De huiszoeking, zoeking en inbeslagneming behoren ongetwijfeld tot de belangrijkste politietaken.Toch bestaat hierover al decennialang geen omvattend basiswerk. Een onwettige of onzorgvuldigehuiszoeking kan zware gevolgen hebben voor een strafonderzoek. Wetgeving, rechtspraak en rechtsleerzijn niet altijd eenduidig zodat zelfs ervaren politiemensen en rechtspractici pragmatische oplossingenmoeten kiezen. Het voorliggende boek is het resultaat van een intensieve samenwerking van een aantal ervaren juristenen praktijkmensen. Zij hebben hierbij minutieus de juridische, tactische en technische vraagstukken inkaart gebracht en uitgewerkt. Met als uitkomst een weldoordacht en coherent handboek, niet alleen watde gerechtelijke maar ook de bestuurlijke zoeking betreft. Deze uitgave is onderverdeeld in een juridisch en een praktisch luik. In het juridische luik worden alle wetsbepalingen in verband met de huiszoeking, zoeking eninbeslagneming besproken, becommentarieerd met rechtspraak en relevante rechtsleer. Ook hetdoorzoeken van vervoermiddelen, het fouilleren van personen, afname van DNA, huiszoekingen ingeautomatiseerde omgevingen, de inkijkoperatie enz. komen aan bod. In het praktische luik wordt de voorbereiding en de uitvoering van de huiszoeking behandeld. Daarnaastis er aandacht voor vaststellingen ter gelegenheid van een afstapping ter plaatse, met aandacht voor decoördinatieprincipes, de keten van de bewijsvoering en necrosearch. Zoekingen gebeuren steeds meer multidisciplinair. Vandaar dat het laatste hoofdstuk een overzicht biedtvan verschillende diensten binnen en buiten de politie, die de onderzoekende eenheid kan bijstaan bijeen (huis)zoeking. Dit boek is basislectuur voor politie, parketten, strafrechtadvocaten en alle rechtspractici, die methuiszoeking, zoeking en inbeslagneming te maken hebben.

Het uitoefenen van het politieberoep kan erg belastend zijn. De negatieve gevolgen van stress entrauma zijn in politiemiddens een harde realiteit. Decennia lang zijn ze reeds het onderwerp vanveelvuldige studies en publicaties. Nochtans is de vertaling van de resultaten van die studies naar hetpersoneel op de werkvloer niet steeds vanzelfsprekend en blijven velen zoeken naar geschikte methodesvoor preventie, aanpak en nazorg van zowel cumulatieve als acute stress, naar aanleiding vaningrijpende gebeurtenissen.

De laatste jaren kwam er gelukkig steeds meer aandacht voor het psychosociaal welzijn van o.m.militairen, luchtverkeersleiders, gevangenisbewakers, geldkoeriers, personeel uit de verzorgings- en/ofziekenhuissector maar ook de leden van brandweer- en politiediensten.

Dit boek geeft een overzicht van de literatuur over stress en trauma – zowel algemeenheden als demeer specifieke stress in politionele middens – om zich nadien te richten op het domein van depsychotraumatologie en de principes van de eerste psychologische ondersteuning. Een apart deel richtzich op de gesprekstechnieken en interventies, op zowel het individuele als het collectieve niveau, naconfrontatie met emotioneel-schokkende en potentieel traumatische gebeurtenissen. Vervolgens wordtook de rol van het sociale weefsel rond elke politiebeambte besproken om dan tenslotte dieper in tegaan op een preventiemodel voor de aanpak en nazorg van traumatogene gebeurtenissen bij de politie.

Het boek richt tot politieagenten maar is evenzeer toegankelijk voor "niet ingewijden" of leden vanandere organisaties die geconfronteerd worden met ingrijpende ervaringen. Het kan wordenaangewend voor persoonlijke doeleinden maar dient ook als leidraad van eenieder die binnen deeigen organisatie of setting aan preventie, aanpak of nazorg van traumatogene stress wil doen.

Er is ook een Franstalige versie beschikbaar.

Dit monumentale werk heeft als voorwerp de historische evolutie van de Belgischepenitentiaire regelgeving inzake het regime van gedetineerden, en dit over deperiode 1795-2006. Steunend op een indrukwekkende verzameling van ruim 6000rechtsbronnen, worden een aantal fundamentele vragen onderzocht. Wat is het doelvan de vrijheidsberovende straf (penologische visie)? Hoe dient deze straf in concretote worden ingevuld? Door welke andere dan strikt penologische overwegingen wordt denormering van het gevangenisregime aangestuurd? Dienen de gerechtelijke overhedeninspraak of beslissingsbevoegdheid te hebben met betrekking tot de interne en/of externeregime bedeling? Door wie (wetgevende vs. uitvoerende macht) dient het penitentiairregime juridisch genormeerd te worden, en tot op welke hoogte?