Rudolf Boehm heeft een omvangrijk oeuvre gepubliceerd, het resultaat van vele jaren onderzoek. Het betreft enerzijds werken die heel concreet stelling nemen tegen het klassieke filosofische denken, anderzijds bouwstenen voor een nieuwe grondslag van de fenomenologie. Het is een tragische denkwijze. Dit kan verwondering wekken. Immers, gewoonlijk geldt dat in onze moderne, sentimentele cultuur de zin voor tragiek verloren is gegaan. De filosofie van Boehm, geïnspireerd door een lectuur van Schillers Wallenstein, wijst op het tegendeel. Ze omschrijft de moderniteit als een cultuur die zichzelf verscheurt in een ideaal dat haar ondergang bezegelt. Het gaat weliswaar om een zelfverschuldigde verlorenheid. Dit boek toont hoe deze filosofie een inspiratiebron kan zijn voor vandaag.

Boehm is in het Nederlands taalgebied vooral bekend vanwege zijn publieke stellingnames tegen de omkering van doel en middelen in de economie en politiek en als voorvechter van een zorg voor onze eindige kwetsbare omgeving (Aan het einde van een tijdperk, (1984) en Dwaalsporen, (2000)). De laatste jaren kwamen een zestal boeken deze politieke standpunten filosofisch onderbouwen: Tragiek (2001, 2009), Topica (2002, 2012), Politiek (2002), Ekonomie en metafysiek (2004), De dialektiek en het einde van de ontwikkeling (2005), Schets van een Politiek (2006).

Met bijdragen van Ludo Abicht, Giorgio Agamben, Rudolf Bernet, Willy Coolsaet, Jacques De Visscher, Lode Frederix, Iso Kern, Sonja Lavaert, Bernard Stiegler, Henk Vandaele, Christian Van Kerckhove, Luc Vanneste, Judith Wambacq en Paul Willemarck.

Suzy is vorige zomer gescheiden. De drie kinderen, Sofie (13), Lena (10) en Bas (7) wonen bij hun mama en gaan sporadisch op bezoek bij hun papa, die vaak in het buitenland is voor zijn werk. Suzy kocht haar man uit en betaalt nu de lening voor hun woning alleen af. Helaas blijkt al gauw dat haar inkomen niet volstaat voor de afbetaling én het onderhoud van deze woning. De rekeningen beginnen zich op te stapelen en er is geen geld meer voor kledij, uitstapjes of andere leuke dingen. Wanneer Suzy ook de schoolrekening niet meer kan betalen, is ze zo beschaamd dat ze haar kinderen alleen naar school stuurt en niet meer naar het oudercontact gaat. De toenemende armoede heeft een voelbare impact op het onderwijs. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met kinderen die met een lege maag naar school komen, maar ook met kinderen van zogenaamde ‘nieuwe armen’, die het ooit goed hadden en door ziekte, scheiding of het verlies van werk plots in armoede zijn beland. Vaak blijven de schoolrekeningen van deze kinderen onbetaald.
Dit boek biedt heel wat inspiratie en handvatten om een oplossing te vinden voor scholen, leerlingen en hun ouder(s). Het benadert het probleem van onbetaalde schoolrekeningen in zijn totaliteit en vanuit een duidelijke visie. Het biedt inzicht in de redenen waarom ouders de schoolrekening niet betalen. Je vindt in dit boek ook praktijkvoorbeelden en werkinstrumenten waar je meteen mee aan de slag kan.
SOS - vzw SOS Schulden Op School gaat uit van het feit dat armoede een complex gegeven is waarbij verschillende levensdomeinen getroffen worden, ook onderwijs. Kosten op school kunnen dan ook een drempel zijn en uitsluiting in de hand werken. Schulden op School pleit in dit boek voor een menswaardige aanpak van onbetaalde schoolrekeningen.

Na de inval van de Duitse legers in mei 1940 legde het militair bestuur aan de Belgische artsen een reorganisatie van hun beroepsverenigingen op met vorming van één enkele organisatie. De bestaande twee grote verenigingen gingen hierop in maar al spoedig kwamen de communautaire geschillen die hen tijdens het interbellum hadden verdeeld, aan de oppervlakte. Dit leidde tot een felle tweestrijd en de oprichting van de Oorlogsorde, waaraan vooral flamingantische artsen meewerkten. Ze werden wel gesteund door een aantal Waalse artsen. De Oorlogsorde werd van nabij gecontroleerd door het Duitse militaire bestuur en door het Belgische ministerie dat geleid werd door een secretaris-generaal. Na haar oprichting poogde de Oorlogsorde de geneeskunde en de volksgezondheid onder haar controle te brengen en te reorganiseren.
Ze kwam daarbij niet alleen in conflict met een belangrijk deel van de Belgische artsen maar werd ook betrokken bij maatregelen die van de bezetter uitgingen. Dit is haar leiders na de bezetting zwaar aangerekend geweest. Het einde van de oorlog bracht niet alleen het verdwijnen van de Oorlogsorde mee maar luidde tevens een nieuw tijdperk in de aanpak van de volksgezondheid in België in.
Dit boek beschrijft het verloop van de gebeurtenissen. Gevoelige en controversiële thema’s, zoals de soms betwistbare houding van de tegenstanders van de Oorlogsorde, de mogelijke collaboratie met de bezetter, de radicale houding van sommige bestuurders of de verhouding met de joodse artsen, worden geenszins uit de weg gegaan. De auteur is er zich ten volle van bewust hoe, meer dan 70 jaar na de feiten, deze aspecten nog bijzonder gevoelig liggen.

Het sociaal werk is een dynamische, ondernemende sector. Dat is ook nodig in een samenleving die snel verandert, waar sociale problemen een weerbarstig karakter hebben en nieuwe uitdagingen voortdurend opduiken. Tegelijk staat het sociaal werk onder druk. Vermarkting, vermaatschappelijking, globalisering, individualisering enz. zijn evoluties die vragen naar een stevige positionering van het sociaal werk. Het streven naar een rechtvaardige samenleving, naar duurzame oplossingen voor sociale kwesties en het zoeken naar krachtige vormen van empowerment en emancipatie blijven ook in deze turbulente context de ambities van sociaal werkers. Al deze vragen en uitdagingen dagen de opleiding sociaal werk voortdurend uit om te zoeken naar sterk onderwijs om de toekomstige sociaal werker optimaal aan de startlijn van de beroepsuitoefening te krijgen.
In dit boek verhelderen lectoren en opleidingsverantwoordelijken hoe die opleiding een bijdrage levert tot de positionering, profilering en professionalisering van het sociaal werk en de sociaal werker.

Peter Wouters is sociaal werker en master in het sociaal werk en sociaal beleid. Tot 2017 was hij praktijklector en opleidingshoofd sociaal werk aan de Sociale School Heverlee van de UC Leuven-Limburg. Sinds 2017 is hij algemeen voorzitter van beweging.net.
Gunter Gehre is sociaal pedagoog en doctor in de pedagogische wetenschappen. Hij is lector en teamleider sociaal werk aan dezelfde opleiding en docent aan het CVO – Centrum Voor Volwassenenonderwijs op dezelfde campus.