De auto als bedrijfsmiddel (Reeks Beroepsvereniging voor Boekhoudkundige Beroepen, nr. 18)
Dit handboek onderzoekt de fiscaliteit van de wagen als investering zowel op het vlak van de btw als inzake de inkomstenbelastingen. De structuur is hierbij drieledig:
- de aanschaf van het bedrijfsmiddel,
- het gebruik van een vervoermiddel,
- de afstoting van het vervoermiddel.
Het handboek begint met een voor elke belastingplichtige cruciale vraag:
hoeveel
mag men van de autokosten in aftrek brengen?
Ook een aantal bijzondere
regelingen zoals de winstmargeregeling of de regeling inzake directiewagens en
demonstratiewagens worden praktijkgericht besproken. Niet enkel de nationale
handelingen worden geanalyseerd. Ook het intracommunautair kopen en verkopen
van nieuwe en tweedehandse vervoermiddelen komt uitgebreid aan bod, met de
vereiste formaliteiten en bewijzen die daarbij komen kijken.
Stefan Ruysschaert is eerstaanwezend inspecteur bij de FOD Financiën en
gespecialiseerd in de btw-wetgeving. Hij doceert de grondige studie btw aan
de geassocieerde faculteit handelswetenschappen en bestuurskunde van de
Hogeschool Gent en Universiteit Gent.
Wim Van Kerchove is eerstaanwezend inspecteur en docent bij de FOD Financiën en gespecialiseerd in de vennootschapsbelasting. Hij is gewaardeerd auteur en docent in de materie.
Meer info over Reeks BBB - Beroepsvereniging voor Boekhoudkundige Beroepen
De auto als bedrijfsmiddel (Reeks Beroepsvereniging voor Boekhoudkundige Beroepen, nr. 18)
Dit handboek onderzoekt de fiscaliteit van de wagen als investering zowel op het vlak van de btw als inzake de inkomstenbelastingen. De structuur is hierbij drieledig:
- de aanschaf van het bedrijfsmiddel,
- het gebruik van een vervoermiddel,
- de afstoting van het vervoermiddel.
Het handboek begint met een voor elke belastingplichtige cruciale vraag:
hoeveel
mag men van de autokosten in aftrek brengen?
Ook een aantal bijzondere
regelingen zoals de winstmargeregeling of de regeling inzake directiewagens en
demonstratiewagens worden praktijkgericht besproken. Niet enkel de nationale
handelingen worden geanalyseerd. Ook het intracommunautair kopen en verkopen
van nieuwe en tweedehandse vervoermiddelen komt uitgebreid aan bod, met de
vereiste formaliteiten en bewijzen die daarbij komen kijken.
Stefan Ruysschaert is eerstaanwezend inspecteur bij de FOD Financiën en
gespecialiseerd in de btw-wetgeving. Hij doceert de grondige studie btw aan
de geassocieerde faculteit handelswetenschappen en bestuurskunde van de
Hogeschool Gent en Universiteit Gent.
Wim Van Kerchove is eerstaanwezend inspecteur en docent bij de FOD Financiën en gespecialiseerd in de vennootschapsbelasting. Hij is gewaardeerd auteur en docent in de materie.
Meer info over Reeks BBB - Beroepsvereniging voor Boekhoudkundige Beroepen
Mastering Mediation Education
Mediation education nowadays is implemented at all levels in society.From kindergarten and primary school education (‘peer mediation’),to university and post-graduate master programs. The length andintensity varies tremendously: from two days courses, to two yearsprograms. In this respect, mediation is comparable to sports or finearts: you can practice this intuitively, and with basic training at grassroots level, and you can develop this into professional level , andbecome a Master in Mediation.
This professionalization is an essential step for mediation as arespected part in the judicial process and the mediator as a respectedfull partner in the process of conflict management and disputeresolution. The mediator should be recognized as an expert, withspecific knowledge and skills to assist as a third party.
To achievethis, high quality education in mediation is essential. Otherwise,mediation will always be seen, particularly by other professions andprofessionals as a ‘soft skills’, and second order servicing.
- How should this professional education be developed?
- What roles do universities and should universities play in mediation education?
- What trends are there and what are the necessary steps to take, to further develop this young profession, into evidence based practices?
Mastering Mediation Education
Mediation education nowadays is implemented at all levels in society.From kindergarten and primary school education (‘peer mediation’),to university and post-graduate master programs. The length andintensity varies tremendously: from two days courses, to two yearsprograms. In this respect, mediation is comparable to sports or finearts: you can practice this intuitively, and with basic training at grassroots level, and you can develop this into professional level , andbecome a Master in Mediation.
This professionalization is an essential step for mediation as arespected part in the judicial process and the mediator as a respectedfull partner in the process of conflict management and disputeresolution. The mediator should be recognized as an expert, withspecific knowledge and skills to assist as a third party.
To achievethis, high quality education in mediation is essential. Otherwise,mediation will always be seen, particularly by other professions andprofessionals as a ‘soft skills’, and second order servicing.
- How should this professional education be developed?
- What roles do universities and should universities play in mediation education?
- What trends are there and what are the necessary steps to take, to further develop this young profession, into evidence based practices?
Defence Rights: International and European Developments
The growing internationalisation and Europeanisation of criminal procedures create new and additional challenges to traditional defence rights.
Hence, the Ghent Bar Association, as part of its bicentennial celebration, the Bar Association of The Hague, hosting the International Tribunal for the Former Yugoslavia and the International Criminal Court (ICC), and Ghent University, conducting lead research on international and European criminal policy, have joined their forces by exploring and addressing these challenges during an international conference, entitled ‘Defence Rights: International and European Developments’, held in Ghent on 23 November 2012, of which the current volume is the conference book.
The book has a double focus: defence rights before the ICC respectively EU defence rights.
Whereas international criminal tribunals, especially the ICC, should play an exemplary role when it comes to the right to fair trial and adequate access to a lawyer, reality proves to be troublesome. This book addresses key issues in this respect: what is the status questionis of the defence position and procedural rights before international criminal tribunals, more specifically the ICC? Has the Rome statute lived up to its expectations after a decade of its application? Can defence before international tribunals keep functioning without a Bar? What are the needs for such a defence to be adequate, knowing that it balances on the borderline between the Anglo-Saxon legal system and ours? What lessons can be learnt from this? What about victims’ rights, unexplored territory for international criminal law?
At the same time, defence and procedural rights are developing as a result of different EU Directives which have been or are now being negotiated. This is of major importance to every penalist, even in strictly national cases. This book informs about and critically assesses the entire EU ‘Roadmap for strengthening procedural rights of suspected of accused persons in criminal proceedings’. The EU Directive on the right to interpretation and translation in criminal proceedings and the anticipated proposal on special safeguards in criminal procedures for suspected or accused persons who are vulnerable (especially children, the mentally ill and the mentally disabled) pass in review. Also the EU-Directives on the right to information in criminal procedure and on the right of access to a lawyer in criminal proceedings and on the right to communicate upon arrest (Salduz-Directive), which are about to revolutionize traditional domestic criminal procedural law, are being thoroughly assessed. Further, the book addresses the important implications and challenges for the legal position of detainees as a result of the recent Framework Decision on the mutual recognition of custodial sentences and measures involving deprivation of liberty. Finally, awareness is raised concerning the future of procedural rights in the framework of cross-border evidence gathering and admissibility.
This book is essential reading for both defence practitioners and scholars taking an interest in defence and procedural rights in criminal matters.
Prof. dr. Gert Vermeulen is full professor of international and European criminal law and department chair criminal law and criminology at Ghent University, director of the Institute for International Research on Criminal Policy (IRCP) and extraordinary professor of evidence at Maastricht University.
Defence Rights: International and European Developments
The growing internationalisation and Europeanisation of criminal procedures create new and additional challenges to traditional defence rights.
Hence, the Ghent Bar Association, as part of its bicentennial celebration, the Bar Association of The Hague, hosting the International Tribunal for the Former Yugoslavia and the International Criminal Court (ICC), and Ghent University, conducting lead research on international and European criminal policy, have joined their forces by exploring and addressing these challenges during an international conference, entitled ‘Defence Rights: International and European Developments’, held in Ghent on 23 November 2012, of which the current volume is the conference book.
The book has a double focus: defence rights before the ICC respectively EU defence rights.
Whereas international criminal tribunals, especially the ICC, should play an exemplary role when it comes to the right to fair trial and adequate access to a lawyer, reality proves to be troublesome. This book addresses key issues in this respect: what is the status questionis of the defence position and procedural rights before international criminal tribunals, more specifically the ICC? Has the Rome statute lived up to its expectations after a decade of its application? Can defence before international tribunals keep functioning without a Bar? What are the needs for such a defence to be adequate, knowing that it balances on the borderline between the Anglo-Saxon legal system and ours? What lessons can be learnt from this? What about victims’ rights, unexplored territory for international criminal law?
At the same time, defence and procedural rights are developing as a result of different EU Directives which have been or are now being negotiated. This is of major importance to every penalist, even in strictly national cases. This book informs about and critically assesses the entire EU ‘Roadmap for strengthening procedural rights of suspected of accused persons in criminal proceedings’. The EU Directive on the right to interpretation and translation in criminal proceedings and the anticipated proposal on special safeguards in criminal procedures for suspected or accused persons who are vulnerable (especially children, the mentally ill and the mentally disabled) pass in review. Also the EU-Directives on the right to information in criminal procedure and on the right of access to a lawyer in criminal proceedings and on the right to communicate upon arrest (Salduz-Directive), which are about to revolutionize traditional domestic criminal procedural law, are being thoroughly assessed. Further, the book addresses the important implications and challenges for the legal position of detainees as a result of the recent Framework Decision on the mutual recognition of custodial sentences and measures involving deprivation of liberty. Finally, awareness is raised concerning the future of procedural rights in the framework of cross-border evidence gathering and admissibility.
This book is essential reading for both defence practitioners and scholars taking an interest in defence and procedural rights in criminal matters.
Prof. dr. Gert Vermeulen is full professor of international and European criminal law and department chair criminal law and criminology at Ghent University, director of the Institute for International Research on Criminal Policy (IRCP) and extraordinary professor of evidence at Maastricht University.
De ervaren mediator: kwaliteit, identiteit en ethos
Lang is er binnen de mediationwereld vanuit gegaan dat de ervaring of kwalificatie van een mediator gelijk staat aan een goede opleiding en training (meestal in een Amerikaanse mediationbenadering), het doen van een minimaal aantal mediations per jaar, en het verkrijgen van een aantal punten door deelname aan congressen en cursussen. Hoewel deze operationaliseringen wellicht een gedeelte van de vereisten dekken, raken ze niet of nauwelijks aan andere wezenlijke aspecten van de mediationpraktijk.
Dit boek behandelt de vraag wat een mediator nu eigenlijk tot een goede mediator maakt.
Welke kwaliteiten moet hij hebben; gaat het naast ‘boekjes-kennis’ ook om praktische houdingen, inhoudelijke ervaringen, en professionele kenmerken die niet gevat worden door bovengenoemde operationaliseringen?
Wat is eigenlijk de ‘identiteit’ van een goede mediator? Welke eigenschappen bezit hij als professional en als persoon? Kunnen we die aanwijzen, kunnen we die leren, en hoe dan?
Hoe stelt hij zich op ten aanzien van ethische vraagstukken en dilemma’s? Wat is de ‘ethos’ van het beroep en de beroepsbeoefenaar? Kunnen we daar, behalve onder verwijzing naar ‘codes of conduct’ nog meer over zeggen? Welke ethische dilemma’s spelen een rol en hoe gaat de mediator daar mee om?
De ervaren mediator: kwaliteit, identiteit en ethos
Lang is er binnen de mediationwereld vanuit gegaan dat de ervaring of kwalificatie van een mediator gelijk staat aan een goede opleiding en training (meestal in een Amerikaanse mediationbenadering), het doen van een minimaal aantal mediations per jaar, en het verkrijgen van een aantal punten door deelname aan congressen en cursussen. Hoewel deze operationaliseringen wellicht een gedeelte van de vereisten dekken, raken ze niet of nauwelijks aan andere wezenlijke aspecten van de mediationpraktijk.
Dit boek behandelt de vraag wat een mediator nu eigenlijk tot een goede mediator maakt.
Welke kwaliteiten moet hij hebben; gaat het naast ‘boekjes-kennis’ ook om praktische houdingen, inhoudelijke ervaringen, en professionele kenmerken die niet gevat worden door bovengenoemde operationaliseringen?
Wat is eigenlijk de ‘identiteit’ van een goede mediator? Welke eigenschappen bezit hij als professional en als persoon? Kunnen we die aanwijzen, kunnen we die leren, en hoe dan?
Hoe stelt hij zich op ten aanzien van ethische vraagstukken en dilemma’s? Wat is de ‘ethos’ van het beroep en de beroepsbeoefenaar? Kunnen we daar, behalve onder verwijzing naar ‘codes of conduct’ nog meer over zeggen? Welke ethische dilemma’s spelen een rol en hoe gaat de mediator daar mee om?
Criminografische ontwikkelingen II (Reeks Panopticon Libri, nr. 5)
Deze uitgave heeft tot doel het hiaat in de Belgische criminografie te vullen en periodiek te rapporteren over de nog steeds zo moeilijk te vinden criminografische basisinformatie in ons land.
Veel criminografisch materiaal is weliswaar beschikbaar, zeker op niveau van de politiestatistiek, en recent ook op het niveau van de parketstatistieken, dankzij de inspanningen van de statistisch-analisten. Het blijft echter een feit dat de data zelf niet zo maar eenvoudig toegankelijk zijn voor iedereen.
Net als het vorige verzamelwerk is ook deze publicatie zo opgebouwd dat het bericht over criminografische onderwerpen die zich afspelen op diverse echelons van de strafrechtsbedeling. Deze editie bundelt acht en is een initiatief van leden van de Panopticon-deelredactie ‘Criminografie en methodologie’.
Criminografische ontwikkelingen II (Reeks Panopticon Libri, nr. 5)
Deze uitgave heeft tot doel het hiaat in de Belgische criminografie te vullen en periodiek te rapporteren over de nog steeds zo moeilijk te vinden criminografische basisinformatie in ons land.
Veel criminografisch materiaal is weliswaar beschikbaar, zeker op niveau van de politiestatistiek, en recent ook op het niveau van de parketstatistieken, dankzij de inspanningen van de statistisch-analisten. Het blijft echter een feit dat de data zelf niet zo maar eenvoudig toegankelijk zijn voor iedereen.
Net als het vorige verzamelwerk is ook deze publicatie zo opgebouwd dat het bericht over criminografische onderwerpen die zich afspelen op diverse echelons van de strafrechtsbedeling. Deze editie bundelt acht en is een initiatief van leden van de Panopticon-deelredactie ‘Criminografie en methodologie’.
Erfrecht voor de praktijk – 2de herziene uitgave (=CB/POD)
Erfrecht is traditioneel een onderwerp dat zich hoofdzakelijk op het notariaat richt. Dat weerspiegelt zich ook in de bestaande literatuur terzake. Ook advocaten hebben echter behoefte aan een toegankelijke uitleg van het materiële erfrecht (versterferfrecht, testamentair erfrecht en legitieme portie).
Daarnaast blijken handvatten over de manier waarop informatie kan worden achterhaald over de mate van gerechtigdheid van de betrokkenen in de nalatenschap en de omvang van de boedel en de uit te brengen keuze, eveneens gewenst. De (on)mogelijkheden van aantasting van de uiterste wilsbeschikking en de manieren waarop de afwikkeling kan plaats vinden, c.q. de invloed daarop van executeurs, de vereffening en testamentair bewind zijn ook onderwerpen waarover vragen leven.
‘Erfrecht voor de praktijk’ is een boek over erfrecht en de afwikkeling van een nalatenschap. Het is met name bedoeld voor de advocatuur en andere personen buiten het notariaat die betrokken zijn bij de afwikkeling van nalatenschappen.
Uit de aard van de werkzaamheden van de verschillende betrokkenen vloeit
voort dat onderwerpen die in het notariaat als vanzelfsprekend bekend worden
verondersteld bij andere afwikkelaars niet bekend zijn en omgekeerd. Daarom
zijn de klemtonen in deze uitgave anders gelegd dan in de klassieke handboeken
over dit onderwerp. Zo komt de afwikkeling meer uitgebreid aan de orde en
wordt de daarbij (veelal lagere) jurisprudentie betrokken, steeds bezien vanuit
de advocaat dan wel andere persoon die bij de afwikkeling is betrokken.
Eric Ebben is universitair docent notariaat aan de VU Amsterdam en juridisch
adviseur.
Mathieu Schipper is advocaat en notarieel jurist bij Schipper en Lof
advocaten te Heerhugowaard. Beiden zijn ze gespecialiseerd op het gebied van
het erfrecht. De auteurs weten ieder vanuit zijn eigen invalshoek de link met de
juridische praktijk op een praktische wijze te leggen.
Erfrecht voor de praktijk – 2de herziene uitgave (=CB/POD)
Erfrecht is traditioneel een onderwerp dat zich hoofdzakelijk op het notariaat richt. Dat weerspiegelt zich ook in de bestaande literatuur terzake. Ook advocaten hebben echter behoefte aan een toegankelijke uitleg van het materiële erfrecht (versterferfrecht, testamentair erfrecht en legitieme portie).
Daarnaast blijken handvatten over de manier waarop informatie kan worden achterhaald over de mate van gerechtigdheid van de betrokkenen in de nalatenschap en de omvang van de boedel en de uit te brengen keuze, eveneens gewenst. De (on)mogelijkheden van aantasting van de uiterste wilsbeschikking en de manieren waarop de afwikkeling kan plaats vinden, c.q. de invloed daarop van executeurs, de vereffening en testamentair bewind zijn ook onderwerpen waarover vragen leven.
‘Erfrecht voor de praktijk’ is een boek over erfrecht en de afwikkeling van een nalatenschap. Het is met name bedoeld voor de advocatuur en andere personen buiten het notariaat die betrokken zijn bij de afwikkeling van nalatenschappen.
Uit de aard van de werkzaamheden van de verschillende betrokkenen vloeit
voort dat onderwerpen die in het notariaat als vanzelfsprekend bekend worden
verondersteld bij andere afwikkelaars niet bekend zijn en omgekeerd. Daarom
zijn de klemtonen in deze uitgave anders gelegd dan in de klassieke handboeken
over dit onderwerp. Zo komt de afwikkeling meer uitgebreid aan de orde en
wordt de daarbij (veelal lagere) jurisprudentie betrokken, steeds bezien vanuit
de advocaat dan wel andere persoon die bij de afwikkeling is betrokken.
Eric Ebben is universitair docent notariaat aan de VU Amsterdam en juridisch
adviseur.
Mathieu Schipper is advocaat en notarieel jurist bij Schipper en Lof
advocaten te Heerhugowaard. Beiden zijn ze gespecialiseerd op het gebied van
het erfrecht. De auteurs weten ieder vanuit zijn eigen invalshoek de link met de
juridische praktijk op een praktische wijze te leggen.
Rechtbanken, balies en bedrijfsrevisoraat. Actualiteiten: samenwerking en ondernemingsrecht.
NEDERLANDS
Deze uitgave is het resultaat van een studiedag georganiseerd door het Instituutvan de Bedrijfsrevisoren, de Orde van Vlaamse Balies, de Ordre des Barreaux francophones et germanophone en de Unie der Rechters in Handelszaken vanBelgië.
Volgende thema’s worden behandeld:
Inhoudstafel
Voorwoord
FRANCAIS
Cette édition est le résultat d’une journée d’études organisée par l’Institutdes Réviseurs d’Entreprises, l’Orde van Vlaamse Balies, l’Ordre des Barreauxfrancophones et germanophone et l’Union des Juges consulaires de Belgique.
Les thèmes suivants sont abordés :
Table des matières
Avant-propos
Rechtbanken, balies en bedrijfsrevisoraat. Actualiteiten: samenwerking en ondernemingsrecht.
NEDERLANDS
Deze uitgave is het resultaat van een studiedag georganiseerd door het Instituutvan de Bedrijfsrevisoren, de Orde van Vlaamse Balies, de Ordre des Barreaux francophones et germanophone en de Unie der Rechters in Handelszaken vanBelgië.
Volgende thema’s worden behandeld:
Inhoudstafel
Voorwoord
FRANCAIS
Cette édition est le résultat d’une journée d’études organisée par l’Institutdes Réviseurs d’Entreprises, l’Orde van Vlaamse Balies, l’Ordre des Barreauxfrancophones et germanophone et l’Union des Juges consulaires de Belgique.
Les thèmes suivants sont abordés :
Table des matières
Avant-propos
De positie van de minderjarige in het erfrecht (Erfenisvakdag Cahiers, nr. 1)
Jaarlijks zijn tienduizenden kinderen betrokken bij het overlijden van een (stief)ouder en de afwikkeling van de nalatenschap. De wet geeft regels voor het veilig stellen van de erfrechtelijke positie van het (minderjarige) kind. Het gaat dan om de nalatenschap van zowel zijn eerst-overleden ouder als van die van de langstlevende. De situatie waarin de langstlevende ouder in de tussentijd een nieuwe partner heeft gekregen levert vooral veel problemen op voor kinderen.
Om deze positie van het kind in het erfrecht veilig te stellen legt de wet aan verschillende professionals verplichtingen op. De reikwijdte van deze voorschriften en de praktische toepassing ervan zijn voorwerp van discussie. Dit cahier maakt duidelijk op welke wijze de verschillende betrokken beroepsgroepen invulling geven aan de nakoming van deze bepalingen.
De Erfenisvakdag is een initiatief van de Stichting Nalatenschapsmediation, die ijvert voor de toepassing van mediation bij de afwikkeling van nalatenschappen, alsmede in preventieve zin.
Naar aanleiding van elke
Erfenisvakdag verschijnt een thematisch cahier met een bundeling van de
uitgewerkte voordrachten.
De positie van de minderjarige in het erfrecht (Erfenisvakdag Cahiers, nr. 1)
Jaarlijks zijn tienduizenden kinderen betrokken bij het overlijden van een (stief)ouder en de afwikkeling van de nalatenschap. De wet geeft regels voor het veilig stellen van de erfrechtelijke positie van het (minderjarige) kind. Het gaat dan om de nalatenschap van zowel zijn eerst-overleden ouder als van die van de langstlevende. De situatie waarin de langstlevende ouder in de tussentijd een nieuwe partner heeft gekregen levert vooral veel problemen op voor kinderen.
Om deze positie van het kind in het erfrecht veilig te stellen legt de wet aan verschillende professionals verplichtingen op. De reikwijdte van deze voorschriften en de praktische toepassing ervan zijn voorwerp van discussie. Dit cahier maakt duidelijk op welke wijze de verschillende betrokken beroepsgroepen invulling geven aan de nakoming van deze bepalingen.
De Erfenisvakdag is een initiatief van de Stichting Nalatenschapsmediation, die ijvert voor de toepassing van mediation bij de afwikkeling van nalatenschappen, alsmede in preventieve zin.
Naar aanleiding van elke
Erfenisvakdag verschijnt een thematisch cahier met een bundeling van de
uitgewerkte voordrachten.
Criminologen op de arbeidsmarkt
Hierin kijkt hij achteruit, naar de plaats die criminologen verworven hebben op de arbeidsmarkt en stelt vast dat er geen reden is om te praten over precariteit, maar wel dat de arbeidspositie van afgestudeerde criminologen op diverse punten om een bijzondere aandacht vraagt. Ponsaers kijkt ook vooruit, naar de toekomst van de criminologie in Vlaanderen. Hij reflecteert over de academisering van hogeschoolopleidingen, over studieduurverlenging en over betere afstemming met het politieonderwijs. Op tal van punten zijn deze nieuwe ontwikkelingen even zovele uitdagingen voor het criminologieonderwijs in de naaste toekomst.
Paul Ponsaers
Paul Ponsaers (°13 maart 1952) is licentiaat in de Sociologie en doctor in de Criminologie. Hij startte zijn wetenschappelijke loopbaan als wetenschappelijk medewerker aan de KULeuven. Na een journalistieke periode bij het dagblad De Morgen werkte hij als hoofddocent Rechtssociologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Naderhand was hij gedurende een tiental jaar als afdelingshoofd werkzaam bij de dienst Politiebeleidsondersteuning, eerst bij de Algemene Rijkspolitie (BiZa), later bij de Algemene Politiesteundienst. Daar startte hij een aantal grootschalige wetenschappelijke projecten op, o.m. de politiële geregistreerde criminaliteitsstatistieken en de veiligheidsmonitor. Vanaf 1998 was hij verbonden aan de UGent, Vakgroep Strafrecht & Criminologie, Onderzoeksgroep Sociale Veiligheidsanalyse, waar hij in de domeinen van de Politiewetenschappen, de Rechtssociologie en Financieel- Economische Criminaliteit doceerde. Sinds oktober 2012 is hij emeritus gewoon hoogleraar.
Paul blijft nog erg actief in het criminologisch domein. Zo is hij voorzitter van de vzw Centrum voor Politiestudies (CPS) en lid van het editorial board van de Cahiers Politiestudies en regionaal editor van het European Journal for Policing studies. Tevens is hij voorzitter van de vzw Panopticon en lid van de hoofdredactie van het gelijknamig tijdschrift. Paul is lid van de stuurgroep van het internationaal GERN-netwerk (Parijs) en voorzitter van de internationale wetenschappelijke raad van het NSCR. Hij is voorzitter van de redactieraad van het internationale Het Groene Gras, en stichtend lid van de redactie van Orde van de Dag. Hij publiceerde talrijke artikels en (bijdragen in) boeken in nationale en internationale tijdschriften met betrekking tot politiestudies, financieel-economische criminaliteit, criminaliteitsanalyse en veiligheidsbeleid. Hij heeft het plan opgevat zijn publicatie-activiteiten nog te activeren bij de start van zijn emeritaat.
Criminologen op de arbeidsmarkt
Hierin kijkt hij achteruit, naar de plaats die criminologen verworven hebben op de arbeidsmarkt en stelt vast dat er geen reden is om te praten over precariteit, maar wel dat de arbeidspositie van afgestudeerde criminologen op diverse punten om een bijzondere aandacht vraagt. Ponsaers kijkt ook vooruit, naar de toekomst van de criminologie in Vlaanderen. Hij reflecteert over de academisering van hogeschoolopleidingen, over studieduurverlenging en over betere afstemming met het politieonderwijs. Op tal van punten zijn deze nieuwe ontwikkelingen even zovele uitdagingen voor het criminologieonderwijs in de naaste toekomst.
Paul Ponsaers
Paul Ponsaers (°13 maart 1952) is licentiaat in de Sociologie en doctor in de Criminologie. Hij startte zijn wetenschappelijke loopbaan als wetenschappelijk medewerker aan de KULeuven. Na een journalistieke periode bij het dagblad De Morgen werkte hij als hoofddocent Rechtssociologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Naderhand was hij gedurende een tiental jaar als afdelingshoofd werkzaam bij de dienst Politiebeleidsondersteuning, eerst bij de Algemene Rijkspolitie (BiZa), later bij de Algemene Politiesteundienst. Daar startte hij een aantal grootschalige wetenschappelijke projecten op, o.m. de politiële geregistreerde criminaliteitsstatistieken en de veiligheidsmonitor. Vanaf 1998 was hij verbonden aan de UGent, Vakgroep Strafrecht & Criminologie, Onderzoeksgroep Sociale Veiligheidsanalyse, waar hij in de domeinen van de Politiewetenschappen, de Rechtssociologie en Financieel- Economische Criminaliteit doceerde. Sinds oktober 2012 is hij emeritus gewoon hoogleraar.
Paul blijft nog erg actief in het criminologisch domein. Zo is hij voorzitter van de vzw Centrum voor Politiestudies (CPS) en lid van het editorial board van de Cahiers Politiestudies en regionaal editor van het European Journal for Policing studies. Tevens is hij voorzitter van de vzw Panopticon en lid van de hoofdredactie van het gelijknamig tijdschrift. Paul is lid van de stuurgroep van het internationaal GERN-netwerk (Parijs) en voorzitter van de internationale wetenschappelijke raad van het NSCR. Hij is voorzitter van de redactieraad van het internationale Het Groene Gras, en stichtend lid van de redactie van Orde van de Dag. Hij publiceerde talrijke artikels en (bijdragen in) boeken in nationale en internationale tijdschriften met betrekking tot politiestudies, financieel-economische criminaliteit, criminaliteitsanalyse en veiligheidsbeleid. Hij heeft het plan opgevat zijn publicatie-activiteiten nog te activeren bij de start van zijn emeritaat.
Leveringsvoorwaarden in internationale overeenkomsten. Incoterms anders bekeken
De Internationale Kamer van Koophandel (International Chamber of Commerce – ICC) vaardigt met een zekere regelmaat nieuwe versies uit van zijn ‘Incoterms’.
De jongste versie dateert van 2010. Die Incoterms zijn wereldwijd gehanteerde drieletterwoorden die het risico en de kosten van de levering verdelen tussen een koper en een verkoper in internationale (en binnenlandse) contracten. Het intensieve gebruik van deze drieletterwoorden belet niet dat in de praktijk over hun precieze inhoud en draagwijdte tal van misverstanden bestaan.
Dit boek bespreekt op een heldere wijze de toepassing en achtergronden van de Incoterms. Aan de hand van concrete praktijkvoorbeelden verduidelijkt het de vele facetten van de realiteit achter de levering.
Marc A. Huybrechts over deze uitgave: ''... een buitengewoon accuraat, volledig en betrouwbaar werk over de Incoterms, volledig op de praktijk van de internationale handel gericht, maar evenzeer stevig wetenschappelijk juridisch onderbouwd. Dit boek is werkelijk een aanrader voor wie zich aan het internationaal handelsrecht interesseert.'' (RW 2014-15, Jg 78 nr. 2)
Koen Vanheusden is directeur bij het Agentschap voor Buitenlandse Handel. Hij is lid
van de expertengroep van de ICC inzake Incoterms en voorzitter van de Task Force on
International Sales van dezelfde organisatie. Hij doceert aan verschillende universitaire
instellingen alsook voor talrijke internationale organisaties. Al meer dan 25 jaar begeleidt
hij exporteurs en importeurs bij de redactie en uitvoering van hun internationale
contracten.
Leveringsvoorwaarden in internationale overeenkomsten. Incoterms anders bekeken
De Internationale Kamer van Koophandel (International Chamber of Commerce – ICC) vaardigt met een zekere regelmaat nieuwe versies uit van zijn ‘Incoterms’.
De jongste versie dateert van 2010. Die Incoterms zijn wereldwijd gehanteerde drieletterwoorden die het risico en de kosten van de levering verdelen tussen een koper en een verkoper in internationale (en binnenlandse) contracten. Het intensieve gebruik van deze drieletterwoorden belet niet dat in de praktijk over hun precieze inhoud en draagwijdte tal van misverstanden bestaan.
Dit boek bespreekt op een heldere wijze de toepassing en achtergronden van de Incoterms. Aan de hand van concrete praktijkvoorbeelden verduidelijkt het de vele facetten van de realiteit achter de levering.
Marc A. Huybrechts over deze uitgave: ''... een buitengewoon accuraat, volledig en betrouwbaar werk over de Incoterms, volledig op de praktijk van de internationale handel gericht, maar evenzeer stevig wetenschappelijk juridisch onderbouwd. Dit boek is werkelijk een aanrader voor wie zich aan het internationaal handelsrecht interesseert.'' (RW 2014-15, Jg 78 nr. 2)
Koen Vanheusden is directeur bij het Agentschap voor Buitenlandse Handel. Hij is lid
van de expertengroep van de ICC inzake Incoterms en voorzitter van de Task Force on
International Sales van dezelfde organisatie. Hij doceert aan verschillende universitaire
instellingen alsook voor talrijke internationale organisaties. Al meer dan 25 jaar begeleidt
hij exporteurs en importeurs bij de redactie en uitvoering van hun internationale
contracten.
Basistechnieken van de bedrijfsrevisor in het kader van fraude – Techniques de base du reviseur d’entreprises dans le cadre de la fraude (Reeks ICCI 2012-1)
Nederlands
Dit boek brengt in kaart welke verplichtingen bij de controle van de jaarrekening de bedrijfsrevisor heeft in het kader van fraude en over welke middelen hij beschikt. Eerst worden de verschillen tussen de verplichtingen van de gecontroleerde organisatie en van de bedrijfsrevisor uiteengezet en toegelicht hoe de commissaris moet handelen wanneer er sprake is van fraude of onwettige handelingen en aan welke organen en instanties hij fraude moet melden.
Verder wordt de notie fraude en de strafrechtelijke implicaties voor de bedrijfsrevisor besproken. De regels in verband met de strafrechtelijke aansprakelijkheid in het ondernemingsstrafrecht, de toerekening van een misdrijf aan de bedrijfsrevisor als natuurlijke persoon en als rechtspersoon en een overzicht van de gemeenrechtelijke en bijzondere fraudemisdrijven komen achtereenvolgens aan bod.
Het bestuursorgaan is als eerste en enige verantwoordelijk voor het voorkomen van fraude in de jaarrekening. Een deugdelijk anti-fraudebeleid bevat vijf componenten: Fraud risk governance; Fraud risk assessment; Fraudepreventie; Fraudedetectie; en Fraudeonderzoek, sanctie en herstel. Forensic auditing is een recente vorm van audit, ontstaan vanuit fraudebestrijding.
Ten slotte worden basistechnieken voor een bedrijfsrevisor in het kader van fraude en jaarrekening (financiële overzichten) belicht. Er wordt een uitgebreide beschrijving gegeven van de verschillende fraudemechanismen, zoals het frauduleus verhogen, verlagen, vervroegen of vertragen van inkomsten en kosten. Het boek sluit af met drie praktische voorbeelden van werkprogramma’s voor bedrijfsrevisoren.
Inhoudsopgave
Voorwoord
Met een abonnement op de reeks krijgt u een korting van 15% op de normale verkoopprijs.
Meer informatie:ICCI Reeks
Français
Cet ouvrage fait un tour d’horizon des obligations du réviseur d’entreprises lors du contrôle des comptes annuels en matière de fraude ainsi que des moyens dont il dispose. D’abord, les différences entre les obligations de l’organisation contrôlée et celles du réviseur d’entreprises sont abordées et il est expliqué comment le commissaire doit réagir face à la fraude ou à des actes illégaux et auprès de quels organes et instances il doit déclarer la fraude.
Ensuite, la notion de fraude et les implications pénales pour le réviseur d’entreprises sont traitées. Les règles relatives à la responsabilité pénale dans le droit pénal des entreprises, l’imputation d’un délit au réviseur d’entreprises en tant que personne physique et en tant que personne morale et un aperçu des délits de fraude, de droit commun et particuliers sont mis en lumière.
La direction est la première et seule responsable de la prévention de la fraude dans les comptes annuels. Une politique adéquate de lutte contre la fraude comprend cinq composants : Fraud risk governance, Fraud risk assessment, prévention des fraudes, détection des fraudes et enquête antifraude, sanction et réparation. Le forensic auditing est une nouvelle forme d’audit née de la lutte contre la fraude.
En dernier lieu, les techniques de base des réviseurs d’entreprises dans le cadre de la fraude et des comptes annuels (états nanciers) sont abordées. Une description détaillée est donnée des différents mécanismes de fraude, tels que l’augmentation, la diminution, l’affectation antérieure ou l’affectation postérieure de revenus et de coûts. L’ouvrage se termine par trois exemples pratiques de programmes de travail destinés aux réviseurs d’entreprises.
Table des matières
<a href="http://www.
Basistechnieken van de bedrijfsrevisor in het kader van fraude – Techniques de base du reviseur d’entreprises dans le cadre de la fraude (Reeks ICCI 2012-1)
Nederlands
Dit boek brengt in kaart welke verplichtingen bij de controle van de jaarrekening de bedrijfsrevisor heeft in het kader van fraude en over welke middelen hij beschikt. Eerst worden de verschillen tussen de verplichtingen van de gecontroleerde organisatie en van de bedrijfsrevisor uiteengezet en toegelicht hoe de commissaris moet handelen wanneer er sprake is van fraude of onwettige handelingen en aan welke organen en instanties hij fraude moet melden.
Verder wordt de notie fraude en de strafrechtelijke implicaties voor de bedrijfsrevisor besproken. De regels in verband met de strafrechtelijke aansprakelijkheid in het ondernemingsstrafrecht, de toerekening van een misdrijf aan de bedrijfsrevisor als natuurlijke persoon en als rechtspersoon en een overzicht van de gemeenrechtelijke en bijzondere fraudemisdrijven komen achtereenvolgens aan bod.
Het bestuursorgaan is als eerste en enige verantwoordelijk voor het voorkomen van fraude in de jaarrekening. Een deugdelijk anti-fraudebeleid bevat vijf componenten: Fraud risk governance; Fraud risk assessment; Fraudepreventie; Fraudedetectie; en Fraudeonderzoek, sanctie en herstel. Forensic auditing is een recente vorm van audit, ontstaan vanuit fraudebestrijding.
Ten slotte worden basistechnieken voor een bedrijfsrevisor in het kader van fraude en jaarrekening (financiële overzichten) belicht. Er wordt een uitgebreide beschrijving gegeven van de verschillende fraudemechanismen, zoals het frauduleus verhogen, verlagen, vervroegen of vertragen van inkomsten en kosten. Het boek sluit af met drie praktische voorbeelden van werkprogramma’s voor bedrijfsrevisoren.
Inhoudsopgave
Voorwoord
Met een abonnement op de reeks krijgt u een korting van 15% op de normale verkoopprijs.
Meer informatie:ICCI Reeks
Français
Cet ouvrage fait un tour d’horizon des obligations du réviseur d’entreprises lors du contrôle des comptes annuels en matière de fraude ainsi que des moyens dont il dispose. D’abord, les différences entre les obligations de l’organisation contrôlée et celles du réviseur d’entreprises sont abordées et il est expliqué comment le commissaire doit réagir face à la fraude ou à des actes illégaux et auprès de quels organes et instances il doit déclarer la fraude.
Ensuite, la notion de fraude et les implications pénales pour le réviseur d’entreprises sont traitées. Les règles relatives à la responsabilité pénale dans le droit pénal des entreprises, l’imputation d’un délit au réviseur d’entreprises en tant que personne physique et en tant que personne morale et un aperçu des délits de fraude, de droit commun et particuliers sont mis en lumière.
La direction est la première et seule responsable de la prévention de la fraude dans les comptes annuels. Une politique adéquate de lutte contre la fraude comprend cinq composants : Fraud risk governance, Fraud risk assessment, prévention des fraudes, détection des fraudes et enquête antifraude, sanction et réparation. Le forensic auditing est une nouvelle forme d’audit née de la lutte contre la fraude.
En dernier lieu, les techniques de base des réviseurs d’entreprises dans le cadre de la fraude et des comptes annuels (états nanciers) sont abordées. Une description détaillée est donnée des différents mécanismes de fraude, tels que l’augmentation, la diminution, l’affectation antérieure ou l’affectation postérieure de revenus et de coûts. L’ouvrage se termine par trois exemples pratiques de programmes de travail destinés aux réviseurs d’entreprises.
Table des matières
<a href="http://www.