Dysfagie is een stoornis die zowel levenskwaliteit als levensverwachting aanzienlijk kan beïnvloeden. De zorg voor mensen met dysfagie kende de laatste decennia een enorme kwantitatieve en kwalitatieve groei. Logopedisten, verpleegkundigen en andere paramedici worden steeds beter opgeleid en de patiënt met dysfagie krijgt steeds meer therapie op maat van zijn specifieke problemen.
Dit handboek biedt alles wat de hulpverlener nodig heeft voor adequate dysfagiezorg: relevante wetenschappelijke achtergrond, klinische instrumenten voor observatie en onderzoek, therapiemodellen en concrete zorgplanning voor zowel verworven dysfagie als ontwikkelingsdysfagie. Dit is het resultaat van een intensieve samenwerking tussen collega’s met uiteenlopende expertise. Het is gebaseerd op recente wetenschappelijke bevindingen en de eigen klinische expertise van de auteurs.
Op een bijhorende website zijn diverse invulformulieren beschikbaar: signaallijst, anamnese, verpleegkundige screening, diagnostisch onderzoek, fees-protocol, Dysfagie Handicap Index, adviezen, sondevoeding, tongkracht, motorische training, adviezen voor omgeving, voedingsanamnese, klinische evaluatie, …

Bij dit boek hoort hoort een downloadbaar bestand.

Marc De Bodt is logopedist en doctor in de medische wetenschappen. Hij is hoofd van het Universitair Revalidatiecentrum van het UZ Antwerpen, hoofddocent aan de UA en gastprofessor aan UGent (Logopedische & Audiologische Wetenschappen).
Cindy Guns is logopedist en audioloog. Zij is verbonden aan het Universitair Revalidatiecentrum voor Communicatiestoornissen van het UZ Antwerpen. Zij heeft een bijzondere expertise op het domein van dysfagie en is auteur van talrijke publicaties.
Marleen D’hondt is logopedist, Bobath-therapeut en sr. teacher erkend door de EBTA. Zij is tevens docent aan de Arteveldehogeschool, lid van de multidisciplinaire slikpolikliniek voor kinderen (UZ- Gent) en auteur van verschillende publicaties op het domein van slikken.
Jan Vanderwegen is NKO- en revalidatiearts met bijzondere interesse in stem- en slikproblemen. Hij is actief betrokken bij de Dysphagia Research Society en de Belgian Society for Swallowing Disorders. Hij consulteert in het UMC Sint-Pieter (Brussel) en doceert Anatomie en Fysiologie aan de Thomas More hogeschool (Antwerpen).
Gwen Van Nuffelen werkt als logopedist in het Universitair Revalidatiecentrum van het UZ Antwerpen. Ze is doctor in de medische wetenschappen en als gastprofessor verbonden aan de Universiteit Antwerpen.

Van leraren wordt veel verwacht. Enerzijds zorgen voor onderwijs, anderzijds staan ze in voor de algemene opvoeding tot jongvolwassen burgers en heeft hun eigen persoonlijkheid een grote impact op leerlingen. Wie zijn leraren?

Wie zouden ze moeten zijn?

Een team van Nederlandse en Belgische specialisten brengt deze problematiek in beeld, na discussies met een zeer gevarieerde groep leraren, begeleiders en schoolleiders. Verschillende aspecten komen aan bod. Wat betekent het leraar te ‘zijn’: Is er wel een onderscheid tussen persoon en professie? Vanuit welke kennisbasis handelen leraren? Blijkbaar gaat het hier niet om wetenschappelijke of algemeen geldige kennis, maar zou men veeleer van kennis als bekwaamheid moeten spreken. Deze kennis kan men alleen tijdens het handelen zelf verwerven.

Typisch voor deze kennis, of liever bekwaamheid, zijn existentiële en morele leerprocessen.

Kennis in de zin van bekwaamheid is persoonsgebonden en daardoor uniek.

Luc Stevens is emeritus-hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en directeur van het NIVOZ – Nederlands Instituut voor Onderwijs en Opvoedingszaken in Driebergen.

Waarom wordt in bedrijven en organisaties bewust rationeel denken nog vaak beschouwd als superieur, terwijl emoties gezien worden als inferieur, als iets “soft” dat vermeden of onderdrukt moet worden? Wat is de echte invloed die emoties hebben op de vele belangrijke beslissingen die we dagelijks nemen? Waarom is er in de bedrijfswereld zo weinig plaats voor onbewust denken? Hoe ontstaat creatief denken? Welke invloed hebben positieve emoties en goed gevoel op ons probleemoplossend vermogen? Waarom is goed gevoel onontbeerlijk voor creativiteit en innovatie?

Emosan bevat het woord “emotie”, terwijl “san” in het Japans staat voor respect. Dit boek belicht, vanuit respect voor recent wetenschappelijk onderzoek rond de werking van de hersenen, het wezenlijk belang dat emoties hebben voor effectieve beslissingnames en de manier waarop emoties de kwaliteit van onze beslissingen kunnen verbeteren. Vanuit diverse onderzoeken geeft het aan dat positieve emoties en goed gevoel van groot belang zijn voor creativiteit en innovatie. Stresspreventie vormt daarbij de grootste uitdaging voor elk bedrijf of organisatie in de eenentwintigste eeuw. De auteur pleit voor nieuwe denkpistes voor bedrijfsstrategieën, waarbij emoties en goed gevoel de prioriteit krijgen die nodig is om van creativiteit en innovatie te komen tot Emosan Creovation.

Christian Henrard is burgerlijk (civiel) ingenieur en MBA van de KU Leuven. Hij werkte bij Unilever en BP Nutrition en is nu al meer dan 25 jaar zelfstandig management consultant, gevestigd in Antwerpen. Eerder verschenen van hem: Emosan. Emotie en neurocommunicatie en Emosan. Emoties in verkoop en management.

Luistert uw gesprekspartner soms niet? Waarom is echt luisteren zo moeilijk? Waarom verlopen commerciële relaties met sommige klanten heel vlot en met andere moeizaam en stroef? Waarom geven sommige medewerkers u het gevoel dat de communicatie soepel en harmonieus verloopt, terwijl met andere collega’s het gevoel leeft tegen een muur te praten of er niet door te geraken? In Emosan. Emoties in verkoop en management wordt vanuit praktijksituaties toegelicht hoe wetenschappelijk onderzoek kan bijdragen tot een verhoging van de effectiviteit van onze professionele communicatie, zowel met externe klanten als met collega’s en medewerkers. Hierbij wordt concreet gemaakt hoe dit alles kan worden aangewend voor het optimaliseren van relaties, vooral als die gedomineerd worden door negatieve emoties zoals twijfel, onzekerheid, territoriumbescherming, afstandelijkheid of angst. Maar ook communicatiemomenten tussen manager en medewerkers, en tussen collega’s onderling, kunnen worden verbeterd.

Omdat medewerkers, verkopers en managers vaak zelf onder druk staan, is het effectief managen van de eigen emoties in vele gevallen een belangrijke troef. Vanuit onderzoek wordt toegelicht waarom bepaalde emotieregulatietechnieken niet werken en op lange termijn zelfs schadelijk kunnen zijn voor onze gezondheid. Op basis van recent neurologisch onderzoek wordt ingegaan op emotieregulatiestrategieën die hun effectiviteit bewezen hebben en ook kunnen gedelegeerd worden naar het onbewuste en een nieuw automatisme kunnen worden van zelfmanagement.

Emosan bevat het woord ‘emotie’, terwijl ‘san’ in het Japans ‘respect’ betekent. De rode draad is respect voor recente researchbevindingen rond de werking van de hersenen en het belang van emoties en gevoel in interpersoonlijke relaties en intermenselijke communicatie. De auteur is een managementconsultant die kan putten uit meer dan 35 jaar ervaring binnen diverse bedrijven en sectoren. Het boek is geschreven vanuit de filosofie ‘What’s in it for me?’. Wat kan ik als manager, als bedrijf concreet doen met recente researchbevindingen?

Christian Henrard is burgerlijk (civiel) ingenieur en MBA van de KU Leuven. Hij werkte bij Unilever en BP Nutrition en is al meer dan 25 jaar zelfstandig managementconsultant, gevestigd in Antwerpen. Hij is de auteur van Emosan. Emotie en neurocommunicatie.

De verwerving van een beredeneerde basiswoordenschat staat garant voor een duurzamere leeservaring en dringt de afhankelijkheid van het woordenboek bij het lezen van Oudgriekse teksten aanzienlijk terug.

De lijst is samengesteld op basis van een breed corpus van klassieke auteurs, waarin niet alleen de redenaars, filosofen en geschiedschrijvers, maar ook de dramaturgen en de epische dichters vertegenwoordigd zijn.

Het instuderen van woorden kan heel wat meer zijn dan een noodzakelijk kwaad. De uitgebreide etymologische informatie reikt niet alleen ezelsbruggetjes aan, maar zorgt tevens voor een blik op de Indo-Europese voorgeschiedenis en het Nieuwgriekse voortleven. Een afsluitend gedeelte ‘Oudgriekse woordbouw’ laat ten slotte zien met welke strategieën de basiswoordenschat effciënt kan worden verrijkt.

Toon Van Hal is docent Oudgriekse taalkunde aan de Faculteit Letteren van de KU Leuven. In zijn onderzoek beweegt hij zich op het snijvlak van de klassieke en oosterse talen, de linguïstiek en de geschiedenis. De meeste van zijn publicaties spitsen zich toe op de (voor)geschiedenis van de vergelijkende taalkunde.

De lezer wordt meegenomen tot in de twaalfde eeuw. Daarna volgt de geschiedenis van 100 jaar Psychiatrisch Ziekenhuis Onze-Lieve-Vrouw Brugge (1910-2010) en de kennismaking met twee eminente hoofdgeneesheren van deze instelling: Albert De Haene (1910-1961) en Hubert Ronse (1928-2010).

Hun biografie wordt verweven met de geschiedenis van de instelling. Ook de professionele activiteiten van de twee psychiaters buiten het ziekenhuis komen aan bod.

Drie biografieën dus in één, met aandacht voor de historische context van de drie levensverhalen.


Joris Casselman is psychiater, psycholoog, seksuoloog en criminoloog. Hij doceerde aan de faculteiten Geneeskunde en Rechtsgeleerdheid van de KU Leuven en verwierf een bijzondere deskundigheid in verband met alcohol- en andere drugproblemen en de gerechtelijke geestelijke gezondheidszorg. Hij voert onderzoek uit naar de geschiedenis van de psychiatrie met speciale interesse voor biografieën.