleerd uit zijn jarenlange praktijkervaring en wat zegt de wetenschap hierover?
Parkinsonrevalidatie. Een interdisciplinair plan
Onze maatschappij streeft steeds meer naar een efficiënte, hoogstaandegezondheidszorg die betaalbaar blijft voor iedereen. Dit is eenmooie evolutie, maar daar staat een verantwoordelijkheid tegenover.Een verantwoordelijkheid die in de toekomst niet alleen de overheidzal treffen, maar ook de zorgverleners en zeker de patiënten. In ditboek tonen zorgverleners aan hoe zij hun verantwoordelijkheid willenopnemen in de evolutie naar meer kwalitatieve en betaalbare zorgbij personen met een degeneratieve aandoening, in het bijzonder deparkinsonismesyndromen.
Als de zorgverleners dezelfde doelen en werkwijzen voor ogen hebben,zal de revalidatie gerichter verlopen en tijdig kunnen bijgestuurdworden, waardoor de efficiëntie van de zorgverlening verhoogten de levenskwaliteit van de patiënt verbetert. De invoering van eeninterdisciplinair preventiebeleid is een eerste aanzet om het aantalziekenhuisopnames terug te dringen. Dit boek hoopt elke professionelezorgverlener te inspireren om zowel mono- als interdisciplinairde zorg voor personen met een parkinsonismesyndroom vooruit tehelpen.
Parkinsonrevalidatie. Een interdisciplinair plan
Onze maatschappij streeft steeds meer naar een efficiënte, hoogstaandegezondheidszorg die betaalbaar blijft voor iedereen. Dit is eenmooie evolutie, maar daar staat een verantwoordelijkheid tegenover.Een verantwoordelijkheid die in de toekomst niet alleen de overheidzal treffen, maar ook de zorgverleners en zeker de patiënten. In ditboek tonen zorgverleners aan hoe zij hun verantwoordelijkheid willenopnemen in de evolutie naar meer kwalitatieve en betaalbare zorgbij personen met een degeneratieve aandoening, in het bijzonder deparkinsonismesyndromen.
Als de zorgverleners dezelfde doelen en werkwijzen voor ogen hebben,zal de revalidatie gerichter verlopen en tijdig kunnen bijgestuurdworden, waardoor de efficiëntie van de zorgverlening verhoogten de levenskwaliteit van de patiënt verbetert. De invoering van eeninterdisciplinair preventiebeleid is een eerste aanzet om het aantalziekenhuisopnames terug te dringen. Dit boek hoopt elke professionelezorgverlener te inspireren om zowel mono- als interdisciplinairde zorg voor personen met een parkinsonismesyndroom vooruit tehelpen.
International Journal of Child and Family Welfare (IJCFW) 2014 – Jrg 15 – Nr 1/2
Inside the black box:Experiences and perspectivesof young people and professionalsin residential youth care
The metaphor of the black box has often been used in recent years to refer to characteristics of residential care that - although of pivotal importance - are not sufficiently transparent or known. Considering its importance for positive outcomes and the lack of research on this topic within the context of residential care, the current special issue focuses on the components that facilitate change in behaviour and well-being of youth in residential care through an explicit orientation towards the perspectives and experiences of young people and professionals. This form of study can be called voices research . The included studies present insights on the aspects of the residential youth care process that are important for the development and well-being of the youth in care and, therefore, the outcomes of care.
Topics that will be addressed include the youth-adult relationship in residential care; the adolescents perceptions of participation in secure care; the experience of pain in secure care; clients and professionals perspectives on the quality of care; the threats to the therapeutic milieu aspects of residential care; and the discovered benefits of workers in-service training according to positive parenting practice models.
International Journal of Child and Family Welfare (IJCFW) 2014 – Jrg 15 – Nr 1/2
Inside the black box:Experiences and perspectivesof young people and professionalsin residential youth care
The metaphor of the black box has often been used in recent years to refer to characteristics of residential care that - although of pivotal importance - are not sufficiently transparent or known. Considering its importance for positive outcomes and the lack of research on this topic within the context of residential care, the current special issue focuses on the components that facilitate change in behaviour and well-being of youth in residential care through an explicit orientation towards the perspectives and experiences of young people and professionals. This form of study can be called voices research . The included studies present insights on the aspects of the residential youth care process that are important for the development and well-being of the youth in care and, therefore, the outcomes of care.
Topics that will be addressed include the youth-adult relationship in residential care; the adolescents perceptions of participation in secure care; the experience of pain in secure care; clients and professionals perspectives on the quality of care; the threats to the therapeutic milieu aspects of residential care; and the discovered benefits of workers in-service training according to positive parenting practice models.