"Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen. In deze oude Nederlandse volkswijsheid is een belangrijk aspect van het samenleven van mensen met verschillende geloofsopvattingen vastgelegd. Kerkelijke tegenstellingen hebben het leven van veel Nederlanders en hun onderlinge relaties bepaald. Er zijn huwelijken door verhinderd, families uiteengevallen en politieke partijen ontstaan. Dit boek gaat over zulke tegenstellingen. Het behandelt de samenhang tussen de ontwikkeling van kerkgenootschappen in een dorp en de ontwikkeling van de dorpsgemeenschap als geheel.
De volgende vragen staan daarbij centraal: Waarom ontstond in de tweede helft van de 19de eeuw een nieuwe godsdienstige groepering in een protestants veetelersdorp en welke gevolgen had dit voor de sociale verhoudingen binnen dat dorp? Hoe ontwikkelden zich daarna die nieuwe groepering, de oude waaruit zij voortkwam en de dorpsfiguratie als geheel?"

Er is geen betere omschrijving voor deze nieuwe, op de spelling na ongewijzigde herdruk van een ‘klassieker’ uit de Nederlandse antropologie en de Nederlandse geschiedschrijving over godsdienstige relaties in de Alblasserwaard uit 1977, dan deze eerste alinea’s uit het boek.
Deze studie stond (en staat) model voor talrijke andere studies over de relatie tussen de godsdienstige en de politieke en economische ontwikkelingen in een regio, en over de gevolgen van de toenemende integratie van een dorp in een groter - nationaal - verband.

De studie heeft in de loop van de tijd niets aan kwaliteit en charme ingeboet.

This study represents a trend in anthropology to shift its attention to places of modern technology and bureaucracy. Shahaduz Zaman carried out anthropological fieldwork in an orthopaedic ward in a large government teaching hospital of Bangladesh. The study shows that in contrast to the assumed universalism in biomedicine, biomedical practice is in fact a product of particular social conditions. The hospital reflects the features of its society.

Behind the injuries and broken limbs in the ward are stories of violence, crime and intolerance, occuring in a society where masses of people fight over limited resources. In the ward people interact in an extremely hierarchical manner. The patients, who are mainly from poor economic backgrounds, remain at the bottom of the hierarchy. Doctors and other staff members are often professionally frustrated. Strikes related to various professional demands made by hospital staff members, hamper the regular flow of work in the ward. Family members are engaged in nursing and provide and provide various kinds of support to their hospitalised relatives. Patients give small bribes to ward boys and cleaners to obtain their day-to-day necessities. Patients joke with each other and mock senior doctors. Thus they neutralise their powerlessness and drive away the monotony of their stay.

This shocking and humorous study shows how medical practice takes shape in an under-staffed, under-resourced and under-financed hospital of a low-income country, characterised by daily physical and structural violence.

De geschiedschrijving van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt sinds een jaar of tien gedomineerd door de vraag waarom uit ons land vergeleken met de andere bezette West-Europese landen zo veel joden zijn weggevoerd. Over deze ''Nederlandse paradox'' buigen zich in deze bundel sociologen en politicologen. Zij hebben de reeds bekende gegevens met nieuwe ogen bekeken en komen daardoor tot verrassende uitkomsten: alle bijdragen bevatten pogingen tot het komen tot antwoorden op waarom-vragen. Door de betrokkenen in te delen in daders, slachtoffers en omstanders openen zij de mogelijkheid de uitkomst van de vervolging niet uitsluitend te wijten aan de wil en bedoeling van de bezetter.Aan de orde komen een vergelijking met de situatie in Frankrijk (met als belangrijkste conclusie dat landenvergelijkend onderzoek zijn beperkingen heeft); het aandeel van de Nederlandse ambtelijke instanties in de uitvoering van de anti-joodse maatregelen; de rol van de NSB; de hulp en de omvang van het georganiseerde verzet en de sociale situatie en het handelen van de joden zelf.Veel van de vergelijkende studies in deze bundel hebben de gemeente als eenheid van analyse. Daarmee verschuift het perspectief van het generaliserende landelijk niveau naar het lokale niveau. Het verloop en de achtergronden van jodenvervolging blijken dan rijker geschakeerd dan vaak gedacht. Deze verschuiving in perspectief maakt ook duidelijk dat veel van wat in de Nederlandse historiografie van de jodenvervolging doorgaat voor landelijke studies bij nader inzien vrijwel uitsluitend over Amsterdam blijkt te gaan.De bundel is een voorbeeld van samenwerking tussen historici en sociologen en politicologen, een voorbeeld dat in staat stelt te bepalen hoe substantieel de vaak verkondigde theoretische, methodische en technische verschillen zijn tussen de sociale en de historische wetenschappen.De in deze bundel gepresenteerde opmerkelijke resultaten van een nieuwe kijk op bekend materiaal openen nieuwe perspectieven voor onderzoek naar vergelijkbare situaties elders.

''Die tijd komt nooit meer terug'' verzuchtte premier Den Uyl ooit naar aanleiding van de eerste oliecrisis. Jan Godschalk zegt het hem na en pats het toe in deze bundel op de arbeidsmarkt in Nederland op de rand van een nieuw millennium. Ook de overige auteurs - allen hoog aangeschreven vakspecialisten - maken de balans op van het poldermodel.Aan de orde komen de veranderingen in het arbeidsbestel, de waarde van het onderwijs en de daaraan verbonden diploma''s, de toenemende ongelijke inkomensverdeling, de positie van vrouwen, de rol immigranten, de opvatting van de vakbonden over de flexibilisering van de arbeid, en een optimistische kijk op de ''onderkant'' van de arbeidsmarkt.Velen houden zich bezig op de deelterreinen die in deze bundel aan de orde komen. Daardoor is dit brede overzicht van op de arbeidsmarkt een welkome, zo niet onmisbare, basisstudie voor allen die werken, studeren of op andere wijze betrokken zijn bij het sociale en economische welzijn van Nederland.Jan Godschalk is socioloog en verbonden aan de afdeling Sociologie van de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam.

Van Antilliaanse immigranten werd verwacht dat zij weinig problemen zouden hebben zich aan te passen aan de Nederlandse samenleving, maar niets bleek minder waar. De slechte aansluiting tussen de Antilliaanse en de Nederlandse samenleving kan als een van de diepingrijpende oorzaken voor de problemen van veel Antillianen in Nederland worden beschouwd.
Hans van Hulst heeft in deze studie voor het ministerie van V.W.S. die verschillen nauwgezet in kaart gebracht

De beelden die in Nederland over Oostenrijk te voorschijn komen hebben een hoog cliché-gehalte. Veelvuldig wordt er geput uit maar een klein aantal gebeurtenissen: het Wenen van rond 1900, de rol van Oostenrijk in de Tweede Wereldoorlog, de Waldheim-affaire of de rechts-radicalen rond Haider. In deze bundel geven oostenrijkse en Nederlandse auteurs een beeld van het andere Oostenrijk. Karin Jusek bespreekt de gekleurde berichtgeving over Oostenrijk in de Nederlandse pers. Wolfgang Maderthaner belicht de relatief onbekende burgeroorlog in 1934 en de gevolgen die dit a voor et na-oorlogse Oostenrijk. Wolfgang Kos laat zien hoe het Oostenrijk na 1945 door weloverwogen besluiten van de politieke top werd gecreëerd. Sieglinde Rosenberger beschrijft de sekseverhoudingen in Oostenrijk, die een vergelijking met Nederland uitstekend kunnen doorstaan. Arnoud Spanjer analyseert de ontvangst in Nederland van de in kritiek nietsontziende schrijfsters Ingeborg Bachmann en Elfriede Jelinek. Anne Gevers geeft voorbeelden van de zwartgallige en soms genadeloze Oostenrijkse humor. Sigi Mattl ten slotte analyseert de complexe discussie over "Vervangenheitsbewältigung" in Oostenrijk.