Deze publicatie gaat over tien jaar JeugdzorgPlus: 2008-2017. Over jongeren met zeer complexe gedragsproblemen die zich aan hulp onttrekken of daaraan onttrokken worden. En over de manier waarop zij het beste geholpen kunnen worden. De jongeren om wie het gaat, zijn vaak geen ‘lieverdjes’; ze worstelen met veel negatieve invloeden uit hun omgeving. Daarom kunnen vrijheidsbeperkende maatregelen nodig zijn als onderdeel van de behandeling, maar alleen als er gevaar is en er geen alternatieven zijn.
JeugdzorgPlus staat niet op zichzelf. Effectieve zorg gaat namelijk niet alleen over residentiële behandeling, maar ook over de periode daarvoor en daarna. Besluiten over deze jongeren en over JeugdzorgPlus mogen niet lichtzinnig worden genomen. Hulp aan hen is topsport. Kennis over deze jongeren is daarom belangrijk voor iedereen die met hen te maken heeft: van jeugd-/wijkteams, jeugdbeschermers en pedagogisch medewerkers tot studenten, gemeentelijk beslissers en kinderrechters.
Vanuit persoonlijke betrokkenheid en ervaring met deze jongeren is de oproep van de auteurs: deel kennis met elkaar en maak er samen meer van.

De auteurs zijn allen betrokken bij JeugdzorgPlus.

Dit boek behandelt de verschillende aspecten die belangrijk zijn bij het samenwerken over beroepsgrenzen heen, waarbij de deskundigheden van verschillende gezondheidswerkers gecombineerd worden voor een betere gezondheidszorg. Na een bespreking van de specifieke competenties en bevoegdheden van hulp- en zorgverleners beschrijft de auteur de interdisciplinaire competenties die nodig zijn en de instrumenten die ingezet kunnen worden om de bepaling, planning en opvolging van interventies meer gecoördineerd en in onderlinge afstemming te laten gebeuren. Ten slotte brengt hij methoden en instrumenten aan om de kwaliteit van interdisciplinair samenwerken te meten.

Andre Vyt is docent aan de Arteveldehogeschool, gastdocent aan de Universiteit Gent en directeur van het PROSE Netwerk voor kwaliteitszorg (www.prose.be). Hij is pionier in het interdisciplinair onderwijs en medestichter van het European Interprofessional Practice & Education Network (www.eipen.eu). Samen met meer dan 25 medewerkers heeft hij een interdisciplinair onderwijstraject uitgebouwd dat al in verscheidene onderwijsinstellingen geheel of gedeeltelijk is geïmplementeerd.

Anno 2017 bestaat het Brugse buurtwerk net geen dertig jaar. Dit boek is het resultaat van een inspirerend visietraject waarin werd teruggeblikt op de historische wortels van het buurtwerk, kritisch werd gereflecteerd over hedendaagse uitdagingen en complexiteiten, en stevige toekomstscenario’s werden verbeeld.
De bijdragen werden geschreven door een divers collectief van auteurs, die ook betrokken waren in het visietraject.

Activerende werkvormen verrijken en versterken je les. De leerlingen werken samen, met een heldere focus en met veel plezier. Jij als docent observeert, begeleidt en geniet. Maar, het voorbereiden van werkvormen kan veel tijd kosten. En vind maar eens een goede werkvorm, eentje die je bij natuurkunde, scheikunde, wiskunde of informatica kunt gebruiken. De 27 werkvormen in dit boek vergen allemaal tussen de 5 en 30 minuten voorbereiding. Je kunt de opgaven uit het lesmateriaal gebruiken om de werkvormen inhoud te geven. De aanpak en voorbeelden in dit boek helpen bètadocenten op de middelbare school hun leerlingen te activeren en te motiveren. Ook docenten van andere vakken, evenals basisschoolleraren, vinden er inspiratie. De concrete aanwijzingen maken de activerende werkvormen tot een gegarandeerd succes.

Martin Bruggink is vakdidacticus informatica aan de lerarenopleiding van de TU Delft en coördinator van het Bètasteunpunt Zuid-Holland.
www.activerende-werkvormen.nl

De reden waarom mensen ergens in hun geschiedenis in de problemen zijn gekomen ligt in een disfunctioneren. Dit zegt evenveel over een maatschappij of omgeving waarin we leven. Is er wel genoeg ruimte en tijd voor het anders ervaren van en omgaan met gebeurtenissen en omstandigheden? Achter een ogenschijnlijk onvermogen en disfunctioneren schuilt vaak een zeer hoge kwaliteit van ervaren, beleven en denken.
De hoofdstukken in dit boek volgen de stadia waar mensen in terecht kunnen komen als er iets met ze aan de hand is, iets wat later een autismespectrumstoornis blijkt te heten. Het begint eigenlijk met opmerken en ontdekken, hetzij bij henzelf, hetzij via uitwisseling met anderen, dat ze anders zijn dan anderen en bij de confrontatie met allerlei moeilijkheden en onmogelijkheden, bij het zoeken van hulp en het ondergaan van een diagnose. Na die diagnose volgt vaak een proces met een mengeling van ervaringen: blij met een verklaring voor het ‘anders-zijn’, tot het besef komt dat die diagnose je een ander pad doet inslaan in je leven, met allerlei daarbij horende beperkingen en reacties uit de omgeving.
Moet de omschreven diagnose zomaar helemaal worden geaccepteerd? Kan een mens wel over zichzelf denken? Is er een soort waarheid over wat hij wel en niet aankan? Wat biedt de toekomst na de diagnose?

Kristien Hens, ethicus, is docent-onderzoeker aan de Faculteit Filosofie van de Universiteit Antwerpen. Eerder werkte zij aan de Universiteit Maastricht en de KU Leuven. Haar studiegebied zijn ethische kwesties binnen onder meerde epigenetica en neurodiversiteit (met name autisme).
Raymond Langenberg, andragoloog, is verbonden aan Campus Gelbergen en Diversity. Hij is coach-consultant, gespecialiseerd in onder meer communicatie, leiderschap, persoonlijke en loopbaanontwikkeling en organisatiemanagement.