“Aut of the box – Creatieve toolbox voor & door mensen met & zonder autisme (10 kaarten)” is toegevoegd aan je winkelwagen. Bekijk winkelwagen
Als je nest niet veilig is – Intrafamiliaal geweld door de ogen van het kind
€ 17,00
Kleine Ann groeide in een onveilig nest op. Haar ouders waren veel te jong toen ze kleine Ann kregen, konden niet met elkaar omgaan en kleine Ann was te vaak getuige van het lichamelijk geweld dat haar vader op haar moeder pleegde. Wat doet dit met een kind en welk effect heeft dit alles op het verdere leven van dit kind? Het effect van intrafamiliaal geweld op een kind is verwoestend en bepaalt het verdere levenstraject waar veel risico’s op de loer liggen.
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Ann Audenaert is juriste van opleiding, heeft jaren les gegeven in het secundair onderwijs en werkt als begeleider inspraakorganen van het hoger onderwijs. Van kleins af aan wilde ze een boek schrijven over intrafamiliaal geweld en zo iets betekenen voor de slachtoffers ervan. Ze is al vele jaren vrijwilliger bij de Beweging tegen geweld – vzw Zijn, en zet daar haar ervaringen in om mensen en professionelen te sensibiliseren.
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Ann Audenaert is juriste van opleiding, heeft jaren les gegeven in het secundair onderwijs en werkt als begeleider inspraakorganen van het hoger onderwijs. Van kleins af aan wilde ze een boek schrijven over intrafamiliaal geweld en zo iets betekenen voor de slachtoffers ervan. Ze is al vele jaren vrijwilliger bij de Beweging tegen geweld – vzw Zijn, en zet daar haar ervaringen in om mensen en professionelen te sensibiliseren.
Als je nest niet veilig is – Intrafamiliaal geweld door de ogen van het kind
€ 17,00
Kleine Ann groeide in een onveilig nest op. Haar ouders waren veel te jong toen ze kleine Ann kregen, konden niet met elkaar omgaan en kleine Ann was te vaak getuige van het lichamelijk geweld dat haar vader op haar moeder pleegde. Wat doet dit met een kind en welk effect heeft dit alles op het verdere leven van dit kind? Het effect van intrafamiliaal geweld op een kind is verwoestend en bepaalt het verdere levenstraject waar veel risico’s op de loer liggen.
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Ann Audenaert is juriste van opleiding, heeft jaren les gegeven in het secundair onderwijs en werkt als begeleider inspraakorganen van het hoger onderwijs. Van kleins af aan wilde ze een boek schrijven over intrafamiliaal geweld en zo iets betekenen voor de slachtoffers ervan. Ze is al vele jaren vrijwilliger bij de Beweging tegen geweld – vzw Zijn, en zet daar haar ervaringen in om mensen en professionelen te sensibiliseren.
Gelukkig kreeg grote Ann haar leven uiteindelijk goed op de rails; ze studeerde rechten, werd juriste en kon haar kinderen wel een veilig nest geven. Toch laat haar verleden haar nooit meer los.
In dit boek geeft grote Ann, de auteur, aan de hand van herinneringen weer in welke context ze opgroeide en moest overleven. Sommige buitenstaanders wisten wat er in het gezin gebeurde, maar besloten de andere kant op de kijken. Door dit boek te schrijven wil ze de ogen openen van slachtoffers, plegers, hulpverleners, justitie, maar ook van vrienden, familieleden of buren van deze kinderen. Door sneller, efficiënter en bewuster in te grijpen, kan bij veel van deze kinderen de vicieuze cirkel doorbroken worden, zodat ook zij recht op leven krijgen in plaats van de plicht op overleven.
Kijk niet meer weg, voor de kinderen.
Ann Audenaert is juriste van opleiding, heeft jaren les gegeven in het secundair onderwijs en werkt als begeleider inspraakorganen van het hoger onderwijs. Van kleins af aan wilde ze een boek schrijven over intrafamiliaal geweld en zo iets betekenen voor de slachtoffers ervan. Ze is al vele jaren vrijwilliger bij de Beweging tegen geweld – vzw Zijn, en zet daar haar ervaringen in om mensen en professionelen te sensibiliseren.
Aut of the box – Creatieve toolbox voor & door mensen met & zonder autisme (10 kaarten)
€ 40,00
Deze toolbox is niet alleen leuk, maar ook zinvol. Creatief bezig zijn kan helpen om in contact te komen met jezelf en uitdrukking te geven aan gevoelens die moeilijk in woorden te vangen zijn. Het laat je als het ware ‘opruimen in je hoofd’: je gedachten ordenen en de wereld om je heen overzichtelijker maken.
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Naast onderzoeker is Martine Mussies ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. Zij publiceert regelmatig in woord en beeld over autisme (onder meer in de boeken Lifehacks voor meiden met autisme en Lifehacks voor vrouwen met autisme). Daarnaast ontwikkelt ze steeds nieuwe creatieve & muzikale projecten.
Als beeldend kunstenaar heeft Jolijn de Wolf zich gespecialiseerd in het verbeelden van emoties en innerlijke processen. Daarnaast volgde zij de opleiding tot autisme-expert bij Autisme Centraal. Momenteel is zij werkzaam als levensloopbegeleider van mensen met autisme (onder andere via Stichting Vanuit Autisme Bekeken). Tijdens haar werk als autismedeskundige merkte zij dat er zowel bij de doelgroep als de begeleiding een grote behoefte is aan praktisch gereedschap dat op creatieve wijze bijdraagt aan zelfontwikkeling.
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Naast onderzoeker is Martine Mussies ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. Zij publiceert regelmatig in woord en beeld over autisme (onder meer in de boeken Lifehacks voor meiden met autisme en Lifehacks voor vrouwen met autisme). Daarnaast ontwikkelt ze steeds nieuwe creatieve & muzikale projecten.
Als beeldend kunstenaar heeft Jolijn de Wolf zich gespecialiseerd in het verbeelden van emoties en innerlijke processen. Daarnaast volgde zij de opleiding tot autisme-expert bij Autisme Centraal. Momenteel is zij werkzaam als levensloopbegeleider van mensen met autisme (onder andere via Stichting Vanuit Autisme Bekeken). Tijdens haar werk als autismedeskundige merkte zij dat er zowel bij de doelgroep als de begeleiding een grote behoefte is aan praktisch gereedschap dat op creatieve wijze bijdraagt aan zelfontwikkeling.
Aut of the box – Creatieve toolbox voor & door mensen met & zonder autisme (10 kaarten)
€ 40,00
Deze toolbox is niet alleen leuk, maar ook zinvol. Creatief bezig zijn kan helpen om in contact te komen met jezelf en uitdrukking te geven aan gevoelens die moeilijk in woorden te vangen zijn. Het laat je als het ware ‘opruimen in je hoofd’: je gedachten ordenen en de wereld om je heen overzichtelijker maken.
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Naast onderzoeker is Martine Mussies ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. Zij publiceert regelmatig in woord en beeld over autisme (onder meer in de boeken Lifehacks voor meiden met autisme en Lifehacks voor vrouwen met autisme). Daarnaast ontwikkelt ze steeds nieuwe creatieve & muzikale projecten.
Als beeldend kunstenaar heeft Jolijn de Wolf zich gespecialiseerd in het verbeelden van emoties en innerlijke processen. Daarnaast volgde zij de opleiding tot autisme-expert bij Autisme Centraal. Momenteel is zij werkzaam als levensloopbegeleider van mensen met autisme (onder andere via Stichting Vanuit Autisme Bekeken). Tijdens haar werk als autismedeskundige merkte zij dat er zowel bij de doelgroep als de begeleiding een grote behoefte is aan praktisch gereedschap dat op creatieve wijze bijdraagt aan zelfontwikkeling.
Met een creatieve opdracht bezig zijn kan rust brengen in je drukke (innerlijke) wereld, bijvoorbeeld als je overprikkeld bent of dreigt te geraken. Bij onderprikkeling kan het juist een laagdrempelige stimulans zijn om invulling te geven aan je tijd.
Deze creatieve toolbox bestaat uit een handleiding en kaartenset met creatieve opdrachten en nodigt uit tot zelfexpressie, zelfreflectie en psycho-educatie. De kaarten zijn in eerste instantie ontwikkeld voor mensen met autisme, maar kunnen iedereen inspireren om creatief bezig te zijn. Het kan veel voldoening geven om iets zelf te maken en dat stimuleert mentaal welbevinden.
De opdrachten kunnen individueel of in groepsverband, met of zonder begeleiding uitgevoerd worden. De opdrachten zijn ook zelfstandig uit te voeren – met eenvoudige materialen – en autismevriendelijk omschreven.
Naast onderzoeker is Martine Mussies ervaringsdeskundige op het gebied van autisme. Zij publiceert regelmatig in woord en beeld over autisme (onder meer in de boeken Lifehacks voor meiden met autisme en Lifehacks voor vrouwen met autisme). Daarnaast ontwikkelt ze steeds nieuwe creatieve & muzikale projecten.
Als beeldend kunstenaar heeft Jolijn de Wolf zich gespecialiseerd in het verbeelden van emoties en innerlijke processen. Daarnaast volgde zij de opleiding tot autisme-expert bij Autisme Centraal. Momenteel is zij werkzaam als levensloopbegeleider van mensen met autisme (onder andere via Stichting Vanuit Autisme Bekeken). Tijdens haar werk als autismedeskundige merkte zij dat er zowel bij de doelgroep als de begeleiding een grote behoefte is aan praktisch gereedschap dat op creatieve wijze bijdraagt aan zelfontwikkeling.
Geen voorraad
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 2 (’22-’23)
€ 12,00
Editoriaal - Albert Janssens, hoofdredacteur
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap. Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap. Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
Geen voorraad
School- en Klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr. 2 (’22-’23)
€ 12,00
Editoriaal - Albert Janssens, hoofdredacteur
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap. Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
Onderwijzen is een complex gebeuren waarbij de leerkracht in het hier en nu veel ballonnen tegelijk in de lucht moet houden. Er zijn dus vele redenen om als leerkracht te willen blijven leren. Levenslang leren is geen boutade, maar een noodzaak. Een belangrijk ‘hulpmiddel’ om dat levenslang leren vorm te geven, zijn de collega’s om je heen. In Beter samen leren laat Eric Verbiest ons nadenken over hoe we dit binnen eigen leergemeenschappen vorm kunnen geven en wat de mogelijke valkuilen zijn. Leren van ieders ervaring als boeiende boodschap. Even verpozen bij een praktijkverslag. In Acht sjarels... Een kleuterjuf vertelt nemen Els Van Waes en Jilka Van Tienen ons mee in een positief verhaal over de aanpak van kleuters die de sfeer te vaak verstoren.Een OFWA die prikkelt.
Peer mediation, een methodiek waarbij leerlingen leren om zelf conflicten in hun omgeving te herkennen, te definiëren, bespreekbaar te maken en aan te pakken, leidde in verschillende basisscholen tot meer welbevinden onder de leerlingen en minder onderling pesten. Deze techniek heeft zowel een plaats in preventie als in de curatieve aanpak van moeilijk te begrijpen gedrag. In Peer Mediation in de basisschool laat Rudi Boelen ons kennis maken met wat de belangrijkste aspecten zijn van deze methodiek.
Heb jij ook de ervaring dat het in je klas steeds belangrijker wordt om aandacht te schenken aan het emotioneel welbevinden om succesvolle leerprocessen met je leerlingen realiseren? Geloof je ook in de kracht van alternatieve methodes om in je klas te werken aan emoties? Dan is het artikel Zumi’s zeker iets voor jou. Barbara Cool neemt ons mee in het muzikale verhaal dat ze schreef met en voor kinderen om emoties bespreekbaar te maken en te beleven.
Het is niet eenvoudig om kinderen bewust te maken van het belang van executieve functies. Kristel De Bruyne vertelt ons in De kracht van denkdieren hoe ze hier samen met haar collega’s mee aan de slag gaat vanuit een milieuverhaal: elk dier vertegenwoordigt een executieve functie en is nodig bij het oplossen van het probleem!
Kinderen moeten gelukkig zijn op school. Deze titel lijkt een evidente uitspraak waartegen geen bezwaar kan worden aangetekend. Achter die vanzelfsprekendheid zitten echter vele kenmerken en voorwaarden die de nodige aandacht moeten krijgen opdat kinderen echt gelukkig kunnen worden op school. Roger Boonen neemt ons mee in zijn boeiende gedachtegang over dit thema.
Studio Sesam ijvert voor meer diversiteit in de Vlaamse kinderboekenwereld. Onlangs bracht deze pionier 7 prentenboeken uit met nieuwe talentvolle schrijvers en illustratoren met een diverse achtergrond.
Om te eindigen willen we je graag goesting laten krijgen in een methode om kinderen te leren omgaan met situaties waarmee ze het moeilijk hebben en dit zonder dat ze daarvoor in therapie moeten gaan. In Het ACTieve avontuur vertelt Loes Rolefes-Wesselink hoe deze methode in haar werk gaat.
Geen voorraad
KLEIO jrg. 52, nr. 2 (april 2023)
€ 10,00
Cicero als oorlogsmisdadiger
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge- poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
Over de auterus van de artikels
Bert Gevaert is doctor in de Taal- en Letterkunde Latijn en Grieks, leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege en stadsgids in Brugge. In zijn onderzoek en lezingen focust hij zich op 'disability studies', krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische geschiedenis. Van zijn hand verschenen Te wapen (Davidsfonds/WPG, 2016), Het grote verhaal van kleine mensen (Davidsfonds, 2017), Bloedstollend Brugge (Saga Uitgaven, 2017), Roma Intima: liefde, lijf en lust (Sterck & De Vreese, 2020) en tal van wetenschappelijke artikels. Hij is ook lesgever voor Davidsfonds Academie (Te Wapen, Wat een zotten die Romeinen, Mongolië) en reisbegeleider voor de Davidsfonds Cultuurreizen naar Mongolië.
Christian Laes is gewoon hoogleraar (Professor of Ancient History) aan de University of Manchester (UK), en is tevens verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Als sociocultureel historicus van de oudheid bestudeert hij de menselijke levensloop (kinderen, jeugd, huwelijk) in vele facetten (o.a. handicaps).
Toon Van Houdt doceert Latijn, cultuur- en receptiegeschiedenis van de Grieks-Romeinse oudheid en vakdidactiek oude talen aan de KU Leuven. Zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) werd bekroond met de Homerusprijs van het NKV.
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge- poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
Over de auterus van de artikels
Bert Gevaert is doctor in de Taal- en Letterkunde Latijn en Grieks, leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege en stadsgids in Brugge. In zijn onderzoek en lezingen focust hij zich op 'disability studies', krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische geschiedenis. Van zijn hand verschenen Te wapen (Davidsfonds/WPG, 2016), Het grote verhaal van kleine mensen (Davidsfonds, 2017), Bloedstollend Brugge (Saga Uitgaven, 2017), Roma Intima: liefde, lijf en lust (Sterck & De Vreese, 2020) en tal van wetenschappelijke artikels. Hij is ook lesgever voor Davidsfonds Academie (Te Wapen, Wat een zotten die Romeinen, Mongolië) en reisbegeleider voor de Davidsfonds Cultuurreizen naar Mongolië.
Christian Laes is gewoon hoogleraar (Professor of Ancient History) aan de University of Manchester (UK), en is tevens verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Als sociocultureel historicus van de oudheid bestudeert hij de menselijke levensloop (kinderen, jeugd, huwelijk) in vele facetten (o.a. handicaps).
Toon Van Houdt doceert Latijn, cultuur- en receptiegeschiedenis van de Grieks-Romeinse oudheid en vakdidactiek oude talen aan de KU Leuven. Zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) werd bekroond met de Homerusprijs van het NKV.
Geen voorraad
KLEIO jrg. 52, nr. 2 (april 2023)
€ 10,00
Cicero als oorlogsmisdadiger
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge- poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
Over de auterus van de artikels
Bert Gevaert is doctor in de Taal- en Letterkunde Latijn en Grieks, leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege en stadsgids in Brugge. In zijn onderzoek en lezingen focust hij zich op 'disability studies', krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische geschiedenis. Van zijn hand verschenen Te wapen (Davidsfonds/WPG, 2016), Het grote verhaal van kleine mensen (Davidsfonds, 2017), Bloedstollend Brugge (Saga Uitgaven, 2017), Roma Intima: liefde, lijf en lust (Sterck & De Vreese, 2020) en tal van wetenschappelijke artikels. Hij is ook lesgever voor Davidsfonds Academie (Te Wapen, Wat een zotten die Romeinen, Mongolië) en reisbegeleider voor de Davidsfonds Cultuurreizen naar Mongolië.
Christian Laes is gewoon hoogleraar (Professor of Ancient History) aan de University of Manchester (UK), en is tevens verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Als sociocultureel historicus van de oudheid bestudeert hij de menselijke levensloop (kinderen, jeugd, huwelijk) in vele facetten (o.a. handicaps).
Toon Van Houdt doceert Latijn, cultuur- en receptiegeschiedenis van de Grieks-Romeinse oudheid en vakdidactiek oude talen aan de KU Leuven. Zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) werd bekroond met de Homerusprijs van het NKV.
Cicero, symbool bij uitstek van westerse beschaving, zou vandaag in Den Haag ongetwijfeld veroordeeld worden voor misdaden tegen de menselijkheid. Ronduit ontluisterend is in dit opzicht het korte artikel van Toon Van Houdt over Romeinse oorlogsbrutaliteit, dat eerder al gepubliceerd werd op de rijke site Hic et Nunc. Het is een sterke bijdrage over een facet van de Romeinse cultuur dat lang onderbelicht bleef: Attila, 'de gesel Gods', geldt als spreekwoordelijke geweldenaar, maar de Romeinen moesten niet onderdoen of waren misschien nog wreder. De exploten van Cicero als generaal blijken onthutsend revelerend voor de Romeinse praktijk: als die zelfverklaarde moralist daar zijn hand al niet voor omdraaide, dan zegt dat veel over de gangbare praktijken. Als aanvullend materiaal bij het artikel vindt u op de Kleio-site ook de Latijnse teksten en vertalingen ervan, met oog op didactisch gebruik. Die teksten zijn zorgvuldig wegge- poetst uit bloemlezingen van Cicero's brieven en aan het oog van leerlingen onttrokken. Hoog tijd dat dit aan bod komt in onze lessen Latijn....
Al te vaak wordt Cicero nog als onvolprezen model opgevoerd. Dat hij het goed kon zeggen, blijft gelden. Maar al in 2004 stelde Maja Pellikaan-Engel in haar publicatie Het recept van Calypso. Klassieke teksten in een hedendaags filosofisch perspectief terechte vragen bij Cicero – verheerlijker van de genocidaire Scipiones – als symbool van beschaving. Ze wijst er onder andere op dat Cicero met zijn rede De re agragia op uiterst reactionaire wijze de akkerwet van Tiberius Gracchus kelderde – een wet die nochtans slechts een hernieuwing was van een bestaande wet tegen het grootgrondbezit en die alleen de schrijnendste misbruiken van de elite wou inperken. Sociale rechtvaardigheid was niet aan Cicero besteed, geobsedeerd als hij was door het toegangsticket tot de Romeinse nobilitas. Zijn Pro Milone staat bol van de desinformatie, maar fungeert in onze westerse cultuur als model voor de gerechtelijke rede. Zijn Catilinarische redevoeringen zijn populisme ten top, maar staan tot op heden model voor de politieke rede. Onhult dat niet veel over de waarden die we in onze westerse cultuur menen te verdedigen en menen door te geven tot op vandaag? Moet Cicero dan 'gecanceld' worden? Integendeel: lees hem, bespreek hem, doorprik zijn zelfingenomen moralisme, zet vragen bij de gangbare beeldvorming. Levert zo een onderzoek geen uitgelezen kans om te tonen hoe graai- en eerzucht verpakt kunnen worden in mooi klinkende betogen? Is dit geen prachtige gelegenheid om te attenderen op de rattenvangers van Hamelen van vandaag?
In zijn artikel over verdwaalde en verdwenen kinderen richt Christian Laes – altijd goed voor verrassende invalshoeken – o.a. onze aandacht op hoe de antieke teksten vaak geen antwoord geven op wat we willen weten en net wel een antwoord bieden op vragen die we niet stellen. Met alerte blik doet Christian Laes ons naar teksten uit de oudheid kijken met andere ogen, voorbij de horizon van onze verwachtingen en vanzelfsprekendheden. Het levert verrijkende kennis op.
En manga, Japanse strips die in Europa almaar aan populariteit winnen, associëren we niet onmiddellijk met de klassieke oudheid. Bert Gevaert maakt duidelijk dat alvast de Romeinse oudheid er in enkele mangareeksen prominent de dienst uitmaakt. U hebt meteen nieuwe invalshoeken voor uw lessen: Romeinse cultuur door Japanse ogen. Het biedt mogelijkheden tot inclusiever oudheidonderwijs, de nieuwe didactische hot topic waar David Rijser en Inger Kuin in vorige nummers van Kleio al aandacht voor vroegen en waar VLOT dit jaar in maart een interessante nascholing over organiseerde.
Wat er verder te melden valt: Tom Ingelbrecht ambieert op zijn website ongepubliceerd vertaalmateriaal een tweede leven te geven en tegelijkertijd vooruit te kijken naar 'nieuwe' teksten. Hou het in de gaten.
Koen Vandendriessche
Over de auterus van de artikels
Bert Gevaert is doctor in de Taal- en Letterkunde Latijn en Grieks, leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege en stadsgids in Brugge. In zijn onderzoek en lezingen focust hij zich op 'disability studies', krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische geschiedenis. Van zijn hand verschenen Te wapen (Davidsfonds/WPG, 2016), Het grote verhaal van kleine mensen (Davidsfonds, 2017), Bloedstollend Brugge (Saga Uitgaven, 2017), Roma Intima: liefde, lijf en lust (Sterck & De Vreese, 2020) en tal van wetenschappelijke artikels. Hij is ook lesgever voor Davidsfonds Academie (Te Wapen, Wat een zotten die Romeinen, Mongolië) en reisbegeleider voor de Davidsfonds Cultuurreizen naar Mongolië.
Christian Laes is gewoon hoogleraar (Professor of Ancient History) aan de University of Manchester (UK), en is tevens verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Als sociocultureel historicus van de oudheid bestudeert hij de menselijke levensloop (kinderen, jeugd, huwelijk) in vele facetten (o.a. handicaps).
Toon Van Houdt doceert Latijn, cultuur- en receptiegeschiedenis van de Grieks-Romeinse oudheid en vakdidactiek oude talen aan de KU Leuven. Zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) werd bekroond met de Homerusprijs van het NKV.
Ook wij – vijftien portretten over inclusie
€ 20,00
Drie jonge mensen hebben een droom die hun beperking overstijgt. Verhalen delen over inclusie, dat is hun plan. En laat hen nu werkelijk wat te vertellen hebben...
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Brent Basyn proefde van de opleiding sociaal-cultureel werk. Als ambassadeur voor verschillende verenigingen zet hij de rechten van personen met een beperking mee op de kaart.
Sofie De Schryver studeerde moraalwetenschappen aan de UGent. Klimaat, duurzaamheid en ecologie staan hoog op haar agenda.
Lucas Van Hijfte is student sociaal-cultureel werk. Als ervaringsdeskundige breekt hij een lans voor toegankelijkheid en gaat hij taboes niet uit de weg.
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Brent Basyn proefde van de opleiding sociaal-cultureel werk. Als ambassadeur voor verschillende verenigingen zet hij de rechten van personen met een beperking mee op de kaart.
Sofie De Schryver studeerde moraalwetenschappen aan de UGent. Klimaat, duurzaamheid en ecologie staan hoog op haar agenda.
Lucas Van Hijfte is student sociaal-cultureel werk. Als ervaringsdeskundige breekt hij een lans voor toegankelijkheid en gaat hij taboes niet uit de weg.
Ook wij – vijftien portretten over inclusie
€ 20,00
Drie jonge mensen hebben een droom die hun beperking overstijgt. Verhalen delen over inclusie, dat is hun plan. En laat hen nu werkelijk wat te vertellen hebben...
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Brent Basyn proefde van de opleiding sociaal-cultureel werk. Als ambassadeur voor verschillende verenigingen zet hij de rechten van personen met een beperking mee op de kaart.
Sofie De Schryver studeerde moraalwetenschappen aan de UGent. Klimaat, duurzaamheid en ecologie staan hoog op haar agenda.
Lucas Van Hijfte is student sociaal-cultureel werk. Als ervaringsdeskundige breekt hij een lans voor toegankelijkheid en gaat hij taboes niet uit de weg.
Kiezen voor inclusief onderwijs, werk of vrije tijd: het blijft helaas aanvoelen als pionierswerk. We leren er te weinig uit. We moeten vooral luisteren naar de kleine momenten waarop inclusie wel of niet zijn weg vindt. Inclusie zit niet in grote theorieën maar in eenvoudige woorden: ‘het is goed’, ‘kom maar af ’, ‘doe maar mee’. Alles draait om het universele gevoel van ergens bij horen en mogen zijn wie je bent.
#ookwij is een krachtige samenwerking. Brent, Sofie en Lucas namen dit project in handen en verzamelden samen met UGent vijftien getuigenissen van jongvolwassenen met een beperking. Leen De Coensel, orthopedagoog en verhalensprokkelaar, gaf hun stem vleugels. Een team supporters trok dit project mee over de eindstreep. Het werd een roadtrip vol inspiratie, verbinding en vriendschap.
Ook wij is geen speeddate, het is een oproep, een inkijk, een tipje van de sluier. Er schuilt nog zoveel meer achter elke zin. Het is op zijn minst een pleidooi, zelfs een pamflet. Zoals het kan of moet. Noodzakelijk en urgent.
— Beno Schraepen & William Boeva
Brent Basyn proefde van de opleiding sociaal-cultureel werk. Als ambassadeur voor verschillende verenigingen zet hij de rechten van personen met een beperking mee op de kaart.
Sofie De Schryver studeerde moraalwetenschappen aan de UGent. Klimaat, duurzaamheid en ecologie staan hoog op haar agenda.
Lucas Van Hijfte is student sociaal-cultureel werk. Als ervaringsdeskundige breekt hij een lans voor toegankelijkheid en gaat hij taboes niet uit de weg.
Affectregulerende Vaktherapie – Praktijkboek beeldend
€ 42,00
Affectregulerende Vaktherapie (ArVT) is een ervaringsgerichte behandelwijze van affectregulatieproblemen die ontstaan in de vroege jeugd. De interventie en de onderliggende theorieën over vaktherapie, affectregulatie, mentaliseren bevorderen en gehechtheid worden toegelicht in het Basisboek Affectregulerende Vaktherapie.
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Affectregulerende Vaktherapie – Praktijkboek beeldend
€ 42,00
Affectregulerende Vaktherapie (ArVT) is een ervaringsgerichte behandelwijze van affectregulatieproblemen die ontstaan in de vroege jeugd. De interventie en de onderliggende theorieën over vaktherapie, affectregulatie, mentaliseren bevorderen en gehechtheid worden toegelicht in het Basisboek Affectregulerende Vaktherapie.
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Dit boek is hierop een praktische aanvulling voor beeldend therapeuten (in opleiding), die werken volgens de interventie Affectregulerende Vaktherapie. In het eerste deel van dit Praktijkboek is de theorie te lezen. Geen uitgebreide onderbouwing van de interventie, maar dat wat je nodig hebt om in de praktijk met ArVT aan de slag te gaan. In het tweede deel staan alle werkvormen met verschillende materialen en technieken, ingedeeld per fase. Dit boek is een uitgangspunt om nauwkeuriger te leren omgaan met de inzet van het vaktherapeutisch middel beeldend in de ArVT-fasering. Gaandeweg ga je begrijpen hoe de verschillende ingrediënten van de interventie onderling samenhangen en kun je dit uitbreiden naar de werkvormen die je zelf graag aanbiedt.
De auteurs leggen met dit praktijkboek een belangrijke verbinding tussen theorie en praktijk. De rijke mogelijkheden van beeldend-therapeutische interventies worden in de context van de ArVT helder omschreven, waarbij de bewuste inzet van de interventietechnieken per fase voorop staat. Hierdoor vormt dit boek een inspirerend vervolg op de basistraining voor de toepassing van deze behandeling in de praktijk.
Carolin Burkard, MA Beeldend therapeut, werkzaam met kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking.
Dit is een echt receptenboek voor de beeldende praktijk. Hier worden de toepassingen van de verschillende ArVT-interventietechnieken helder beschreven, wat het ArVT-gedachtegoed concreter maakt. En net als bij een kookboek is het van belang om de hoeveelheden van de ingrediënten, hittebron, de eigen smaak en die van de ‘eters’ met aandacht te hanteren en hierop af te stemmen, om tot een goed beeldend behandelresultaat te komen.
Dr. Celine Schweizer, beeldend therapeut, supervisor en docent onderzoeker bij NHL Stenden hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden en Master Vaktherapie bij Han hogeschool in Nijmegen.
Met recht een praktijkboek! Dit boek heeft een prettige schrijfstijl waarin de voorbeelden uit de beeldende praktijk worden onderbouwd vanuit de heldere theorie van de Affectregulerende Vaktherapie. Het rijke aantal werkvormen wordt toegelicht per fase. Informatief, handzaam en aanvullend voor vaktherapeuten (in opleiding) die al enige kennis van en ervaring met Affectregulerende Vaktherapie hebben.
Else Hovius, MEd beeldend en muziektherapeut, praktijk- en afstudeercoördinator, curriculumcommissie, docent Vaktherapie bij NHLStenden Hogeschool opleiding Vaktherapie in Leeuwarden.
Geen voorraad
School- en klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr.1 (’22-’23)
€ 12,00
Albert Janssens, hoofdredacteur
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
Geen voorraad
School- en klaspraktijk (SKP) Jrg. 63 nr.1 (’22-’23)
€ 12,00
Albert Janssens, hoofdredacteur
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
Dat voortdurende professionalisering van leerkrachten en teams een must is om de onderwijskwaliteit van een school te verbeteren en te waarborgen, is een open deur intrappen. Die vanzelfsprekendheid is echter geen evidentie om ze in de praktijk te brengen.
Door het aanbieden van ‘PRO+, een instrument voor onderwijsprofessionalisering’ helpt Johan Halsberghe scholen op weg om hiermee aan de slag te gaan. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met een instroom van anderstalige leerlingen. De onderwijstaal is hen onbekend, terwijl het voor hun leertraject belangrijk is dat ze zo snel mogelijk kunnen meedoen met de andere leerlingen in de klas. In ’Een nieuwkomer in je klas? Pas je onderwijs aan’ geeft Hilde Imberechts ons ideeën uit het ANNA-project en het ANNA leest – project. ANNA staat voor Anderstalige Nieuwkomers leren Nederlands in Alle vakken.
Een kind verveelt zich in de klas, meent dat het alles wat er geleerd wordt al kan, vindt de opdrachten saai. In het artikel ‘Hoe een Pientere Blik tot meer schoolplezier kan leiden’ beschrijven Marijne Sammels en Willeke Rol in een heldere casus hoe de pientere blik-methodiek hierbij een gids kan zijn voor de leerkracht.
Een sok als speelkameraadje, trooster in nood, of met een andere functie? BEELDig geeft een mooi voorbeeld van de kracht van de zelfgemaakte sokpop. Laat de fantasie maar stromen...
Wie bewust is van de verwachtingen van de maatschappij ten aanzien van het onderwijs, komt steeds vaker het woord creativiteit tegen. In het artikel ‘Kunnen en moeten we de ontwikkeling van creativiteit gestalte geven in het onderwijs?’ laat Luc De Schryver de lezer nadenken over wat creativiteit is, wat het belang ervan is in de ontwikkeling van kinderen en geeft hij praktische tips om er binnen onderwijs aan te beginnen.
De speelplaats is voor veel scholen een onderwerp dat regelmatig besproken wordt, meestal omdat het er niet steeds loopt zoals gewenst. De problemen aanpakken kan het best door het als een totaalproject te bekijken. Veel werk? Wie het artikel ‘Speelplaats in het groen’ van Veerle Bollen, Yves Eeckman en Hubert Crals leest, begrijpt waarom wij het onder de rubriek GOESTING hebben geplaatst.
De relatie tussen de leerkracht en de leerling is van fundamenteel belang voor beide partijen. Hoe we als leerkracht inzetten in die relatie en wat het belang daarbij is van aandacht en betrokkenheid werd de zoektocht van Dr. Lisette Bastiaansen. Ze ontwikkelde het begrip ‘aandachtige betrokkenheid’ als de pedagogische grondhouding van onderwijs en stelt dit voor in het artikel ‘Aandachtige betrokkenheid als pedagogische grondhouding’.
(Jonge) kinderen actief betrekken in wat inhoudelijk aan bod kan komen en hen daarbij ook een aandeel geven in de controle en verantwoordelijkheid over wat in de klas en op school gebeurt, lijkt een mooie doelstelling. Maar hoe begin je eraan? In ‘Meer agency in je klas: hoor de stem van kinderen en doe er iets mee!’ geven Hilde Stroobants en Anne Slaets inzicht in wat dit betekent en hoe we ermee aan de slag kunnen gaan.
Cholesterol, de verkeerde vijand?
€ 29,00
In België en Nederland nemen 3,5 miljoen mensen dagelijks het cholesterolverlagend middel statine. De meesten nemen statine omdat hun ‘cholesterol’ te hoog is, niet omdat ze een hart- of vaatziekte hebben.
Een groep wetenschappers, artsen en cardiologen maakt zich hierover zorgen. Waarom moeten gezonde mensen dagelijks een statinepil nemen? Is het bewezen dat cholesterol onze aders dichtslibt? Krijgen we een te hoge cholesterol van verzadigde vetten? Waarom krijgen ook mensen met een lage cholesterolwaarde een hartinfarct? Waarom stopt bijna de helft van de mensen die een statine krijgt voorgeschreven na een jaar met de medicatie? Waarom halen zo weinig mensen de aanbevolen streefwaarde voor hun ‘cholesterol’? Waarom waarschuwen wetenschappers voor mogelijke neurologische en motorische bijwerkingen van statines?
In dit boek gaat journalist Ben Vanheukelom op zoek naar antwoorden. Hij praat met statinegebruikers, oud-gebruikers, experts, voor- en tegenstanders van de cholesterolhypothese en probeert een klare lijn te zien in het kluwen van duizenden wetenschappelijke artikels over cholesterol.
Ben Vanheukelom heeft reportages gemaakt voor duidingsprogramma’s op Radio 1 over milieu, klimaat en gezondheid. Hij heeft ook voor de VRT Nieuwsdienst gewerkt. Op 3 mei 2023 presenteerde de auteur zijn boek aan het publiek.
Een groep wetenschappers, artsen en cardiologen maakt zich hierover zorgen. Waarom moeten gezonde mensen dagelijks een statinepil nemen? Is het bewezen dat cholesterol onze aders dichtslibt? Krijgen we een te hoge cholesterol van verzadigde vetten? Waarom krijgen ook mensen met een lage cholesterolwaarde een hartinfarct? Waarom stopt bijna de helft van de mensen die een statine krijgt voorgeschreven na een jaar met de medicatie? Waarom halen zo weinig mensen de aanbevolen streefwaarde voor hun ‘cholesterol’? Waarom waarschuwen wetenschappers voor mogelijke neurologische en motorische bijwerkingen van statines?
In dit boek gaat journalist Ben Vanheukelom op zoek naar antwoorden. Hij praat met statinegebruikers, oud-gebruikers, experts, voor- en tegenstanders van de cholesterolhypothese en probeert een klare lijn te zien in het kluwen van duizenden wetenschappelijke artikels over cholesterol.
Ben Vanheukelom heeft reportages gemaakt voor duidingsprogramma’s op Radio 1 over milieu, klimaat en gezondheid. Hij heeft ook voor de VRT Nieuwsdienst gewerkt. Op 3 mei 2023 presenteerde de auteur zijn boek aan het publiek.
Cholesterol, de verkeerde vijand?
€ 29,00
In België en Nederland nemen 3,5 miljoen mensen dagelijks het cholesterolverlagend middel statine. De meesten nemen statine omdat hun ‘cholesterol’ te hoog is, niet omdat ze een hart- of vaatziekte hebben.
Een groep wetenschappers, artsen en cardiologen maakt zich hierover zorgen. Waarom moeten gezonde mensen dagelijks een statinepil nemen? Is het bewezen dat cholesterol onze aders dichtslibt? Krijgen we een te hoge cholesterol van verzadigde vetten? Waarom krijgen ook mensen met een lage cholesterolwaarde een hartinfarct? Waarom stopt bijna de helft van de mensen die een statine krijgt voorgeschreven na een jaar met de medicatie? Waarom halen zo weinig mensen de aanbevolen streefwaarde voor hun ‘cholesterol’? Waarom waarschuwen wetenschappers voor mogelijke neurologische en motorische bijwerkingen van statines?
In dit boek gaat journalist Ben Vanheukelom op zoek naar antwoorden. Hij praat met statinegebruikers, oud-gebruikers, experts, voor- en tegenstanders van de cholesterolhypothese en probeert een klare lijn te zien in het kluwen van duizenden wetenschappelijke artikels over cholesterol.
Ben Vanheukelom heeft reportages gemaakt voor duidingsprogramma’s op Radio 1 over milieu, klimaat en gezondheid. Hij heeft ook voor de VRT Nieuwsdienst gewerkt. Op 3 mei 2023 presenteerde de auteur zijn boek aan het publiek.
Een groep wetenschappers, artsen en cardiologen maakt zich hierover zorgen. Waarom moeten gezonde mensen dagelijks een statinepil nemen? Is het bewezen dat cholesterol onze aders dichtslibt? Krijgen we een te hoge cholesterol van verzadigde vetten? Waarom krijgen ook mensen met een lage cholesterolwaarde een hartinfarct? Waarom stopt bijna de helft van de mensen die een statine krijgt voorgeschreven na een jaar met de medicatie? Waarom halen zo weinig mensen de aanbevolen streefwaarde voor hun ‘cholesterol’? Waarom waarschuwen wetenschappers voor mogelijke neurologische en motorische bijwerkingen van statines?
In dit boek gaat journalist Ben Vanheukelom op zoek naar antwoorden. Hij praat met statinegebruikers, oud-gebruikers, experts, voor- en tegenstanders van de cholesterolhypothese en probeert een klare lijn te zien in het kluwen van duizenden wetenschappelijke artikels over cholesterol.
Ben Vanheukelom heeft reportages gemaakt voor duidingsprogramma’s op Radio 1 over milieu, klimaat en gezondheid. Hij heeft ook voor de VRT Nieuwsdienst gewerkt. Op 3 mei 2023 presenteerde de auteur zijn boek aan het publiek.
Mon bilan professionel (guide pour le coach, cartes et tableau de travail). Un outil pour coachs de carrière, GRH, responsables et collaborateurs.
€ 35,50
Questions supplémentaires pour le coach Lorsque vous disposez les cartes
– Que faites-vous avec cette carte? Choisissez-vous le vert ou le rouge?
– Pouvez-vous en donner un exemple?
– Qu’est-ce qui vous fait hésiter?
– Quels arguments pouvez-vous donner à ce sujet?
Après avoir posé les cartes
– La couleur de votre image globale est-elle principalement positive (vert) ou négative (rouge)? Est-ce que vous reconnaissez ceci?
– Quel est le poids des différentes aspects pour vous? Quelle importance ont-ils pour vous?
– Qu’est-ce qui va encore bien et que vous voulez conserver?
– Qu’est-ce qui est difficile en ce moment? Que voulez-vous à la place? Comment voyez-vous cela concrètement?
– Quels aspects ou parties pouvez-vous influencer ou non?
– Quel est le premier petit pas que vous pouvez faire dans ce sens?
– Qui peut vous aider? Avec qui pouvez-vous en parler?
– Quelles actions pouvez-vous entreprendre à cet égard?
– Comment pourriez-vous utiliser encore plus vos compétences et vos talents?
– Quelles conclusions tirez-vous pour vous-même?
– Que faites-vous avec cette carte? Choisissez-vous le vert ou le rouge?
– Pouvez-vous en donner un exemple?
– Qu’est-ce qui vous fait hésiter?
– Quels arguments pouvez-vous donner à ce sujet?
Après avoir posé les cartes
– La couleur de votre image globale est-elle principalement positive (vert) ou négative (rouge)? Est-ce que vous reconnaissez ceci?
– Quel est le poids des différentes aspects pour vous? Quelle importance ont-ils pour vous?
– Qu’est-ce qui va encore bien et que vous voulez conserver?
– Qu’est-ce qui est difficile en ce moment? Que voulez-vous à la place? Comment voyez-vous cela concrètement?
– Quels aspects ou parties pouvez-vous influencer ou non?
– Quel est le premier petit pas que vous pouvez faire dans ce sens?
– Qui peut vous aider? Avec qui pouvez-vous en parler?
– Quelles actions pouvez-vous entreprendre à cet égard?
– Comment pourriez-vous utiliser encore plus vos compétences et vos talents?
– Quelles conclusions tirez-vous pour vous-même?
Mon bilan professionel (guide pour le coach, cartes et tableau de travail). Un outil pour coachs de carrière, GRH, responsables et collaborateurs.
€ 35,50
Questions supplémentaires pour le coach Lorsque vous disposez les cartes
– Que faites-vous avec cette carte? Choisissez-vous le vert ou le rouge?
– Pouvez-vous en donner un exemple?
– Qu’est-ce qui vous fait hésiter?
– Quels arguments pouvez-vous donner à ce sujet?
Après avoir posé les cartes
– La couleur de votre image globale est-elle principalement positive (vert) ou négative (rouge)? Est-ce que vous reconnaissez ceci?
– Quel est le poids des différentes aspects pour vous? Quelle importance ont-ils pour vous?
– Qu’est-ce qui va encore bien et que vous voulez conserver?
– Qu’est-ce qui est difficile en ce moment? Que voulez-vous à la place? Comment voyez-vous cela concrètement?
– Quels aspects ou parties pouvez-vous influencer ou non?
– Quel est le premier petit pas que vous pouvez faire dans ce sens?
– Qui peut vous aider? Avec qui pouvez-vous en parler?
– Quelles actions pouvez-vous entreprendre à cet égard?
– Comment pourriez-vous utiliser encore plus vos compétences et vos talents?
– Quelles conclusions tirez-vous pour vous-même?
– Que faites-vous avec cette carte? Choisissez-vous le vert ou le rouge?
– Pouvez-vous en donner un exemple?
– Qu’est-ce qui vous fait hésiter?
– Quels arguments pouvez-vous donner à ce sujet?
Après avoir posé les cartes
– La couleur de votre image globale est-elle principalement positive (vert) ou négative (rouge)? Est-ce que vous reconnaissez ceci?
– Quel est le poids des différentes aspects pour vous? Quelle importance ont-ils pour vous?
– Qu’est-ce qui va encore bien et que vous voulez conserver?
– Qu’est-ce qui est difficile en ce moment? Que voulez-vous à la place? Comment voyez-vous cela concrètement?
– Quels aspects ou parties pouvez-vous influencer ou non?
– Quel est le premier petit pas que vous pouvez faire dans ce sens?
– Qui peut vous aider? Avec qui pouvez-vous en parler?
– Quelles actions pouvez-vous entreprendre à cet égard?
– Comment pourriez-vous utiliser encore plus vos compétences et vos talents?
– Quelles conclusions tirez-vous pour vous-même?
Pedagogiek van het onderweg zijn. Een verzameling essays over het pedagogisch milieu, het dialogisch proces en het onderwijs als tussenruimte
€ 18,00
In dit boek voert pedagoog Carolien Hermans de lezer mee in de onderstromen van het onderwijs. Onderwijs is een vloeibaar concept dat geen stilstand kent, alleen beweging. Onderwijs, in andere woorden, is altijd onderweg. Onrust en verandering, alsook verbinding, het buiten de eigen oevers treden en de oversteek wagen, zijn wezenskenmerken van leren en onderwijzen.
In het onderwijs, zo stelt Hermans, gaat het niet zozeer om informatieoverdracht maar om aandachtige betrokkenheid. Aandacht is een uitleidende beweging, dat wil zeggen, in het doen, in het handelen ontvouwt de aandacht zich. Leren is in feite niets meer dan het aandachtig zijn op wat zich voordoet in het pedagogische moment.
Pedagogiek van het onderweg zijn is een boek dat handen en voeten aan het onderwijs geeft door het lichaam zelf als belangrijkste zingever naar voren te schuiven. In acht denkstappen – voorbij leeropbrengsten, de prestatiesamenleving, de gedeelde leefsfeer, vloeibare en oppervlakkige kennis, creativiteit, ambacht, aandachtige betrokkenheid en zingeving – voert Hermans de lezer weg van het opbrengstgerichte denken en stelt daar het procesgerichte denken voor in de plaats.
Pedagogiek van het onderweg zijn richt zich voornamelijk op studenten, docenten, beleidsmakers en eenieder die zich wil laten inspireren door een boek dat het onderwijs binnenstebuiten keert.
Carolien Hermans studeerde orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en volgde een master Choreografie in Amsterdam. Recentelijk promoveerde ze aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA, Universiteit van Leiden) op een artistiek onderzoek naar dansimprovisatie en het creatief spel van kinderen. Ze geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam en de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Carolien Hermans schrijft kinderboeken, essays en publiceert regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften.
Tonke Koppelaar is een illustrator en animator uit Utrecht. Met een kinderlijke kijk op de wereld vertelt en verbeeldt ze ongeziene verhalen. Ze voltooide de opleiding Bachelor of Design Illustration aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zie meer op: TonkeKoppelaar.nl
In het onderwijs, zo stelt Hermans, gaat het niet zozeer om informatieoverdracht maar om aandachtige betrokkenheid. Aandacht is een uitleidende beweging, dat wil zeggen, in het doen, in het handelen ontvouwt de aandacht zich. Leren is in feite niets meer dan het aandachtig zijn op wat zich voordoet in het pedagogische moment.
Pedagogiek van het onderweg zijn is een boek dat handen en voeten aan het onderwijs geeft door het lichaam zelf als belangrijkste zingever naar voren te schuiven. In acht denkstappen – voorbij leeropbrengsten, de prestatiesamenleving, de gedeelde leefsfeer, vloeibare en oppervlakkige kennis, creativiteit, ambacht, aandachtige betrokkenheid en zingeving – voert Hermans de lezer weg van het opbrengstgerichte denken en stelt daar het procesgerichte denken voor in de plaats.
Pedagogiek van het onderweg zijn richt zich voornamelijk op studenten, docenten, beleidsmakers en eenieder die zich wil laten inspireren door een boek dat het onderwijs binnenstebuiten keert.
Carolien Hermans studeerde orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en volgde een master Choreografie in Amsterdam. Recentelijk promoveerde ze aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA, Universiteit van Leiden) op een artistiek onderzoek naar dansimprovisatie en het creatief spel van kinderen. Ze geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam en de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Carolien Hermans schrijft kinderboeken, essays en publiceert regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften.
Tonke Koppelaar is een illustrator en animator uit Utrecht. Met een kinderlijke kijk op de wereld vertelt en verbeeldt ze ongeziene verhalen. Ze voltooide de opleiding Bachelor of Design Illustration aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zie meer op: TonkeKoppelaar.nl
Pedagogiek van het onderweg zijn. Een verzameling essays over het pedagogisch milieu, het dialogisch proces en het onderwijs als tussenruimte
€ 18,00
In dit boek voert pedagoog Carolien Hermans de lezer mee in de onderstromen van het onderwijs. Onderwijs is een vloeibaar concept dat geen stilstand kent, alleen beweging. Onderwijs, in andere woorden, is altijd onderweg. Onrust en verandering, alsook verbinding, het buiten de eigen oevers treden en de oversteek wagen, zijn wezenskenmerken van leren en onderwijzen.
In het onderwijs, zo stelt Hermans, gaat het niet zozeer om informatieoverdracht maar om aandachtige betrokkenheid. Aandacht is een uitleidende beweging, dat wil zeggen, in het doen, in het handelen ontvouwt de aandacht zich. Leren is in feite niets meer dan het aandachtig zijn op wat zich voordoet in het pedagogische moment.
Pedagogiek van het onderweg zijn is een boek dat handen en voeten aan het onderwijs geeft door het lichaam zelf als belangrijkste zingever naar voren te schuiven. In acht denkstappen – voorbij leeropbrengsten, de prestatiesamenleving, de gedeelde leefsfeer, vloeibare en oppervlakkige kennis, creativiteit, ambacht, aandachtige betrokkenheid en zingeving – voert Hermans de lezer weg van het opbrengstgerichte denken en stelt daar het procesgerichte denken voor in de plaats.
Pedagogiek van het onderweg zijn richt zich voornamelijk op studenten, docenten, beleidsmakers en eenieder die zich wil laten inspireren door een boek dat het onderwijs binnenstebuiten keert.
Carolien Hermans studeerde orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en volgde een master Choreografie in Amsterdam. Recentelijk promoveerde ze aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA, Universiteit van Leiden) op een artistiek onderzoek naar dansimprovisatie en het creatief spel van kinderen. Ze geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam en de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Carolien Hermans schrijft kinderboeken, essays en publiceert regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften.
Tonke Koppelaar is een illustrator en animator uit Utrecht. Met een kinderlijke kijk op de wereld vertelt en verbeeldt ze ongeziene verhalen. Ze voltooide de opleiding Bachelor of Design Illustration aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zie meer op: TonkeKoppelaar.nl
In het onderwijs, zo stelt Hermans, gaat het niet zozeer om informatieoverdracht maar om aandachtige betrokkenheid. Aandacht is een uitleidende beweging, dat wil zeggen, in het doen, in het handelen ontvouwt de aandacht zich. Leren is in feite niets meer dan het aandachtig zijn op wat zich voordoet in het pedagogische moment.
Pedagogiek van het onderweg zijn is een boek dat handen en voeten aan het onderwijs geeft door het lichaam zelf als belangrijkste zingever naar voren te schuiven. In acht denkstappen – voorbij leeropbrengsten, de prestatiesamenleving, de gedeelde leefsfeer, vloeibare en oppervlakkige kennis, creativiteit, ambacht, aandachtige betrokkenheid en zingeving – voert Hermans de lezer weg van het opbrengstgerichte denken en stelt daar het procesgerichte denken voor in de plaats.
Pedagogiek van het onderweg zijn richt zich voornamelijk op studenten, docenten, beleidsmakers en eenieder die zich wil laten inspireren door een boek dat het onderwijs binnenstebuiten keert.
Carolien Hermans studeerde orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en volgde een master Choreografie in Amsterdam. Recentelijk promoveerde ze aan de Academy for Creative and Performing Arts (ACPA, Universiteit van Leiden) op een artistiek onderzoek naar dansimprovisatie en het creatief spel van kinderen. Ze geeft les aan het Conservatorium van Amsterdam en de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Carolien Hermans schrijft kinderboeken, essays en publiceert regelmatig in wetenschappelijke tijdschriften.
Tonke Koppelaar is een illustrator en animator uit Utrecht. Met een kinderlijke kijk op de wereld vertelt en verbeeldt ze ongeziene verhalen. Ze voltooide de opleiding Bachelor of Design Illustration aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zie meer op: TonkeKoppelaar.nl
Hemel en aarde in de ‘wiskunde’
€ 27,00
Dit boek verzamelt een aantal zeer toegankelijke teksten onder de gemeenschappelijke noemer ‘wiskunde’, al is het geen keiharde mathematica. Tien ervan zijn ‘down-to-earth’, en gaan van Columbus’ meridiaan op aarde tot de algoritmes van Facebook of Bitcoin. Tien andere verwijzen naar de hemel, zij het die van het hindoeïsme, de islam, de New Age of de Katholieke Kerk. Ze kunnen afzonderlijk gelezen worden, want ze zijn gebaseerd op artikels die verschenen in het wetenschapsblad EOS. De onderwerpen zijn ongetwijfeld origineel, op het uitdagende af. Hun geografische, culturele en tijdsgebonden diversiteit is verrassend. Soms is er een ‘second opinion’, zoals van filosoof Jean Paul Van Bendegem, politicoloog Carl Devos, technologie-expert Kenneth Dée of codebreker Jarl Van Eycke.
‘Is er meer tussen hemel en aarde, zoals Hamlet vermoedde, dat door de mens niet te grijpen valt? In dit boek is het dubbel antwoord ja, er is meer, maar neen, het valt wel te vatten want het is de wiskunde die het allemaal bij elkaar weet te houden. Een mooier eerbetoon is niet denkbaar.’
— Em. Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem, VUB
Dirk Huylebrouck gaf gedurende twaalf jaar les in Congo en Burundi, onderbroken door opdrachten in Portugal en aan Maryland University Europe. Daarna doceerde hij aan de Faculteit Architectuur van de KU Leuven. Hij redigeerde de column ‘The Mathematical Tourist’ (1997-2017) en schreef een wekelijkse rubriek voor Het Laatste Nieuws (2017-2020). Dit is zijn negende boek, de opvolger van Lugubere ‘Wiskunde’ (Garant, 2021).
‘Is er meer tussen hemel en aarde, zoals Hamlet vermoedde, dat door de mens niet te grijpen valt? In dit boek is het dubbel antwoord ja, er is meer, maar neen, het valt wel te vatten want het is de wiskunde die het allemaal bij elkaar weet te houden. Een mooier eerbetoon is niet denkbaar.’
— Em. Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem, VUB
Dirk Huylebrouck gaf gedurende twaalf jaar les in Congo en Burundi, onderbroken door opdrachten in Portugal en aan Maryland University Europe. Daarna doceerde hij aan de Faculteit Architectuur van de KU Leuven. Hij redigeerde de column ‘The Mathematical Tourist’ (1997-2017) en schreef een wekelijkse rubriek voor Het Laatste Nieuws (2017-2020). Dit is zijn negende boek, de opvolger van Lugubere ‘Wiskunde’ (Garant, 2021).
Hemel en aarde in de ‘wiskunde’
€ 27,00
Dit boek verzamelt een aantal zeer toegankelijke teksten onder de gemeenschappelijke noemer ‘wiskunde’, al is het geen keiharde mathematica. Tien ervan zijn ‘down-to-earth’, en gaan van Columbus’ meridiaan op aarde tot de algoritmes van Facebook of Bitcoin. Tien andere verwijzen naar de hemel, zij het die van het hindoeïsme, de islam, de New Age of de Katholieke Kerk. Ze kunnen afzonderlijk gelezen worden, want ze zijn gebaseerd op artikels die verschenen in het wetenschapsblad EOS. De onderwerpen zijn ongetwijfeld origineel, op het uitdagende af. Hun geografische, culturele en tijdsgebonden diversiteit is verrassend. Soms is er een ‘second opinion’, zoals van filosoof Jean Paul Van Bendegem, politicoloog Carl Devos, technologie-expert Kenneth Dée of codebreker Jarl Van Eycke.
‘Is er meer tussen hemel en aarde, zoals Hamlet vermoedde, dat door de mens niet te grijpen valt? In dit boek is het dubbel antwoord ja, er is meer, maar neen, het valt wel te vatten want het is de wiskunde die het allemaal bij elkaar weet te houden. Een mooier eerbetoon is niet denkbaar.’
— Em. Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem, VUB
Dirk Huylebrouck gaf gedurende twaalf jaar les in Congo en Burundi, onderbroken door opdrachten in Portugal en aan Maryland University Europe. Daarna doceerde hij aan de Faculteit Architectuur van de KU Leuven. Hij redigeerde de column ‘The Mathematical Tourist’ (1997-2017) en schreef een wekelijkse rubriek voor Het Laatste Nieuws (2017-2020). Dit is zijn negende boek, de opvolger van Lugubere ‘Wiskunde’ (Garant, 2021).
‘Is er meer tussen hemel en aarde, zoals Hamlet vermoedde, dat door de mens niet te grijpen valt? In dit boek is het dubbel antwoord ja, er is meer, maar neen, het valt wel te vatten want het is de wiskunde die het allemaal bij elkaar weet te houden. Een mooier eerbetoon is niet denkbaar.’
— Em. Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem, VUB
Dirk Huylebrouck gaf gedurende twaalf jaar les in Congo en Burundi, onderbroken door opdrachten in Portugal en aan Maryland University Europe. Daarna doceerde hij aan de Faculteit Architectuur van de KU Leuven. Hij redigeerde de column ‘The Mathematical Tourist’ (1997-2017) en schreef een wekelijkse rubriek voor Het Laatste Nieuws (2017-2020). Dit is zijn negende boek, de opvolger van Lugubere ‘Wiskunde’ (Garant, 2021).
Diversiteit in een cultureel-religieuze context. Een hermeneutisch onderzoek naar christelijke pluraliteit
€ 30,00
Diversiteit is een vaak genoemd onderwerp en daarmee kent het ver - schillende invalshoeken. Dit boek gaat over culturele diversiteit in verbinding met het ‘westers’ christendom. Het onderwerp betreft het belang om te zien dat religie sterk verbonden is met een variatie aan sociaal-culturele contexten. Dit is een meerwaarde voor de samenleving waar de kerk(en) door de eeuwen heen op verschillende manieren geanticipeerd hebben. Vandaag is het van belang om deze sociaal-religieuze diversiteit opnieuw te bestuderen en te leren vanuit de rijke historie van de Bijbelse geschiedenis en de kerkgeschiedenis tot aan de 21ste eeuw. Het gaat hierbij om een onderzoek hoe gebruikte modellen van hermeneutiek (uitlegkunde) door de eeuwen heen diversiteit heeft gevormd maar ook heeft onderdrukt. Dit boek is het laatste deel van een trilogie. Het eerste boek behandelt het onderwerp Culturele normen en religieuze waarden en het tweede boek gaat over Het Woord in beeld en taal. Alle drie boeken behandelen een ander gezichtspunt zodat ze afzonderlijk goed te lezen zijn.
Pieter R. Boersema is hoogleraar godsdienstwetenschappen en missiologie. Zijn wetenschappelijke en praktische interesse kruist steeds de onderwerpen van samenleving, cultuur en religie. Hij studeerde aan de ‘Rijks Hogere School voor Tropische Landbouw’, Deventer (1976); de University of Reading, School of Education, England (1985); de Vrije Universiteit Amsterdam, Culturele Antropologie van Religie (1996) en promoveerde op de Katholieke Universiteit Leuven in de Sociale en Culturele Antropologie (2004). Van 1976-1998 leefde en werkte hij als ontwikkelingsdeskundige in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en Europa. Vanaf 1998 tot heden is hij verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Pieter R. Boersema is hoogleraar godsdienstwetenschappen en missiologie. Zijn wetenschappelijke en praktische interesse kruist steeds de onderwerpen van samenleving, cultuur en religie. Hij studeerde aan de ‘Rijks Hogere School voor Tropische Landbouw’, Deventer (1976); de University of Reading, School of Education, England (1985); de Vrije Universiteit Amsterdam, Culturele Antropologie van Religie (1996) en promoveerde op de Katholieke Universiteit Leuven in de Sociale en Culturele Antropologie (2004). Van 1976-1998 leefde en werkte hij als ontwikkelingsdeskundige in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en Europa. Vanaf 1998 tot heden is hij verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Diversiteit in een cultureel-religieuze context. Een hermeneutisch onderzoek naar christelijke pluraliteit
€ 30,00
Diversiteit is een vaak genoemd onderwerp en daarmee kent het ver - schillende invalshoeken. Dit boek gaat over culturele diversiteit in verbinding met het ‘westers’ christendom. Het onderwerp betreft het belang om te zien dat religie sterk verbonden is met een variatie aan sociaal-culturele contexten. Dit is een meerwaarde voor de samenleving waar de kerk(en) door de eeuwen heen op verschillende manieren geanticipeerd hebben. Vandaag is het van belang om deze sociaal-religieuze diversiteit opnieuw te bestuderen en te leren vanuit de rijke historie van de Bijbelse geschiedenis en de kerkgeschiedenis tot aan de 21ste eeuw. Het gaat hierbij om een onderzoek hoe gebruikte modellen van hermeneutiek (uitlegkunde) door de eeuwen heen diversiteit heeft gevormd maar ook heeft onderdrukt. Dit boek is het laatste deel van een trilogie. Het eerste boek behandelt het onderwerp Culturele normen en religieuze waarden en het tweede boek gaat over Het Woord in beeld en taal. Alle drie boeken behandelen een ander gezichtspunt zodat ze afzonderlijk goed te lezen zijn.
Pieter R. Boersema is hoogleraar godsdienstwetenschappen en missiologie. Zijn wetenschappelijke en praktische interesse kruist steeds de onderwerpen van samenleving, cultuur en religie. Hij studeerde aan de ‘Rijks Hogere School voor Tropische Landbouw’, Deventer (1976); de University of Reading, School of Education, England (1985); de Vrije Universiteit Amsterdam, Culturele Antropologie van Religie (1996) en promoveerde op de Katholieke Universiteit Leuven in de Sociale en Culturele Antropologie (2004). Van 1976-1998 leefde en werkte hij als ontwikkelingsdeskundige in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en Europa. Vanaf 1998 tot heden is hij verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
Pieter R. Boersema is hoogleraar godsdienstwetenschappen en missiologie. Zijn wetenschappelijke en praktische interesse kruist steeds de onderwerpen van samenleving, cultuur en religie. Hij studeerde aan de ‘Rijks Hogere School voor Tropische Landbouw’, Deventer (1976); de University of Reading, School of Education, England (1985); de Vrije Universiteit Amsterdam, Culturele Antropologie van Religie (1996) en promoveerde op de Katholieke Universiteit Leuven in de Sociale en Culturele Antropologie (2004). Van 1976-1998 leefde en werkte hij als ontwikkelingsdeskundige in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en Europa. Vanaf 1998 tot heden is hij verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven.
