Opvoeding en onderwijs tussen geduld en ongeduld
Een open zoektocht naar wat geduld en ongeduld in onze steeds snellere tijd betekenen voor opvoeding en onderwijs.
Een podcast-interview met Taco Visser
Een serie vlogs over dit boek
Een artikel van de auteur over dit onderwerp in Pedagogiek in Praktijk
Joop Berding is pedagoog. Hij werkte vele jaren in en rond het onderwijs, onder andere als onderwijzer, beleidsmedewerker, praktijkonderzoeker, hogeschooldocent en auteur. Eerder publiceerde hij een aantal boeken en artikelen over Korczak, Dewey en Arendt.
De website van de auteur
Onlangs verscheen zijn nieuwste boek in het Engels over Janusz Korczak
Opvoeding en onderwijs tussen geduld en ongeduld
Een open zoektocht naar wat geduld en ongeduld in onze steeds snellere tijd betekenen voor opvoeding en onderwijs.
Een podcast-interview met Taco Visser
Een serie vlogs over dit boek
Een artikel van de auteur over dit onderwerp in Pedagogiek in Praktijk
Joop Berding is pedagoog. Hij werkte vele jaren in en rond het onderwijs, onder andere als onderwijzer, beleidsmedewerker, praktijkonderzoeker, hogeschooldocent en auteur. Eerder publiceerde hij een aantal boeken en artikelen over Korczak, Dewey en Arendt.
De website van de auteur
Onlangs verscheen zijn nieuwste boek in het Engels over Janusz Korczak
Tussen hoop en hersenletsel. Een zoektocht naar identiteit, van een verkeersslachtoffer.
De verhalende getuigenis wordt aangevuld met inzichten vanuit een beschouwende en wetenschapsfilosofische hoek. Op 11 maart geeft Stijn Geerinck een presentatie over dit boek.
Stijn Geerinck studeerde af als master in de moraalwetenschappen aan de UGent. Hij is leerkracht levensbeschouwing en geeft les aan jongeren met autisme (ASS) en een normale tot hoge begaafdheid pleidingsvorm 4 Type 9). Daarnaast is hij bassist en duurloper.
Tussen hoop en hersenletsel. Een zoektocht naar identiteit, van een verkeersslachtoffer.
De verhalende getuigenis wordt aangevuld met inzichten vanuit een beschouwende en wetenschapsfilosofische hoek. Op 11 maart geeft Stijn Geerinck een presentatie over dit boek.
Stijn Geerinck studeerde af als master in de moraalwetenschappen aan de UGent. Hij is leerkracht levensbeschouwing en geeft les aan jongeren met autisme (ASS) en een normale tot hoge begaafdheid pleidingsvorm 4 Type 9). Daarnaast is hij bassist en duurloper.
DFNA9. De dief die gehoor en evenwicht wegneemt.
In 2014 werd bij de auteur van dit boek DFNA9 vastgesteld. Elf jaar eerder begonnen de eerste klachten: licht gehoorverlies en slecht spraakverstaan. In 2010 escaleerde haar situatie met enkele Ménièreforme aanvallen die haar evenwicht voorgoed wegnamen en haar leven van de ene op de andere dag veranderden.
Heidi Vanwachtendonck is kleuterleidster, opvoedster en grafisch vormgever van opleiding. Ze zet zich in voor doven, slechthorenden en mensen met evenwichtsproblemen d.m.v. kunst, lezingen en actiewerkgroepen. Prof. dr. Vincent Van Rompaey schreef het Voorwoord van dit boek. Hij is professor aan de Universiteit Antwerpen, senior staflid NKO en Hoofd-halsheelkunde aan het Universitair Ziekenhuis Antwerpen met specifiek aandachtsgebied: hoorimplantaten, oorheelkunde, schedelbasisheelkunde, oorsuizen, evenwichtsstoornissen en DFNA9. Prof. dr. Van Rompaey doet fundamenteel onderzoek naar gentherapie voor slechthorendheid en evenwichtsstoornissen, alsook naar het effect van gehoor en evenwicht op leervermogen en geheugen.
DFNA9. De dief die gehoor en evenwicht wegneemt.
In 2014 werd bij de auteur van dit boek DFNA9 vastgesteld. Elf jaar eerder begonnen de eerste klachten: licht gehoorverlies en slecht spraakverstaan. In 2010 escaleerde haar situatie met enkele Ménièreforme aanvallen die haar evenwicht voorgoed wegnamen en haar leven van de ene op de andere dag veranderden.
Heidi Vanwachtendonck is kleuterleidster, opvoedster en grafisch vormgever van opleiding. Ze zet zich in voor doven, slechthorenden en mensen met evenwichtsproblemen d.m.v. kunst, lezingen en actiewerkgroepen. Prof. dr. Vincent Van Rompaey schreef het Voorwoord van dit boek. Hij is professor aan de Universiteit Antwerpen, senior staflid NKO en Hoofd-halsheelkunde aan het Universitair Ziekenhuis Antwerpen met specifiek aandachtsgebied: hoorimplantaten, oorheelkunde, schedelbasisheelkunde, oorsuizen, evenwichtsstoornissen en DFNA9. Prof. dr. Van Rompaey doet fundamenteel onderzoek naar gentherapie voor slechthorendheid en evenwichtsstoornissen, alsook naar het effect van gehoor en evenwicht op leervermogen en geheugen.
Een stap uit de duisternis.Veerkrachtig omgaan met heden en verleden.
In dit boek laat Conny Ielegems zien hoe zij een einde maakte aan de opeenstapeling van problemen die haar leven tekenden. Ze beschrijft haar weg langs kindermishandeling en verwaarlozing, trauma, burn-out en depressie, verlieservaringen, faillissement, scheiding en relatiebreuken tot de verslaving van haar zoon. Vanuit haar opleidingen en werkervaringen als therapeute bekijkt zij de gevolgen van dit alles op haar leven en zelfbeeld. Ze beklemtoont hoe negatief zelfgeloof, aangeleerd in de vroege kinderjaren, aan de basis ligt van vele problemen. Niet alleen bij zichzelf herkent ze de gevolgen, ze ziet ze dagelijks terug bij haar cliënten. In een tweede deel geeft ze tips om de stap uit de duisternis te zetten, op weg naar een tevreden leven.
Conny Ielegems was werkzaam in psychiatrische ziekenhuizen, in de Bijzondere Jeugdzorg en de Gehandicaptensector. Ze is nu integratief humanistische psychotherapeute met een eigen praktijk (meer info: www.contenta.be).
Een stap uit de duisternis.Veerkrachtig omgaan met heden en verleden.
In dit boek laat Conny Ielegems zien hoe zij een einde maakte aan de opeenstapeling van problemen die haar leven tekenden. Ze beschrijft haar weg langs kindermishandeling en verwaarlozing, trauma, burn-out en depressie, verlieservaringen, faillissement, scheiding en relatiebreuken tot de verslaving van haar zoon. Vanuit haar opleidingen en werkervaringen als therapeute bekijkt zij de gevolgen van dit alles op haar leven en zelfbeeld. Ze beklemtoont hoe negatief zelfgeloof, aangeleerd in de vroege kinderjaren, aan de basis ligt van vele problemen. Niet alleen bij zichzelf herkent ze de gevolgen, ze ziet ze dagelijks terug bij haar cliënten. In een tweede deel geeft ze tips om de stap uit de duisternis te zetten, op weg naar een tevreden leven.
Conny Ielegems was werkzaam in psychiatrische ziekenhuizen, in de Bijzondere Jeugdzorg en de Gehandicaptensector. Ze is nu integratief humanistische psychotherapeute met een eigen praktijk (meer info: www.contenta.be).
Een gelukkige menopauze. Vrij van ongemakken en vooroordelen in de overgang
Dit boek biedt een nieuwe kijk op wat de klachten van de overgang zijn, waarom we ze krijgen en hoe we ze moeten aanpakken. Op grond van directe en persoonlijke ervaring, ondersteund door recente studies en onderzoeken, geeft de auteur een aantal methoden om de oorsprong van je opvliegers te leren herkennen en te begrijpen, en er zo snel en met minder ongemakken vanaf te komen.
Eenvoudig, fris en didactisch als een zelfhulpboek, maar ook ironisch en onderhoudend als een roman, laat Grazia Sferrazza nieuw licht schijnen op de meest delicate en mysterieuze leeftijd van de vrouw. Een nieuwe zienswijze voor een menopauze zonder medicijnen en vooroordelen.
Grazia Sferrazza Callea werd geboren in Padua, precies op 18 oktober, een dag die bestemd was om Wereld Menopauzedag te worden. Ze groeide op in Milaan, waar ze op 14-jarige leeftijd op haar middelbare school een feministische beweging oprichtte, waar ze geschiedenis en literatuur studeerde en een carrière in de reclamewereld als copywriter begon. Ze is getrouwd, heeft twee kinderen en is eind jaren 90 naar Treviso verhuisd. Om een van haar kinderen met een fysiek probleem te helpen, schreef ze zich in 2000 in op een driejarige school voor Cranio-Sacraal Osteopathie en sindsdien oefent ze dit beroep uit, dat ze in de loop der tijd heeft verrijkt met de beginselen van de Traditionele Chinese Geneeskunde. Ze helpt ook veel vrouwen die worstelen met overgangsklachten.
Een gelukkige menopauze. Vrij van ongemakken en vooroordelen in de overgang
Dit boek biedt een nieuwe kijk op wat de klachten van de overgang zijn, waarom we ze krijgen en hoe we ze moeten aanpakken. Op grond van directe en persoonlijke ervaring, ondersteund door recente studies en onderzoeken, geeft de auteur een aantal methoden om de oorsprong van je opvliegers te leren herkennen en te begrijpen, en er zo snel en met minder ongemakken vanaf te komen.
Eenvoudig, fris en didactisch als een zelfhulpboek, maar ook ironisch en onderhoudend als een roman, laat Grazia Sferrazza nieuw licht schijnen op de meest delicate en mysterieuze leeftijd van de vrouw. Een nieuwe zienswijze voor een menopauze zonder medicijnen en vooroordelen.
Grazia Sferrazza Callea werd geboren in Padua, precies op 18 oktober, een dag die bestemd was om Wereld Menopauzedag te worden. Ze groeide op in Milaan, waar ze op 14-jarige leeftijd op haar middelbare school een feministische beweging oprichtte, waar ze geschiedenis en literatuur studeerde en een carrière in de reclamewereld als copywriter begon. Ze is getrouwd, heeft twee kinderen en is eind jaren 90 naar Treviso verhuisd. Om een van haar kinderen met een fysiek probleem te helpen, schreef ze zich in 2000 in op een driejarige school voor Cranio-Sacraal Osteopathie en sindsdien oefent ze dit beroep uit, dat ze in de loop der tijd heeft verrijkt met de beginselen van de Traditionele Chinese Geneeskunde. Ze helpt ook veel vrouwen die worstelen met overgangsklachten.
Achter deze muren. Inkijk in het Syrische gevangeniswezen (1983-1999)
Het boek neemt de lezer mee van een kleine gevangenis te midden van Damascus, zonder enige vorm van medische zorg, naar een moderne gevangenis aan de randen van de stad, die is gebouwd volgens de voorschriften van Human Rights Watch. Vervolgens, en dat was de grootste klap, gaat het naar de Wastijns gevangenis van Tadmur, waar de gevangene geen enkele recht heeft, zelfs geen recht op leven. Maar zelfs in Tadmur overwint het leven. De gevangenen mogen er geen agenten aankijken, ze moeten altijd de blik op de grond richten, en toch kunnen ze zelfs daar soms lachen. Ze vluchten naar de hoeken van de slaapzaal, waar ze niet te zien zijn als de bewaker door het luik (Sharaka) kijkt. Ze spelen, wisselen poëzie uit of delen hun herinneringen. Als er leven zou zijn na de dood, dan is het zonder twijfel hier… De grote vraag blijft: Hoe kan de gevangene het leven hernemen na de gevangenis? Zal hij zijn studie hervatten om zich te specialiseren in chirurgie? Hoe kan hij liefhebben? En ook, hoe kijkt hij naar het Syrië van vandaag? Is er hoop in het land van de zon?
Rateb Shabo is een Syrische NKO-chirurg, arts en schrijver, geboren in Syrië in 1963. Al vroeg in zijn leven werd hij aangetrokken door de linkse ideologie die inging tegen de dictatuur, waardoor hij op 20-jarige leeftijd werd gearresteerd. Hij heeft meer dan zestien jaar in de gevangenis doorgebracht, waaronder drie en een half jaar in de gruwelijke militaire gevangenis van Tadmur/Palmera. Shabo vertaalde vele boeken uit het Engels naar het Arabisch en schrijft nog altijd voor Arabische kranten. Bij het uitbreken van de Syrische Revolutie in 2011 kwam hij weer in het vizier van het regime. Hij kreeg een uitreisverbod en is dan samen met zijn gezin naar Libanon gevlucht. De Franse Staat heeft hem in 2014 een speciaal visum verleend. Sindsdien woont hij als politieke vluchteling in Frankrijk, en zet hij zijn schrijfwerk voort. Lena Al Ahmad is juriste en werkt als gerechtelijke en officiële vertaler-tolk bij het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen en voor de Dienst Vreemdelingenzaken. In die hoedanigheid komt zij voortdurend in contact met vluchtelingen en hun schrijnende verhalen. De gruwel en wreedheden die deze mensen meemaakten, raken haar tot in het diepste van haar ziel. Zij is afkomstig uit Syrië en kan niet zomaar aan de zijlijn blijven staan. Het verhaal van Rateb Shabo ligt haar nauw aan het hart, er is haar dan ook veel aan gelegen zijn verhaal wereldkundig te maken.
Achter deze muren. Inkijk in het Syrische gevangeniswezen (1983-1999)
Het boek neemt de lezer mee van een kleine gevangenis te midden van Damascus, zonder enige vorm van medische zorg, naar een moderne gevangenis aan de randen van de stad, die is gebouwd volgens de voorschriften van Human Rights Watch. Vervolgens, en dat was de grootste klap, gaat het naar de Wastijns gevangenis van Tadmur, waar de gevangene geen enkele recht heeft, zelfs geen recht op leven. Maar zelfs in Tadmur overwint het leven. De gevangenen mogen er geen agenten aankijken, ze moeten altijd de blik op de grond richten, en toch kunnen ze zelfs daar soms lachen. Ze vluchten naar de hoeken van de slaapzaal, waar ze niet te zien zijn als de bewaker door het luik (Sharaka) kijkt. Ze spelen, wisselen poëzie uit of delen hun herinneringen. Als er leven zou zijn na de dood, dan is het zonder twijfel hier… De grote vraag blijft: Hoe kan de gevangene het leven hernemen na de gevangenis? Zal hij zijn studie hervatten om zich te specialiseren in chirurgie? Hoe kan hij liefhebben? En ook, hoe kijkt hij naar het Syrië van vandaag? Is er hoop in het land van de zon?
Rateb Shabo is een Syrische NKO-chirurg, arts en schrijver, geboren in Syrië in 1963. Al vroeg in zijn leven werd hij aangetrokken door de linkse ideologie die inging tegen de dictatuur, waardoor hij op 20-jarige leeftijd werd gearresteerd. Hij heeft meer dan zestien jaar in de gevangenis doorgebracht, waaronder drie en een half jaar in de gruwelijke militaire gevangenis van Tadmur/Palmera. Shabo vertaalde vele boeken uit het Engels naar het Arabisch en schrijft nog altijd voor Arabische kranten. Bij het uitbreken van de Syrische Revolutie in 2011 kwam hij weer in het vizier van het regime. Hij kreeg een uitreisverbod en is dan samen met zijn gezin naar Libanon gevlucht. De Franse Staat heeft hem in 2014 een speciaal visum verleend. Sindsdien woont hij als politieke vluchteling in Frankrijk, en zet hij zijn schrijfwerk voort. Lena Al Ahmad is juriste en werkt als gerechtelijke en officiële vertaler-tolk bij het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen en voor de Dienst Vreemdelingenzaken. In die hoedanigheid komt zij voortdurend in contact met vluchtelingen en hun schrijnende verhalen. De gruwel en wreedheden die deze mensen meemaakten, raken haar tot in het diepste van haar ziel. Zij is afkomstig uit Syrië en kan niet zomaar aan de zijlijn blijven staan. Het verhaal van Rateb Shabo ligt haar nauw aan het hart, er is haar dan ook veel aan gelegen zijn verhaal wereldkundig te maken.
Een onstuitbaar verlangen. De werking van de ziel in onze relaties.
Dit boek laat zijn licht schijnen op de bron van dit verlangen, en op de invloed van de ziel op onze relaties. We ontvangen in onze alledaagse situaties voortdurend aanwijzingen van de ziel om naar de grote Eenheid toe te groeien. Het mannelijke en vrouwelijke vormen samen deze Eenheid, maar we voelen deze Eenheid in onze relaties vaak niet. We worstelen heel wat af, omdat ons ego de overhand heeft op ons innerlijk verlangen. Daardoor slaan we de plank nogal eens mis.Wanneer we hiernaar kijken door de ogen van de ziel groeien onze inzichten en groeit ook onze liefde voor de ander.
Joan Slagers is psychosociaal therapeute, evolutiecoach en mindfullnesstrainster. Ze heeft een praktijk voor relatieconsulten en coachingsgesprekken, en geeft al vele jaren lezingen, workshops en cursussen over bewustwording en zingeving, de mechanismen van de ziel, relaties en het mannelijke en vrouwelijke.
Een onstuitbaar verlangen. De werking van de ziel in onze relaties.
Dit boek laat zijn licht schijnen op de bron van dit verlangen, en op de invloed van de ziel op onze relaties. We ontvangen in onze alledaagse situaties voortdurend aanwijzingen van de ziel om naar de grote Eenheid toe te groeien. Het mannelijke en vrouwelijke vormen samen deze Eenheid, maar we voelen deze Eenheid in onze relaties vaak niet. We worstelen heel wat af, omdat ons ego de overhand heeft op ons innerlijk verlangen. Daardoor slaan we de plank nogal eens mis.Wanneer we hiernaar kijken door de ogen van de ziel groeien onze inzichten en groeit ook onze liefde voor de ander.
Joan Slagers is psychosociaal therapeute, evolutiecoach en mindfullnesstrainster. Ze heeft een praktijk voor relatieconsulten en coachingsgesprekken, en geeft al vele jaren lezingen, workshops en cursussen over bewustwording en zingeving, de mechanismen van de ziel, relaties en het mannelijke en vrouwelijke.
Ruimte voor Dyslexie
Mensen met dyslexie, zoals Léon Biezeman, worden vaak voor dom of lui gehouden. Men begrijpt niet dat iemand op sommige punten uitblinkt, terwijl hij op andere punten slechte tot zeer slechte resultaten haalt. In dit boek beschrijft de auteur onder meer de ervaringen die hij op verschillende scholen heeft opgedaan. Het gaat over begrip en onbegrip voor iemand die dyslectisch is. Door zijn handicap blijkt hij steeds weer in aanvaring te komen met de algemeen aanvaarde wijze van werken en studeren.
Het belangrijkste is dat er ‘ruimte voor dyslexie’ en dus voor dyslectici wordt gelaten. Vaak is men bereid te helpen, men weet alleen niet hoe. Dan wordt onvermijdelijk de vraag gesteld: Wat is dyslexie eigenlijk en wat doet het met je? Voor iemand die dyslectisch is, is het vrijwel onmogelijk om daar een antwoord op te geven. Hij weet immers niet hoe het is om niet dyslectisch te zijn, hij weet alleen dat hij problemen heeft met lezen en spellen.
De auteur is er in dit boek in geslaagd om zijn eigen ervaringen weer te geven. Zijn boodschap aan de lezer is dat iemand met dyslexie over het algemeen voldoende mogelijkheden heeft om te leren, als zijn omgeving de leerproblemen maar accepteert.
Boekvoorstelling op 19 april 2019:
Léon Biezeman is dyslectisch. Hij studeerde orthopedagogiek en deed onderzoek naar hoe mensen met dyslexie leren. Hij zet zich als ambassadeur in om dyslexie op de kaart te zetten en schreef er een aantal artikelen en boeken over, waaronder ‘AppZurt, dyslexie van a tot z’. Biezeman is Charity Ambassador voor Dyslexia International, een organisatie die nauw samenwerkt met UNESCO.
Ruimte voor Dyslexie
Mensen met dyslexie, zoals Léon Biezeman, worden vaak voor dom of lui gehouden. Men begrijpt niet dat iemand op sommige punten uitblinkt, terwijl hij op andere punten slechte tot zeer slechte resultaten haalt. In dit boek beschrijft de auteur onder meer de ervaringen die hij op verschillende scholen heeft opgedaan. Het gaat over begrip en onbegrip voor iemand die dyslectisch is. Door zijn handicap blijkt hij steeds weer in aanvaring te komen met de algemeen aanvaarde wijze van werken en studeren.
Het belangrijkste is dat er ‘ruimte voor dyslexie’ en dus voor dyslectici wordt gelaten. Vaak is men bereid te helpen, men weet alleen niet hoe. Dan wordt onvermijdelijk de vraag gesteld: Wat is dyslexie eigenlijk en wat doet het met je? Voor iemand die dyslectisch is, is het vrijwel onmogelijk om daar een antwoord op te geven. Hij weet immers niet hoe het is om niet dyslectisch te zijn, hij weet alleen dat hij problemen heeft met lezen en spellen.
De auteur is er in dit boek in geslaagd om zijn eigen ervaringen weer te geven. Zijn boodschap aan de lezer is dat iemand met dyslexie over het algemeen voldoende mogelijkheden heeft om te leren, als zijn omgeving de leerproblemen maar accepteert.
Boekvoorstelling op 19 april 2019:
Léon Biezeman is dyslectisch. Hij studeerde orthopedagogiek en deed onderzoek naar hoe mensen met dyslexie leren. Hij zet zich als ambassadeur in om dyslexie op de kaart te zetten en schreef er een aantal artikelen en boeken over, waaronder ‘AppZurt, dyslexie van a tot z’. Biezeman is Charity Ambassador voor Dyslexia International, een organisatie die nauw samenwerkt met UNESCO.
De verbroken verbinding
De verbinding met ons Zelf is de essentie van ons leven. Door belasting, trauma of shock in ons prenatale en vroegkinderlijke leven kunnen we verbinding verliezen. Wanneer we de verbinding met ons Zelf verliezen en we van ons Zelf vervreemden, raakt onze levensloop vertroebeld. We verliezen aan bewust ‘Zijn’. Ons leven wordt dan gedomineerd door het onbewuste en we blijven zoeken naar het verloren geluk. Het wordt moeilijker om verbinding met anderen te onderhouden. We krijgen het moeilijk betekenis en zin te geven aan ons leven. Een angst voor de dood neemt bezit van ons.
Verbinden gaat veel dieper en is veel belangrijker dan hechten. Hechting is een reactie op angst; verbinding betekent een diep verbondenheid met ons Zelf, met anderen en met de natuur. Het is in onze vroege, prenatale geschiedenis dat het basisgevoel van verbinding al dan niet is ontstaan. Prenatale belasting en geboortetrauma’s kunnen de verbinding met ons Zelf verbreken.
Alleen door bewustwording kunnen we de verbroken verbinding herstellen. We kunnen die weg alleen gaan door innerlijke stilte te zoeken, door ons terug te trekken in een zelfgekozen eenzaamheid, door in het hier-en-nu te leven. Zonder lijden kunnen we de verbinding niet herstellen. Soms kan het nodig zijn om professionele hulp te zoeken om de verbinding met ons Zelf te helen. Een psychotherapie die aandacht schenkt aan onze prenatale en vroegkinderlijke trauma’s is dan aangewezen.
Gaby Stroecken (°1935) werkte als onderwijzeres en maatschappelijk werkster. Ze studeerde criminologie in Leuven en psychologie in Groningen. Ze volgde een opleiding tot client-centered psychotherapeute in Hilversum. Daarna heeft ze zich steeds meer verdiept in de vroegkinderlijke ontwikkeling. Ze publiceerde eerder: ‘Het miskende kind in onszelf’ (herwerkt in 2014) en ‘De stem van het jonge kind’. Samen met Rien schreef ze ‘De mythe van de gelukkige kindertijd’ en ‘Mijn baby is ontroostbaar’. Ze werkt samen met Rien in hun eigen psychotherapeutische praktijk met volwassenen en baby’s.
Rien Verdult (°1953) studeerde psychologie in Groningen en volgde een opleiding tot client-centered psychotherapeut in Hilversum. Later specialiseerde hij zich in prenatale psychologie en volgde een opleiding in de prenatale psychotherapie bij William Emerson in Zwitserland. Hij geeft voordrachten in binnen- en buitenland over de prenatale ontwikkeling van het kind. Hij geeft samen met Gaby zelfervaringsworkshops over het miskende kind in onszelf, waarin het accent ligt op het prenatale leven. Samen hebben zij een eigen praktijk voor psychotherapie met volwassenen en baby’s.
De verbroken verbinding
De verbinding met ons Zelf is de essentie van ons leven. Door belasting, trauma of shock in ons prenatale en vroegkinderlijke leven kunnen we verbinding verliezen. Wanneer we de verbinding met ons Zelf verliezen en we van ons Zelf vervreemden, raakt onze levensloop vertroebeld. We verliezen aan bewust ‘Zijn’. Ons leven wordt dan gedomineerd door het onbewuste en we blijven zoeken naar het verloren geluk. Het wordt moeilijker om verbinding met anderen te onderhouden. We krijgen het moeilijk betekenis en zin te geven aan ons leven. Een angst voor de dood neemt bezit van ons.
Verbinden gaat veel dieper en is veel belangrijker dan hechten. Hechting is een reactie op angst; verbinding betekent een diep verbondenheid met ons Zelf, met anderen en met de natuur. Het is in onze vroege, prenatale geschiedenis dat het basisgevoel van verbinding al dan niet is ontstaan. Prenatale belasting en geboortetrauma’s kunnen de verbinding met ons Zelf verbreken.
Alleen door bewustwording kunnen we de verbroken verbinding herstellen. We kunnen die weg alleen gaan door innerlijke stilte te zoeken, door ons terug te trekken in een zelfgekozen eenzaamheid, door in het hier-en-nu te leven. Zonder lijden kunnen we de verbinding niet herstellen. Soms kan het nodig zijn om professionele hulp te zoeken om de verbinding met ons Zelf te helen. Een psychotherapie die aandacht schenkt aan onze prenatale en vroegkinderlijke trauma’s is dan aangewezen.
Gaby Stroecken (°1935) werkte als onderwijzeres en maatschappelijk werkster. Ze studeerde criminologie in Leuven en psychologie in Groningen. Ze volgde een opleiding tot client-centered psychotherapeute in Hilversum. Daarna heeft ze zich steeds meer verdiept in de vroegkinderlijke ontwikkeling. Ze publiceerde eerder: ‘Het miskende kind in onszelf’ (herwerkt in 2014) en ‘De stem van het jonge kind’. Samen met Rien schreef ze ‘De mythe van de gelukkige kindertijd’ en ‘Mijn baby is ontroostbaar’. Ze werkt samen met Rien in hun eigen psychotherapeutische praktijk met volwassenen en baby’s.
Rien Verdult (°1953) studeerde psychologie in Groningen en volgde een opleiding tot client-centered psychotherapeut in Hilversum. Later specialiseerde hij zich in prenatale psychologie en volgde een opleiding in de prenatale psychotherapie bij William Emerson in Zwitserland. Hij geeft voordrachten in binnen- en buitenland over de prenatale ontwikkeling van het kind. Hij geeft samen met Gaby zelfervaringsworkshops over het miskende kind in onszelf, waarin het accent ligt op het prenatale leven. Samen hebben zij een eigen praktijk voor psychotherapie met volwassenen en baby’s.
Ik moet nu gaan. Een triptiek: ziekte, euthanasie, rouw
Veel meer dan een wetenschappelijk traktaat kan dit hoogstpersoonlijke en gevoelige verhaal ons laten stilstaan bij complexe thema’s als euthanasie en rouw. Dit boek overstijgt echter het individuele leed, het raakt ons in de wezenlijkheid, in onze eigen kwetsbaarheid en sterfelijkheid. Er lijkt een universele herkenbaarheid en troost uit te gaan van het durven uitspreken van verdriet. Ik word er stil van.
Dirk De Wachter
Ontreddering en onmacht verruilen voor sereniteit en steun. Negen en een halve week kreeg Mieke om de moederzorg naar haar zoon te voleindigen. Drie jaar later bundelt zij haar kronieken en fileert zij haar afscheid en rouw. Respect is het enige dat ik over mijn lippen krijg.
François Pauwels
Teamarts Omega
Het leven: nog niet en dan niet meer. De dood: nooit meer. De dood in het leven: van nooit meer naar toch misschien weer. Of nog niet?
Jean-Paul Van Bendegem
Ik moet nu gaan. Een triptiek: ziekte, euthanasie, rouw
Veel meer dan een wetenschappelijk traktaat kan dit hoogstpersoonlijke en gevoelige verhaal ons laten stilstaan bij complexe thema’s als euthanasie en rouw. Dit boek overstijgt echter het individuele leed, het raakt ons in de wezenlijkheid, in onze eigen kwetsbaarheid en sterfelijkheid. Er lijkt een universele herkenbaarheid en troost uit te gaan van het durven uitspreken van verdriet. Ik word er stil van.
Dirk De Wachter
Ontreddering en onmacht verruilen voor sereniteit en steun. Negen en een halve week kreeg Mieke om de moederzorg naar haar zoon te voleindigen. Drie jaar later bundelt zij haar kronieken en fileert zij haar afscheid en rouw. Respect is het enige dat ik over mijn lippen krijg.
François Pauwels
Teamarts Omega
Het leven: nog niet en dan niet meer. De dood: nooit meer. De dood in het leven: van nooit meer naar toch misschien weer. Of nog niet?
Jean-Paul Van Bendegem
Elke dag fluitend naar de klas. Visie met tips en anekdotes
Wilfried Van den Brande gaf van 1972 tot en met 2017 les in de lagere school Andreas Vesalius in Edegem, waarvan drie jaar in het vierde en de laatste tweeënveertig jaar in het zesde leerjaar.
Bericht van Hilde Crevits aan Wilfried Van de Brande bij het verschijnen van dit boek:

Elke dag fluitend naar de klas. Visie met tips en anekdotes
Wilfried Van den Brande gaf van 1972 tot en met 2017 les in de lagere school Andreas Vesalius in Edegem, waarvan drie jaar in het vierde en de laatste tweeënveertig jaar in het zesde leerjaar.
Bericht van Hilde Crevits aan Wilfried Van de Brande bij het verschijnen van dit boek:

Wanneer woorden tekortschieten.Creatief op zoek naar het doorleefde levensverhaal
Het levensverhaal van eenieder is uniek, met ups en downs, met tekortschieten
vreugde en verdriet. Oudere volwassenen denken graag na over alle
levenservaring die ze hebben opgedaan.
De auteur geeft in dit boek een aantal inzichten over hoe men met
passie kan leven en hoe men creativiteit kan brengen in het eigen leven
en levensverhaal. Ook toont de auteur hoe begeleiders/coaches op
zoek kunnen gaan naar het doorleefde levensverhaal van individuele
mensen of mensen in groep, waarbij ze niet alleen expert zijn, maar
ook vertrouwenspersoon en begeleider. Hierbij is het belangrijk om de
oudere volwassene centraal te stellen en te werken vanuit zijn sterktes,
mogelijkheden, talenten, dromen en competenties. Er wordt niet enkel
ingezet op het verleden en het heden. Ook de toekomst komt aan bod.
Hoe kan het leven er over vijf of tien jaar uitzien?
Dit boek is bedoeld voor iedereen die op een creatieve manier zijn
levensverhaal naar boven wil brengen. Het is ook bedoeld voor begeleiders/
coaches die ondersteuning bieden om het levensverhaal van
oudere volwassenen in beeld te brengen.
Els Messelis is maatschappelijk werker, gerontoloog en auteur. Werken met en voor senioren is haar passie. Ze is (mede)auteur van diverse boeken en artikels rond ouder worden. Via haar website www.levensverhalenlab.be kunnen workshops aangevraagd worden rond het werken met levensverhalen.
Wanneer woorden tekortschieten.Creatief op zoek naar het doorleefde levensverhaal
Het levensverhaal van eenieder is uniek, met ups en downs, met tekortschieten
vreugde en verdriet. Oudere volwassenen denken graag na over alle
levenservaring die ze hebben opgedaan.
De auteur geeft in dit boek een aantal inzichten over hoe men met
passie kan leven en hoe men creativiteit kan brengen in het eigen leven
en levensverhaal. Ook toont de auteur hoe begeleiders/coaches op
zoek kunnen gaan naar het doorleefde levensverhaal van individuele
mensen of mensen in groep, waarbij ze niet alleen expert zijn, maar
ook vertrouwenspersoon en begeleider. Hierbij is het belangrijk om de
oudere volwassene centraal te stellen en te werken vanuit zijn sterktes,
mogelijkheden, talenten, dromen en competenties. Er wordt niet enkel
ingezet op het verleden en het heden. Ook de toekomst komt aan bod.
Hoe kan het leven er over vijf of tien jaar uitzien?
Dit boek is bedoeld voor iedereen die op een creatieve manier zijn
levensverhaal naar boven wil brengen. Het is ook bedoeld voor begeleiders/
coaches die ondersteuning bieden om het levensverhaal van
oudere volwassenen in beeld te brengen.
Els Messelis is maatschappelijk werker, gerontoloog en auteur. Werken met en voor senioren is haar passie. Ze is (mede)auteur van diverse boeken en artikels rond ouder worden. Via haar website www.levensverhalenlab.be kunnen workshops aangevraagd worden rond het werken met levensverhalen.





