“Antropologische vergezichten. Mondialisering, migratie en multiculturaliteit” is toegevoegd aan je winkelwagen. Bekijk winkelwagen
Over/about Loes – Essays for Loes Schenk-Sandbergen at the occasion of her departure from the University of Amsterdam, 11 mei 2007
€ 15,00
Boek informatie
ISBN 13
9789055892907
Auteur(s)
Hans Schenk (Red.)
NUR
-
Gerelateerde producten
Geen voorraad
Multiculturalisme in Canada, Australië en de Verenigde Staten. Ideologie en beleid, 1950-2000.
€ 20,00
Canada, Australië en de Verenigde Staten zijn de kenmerkende voorbeelden van immigratielanden. De nieuwkomers kwamen overal vandaan en moesten samenleven. Hans Vermeulen en Boris Slijper zijn nagegaan hoe de verschillende regeringen en beleidsmakers in die landen zijn omgegaan met al die verschillende achtergronden en hoe ze het proces hebben proberen te beïnvloeden en in een gewenste richting te sturen.
Deze studie plaatst de discussie in Nederland en West-Epa over assimilatie en erkenning van culturele diversiteit in een zo gewenst breder perspectief.
Hans Vermeulen en Boris Slijper zijn beiden verbonden aan het Instituut voor Migratie- en Etnische Sudies (IMES) van de Universiteit van Amsterdam.
Hans Vermeulen en Boris Slijper zijn beiden verbonden aan het Instituut voor Migratie- en Etnische Sudies (IMES) van de Universiteit van Amsterdam.
Geen voorraad
Multiculturalisme in Canada, Australië en de Verenigde Staten. Ideologie en beleid, 1950-2000.
€ 20,00
Canada, Australië en de Verenigde Staten zijn de kenmerkende voorbeelden van immigratielanden. De nieuwkomers kwamen overal vandaan en moesten samenleven. Hans Vermeulen en Boris Slijper zijn nagegaan hoe de verschillende regeringen en beleidsmakers in die landen zijn omgegaan met al die verschillende achtergronden en hoe ze het proces hebben proberen te beïnvloeden en in een gewenste richting te sturen.
Deze studie plaatst de discussie in Nederland en West-Epa over assimilatie en erkenning van culturele diversiteit in een zo gewenst breder perspectief.
Hans Vermeulen en Boris Slijper zijn beiden verbonden aan het Instituut voor Migratie- en Etnische Sudies (IMES) van de Universiteit van Amsterdam.
Hans Vermeulen en Boris Slijper zijn beiden verbonden aan het Instituut voor Migratie- en Etnische Sudies (IMES) van de Universiteit van Amsterdam.
Geen voorraad
Facades. Oostenrijkers en het oorlogsverleden
€ 18,50
Ingelijfd bij Duitsland vochten en werkten Oostenrijkers in de Tweede Wereldoorlog samen met de Duitsers op alle fronten, in de vernietigingskampen, in de bezette gebieden, thuis. Samen met de Duitsers verloren ze.
Alle betrokkenen moesten na deze collectieve ervaring van geweld, samen verder, aan welke kant ze ook gestaan hadden. Zoals er steeds opnieuw samenlevingen zijn, die na een oorlog, na etnische zuiveringen, na terreur en verlies met elkaar verder moeten.
Herinneren is niet alleen een psychisch maar ook sociaal fenomeen. We herinneren wat gedeeld wordt met anderen. De herinnering is steeds opnieuw een constructie en tegelijkertijd een reconstructie: ze gaat terug, reageert en borduurt voort op wat er vroeger gebeurd is. Het verleden krijgt vorm en wordt steeds aangepast, becommentarieerd, verdraaid en bestreden.
De herinnering beperkt zich niet tot de taal: ze wordt vastgelegd in allerlei vormen, ze gaat schuil achter allerlei façades, zoals een illustratie, een monument, een foto, een bepaalde melodie, een gebaar, een pijnlijke stilte.
Anne Gevers laat in deze studie zien hoe die herinneringen gestalte hebben gekregen in een Oostenrijkse stad. Ze traceert het complexe samenspel tussen dominante, verborgen en contrasterende interpretaties van dit uiterst omstreden maar niet vergeten verleden.
Anne Gevers (1951) was ten tijde van het onderzoek als antropologe verbonden aan The Amsterdam School for Social Science Research.
Geen voorraad
Facades. Oostenrijkers en het oorlogsverleden
€ 18,50
Ingelijfd bij Duitsland vochten en werkten Oostenrijkers in de Tweede Wereldoorlog samen met de Duitsers op alle fronten, in de vernietigingskampen, in de bezette gebieden, thuis. Samen met de Duitsers verloren ze.
Alle betrokkenen moesten na deze collectieve ervaring van geweld, samen verder, aan welke kant ze ook gestaan hadden. Zoals er steeds opnieuw samenlevingen zijn, die na een oorlog, na etnische zuiveringen, na terreur en verlies met elkaar verder moeten.
Herinneren is niet alleen een psychisch maar ook sociaal fenomeen. We herinneren wat gedeeld wordt met anderen. De herinnering is steeds opnieuw een constructie en tegelijkertijd een reconstructie: ze gaat terug, reageert en borduurt voort op wat er vroeger gebeurd is. Het verleden krijgt vorm en wordt steeds aangepast, becommentarieerd, verdraaid en bestreden.
De herinnering beperkt zich niet tot de taal: ze wordt vastgelegd in allerlei vormen, ze gaat schuil achter allerlei façades, zoals een illustratie, een monument, een foto, een bepaalde melodie, een gebaar, een pijnlijke stilte.
Anne Gevers laat in deze studie zien hoe die herinneringen gestalte hebben gekregen in een Oostenrijkse stad. Ze traceert het complexe samenspel tussen dominante, verborgen en contrasterende interpretaties van dit uiterst omstreden maar niet vergeten verleden.
Anne Gevers (1951) was ten tijde van het onderzoek als antropologe verbonden aan The Amsterdam School for Social Science Research.
Bridges & Watersheds. A narrative analysis of watermanagement in England, Wales and the Netherlands
€ 22,50
What is good water management, if we take scarcity of water, combined with climate change, the rise of sea level and a growing world population into account? Can water management be privatized? Or should the role and the position of the nation state even be strengthened to protect the environment and the citizens? Dicke has conducted a narrative analysis of water management in England, Wales and the Netherlands. Hundred years ago, water used to be a national public good. The nation state was pivotal in water management. Nowadays, water is considered to be part of a global water system. This view transforms water from a national to a global public good. As a result, the nation state is not the only actor, which has a say in the management of this global public good. This transformation places the public private divide once again at the center of attention.
The present debate about privatization, both in England and in the Netherlands, is incomplete. It does not take all dimensions of the public private divide into account. Dicke suggests that both visibility (transparency) and collectivity (water belongs to us all) should be considered. The issue is not whether water management is provided by a nation state or not. The issue should be whether the dimensions of collectivity and visibility are well balanced. This can only be achieved through a restoration of the link between water and society.
Willemijn Dicke is assistant professor at Delft University of Technology at the Department of Public Management Organisation & Management.
Bridges & Watersheds. A narrative analysis of watermanagement in England, Wales and the Netherlands
€ 22,50
What is good water management, if we take scarcity of water, combined with climate change, the rise of sea level and a growing world population into account? Can water management be privatized? Or should the role and the position of the nation state even be strengthened to protect the environment and the citizens? Dicke has conducted a narrative analysis of water management in England, Wales and the Netherlands. Hundred years ago, water used to be a national public good. The nation state was pivotal in water management. Nowadays, water is considered to be part of a global water system. This view transforms water from a national to a global public good. As a result, the nation state is not the only actor, which has a say in the management of this global public good. This transformation places the public private divide once again at the center of attention.
The present debate about privatization, both in England and in the Netherlands, is incomplete. It does not take all dimensions of the public private divide into account. Dicke suggests that both visibility (transparency) and collectivity (water belongs to us all) should be considered. The issue is not whether water management is provided by a nation state or not. The issue should be whether the dimensions of collectivity and visibility are well balanced. This can only be achieved through a restoration of the link between water and society.
Willemijn Dicke is assistant professor at Delft University of Technology at the Department of Public Management Organisation & Management.
Air-conditioned lifestyle. Nieuwe rijken in Jakarta
€ 13,80
Dit boek gaat over de ''Orang Kaya Baru'', de nieuwe rijken van het moderne Jakarta (Indonesië). Zij vormen de bovenste laag van de middenklasse, die in het midden van de jaren zestig is ontstaan na de explosieve economische ontwikkeling, die door Soeharto''s autoritaire ''Orde Baru'' (Nieuwe Orde) in gang is gezet.
Deze snel groeiende middenklasse jogt voor het werk, consumeert afwisselend fastfood en health food en kijkt ''s avonds onderuitgezakt voor de buis naar soaps, waarin joggen, fastfood en moderne relatieperikelen centraal staan. Een ogenschijnlijk universele manier van leven, vol met de voortbrengselen van de moderne massaproductie.
Dit consumptiepatroon is een relatief nieuw fenomeen in deze niet-westerse culturen. Daar zijn het vaak de ''nouveaux riches'' die dit fenomeen het eerst en het hevigst omarmen, want alleen door hun consumptiegedrag kunnen zij zich van de rest van de samenleving onderscheiden; kenmerkend voor de oude elite is immers haar aristocratische afkomst en opstelling. De moderne consumptie is zo een ideale uitdrukking voor de nieuwe sociale status van de zich gestaag uitbreidende middenklasse.
De ''Orang Kaya Baru'' is het meest gebaat bij de stabiliteit en overzichtelijkheid, die door de economische politiek van de ''Orde Baru'' is ontstaan; zij hebben veel te verliezen.
Lizzy van Leeuwen is jurist en antropoloog en thans werkzaam bij de Gemeente Amsterdam.
Air-conditioned lifestyle. Nieuwe rijken in Jakarta
€ 13,80
Dit boek gaat over de ''Orang Kaya Baru'', de nieuwe rijken van het moderne Jakarta (Indonesië). Zij vormen de bovenste laag van de middenklasse, die in het midden van de jaren zestig is ontstaan na de explosieve economische ontwikkeling, die door Soeharto''s autoritaire ''Orde Baru'' (Nieuwe Orde) in gang is gezet.
Deze snel groeiende middenklasse jogt voor het werk, consumeert afwisselend fastfood en health food en kijkt ''s avonds onderuitgezakt voor de buis naar soaps, waarin joggen, fastfood en moderne relatieperikelen centraal staan. Een ogenschijnlijk universele manier van leven, vol met de voortbrengselen van de moderne massaproductie.
Dit consumptiepatroon is een relatief nieuw fenomeen in deze niet-westerse culturen. Daar zijn het vaak de ''nouveaux riches'' die dit fenomeen het eerst en het hevigst omarmen, want alleen door hun consumptiegedrag kunnen zij zich van de rest van de samenleving onderscheiden; kenmerkend voor de oude elite is immers haar aristocratische afkomst en opstelling. De moderne consumptie is zo een ideale uitdrukking voor de nieuwe sociale status van de zich gestaag uitbreidende middenklasse.
De ''Orang Kaya Baru'' is het meest gebaat bij de stabiliteit en overzichtelijkheid, die door de economische politiek van de ''Orde Baru'' is ontstaan; zij hebben veel te verliezen.
Lizzy van Leeuwen is jurist en antropoloog en thans werkzaam bij de Gemeente Amsterdam.
