Maklu

Het VN-Zeerechtverdrag van 1982 is op 16 november 1994 in werking getreden. Thans zijn 134 staten en 1 internationale organisatie, de Europese Gemeenschap, partij bij dit verdrag. Deel XII van het VN-Zeerechtverdrag is volledig gewijd aan de bescherming en instandhouding van het mariene milieu. In dit boek wordt ingegaan op één aspect van deze problematiek, namelijk de mariene vervuiling door schepen. Met name wordt nagegaan hoe de statenpraktijk zich terzake heeft ontwikkeld. Daarbij wordt vooral aandacht besteed aan de situatie in de Oostelijke Baltische Zee. The 1982 United Nations Convention on the Law of the Sea entered into force on 16 November 1994. To date, 134 States and one international organization, i.e. the European Community, have become contracting parties. It therefore appeared useful to attempt to take stock on how state practice on vessel-source pollution has developed in the 18 years since the signature of the Convention.

Huwen is van alle tijden. Ruzie maken ook. Het aangaan van een huwelijk evenals het verbreken ervan door echtscheiding heeft ingrijpende gevolgen voor het leven van de echtgenoten. Het vennootschapsleven waarin één of beide echtgenoten zijn betrokken, is één van de vele aspecten die door deze gebeurtenissen kan worden beïnvloed. In het eerste deel bespreekt de auteur de juridische situatie van echtgenoten die bij vennootschappen zijn betrokken en tussen wie nog een goede verstandhouding heerst. Het vermogensrechtelijk statuut van de aandelen vormt daarbij een heel belangrijk gegeven, alsook het bestuur van de eigen, onverdeelde of gemeenschappelijke aandelen. In het tweede deel wordt dezelfde vraag naar de juridische situatie van de echtgenoot-vennoot in een ander licht geplaatst: er wordt nu uitgegaan van een aantal problemen die zich kunnen stellen bij een verziekte echtelijke relatie. Vaak bestaan die erin dat een echtgenoot aandelen ''in veiligheid brengt'' of zelfs spoorloos laat verdwijnen. Naargelang de omstandigheden worden de verschillende verweermiddelen van de andere echtgenoot onderzocht, waarbij telkens wordt gepeild naar de vooren nadelen van het verweermiddel. Een ander manoeuvre kan erin bestaan ervoor te zorgen dat een echtgenoot niet langer als vennoot in de vennootschap kan functioneren. In het boek wordt uitgebreid stilgestaan bij de meest adequate oplossingen die voor dit type van manoeuvre kunnen worden aangewend. In het derde deel bekijkt de auteur de gevolgen van het uitspreken van de echtscheiding voor de aandelen van de (ex-)echtgenoten. Hun goederen, waaronder de aandelen, dienen een nieuwe bestemming te krijgen. Het zijn vooral de lotgevallen van de aandelen in de procedure van de vereffening en verdeling die in dit boek aan bod komen. Voor de bespreking wordt uitgegaan van de vier grote bewerkingen van een vereffening en verdeling, waarbij voor elke bewerking aandacht besteed wordt aan de specifieke problemen omtrent aandelen.

Het politieverhoor van een kind, slachtoffer van seksueel misbruik, is een belangrijke stap in het gerechtelijk proces en, mits bepaalde regels worden opgevolgd, kan het dat eveneens zijn in het genezingsproces van het kind. Vroeger werden kinderen verhoord in een al dan niet aangepast politieof rijkswachtbureau. Een meisje van zestien dat aangifte deed van een seksuele aanranding kon in theorie door elke politieman verhoord worden, maar wat deden we met de gevallen van heel jonge kinderen? Stelden we ons niet allemaal de vraag of het wel nodig was dat de politieman aan dat kind van zes uitleg ging vragen over wat er gebeurd was? Dachten we niet allemaal dat het voldoende was dat de mama het verhaal van het kind al verwoord had... Wie zou dat kind gaan verhoren? En wat met de ouders? En na het verhoor van het kind, wat gedaan als zijn verhaal niet klopte met dat van zijn vermoedelijke aanrander? Er bestaan nu sinds geruime tijd verschillende initiatieven in België inzake het verhoren van kinderen. Her en der werd, al dan niet ''noodgedwongen'' door de zaak Dutroux, ook een of andere structuur in plaats gesteld en personeel gevormd om kinderen te kunnen verhoren. Dit boek wil de onderzoeker op het terrein een beter inzicht geven in de problematiek van het verhoren bij de gevallen van seksueel misbruik van en geweldplegingen op kinderen, met name: het belang van correcte vraagstelling, inzicht in de vraagtechnieken en opbouw van het verhoor, het sensibiliseren voor de objectieve benadering zonder daarbij het slachtoffer opnieuw te victimiseren, het bijbrengen van een zekere chronologie in het verloop van het verhoor, het verbeteren van het onthaal en de opvang van het slachtoffer, het belang van het doorverwijzen van het kind en zijn ''medeslachtoffers'' (ouders, familie, ...) naar de gespecialiseerde hulpdiensten, enz. De auteur schrijft hierin over zijn ervaringen. Het is geen tekst die zegt hoe het moet (in theorie), maar hoe het kan (in de praktijk).