Prijs vanaf 5 ex.: € 5,=

Elk jaar zetten duizenden leraren hun eerste stappen in onderwijs. Binnen de vijf jaar verlaten vele startende leraren definitief het onderwijs. Het betreft helaas vaak degelijke en gemotiveerde leraren die het om uiteenlopende redenen voor bekeken houden.

Het beroep van leraar wordt dan ook hoe langer hoe complexer. Een uitgebreid coachingtraject voor alle beginnende leraren is beslist noodzakelijk. Het Spiegelschrift is een meerwaarde voor dit traject. Het biedt reflectie-opdrachten aan als aanzet tot een echt gesprek tussen de mentor en de beginnende leraar. De oefeningen helpen stil te staan bij de taken en gevoelens van de leraar, het omgaan met collega’s en de schoolcultuur. Dit alles op maat van en met respect voor de behoeften van de beginnende leraar, de school en de mentor-coach.

De oefeningen zijn niet enkel gericht op het groeiproces van de beginnende leraar, maar bieden de kans om alles in ‘spiegelschrift’ te bekijken. Dit zet de mentor-coach en de school aan tot verbreding.

In een apart uitgegeven ‘Handleiding’ staat hoe met het Spiegelschrift kan worden gewerkt.

Lies Belmans is theologe en filosofe. Ze is godsdienstleraar aan het Sint-Dimpnacollege in Geel.
An Luyten is psychologe. Ze geeft opvoedkunde in het technisch en beroepsonderwijs en ze is mentor-coach voor beginnende leraren bij Ursulinen Mechelen.

Het aanleren van de spelling gebeurt vaak met veel talige instructie. Voor mensen met dyslexie is dit een moeilijke weg om informatie te verwerken. In deze Module – een spellingsmethode – worden muziek, beweging en visualisatie ingezet bij het leren. De basisregels voor de spelling – ook de werkwoordspelling – worden beeldend en via algoritmes in logische stappen aangeleerd. Het beeldend vermogen van de rechterhersenhelft wordt hiermee verbonden met de logica en de verbale vermogens van de linkerhersenhelft. Zo kunnen ook kinderen en (jong)volwassenen met dyslexie zich de spellingregels eigen maken en zo wordt spelling leuk.

Deze aanpak is al werkend met ernstig dyslectische kinderen ontstaan. Steeds weer bleek dat het op deze manier werken met de spelling ook een flinke ondersteuning is voor het lezen. Zo heeft de methode een grote toegevoegde waarde in de strijd tegen laaggeletterdheid.

Deze module kan naast alle andere spellingmethodes gebruikt worden en is geschikt voor alle niveaus van basisonderwijs tot hoger onderwijs, zeker ook voor studenten aan lerarenopleidingen.

Ook aan ouders die hun dyslectische kind willen ondersteunen, biedt de module heldere handvatten.

Irene Besnard-van Baaren gaf les in het basisonderwijs en vervolgens op een mytylschool, verbonden aan een Revalidatiecentrum. In 1970 begon zij een eigen praktijk in Delft in samenwerking met het toenmalige MOB. Ze trok naar Nigeria, waar ze het initiatief nam voor een kleuterschool, die uitgroeide tot een basisschool. In 1979 begon zij haar loopbaan bij een schoolbegeleidingsdienst in Rotterdam en daarnaast startte zij in 1984 met een collega een praktijk voor onderzoek en begeleiding van kinderen met dyslexie.

Les soins palliatifs, la maladie et la mort sont des thèmes percutants et délicats. Qu’est-ce qui est possible aujourd’hui, comment faire dans le futur et comment apprécier le moment présent et le futur, même s’il reste peu de perspectives? Le livre d’images ‘Et maintenant?’ peut être utilisé auprès des enfants et des adultes pour expliquer des thèmes comme la maladie incurable, les soins palliatifs et la mort.
Le livre de travaux pratiques a été conçu comme un outil de travail à utiliser avec le livre d’images. Il peut permettre de dialoguer sur la maladie et le processus qu’elle entraîne. On peut ensuite utiliser le livre de travaux pratiques pour enregistrer (écrire, dessiner, coller des photos, etc.) – seul ou avec l’aide de quelqu’un– les sentiments, opinions, réflexions, questions, souhaits et remarques qui émergent en travaillant avec le livre d’images. Le livre de travaux pratiques est destiné aux personnes qui ont une maladie grave et incurable. Nous pensons aux enfants, aux adultes avec une déficience intellectuelle, aux personnes avec une maladie psychique, mais aussi aux personnes qui ont simplement envie de tenir un journal de bord, d’y dessiner et écrire. Le dernier livre d’une vie mérite qualité et beauté. C’est pour cette raison que nous avons opté pour un livre de travaux pratiques soigné: un livre solide de bonne qualité qui devient, après la mort, un livre de souvenirs pour les proches, agréable à feuilleter.
Le livre d’images et le livre de travaux pratiques sont accompagnés par le guide d’utilisation. Il contient des informations générales sur la maladie incurable, les soins palliatifs et le handicap mental ainsi que des propositions concrètes pour utiliser le livre d’images.

En collaboration avec Prof. Dr. Geert Van Hove, Le centre de formation Vonx (KONEKT) et les plates-formes de soins palliatifs de la Flandre-Orientale et l’arrondissement de Louvain.
Ce projet a pu être réalisé grâce au soutien du Fond de soutien Marguerite-Marie Delacroix.

Les soins palliatifs, la maladie et la mort sont des thèmes percutants et délicats. Qu’est-ce qui est possible aujourd’hui, comment faire dans le futur et comment apprécier le moment présent et le futur, même s’il reste peu de perspectives? Le livre d’images ‘Et maintenant?’ peut être utilisé auprès des enfants et des adultes pour expliquer des thèmes comme la maladie incurable, les soins palliatifs et la mort.
Le livre de travaux pratiques a été conçu comme un outil de travail à utiliser avec le livre d’images. Il peut permettre de dialoguer sur la maladie et le processus qu’elle entraîne. On peut ensuite utiliser le livre de travaux pratiques pour enregistrer (écrire, dessiner, coller des photos, etc.) – seul ou avec l’aide de quelqu’un– les sentiments, opinions, réflexions, questions, souhaits et remarques qui émergent en travaillant avec le livre d’images. Le livre de travaux pratiques est destiné aux personnes qui ont une maladie grave et incurable. Nous pensons aux enfants, aux adultes avec une déficience intellectuelle, aux personnes avec une maladie psychique, mais aussi aux personnes qui ont simplement envie de tenir un journal de bord, d’y dessiner et écrire. Le dernier livre d’une vie mérite qualité et beauté. C’est pour cette raison que nous avons opté pour un livre de travaux pratiques soigné: un livre solide de bonne qualité qui devient, après la mort, un livre de souvenirs pour les proches, agréable à feuilleter.
Le livre d’images et le livre de travaux pratiques sont accompagnés par le guide d’utilisation. Il contient des informations générales sur la maladie incurable, les soins palliatifs et le handicap mental ainsi que des propositions concrètes pour utiliser le livre d’images.

En collaboration avec Prof. Dr. Geert Van Hove, Le centre de formation Vonx (KONEKT) et les plates-formes de soins palliatifs de la Flandre-Orientale et l’arrondissement de Louvain.
Ce projet a pu être réalisé grâce au soutien du Fond de soutien Marguerite-Marie Delacroix.

Bij een psychose, zo stelde Freud, overweldigen de wensimpulsen van het Es het Ik, waardoor de betrekking tussen Ik en buitenwereld wordt verstoord. Maar met die door de waan vertroebelde scheiding van de buitenwereld kunnen creatieve krachten vrij komen. In deze nieuwe uitgave van Psychoanalyse en Cultuur wordt gereflecteerd op de wijze waarop kunstenaars grenzen aftasten waarmee psychotici worstelen, onder meer via een pleidooi voor artistieke eigenzinnigheid, geschreven door Charlotte Mutsaers.
Tevens zijn er artikelen gewijd aan de abrupt beëindigde carrière van de danser Vaslav Nijinski, de ideeën over theater van Antonin Artaud, radiohoorspelen van Samuel Beckett, fotografisch werk van David Nebreda alsmede een filmadaptatie van de autobiografie van Daniel Paul Schreber. Bovendien is er aandacht voor de werking van muziek in een gedetailleerd verslag van een casus uit de praktijk.

Met bijdragen van Jos De Backer, Abe Geldhof, Yasco Horsman, Sjef Houppermans, Jos de Kroon, Charlotte Mutsaers, Ludi Van Bouwel, Jan Van Camp, Stijn Vanheule, Peter Verstraten & Katrien Vuylsteke Vanfleteren.

Meestal wordt als vanzelfsprekend aangenomen dat in goede loopbaangesprekken alles draait om cognitieve reflectie. In de gesprekken die in het onderwijs met leerlingen worden gevoerd, is van een dergelijke reflectie meestal geen sprake. Studenten en loopbaanbegeleiders zijn veelal gefocust op ‘reflectie doen’ en niet op ‘reflectief zijn’. Reflectief zijn is het vermogen om open te staan voor nieuwe inzichten en ervaringen. Dit betekent eerst en vooral stil staan bij concrete ervaringen die ons raken en ruimte maken voor de ideeën en intuïties die daaruit kunnen groeien. Studenten noch loopbaanbegeleiders hebben de ervaring dat ze reflectie stoelen op – in de woorden van Norman E. Amundson – “embeddedness in being”.

Paradoxaal genoeg zijn het vaak onzeker makende gebeurtenissen in het leven, zogenoemde grenservaringen, die ons kunnen verleiden tot openheid en receptiviteit. Grenservaringen maken ons kwetsbaar. Het is een natuurlijke reactie om deze kwetsbaarheid zowel voor onszelf als voor anderen te verbergen, maar het is ook een potentiële bron van kracht. Kwetsbaarheid wordt kracht wanneer men de moed heeft om niet meteen te vluchten voor de onzekerheid dan wel ze te overschreeuwen. Deze moed wordt ontwikkeld in een dialoog met begeleiders die de negatieve gevoelens durven te accepteren die onzekerheid veroorzaakt, en die nieuwe en creatieve manieren kunnen aanbieden om de kwetsbaarheid te laten uitgroeien tot een nieuw inzicht, tot inspiratie en tot daadkracht.

Om te zorgen dat reflectie niet slechts een activiteit is die met wilskracht moet worden uitgevoerd, is het belangrijk om ruimte en tijd te scheppen voor een meer contemplatieve vorm van reflectie. Daarvoor is openheid en receptiviteit nodig, zowel aan de kant van de leerling als aan de kant van de begeleider of coach. Er moet letterlijk en op een intentionele manier tijd en ruimte zijn voor angst en pijn en het ‘nog niet weten’.