Wat dragen beelden concreet bij tot de kennis van de samenleving ? In hoeverre is samenleven zichtbaar en hoe kan dit door de camera op wetenschappelijk verantwoorde wijze worden vastgelegd en verwerkt ? Slechts schoorvoetend ontdekken antropologen en sociologen het beeld als hulpmiddel bij dataverwerving én als middel tot wetenschappelijke communicatie. Maar tot nu toe is nauwelijks aandacht besteed aan de specifieke aard en uitdrukkingsmogelijkheid van het camerabeeld en het daarmee verbonden sociaal-wetenschappelijk onderzoeksvermogen. Dit boek gaat systematisch de concrete mogelijkheden en beperkingen van de wetenschappelijke beeldproduktie, -analyse en -communicatie na. Het biedt zo een aanzet tot een theoretische en methodologische fundering. Tegelijk is deze monografie een verkenning van de -tot nog toe nauwelijks in kaart gebrachte -visuele sociologie en antropologie, die precies rond deze problematiek tot ontwikkeling kwamen. Het boek is ook een oproep tot de beoefenaars van de visuele sociologie en antropologie voor een meer open en constructieve discussie van een aantal wezenlijke knelpunten, om een verdere ontwikkeling van het vakgebied mogelijk te maken. Naast voor sociologen en antropologen is deze publikatie bestemd voor al wie aan zijn visuele geletterdheid een sociaal-culturele dimensie wil toevoegen.

L. PAUWELS doceert aan de Universiteit Antwerpen en de Rijksuniversiteit Limburg.

Multi-problem gezinnen staan bij hulpverleners bekend als moeilijke en lastige cliënten. Ze komen niet naar de afspraken of zijn te laat. Ze zien het nut van de hulpverlening niet in en consulteren gelijktijdig verschillende personen. In dit boek gaat de auteur na wat deze gezinnen zo specifiek maakt. Hij benadert het multi-problem fenomeen op een originele wijze door het te situeren op het niveau van de relatie tussen de bedoelde gezinnen en het hulpverleningssysteem. In dit verband verkiest hij te spreken van problematische hulpverleningssituaties. Ze worden vanuit twee invalshoeken benaderd, het hulpverlenings- en het gezinsperspectief. Het eerste reconstrueert hij op basis van een literatuuroverzicht. Het tweede beschrijft hij op basis van eigen empirisch onderwek en illustreert hij met het concreet verhaal van één gezin. Een gevalsstudie schetst het samenspel van beide perspectieven.

Pol GHESQUIÊRE is doctor in de pedagogische wetenschappen en systeemtherapeut. Hij is directeur van de Universitaire Thuisbegeleidingsdienst en coordinator van de Orthopedagogische Consultatiedienst in Leuven.