Hoogbegaafd opvoeden in de praktijk.Lessen van een ervaren moeder om je hoogbegaafd kind nog beter te begrijpen
Hoe kunnen ouders van (vermoedelijk) hoogbegaafde kinderen hun kind
het beste begeleiden in zijn ontwikkelingsvoorsprong? In haar praktijk
Samen Slimmer Groeien werkt de auteur met een team dat gespecialiseerd is
in hoogbegaafdheid en onderpresteren.
Het boek vertrekt van haar eigen hoogbegaafd opvoeden, dat gekoppeld is
aan recent wetenschappelijk onderzoek. Elk van haar drie kinderen heeft ze
in zijn eigenheid laten opgroeien. Alle kinderen zijn immers uniek. In hun
hoogbegaafd zijn hebben zij elk hun uitdagingen gekend (en nog): niet alleen
de hoogbegaafdheid op zich, maar ook leer- en ontwikkelingsproblemen tot
gewoonweg niet begrepen worden. Vandaag zijn ze succesvolle volwassenen
met hun eigen verhaal.
Tania Gevaert richtte in 2007 haar eigen praktijk op om ouders
van hoogbegaafde kinderen (nog) beter te begeleiden.
Ze is psychotherapeut en studeerde aan gerenommeerde
instellingen (KU Leuven, Korzybski, AIHP, ECHA). Ze is actief
in Vlaanderen en Nederland, in een grensoverschrijdend netwerk en een
samenwerking. Ze is co-auteur van Slim onderpresteren aanpakken (Gevaert &
Desmet, 2016; Garant).
Hoogbegaafd opvoeden in de praktijk.Lessen van een ervaren moeder om je hoogbegaafd kind nog beter te begrijpen
Hoe kunnen ouders van (vermoedelijk) hoogbegaafde kinderen hun kind
het beste begeleiden in zijn ontwikkelingsvoorsprong? In haar praktijk
Samen Slimmer Groeien werkt de auteur met een team dat gespecialiseerd is
in hoogbegaafdheid en onderpresteren.
Het boek vertrekt van haar eigen hoogbegaafd opvoeden, dat gekoppeld is
aan recent wetenschappelijk onderzoek. Elk van haar drie kinderen heeft ze
in zijn eigenheid laten opgroeien. Alle kinderen zijn immers uniek. In hun
hoogbegaafd zijn hebben zij elk hun uitdagingen gekend (en nog): niet alleen
de hoogbegaafdheid op zich, maar ook leer- en ontwikkelingsproblemen tot
gewoonweg niet begrepen worden. Vandaag zijn ze succesvolle volwassenen
met hun eigen verhaal.
Tania Gevaert richtte in 2007 haar eigen praktijk op om ouders
van hoogbegaafde kinderen (nog) beter te begeleiden.
Ze is psychotherapeut en studeerde aan gerenommeerde
instellingen (KU Leuven, Korzybski, AIHP, ECHA). Ze is actief
in Vlaanderen en Nederland, in een grensoverschrijdend netwerk en een
samenwerking. Ze is co-auteur van Slim onderpresteren aanpakken (Gevaert &
Desmet, 2016; Garant).
Dyslexie: stoornis of intelligentie
Dat dyslectici een groot probleem hebben met de taal, is vaak maar al te duidelijk. Taal is in onze maatschappij een overheersend gegeven dat bijna al onze interactie met elkaar bepaalt. Als iemand dan niet zo goed is in het automatiseren van taal, levert dit al gauw onzekerheid en spanning op. Dat is precies waarom dyslectici, wanneer zij leren lezen en schrijven, al op jonge leeftijd faalangst in de vorm van prestatiedrang of uitstelgedrag ontwikkelen.
Dyslexie: stoornis of intelligentie is geschreven voor en over volwassenen met dyslexie. De auteurs nemen stelling tegen de overtuiging dat dyslexie een stoornis is. Dyslexie komt in belangrijke mate voort uit een andere manier van denken, die in dit boek het conceptuele denken wordt genoemd. Het is die manier van denken die de basis vormt tot het hebben van succes en tot het ontwikkelen van een eigen manier van werken in de studie of op het werk. In die eigen manier van werken is het mogelijk om sneller te lezen, beter te schrijven, duidelijker te communiceren en een brug te leggen tussen conceptuele denkers en lijndenkers.
Het boek geeft de lezer inzicht in wat dyslexie is, wat de oorzaken van faalangst zijn en hoe deze twee fenomenen hand in hand gaan. Wanneer de faalangst vermindert, hebben dyslectici ook minder last van hun dyslexie. Door anders naar dyslexie te kijken, zullen dyslectici hun dyslexie beter kunnen accepteren en een positiever zelfbeeld kunnen opbouwen. Een positief zelfbeeld geeft ruimte en vrijheid in het leven en is een goed fundament voor het hebben van succes.
Bij dit boek hoort een downloadbaar bestand. Met de code die u in het boek vindt kunt u dit bestand op www.dl.garant-uitgevers.eu downloaden.
Dyslexie: stoornis of intelligentie
Dat dyslectici een groot probleem hebben met de taal, is vaak maar al te duidelijk. Taal is in onze maatschappij een overheersend gegeven dat bijna al onze interactie met elkaar bepaalt. Als iemand dan niet zo goed is in het automatiseren van taal, levert dit al gauw onzekerheid en spanning op. Dat is precies waarom dyslectici, wanneer zij leren lezen en schrijven, al op jonge leeftijd faalangst in de vorm van prestatiedrang of uitstelgedrag ontwikkelen.
Dyslexie: stoornis of intelligentie is geschreven voor en over volwassenen met dyslexie. De auteurs nemen stelling tegen de overtuiging dat dyslexie een stoornis is. Dyslexie komt in belangrijke mate voort uit een andere manier van denken, die in dit boek het conceptuele denken wordt genoemd. Het is die manier van denken die de basis vormt tot het hebben van succes en tot het ontwikkelen van een eigen manier van werken in de studie of op het werk. In die eigen manier van werken is het mogelijk om sneller te lezen, beter te schrijven, duidelijker te communiceren en een brug te leggen tussen conceptuele denkers en lijndenkers.
Het boek geeft de lezer inzicht in wat dyslexie is, wat de oorzaken van faalangst zijn en hoe deze twee fenomenen hand in hand gaan. Wanneer de faalangst vermindert, hebben dyslectici ook minder last van hun dyslexie. Door anders naar dyslexie te kijken, zullen dyslectici hun dyslexie beter kunnen accepteren en een positiever zelfbeeld kunnen opbouwen. Een positief zelfbeeld geeft ruimte en vrijheid in het leven en is een goed fundament voor het hebben van succes.
Bij dit boek hoort een downloadbaar bestand. Met de code die u in het boek vindt kunt u dit bestand op www.dl.garant-uitgevers.eu downloaden.
Autisme glASShelder uitgelegd.
Van mensen met autisme wordt weleens gezegd dat ze in een eigen wereld leven die moeilijk te begrijpen is en waar je niet gemakkelijk tot kan doordringen. Traditioneel wordt dat ‘eigen wereldje’ afgebeeld als een glazen koepel. Maar klopt dit wel helemaal? Mensen met autisme leven wel degelijk in dezelfde wereld als ieder ander mens. Alleen registreert hun brein prikkels uit diezelfde wereld op een andere manier. En dat kan weleens voor verwarring zorgen in de communicatie en sociale interactie met anderen. Maar een eigen wereld onder een glazen koepel? De auteur gebruikt liever de metafoor van een wazig glas dat zich tussen iemand met en iemand zonder autisme bevindt en waarbij het nodig is om aan beide kanten te vegen, wil men het glas helder krijgen. Dit boek kan hierbij al een eerste stap zijn. Het is bestemd voor iedereen: voor wie iemand met autisme is of voor wie iemand met autisme kent of gewoon voor iemand die meer over autisme wil weten.
Miriam Perrone voltooide twee lerarenopleidingen, respectievelijk voor basis- en secundair onderwijs. Ze kreeg daarna de diagnose autismespectrumstoornis. Ze geeft nu lezingen, vormingen en workshops omtrent autisme.
Autisme glASShelder uitgelegd.
Van mensen met autisme wordt weleens gezegd dat ze in een eigen wereld leven die moeilijk te begrijpen is en waar je niet gemakkelijk tot kan doordringen. Traditioneel wordt dat ‘eigen wereldje’ afgebeeld als een glazen koepel. Maar klopt dit wel helemaal? Mensen met autisme leven wel degelijk in dezelfde wereld als ieder ander mens. Alleen registreert hun brein prikkels uit diezelfde wereld op een andere manier. En dat kan weleens voor verwarring zorgen in de communicatie en sociale interactie met anderen. Maar een eigen wereld onder een glazen koepel? De auteur gebruikt liever de metafoor van een wazig glas dat zich tussen iemand met en iemand zonder autisme bevindt en waarbij het nodig is om aan beide kanten te vegen, wil men het glas helder krijgen. Dit boek kan hierbij al een eerste stap zijn. Het is bestemd voor iedereen: voor wie iemand met autisme is of voor wie iemand met autisme kent of gewoon voor iemand die meer over autisme wil weten.
Miriam Perrone voltooide twee lerarenopleidingen, respectievelijk voor basis- en secundair onderwijs. Ze kreeg daarna de diagnose autismespectrumstoornis. Ze geeft nu lezingen, vormingen en workshops omtrent autisme.
Neem leiding! Leiderschap in een turbulente wereld
De auteurs beschrijven op een beknopte en toegankelijke wijze leiderschap in de context van de snel veranderende wereld. In deze turbulente omgeving gaat het om een speelveld waarin verscheidene complexe transities tegelijk en op elkaar inwerkend plaatsvinden. Daardoor wordt steeds meer een beroep gedaan op (adaptief) leiderschap.
Dit leiderschap gaat vooral over leiding nemen opdat mensen in beweging komen, om samen hun dromen voor bedrijf en organisatie na te streven. Adaptief of (aan)passend leiderschap creëert waarde voor de organisatie en leidt tot een dynamiek in de goede richting.
Prof. dr. J.W. (Wil) Foppen is als hoogleraar Strategic
Leadership verbonden aan de School of Business
and Economics van Maastricht University. Hij
vervulde daarvoor verscheidene academische
en bestuurlijke rollen bij ZWO, aan de Erasmus
Universiteit Rotterdam, Rotterdam School of
Management, ESADE (Barcelona) en Zuyd Hogeschool.
De laatste 25 jaar adviseert en coacht hij
daarnaast verschillende leidinggevenden en hun
organisaties. Hij schreef verscheidene boeken en
artikelen, waarvan de meeste gaan over bestuur,
leiderschap en managementvraagstukken.
Dr. W.J.P.J.M. (Pim) Steerneman MBA, psycholoog
en bedrijfskundige, werkt sinds 1981 in de zorg.
In eerste instantie als gedragswetenschapper/
psychodiagnosticus, researcher en manager zowel
in de jeugdzorg als in de GGZ. Sedert 2003
is hij bestuursvoorzitter, eerst in de jeugdzorg en
sinds 2009 in de ouderenzorg bij de zorggroep
Sevagram. Hij heeft verscheidene (inter)nationale
publicaties op zijn naam staan, waaronder enkele
managementboeken over transitiemanagement
en leiderschap(sontwikkeling).
Neem leiding! Leiderschap in een turbulente wereld
De auteurs beschrijven op een beknopte en toegankelijke wijze leiderschap in de context van de snel veranderende wereld. In deze turbulente omgeving gaat het om een speelveld waarin verscheidene complexe transities tegelijk en op elkaar inwerkend plaatsvinden. Daardoor wordt steeds meer een beroep gedaan op (adaptief) leiderschap.
Dit leiderschap gaat vooral over leiding nemen opdat mensen in beweging komen, om samen hun dromen voor bedrijf en organisatie na te streven. Adaptief of (aan)passend leiderschap creëert waarde voor de organisatie en leidt tot een dynamiek in de goede richting.
Prof. dr. J.W. (Wil) Foppen is als hoogleraar Strategic
Leadership verbonden aan de School of Business
and Economics van Maastricht University. Hij
vervulde daarvoor verscheidene academische
en bestuurlijke rollen bij ZWO, aan de Erasmus
Universiteit Rotterdam, Rotterdam School of
Management, ESADE (Barcelona) en Zuyd Hogeschool.
De laatste 25 jaar adviseert en coacht hij
daarnaast verschillende leidinggevenden en hun
organisaties. Hij schreef verscheidene boeken en
artikelen, waarvan de meeste gaan over bestuur,
leiderschap en managementvraagstukken.
Dr. W.J.P.J.M. (Pim) Steerneman MBA, psycholoog
en bedrijfskundige, werkt sinds 1981 in de zorg.
In eerste instantie als gedragswetenschapper/
psychodiagnosticus, researcher en manager zowel
in de jeugdzorg als in de GGZ. Sedert 2003
is hij bestuursvoorzitter, eerst in de jeugdzorg en
sinds 2009 in de ouderenzorg bij de zorggroep
Sevagram. Hij heeft verscheidene (inter)nationale
publicaties op zijn naam staan, waaronder enkele
managementboeken over transitiemanagement
en leiderschap(sontwikkeling).
Samen veranderen
Dit boek wil inspireren én prikkelen om in onze steeds sneller veranderende wereld – en dus ook een veranderende werkomgeving – vooral niet te blijven stilstaan. Stilstaan is prima voor een moment, even een pas op de plaats. Maar als je te lang blijft stilstaan, ook als organisatie, team en/ of medewerker, dan mis je de boot.
Het boek is dan ook een oproep aan de lezer om in de veranderende omgeving samen met anderen te veranderen, in beweging te komen, om anders (wendbaar en lenig) te denken en te doen. Het daagt uit om erover na te denken waarom het slim is nu in beweging te komen.
Pim Steerneman, Trudie Severens en Brigitta Santegoeds zijn werkzaam bij zorgorganisatie Sevagram (NL) als respectievelijk bestuursvoorzitter, lid Raad van Bestuur en projectleider Kunst & Cultuur.
Samen veranderen
Dit boek wil inspireren én prikkelen om in onze steeds sneller veranderende wereld – en dus ook een veranderende werkomgeving – vooral niet te blijven stilstaan. Stilstaan is prima voor een moment, even een pas op de plaats. Maar als je te lang blijft stilstaan, ook als organisatie, team en/ of medewerker, dan mis je de boot.
Het boek is dan ook een oproep aan de lezer om in de veranderende omgeving samen met anderen te veranderen, in beweging te komen, om anders (wendbaar en lenig) te denken en te doen. Het daagt uit om erover na te denken waarom het slim is nu in beweging te komen.
Pim Steerneman, Trudie Severens en Brigitta Santegoeds zijn werkzaam bij zorgorganisatie Sevagram (NL) als respectievelijk bestuursvoorzitter, lid Raad van Bestuur en projectleider Kunst & Cultuur.
Je hand op mijn schouder. Goede zorgverlening bij NAH gezien door de ogen van een patiënt.
Aangezien het brein de kern van ons ‘zijn’ is, kan een breinkwetsuur heel ingrijpende gevolgen hebben. Niet alle gevolgen zijn duidelijk zichtbaar voor de buitenwereld en voor de mensen in de omgeving van de patiënt. Alleen wie zelf een hersenletsel heeft, weet echt hoe het is.
De auteur illustreert met voorbeelden hoe het voelt om met een gekwetst brein te leven in een maatschappij die patiënten vaak niet begrijpt en/of verkeerd beoordeelt. Leven met een gekwetst brein kost veel inspanning en vraagt veel aanpassingen. Daarnaast wil ze professionele zorgverleners en mantelzorgers inzicht geven in wat wel en niet werkt en geeft ze tips die het leven met een gekwetst brein makkelijker kunnen maken. Goede zorg kan een groot verschil maken in het leven van de patiënt en er mee voor zorgen dat de kwaliteitstijd die de patiënt op een dag nog heeft, niet verloren gaat aan nodeloze gevechten. Revalidatie stopt niet bij het verlaten van het ziekenhuis en moet doorgaan tot de patiënt weer een nieuw, zinvol en voldoening gevend leven heeft uitgebouwd.
Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.
Je hand op mijn schouder. Goede zorgverlening bij NAH gezien door de ogen van een patiënt.
Aangezien het brein de kern van ons ‘zijn’ is, kan een breinkwetsuur heel ingrijpende gevolgen hebben. Niet alle gevolgen zijn duidelijk zichtbaar voor de buitenwereld en voor de mensen in de omgeving van de patiënt. Alleen wie zelf een hersenletsel heeft, weet echt hoe het is.
De auteur illustreert met voorbeelden hoe het voelt om met een gekwetst brein te leven in een maatschappij die patiënten vaak niet begrijpt en/of verkeerd beoordeelt. Leven met een gekwetst brein kost veel inspanning en vraagt veel aanpassingen. Daarnaast wil ze professionele zorgverleners en mantelzorgers inzicht geven in wat wel en niet werkt en geeft ze tips die het leven met een gekwetst brein makkelijker kunnen maken. Goede zorg kan een groot verschil maken in het leven van de patiënt en er mee voor zorgen dat de kwaliteitstijd die de patiënt op een dag nog heeft, niet verloren gaat aan nodeloze gevechten. Revalidatie stopt niet bij het verlaten van het ziekenhuis en moet doorgaan tot de patiënt weer een nieuw, zinvol en voldoening gevend leven heeft uitgebouwd.
Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.
François Glorieux. Een leven voor de muziek
Dit boek is geen traditionele biografie. Hoe zou dat bij iemand als Francois Glorieux ook kunnen? Het is een ontdekkingstocht door het leven en werk van een muzikant pur Bang, die op zijn zachtst gezegd alles behalve banaal kunnen worden genoemd.
De soms extravagante ontmoetingen en vele reizen van de pianist – dirigent – componist - improvisator Glorieux worden in talrijke anekdotes weergegeven. Dat door deze verhalen heen het cultuurbeleid in België aan de kaak wordt gesteld, zorgt ervoor dat de kritische lezer niet op zijn honger zal blijven zitten. Het boek sluit af met een uniek en uitgebreid overzicht van de composities en discografie van Glorieux.
François Glorieux. Een leven voor de muziek
Dit boek is geen traditionele biografie. Hoe zou dat bij iemand als Francois Glorieux ook kunnen? Het is een ontdekkingstocht door het leven en werk van een muzikant pur Bang, die op zijn zachtst gezegd alles behalve banaal kunnen worden genoemd.
De soms extravagante ontmoetingen en vele reizen van de pianist – dirigent – componist - improvisator Glorieux worden in talrijke anekdotes weergegeven. Dat door deze verhalen heen het cultuurbeleid in België aan de kaak wordt gesteld, zorgt ervoor dat de kritische lezer niet op zijn honger zal blijven zitten. Het boek sluit af met een uniek en uitgebreid overzicht van de composities en discografie van Glorieux.
School? LeerKazerne of leerThuis. 11 kritische lezingen over school
De ware opdracht van onderwijs, kinderen tot natuurlijk leren brengen en diepgaand humaniseren, is vaak verstikt door duizend regels en systemen die niet met “leren” maar alles met “slagen” te maken hebben.
De auteur schetst in 11 lezingen tegen welke muren gedreven onderwijsmensen, kinderen, jongeren en ouders te pletter kunnen lopen.
Gedreven door een grote liefde voor het vak en voor de kinderen en jongeren schetst hij hoe je het slaagsysteem , de leerKazerne, die de school nu is, kunt ombuigen tot een ‘leerThuis’: een plek waar diepgaand leren en op een natuurlijke wijze je talent ontwikkelen alle kansen krijgt. School is voor te veel kinderen een probleem geworden. Hoog tijd om te focussen op het ware “leren”.
Hans Schmidt was onderwijzer, schooldirecteur en pedagogisch begeleider bij OVSG – Onderwijssecretariaat van Steden en Gemeenten van de Vlaamse Gemeenschap. Hij is oprichter van de muziekbasisschool De Wonderfluit in Gent. Hij geeft vele navormingen vooral voor het basisonderwijs.
School? LeerKazerne of leerThuis. 11 kritische lezingen over school
De ware opdracht van onderwijs, kinderen tot natuurlijk leren brengen en diepgaand humaniseren, is vaak verstikt door duizend regels en systemen die niet met “leren” maar alles met “slagen” te maken hebben.
De auteur schetst in 11 lezingen tegen welke muren gedreven onderwijsmensen, kinderen, jongeren en ouders te pletter kunnen lopen.
Gedreven door een grote liefde voor het vak en voor de kinderen en jongeren schetst hij hoe je het slaagsysteem , de leerKazerne, die de school nu is, kunt ombuigen tot een ‘leerThuis’: een plek waar diepgaand leren en op een natuurlijke wijze je talent ontwikkelen alle kansen krijgt. School is voor te veel kinderen een probleem geworden. Hoog tijd om te focussen op het ware “leren”.
Hans Schmidt was onderwijzer, schooldirecteur en pedagogisch begeleider bij OVSG – Onderwijssecretariaat van Steden en Gemeenten van de Vlaamse Gemeenschap. Hij is oprichter van de muziekbasisschool De Wonderfluit in Gent. Hij geeft vele navormingen vooral voor het basisonderwijs.
Stille verhalen. Over verborgen verlies en verlangen.
Er is zo veel verdriet dat in het verborgene blijft. Toch nestelt rouw zich vaak diep en blijvend in het leven van een mens. Dit boek grijpt aan. Het geeft de vele vormen van stille rouw eindelijk een stem. De waargebeurde verhalen bieden troost en erkenning aan al wie te kampen heeft met ongezien verlies.
Evamaria Jansen is psychotherapeute, gespecialiseerd in onder meer rouwbegeleiding. Zij schreef samen met haar man Ze zeggen dat het overgaat en is vaste columniste voor het Nederlandse tijdschrift Nieuw Gezin. Voor de website van haar psychotherapetisch centrum De Bedding verzorgt ze ook een maandelijkse column. Ze woont en werkt in Gent.
In de media:
Sommige verhalen zijn rauw, andere ingetogen, soms liggen emoties nog erg aan de oppervlakte, soms zijn ze nog onbestemd, onbenoembaar, maar elk verhaal is dapper en mist zijn effect bij de lezer niet.
(Tijdschrift voor Palliatieve Zorg, jrg. 8, september 2012, blz. 23)
Deze aangrijpende en gevarieerde getuigenissen zullen menig hulpverlener, die een taak heeft in rouwbegeleider, sensibiliseren en de brede waaier van verborgen rouw verduidelijken. Anderzijds kan het voor getroffenen een steun zijn en een oproep naar de omgeving om hiermee anders te leren omgaan.
(Boekenkatern Netwerk Palliatieve Zorg Gent-Eeklo, december 2012, blz. 12)
Stille verhalen. Over verborgen verlies en verlangen.
Er is zo veel verdriet dat in het verborgene blijft. Toch nestelt rouw zich vaak diep en blijvend in het leven van een mens. Dit boek grijpt aan. Het geeft de vele vormen van stille rouw eindelijk een stem. De waargebeurde verhalen bieden troost en erkenning aan al wie te kampen heeft met ongezien verlies.
Evamaria Jansen is psychotherapeute, gespecialiseerd in onder meer rouwbegeleiding. Zij schreef samen met haar man Ze zeggen dat het overgaat en is vaste columniste voor het Nederlandse tijdschrift Nieuw Gezin. Voor de website van haar psychotherapetisch centrum De Bedding verzorgt ze ook een maandelijkse column. Ze woont en werkt in Gent.
In de media:
Sommige verhalen zijn rauw, andere ingetogen, soms liggen emoties nog erg aan de oppervlakte, soms zijn ze nog onbestemd, onbenoembaar, maar elk verhaal is dapper en mist zijn effect bij de lezer niet.
(Tijdschrift voor Palliatieve Zorg, jrg. 8, september 2012, blz. 23)
Deze aangrijpende en gevarieerde getuigenissen zullen menig hulpverlener, die een taak heeft in rouwbegeleider, sensibiliseren en de brede waaier van verborgen rouw verduidelijken. Anderzijds kan het voor getroffenen een steun zijn en een oproep naar de omgeving om hiermee anders te leren omgaan.
(Boekenkatern Netwerk Palliatieve Zorg Gent-Eeklo, december 2012, blz. 12)
Ma komt zondag bij ons sterven. Euthanasie en geweldloosheid.
Na veertig jaar levenswerk rond geweldloosheid, wordt Pat Patfoort geconfronteerd met een prangende vraag van haar 91-jarige moeder. Ma is niet terminaal ziek, is mentaal en intellectueel nog even alert als altijd, maar ze is fysiek volledig zorgafhankelijk geworden. Ze kiest er bewust voor om te mogen heengaan via euthanasie. Hoe kan je zo’n beslissing en alle gebeurtenissen die er uit volgen, kaderen in een basishouding van geweldloosheid?
Pat Patfoort brengt in dit boek de getuigenis van de laatste maanden voor de euthanasie: het aangrijpende verhaal van de moeilijkheden waarmee zij en haar familie te kampen hadden, van de emoties die hiermee gepaard gingen en hoe ze ermee omging, hoe ze constant ernaar streefde zowel zorg te dragen voor haar moeder en toch ook haar eigen grenzen te bewaken. Het hele boek door (onder)zoekt ze hoe ze geweldloosheid kan plaatsen in die bijzondere omstandigheden.
Het boek groeit geleidelijk aan uit tot de apotheose: de laatste dagen van Ma monden uit in een huiselijke en familiale driedaagse, een viering van liefde, hartelijkheid, verbondenheid, warmte, harmonie, en waardigheid. Het verhaal toont aan hoe euthanasie van een geliefd persoon kan uitgroeien tot een prachtige, diepe en waardevolle belevenis voor alle betrokkenen.
Dr. Pat Patfoort is antropologe en werkt als zelfstandige trainster, voordrachtgeefster en auteur over preventie, geweldloze hantering en transformatie van conflicten. Dat doet ze op het vlak van opvoeding (met kinderen en jongeren, ouders, leerkrachten, …), in relaties tussen volwassenen (in de familie, met personeel van ziekenhuizen en bejaardentehuizen, religieuzen, veiligheidsdiensten van voetbalstadia, gedetineerden, …), tot op het interetnische vlak (in Centraal en West-Afrika, in Kosovo, in de Kaukasus). Ze is voorzitster en medeoprichtster van vzw De Vuurbloem, centrum voor waardering van het verschillendzijn en voor geweldloze hantering van conflicten. Ze is gehuwd, moeder van twee zonen en grootmoeder van twee kleindochters.
"Als Pat Patfoort schrijft dat ze hoopt dat anderen - die in eenzelfde situatie verkeren - er iets aan zouden hebben, dan is dat een understatement. Zelfs wie niet in eenzelfde situatie verkeert, vindt hier heel wat leidraden en handvatten op het vlak van euthanasie en geweldloosheid."
Tijdschrift voor Palliatieve Zorg (jrg. 8, sept 2012, blz. 24-25)
Ma komt zondag bij ons sterven. Euthanasie en geweldloosheid.
Na veertig jaar levenswerk rond geweldloosheid, wordt Pat Patfoort geconfronteerd met een prangende vraag van haar 91-jarige moeder. Ma is niet terminaal ziek, is mentaal en intellectueel nog even alert als altijd, maar ze is fysiek volledig zorgafhankelijk geworden. Ze kiest er bewust voor om te mogen heengaan via euthanasie. Hoe kan je zo’n beslissing en alle gebeurtenissen die er uit volgen, kaderen in een basishouding van geweldloosheid?
Pat Patfoort brengt in dit boek de getuigenis van de laatste maanden voor de euthanasie: het aangrijpende verhaal van de moeilijkheden waarmee zij en haar familie te kampen hadden, van de emoties die hiermee gepaard gingen en hoe ze ermee omging, hoe ze constant ernaar streefde zowel zorg te dragen voor haar moeder en toch ook haar eigen grenzen te bewaken. Het hele boek door (onder)zoekt ze hoe ze geweldloosheid kan plaatsen in die bijzondere omstandigheden.
Het boek groeit geleidelijk aan uit tot de apotheose: de laatste dagen van Ma monden uit in een huiselijke en familiale driedaagse, een viering van liefde, hartelijkheid, verbondenheid, warmte, harmonie, en waardigheid. Het verhaal toont aan hoe euthanasie van een geliefd persoon kan uitgroeien tot een prachtige, diepe en waardevolle belevenis voor alle betrokkenen.
Dr. Pat Patfoort is antropologe en werkt als zelfstandige trainster, voordrachtgeefster en auteur over preventie, geweldloze hantering en transformatie van conflicten. Dat doet ze op het vlak van opvoeding (met kinderen en jongeren, ouders, leerkrachten, …), in relaties tussen volwassenen (in de familie, met personeel van ziekenhuizen en bejaardentehuizen, religieuzen, veiligheidsdiensten van voetbalstadia, gedetineerden, …), tot op het interetnische vlak (in Centraal en West-Afrika, in Kosovo, in de Kaukasus). Ze is voorzitster en medeoprichtster van vzw De Vuurbloem, centrum voor waardering van het verschillendzijn en voor geweldloze hantering van conflicten. Ze is gehuwd, moeder van twee zonen en grootmoeder van twee kleindochters.
"Als Pat Patfoort schrijft dat ze hoopt dat anderen - die in eenzelfde situatie verkeren - er iets aan zouden hebben, dan is dat een understatement. Zelfs wie niet in eenzelfde situatie verkeert, vindt hier heel wat leidraden en handvatten op het vlak van euthanasie en geweldloosheid."
Tijdschrift voor Palliatieve Zorg (jrg. 8, sept 2012, blz. 24-25)
Moeilijk voor zichzelf en de omgeving: Kinderen met ODD/CD. Vechten voor Tom & Shirley
Ouders, leerkrachten en andere opvoeders kunnen de aanleg van een kind niet veranderen. Ze kunnen wel leren omgaan met het destructieve gedrag van een kind. En het belangrijkste: ze kunnen een kind leren om zichzelf beter in de hand te houden en het vaardigheden bijbrengen die het helpen zijn of haar agressie te beheersen. Kinderen met een gedragsstoornis dagen ons uit om creatief en vindingrijk te blijven in de opvoeding.
Maar wat doe je als je desondanks geen vooruitgang boekt? Wat doe je met kinderen waartegen de maatschappij, waartegen broertjes en zusjes, waartegen ouders zelf beschermd moeten worden omdat deze een slecht ontwikkelde of helemaal geen gewetensfunctie hebben? Een kind als Tom dat het ene moment zijn armpjes om de nek van zijn moeder slaat omdat het dankbaar is dat zij zo zielsveel van hem houdt, en kort daarop met zijn duimen haar keel dichtdrukt om te onderzoeken hoe het is om de lucht uit iemand te persen. Wat doe je met een kind dat jou heel hard nodig heeft, maar een gevaar vormt voor zijn zus?
Yvonne Brinkerink kon niet kiezen voor het ene en tegen het andere kind. Toen zij geen plek vond waar haar zoon Tom behandeld zou kunnen worden, of zich in ieder geval veilig, geborgen en begrepen zou voelen, richtte ze de Stichting Vrienden van Tom op. Ze vond coaches die haar en andere ouders bijstonden met opvoedingsvraagstukken en voor één op één contact voor Tom konden zorgen.
In deel 1 van dit boek vertelt Yvonne Brinkerink haar eigen verhaal. Deel 2 gaat dieper in op de achtergronden van ODD/CD. De praktijktips van de opvoedcoaches zijn bedoeld voor ouders en leerkrachten van kinderen met een oppositionele, opstandige gedragsstoornis (ODD/oppositional defiant disorder) en antisociale gedragsstoornis (CD/conductdisorder).
Yvonne Brinkerink (1967) is de moeder van Shirley (1996) en Tom (2000). Tom heeft de diagnose cd. In het jaar 2006 richtte ze de Stichting Vrienden van Tom op. Deze Stichting ondersteunt en adviseert ouders van een kind met een gedragsstoornis. Twee jaar later richtte ze de Stichting Vrienden van Shirley op. Ze wil dat ook brusjes de nodige aandacht en steun krijgen.
Helene Buis (1960) studeerde geneeskunde in Leiden. Ze debuteerde in 1996 onder de naam Suzanne Buis met het boek: Geen tijd om aardig te zijn, achter de schermen van een verpleeghuis (Uitgeverij Het Spectrum.) Het boek werd in het Duits vertaald. Ze woont in Hamburg en werkt als docente gezondheidsleer.
Moeilijk voor zichzelf en de omgeving: Kinderen met ODD/CD. Vechten voor Tom & Shirley
Ouders, leerkrachten en andere opvoeders kunnen de aanleg van een kind niet veranderen. Ze kunnen wel leren omgaan met het destructieve gedrag van een kind. En het belangrijkste: ze kunnen een kind leren om zichzelf beter in de hand te houden en het vaardigheden bijbrengen die het helpen zijn of haar agressie te beheersen. Kinderen met een gedragsstoornis dagen ons uit om creatief en vindingrijk te blijven in de opvoeding.
Maar wat doe je als je desondanks geen vooruitgang boekt? Wat doe je met kinderen waartegen de maatschappij, waartegen broertjes en zusjes, waartegen ouders zelf beschermd moeten worden omdat deze een slecht ontwikkelde of helemaal geen gewetensfunctie hebben? Een kind als Tom dat het ene moment zijn armpjes om de nek van zijn moeder slaat omdat het dankbaar is dat zij zo zielsveel van hem houdt, en kort daarop met zijn duimen haar keel dichtdrukt om te onderzoeken hoe het is om de lucht uit iemand te persen. Wat doe je met een kind dat jou heel hard nodig heeft, maar een gevaar vormt voor zijn zus?
Yvonne Brinkerink kon niet kiezen voor het ene en tegen het andere kind. Toen zij geen plek vond waar haar zoon Tom behandeld zou kunnen worden, of zich in ieder geval veilig, geborgen en begrepen zou voelen, richtte ze de Stichting Vrienden van Tom op. Ze vond coaches die haar en andere ouders bijstonden met opvoedingsvraagstukken en voor één op één contact voor Tom konden zorgen.
In deel 1 van dit boek vertelt Yvonne Brinkerink haar eigen verhaal. Deel 2 gaat dieper in op de achtergronden van ODD/CD. De praktijktips van de opvoedcoaches zijn bedoeld voor ouders en leerkrachten van kinderen met een oppositionele, opstandige gedragsstoornis (ODD/oppositional defiant disorder) en antisociale gedragsstoornis (CD/conductdisorder).
Yvonne Brinkerink (1967) is de moeder van Shirley (1996) en Tom (2000). Tom heeft de diagnose cd. In het jaar 2006 richtte ze de Stichting Vrienden van Tom op. Deze Stichting ondersteunt en adviseert ouders van een kind met een gedragsstoornis. Twee jaar later richtte ze de Stichting Vrienden van Shirley op. Ze wil dat ook brusjes de nodige aandacht en steun krijgen.
Helene Buis (1960) studeerde geneeskunde in Leiden. Ze debuteerde in 1996 onder de naam Suzanne Buis met het boek: Geen tijd om aardig te zijn, achter de schermen van een verpleeghuis (Uitgeverij Het Spectrum.) Het boek werd in het Duits vertaald. Ze woont in Hamburg en werkt als docente gezondheidsleer.
Baren (Reeks: Met hart en ziel, nr. 3)
1. Het verdiept je kennis rond de natuurlijke, ongestoorde geboorte en stimuleert het zelfvertrouwen in je eigen kunnen.
2. Het onthult het geheim en de zin van barenspijn en legt uit hoe je geboortehormonen nodig zijn voor een vlotte, extatische geboorte en een instinctieve binding tussen jou en je baby.
3. Het geeft tips over hoe om te gaan met je weeën.
4. Het vergroot je besef dat je baby bewust en actief deel uitmaakt van het geboorteproces.
5. Het biedt je ongecensureerde informatie, voor- en nadelen over veel gebruikte medische interventies: wat moet zeker voor een veilige geboorte, wat moet niet echt en wat moet echt niet?
6. Het stimuleert je assertiviteit, maakt je bewust dat je heel wat keuzes kan maken.
7. Het biedt een kant-en-klaar ‘Geboorteplan’ (of liever ‘Geboortevoorkeuren’), zowel voor je arbeid, uitdrijving en de periode net na de geboorte van je baby.
8. Het benadert de geboorte holistisch: legt uit hoe het natuurlijke proces een intens lichamelijke, psychologische, instinctieve, emotionele, zelfs spirituele ervaring voor je kan zijn, welke je een unieke kans biedt om te groeien als mens.
9. Het nodigt uit om je open te stellen voor het onverwachte.
10. Dit boek is interactief: bij ieder onderdeel hoort een doe-opdracht en je kunt aan de hand van concrete vragen een dagboek bijhouden.
Kortom, een persoonlijk boek dat de geboorte-ervaring kan verrijken van iedere vrouw die haar eerste of volgende baby baart.
Benedicte Vansina is zelfstandige vroedvrouw. Ze bereidde al duizenden koppels voor op de geboorte en het ouderschap. Ze verzorgde ook opleidingen voor vroedvrouwen en gastcolleges in vroedvrouwenscholen.
Baren (Reeks: Met hart en ziel, nr. 3)
1. Het verdiept je kennis rond de natuurlijke, ongestoorde geboorte en stimuleert het zelfvertrouwen in je eigen kunnen.
2. Het onthult het geheim en de zin van barenspijn en legt uit hoe je geboortehormonen nodig zijn voor een vlotte, extatische geboorte en een instinctieve binding tussen jou en je baby.
3. Het geeft tips over hoe om te gaan met je weeën.
4. Het vergroot je besef dat je baby bewust en actief deel uitmaakt van het geboorteproces.
5. Het biedt je ongecensureerde informatie, voor- en nadelen over veel gebruikte medische interventies: wat moet zeker voor een veilige geboorte, wat moet niet echt en wat moet echt niet?
6. Het stimuleert je assertiviteit, maakt je bewust dat je heel wat keuzes kan maken.
7. Het biedt een kant-en-klaar ‘Geboorteplan’ (of liever ‘Geboortevoorkeuren’), zowel voor je arbeid, uitdrijving en de periode net na de geboorte van je baby.
8. Het benadert de geboorte holistisch: legt uit hoe het natuurlijke proces een intens lichamelijke, psychologische, instinctieve, emotionele, zelfs spirituele ervaring voor je kan zijn, welke je een unieke kans biedt om te groeien als mens.
9. Het nodigt uit om je open te stellen voor het onverwachte.
10. Dit boek is interactief: bij ieder onderdeel hoort een doe-opdracht en je kunt aan de hand van concrete vragen een dagboek bijhouden.
Kortom, een persoonlijk boek dat de geboorte-ervaring kan verrijken van iedere vrouw die haar eerste of volgende baby baart.
Benedicte Vansina is zelfstandige vroedvrouw. Ze bereidde al duizenden koppels voor op de geboorte en het ouderschap. Ze verzorgde ook opleidingen voor vroedvrouwen en gastcolleges in vroedvrouwenscholen.
