Hoe klanken verbinden. Herinneringen van een pianiste
€ 16,50
Sylvia Traey was in 1978 laureate van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano. Vijftig jaar later kijkt ze terug op een buitengewoon boeiend en gevarieerd leven met meer dan 4000 concerten, zowel op de grote podia als in ziekenhuizen en gevangenissen. In… meer
Op voorraad
Sylvia Traey was in 1978 laureate van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano. Vijftig jaar later kijkt ze terug op een buitengewoon boeiend en gevarieerd leven met meer dan 4000 concerten, zowel op de grote podia als in ziekenhuizen en gevangenissen. In dit boek dist ze voor ons verhalen op uit die heerlijke jaren en vertelt ze over al haar ontmoetingen. Daarbij geeft ze ons tevens een inkijk in haar fotoalbums. Johan de Boose is auteur van romans zoals Bloedgetuigen en Het vloekhout, en tevens dichter en performer. Als vriend en bewonderaar van Sylvia Traey heeft hij samen met haar dit boek samengesteld en aangevuld met enkele gedichten, geïnspireerd door Sylvia’s pianistieke parels. Omdat woorden over muziek de muziek zelf nooit kunnen vervangen, bevat dit boek ook een cd met een selectie uit Sylvia’s pianowerk.
Aanvullende informatie
| Afmetingen | 21 × 14 cm |
|---|
Boek informatie
Gerelateerde producten
Schrijven met dyslexie
Dyslexie hoeft ook geen belemmering te zijn om een passende positie te verwerven in de maatschappij. Als hart onder de riem verzamelt dit boek verhalen, gedichten en brieven die geschreven zijn door kinderen en jongeren met dyslexie van 6 tot 16 jaar. De auteur wil ‘lotgenoten’, maar ook de maatschappij laten zien dat kinderen met dyslexie vaak juist wel in staat zijn om creatief te schrijven, ook al kunnen ze dit niet foutloos.
Waar het om gaat, is de aandacht te verleggen naar wat wel goed gaat: de inhoud.
Deze boeiende bundel brengt een selectie verhalen, gedichten en brieven, die geschreven zijn door kinderen en jongeren met dyslexie in het kader van het project ‘Schrijven met dyslexie’.
Léon Biezeman, zelf dyslectisch, was lange tijd orthoagogisch werker. Hij verricht nu zelfstandig onderzoek vanuit een eigen praktijk in Deventer en publiceert over dyslexie.
Schrijven met dyslexie
Dyslexie hoeft ook geen belemmering te zijn om een passende positie te verwerven in de maatschappij. Als hart onder de riem verzamelt dit boek verhalen, gedichten en brieven die geschreven zijn door kinderen en jongeren met dyslexie van 6 tot 16 jaar. De auteur wil ‘lotgenoten’, maar ook de maatschappij laten zien dat kinderen met dyslexie vaak juist wel in staat zijn om creatief te schrijven, ook al kunnen ze dit niet foutloos.
Waar het om gaat, is de aandacht te verleggen naar wat wel goed gaat: de inhoud.
Deze boeiende bundel brengt een selectie verhalen, gedichten en brieven, die geschreven zijn door kinderen en jongeren met dyslexie in het kader van het project ‘Schrijven met dyslexie’.
Léon Biezeman, zelf dyslectisch, was lange tijd orthoagogisch werker. Hij verricht nu zelfstandig onderzoek vanuit een eigen praktijk in Deventer en publiceert over dyslexie.
Sinterklaas, meer dan één legende. De vele andere verhalen over de heilige man
Dit boek schetst een helder beeld van de vele legendes die aan zijn persoon ten grondslag liggen en laat zien hoe de beeldvorming in de loop van de geschiedenis is ontwikkeld tot wat ze vandaag is.
René Klaassen is schoolbegeleider ‘Godsdienst en levensbeschouwing’ bij SOL – Identiteitsbegeleiders in Cuijk en Veghel.
Sinterklaas, meer dan één legende. De vele andere verhalen over de heilige man
Dit boek schetst een helder beeld van de vele legendes die aan zijn persoon ten grondslag liggen en laat zien hoe de beeldvorming in de loop van de geschiedenis is ontwikkeld tot wat ze vandaag is.
René Klaassen is schoolbegeleider ‘Godsdienst en levensbeschouwing’ bij SOL – Identiteitsbegeleiders in Cuijk en Veghel.
Tifosi van de passie
Passie zit in elk van ons. Dan lichten onze ogen op, niet zelden versterkt met een vage blos op de wangen. Overgeven aan passie kan oeverloos doen genieten. Passie doet dromen, vervaarlijk zweven soms, gretig op zoek naar emotie.
Dit boek brengt auteurs en lezers samen rond passie, Italië en fietsen (of verlangen, een vreemd land, ontspanning of één daarvan). Elk auteur heeft een apart verhaal, met eigen liefdes, hartsverbintenissen, de drang naar… De lezer voelt de zon op de huid, hoort de krekels tsjirpen in het hoge gras, proeft espresso op de tong, wordt wat duizelig zoals na die grappa te veel.
48 auteurs presenteren een lyrische ontboezeming, onder wie politici, sportlui, mediafiguren, artiesten.
Dit boek wordt gepubliceerd op initiatief en ten voordele van Auctores, vereniging van ouders van een kind met autisme.
Tifosi van de passie
Passie zit in elk van ons. Dan lichten onze ogen op, niet zelden versterkt met een vage blos op de wangen. Overgeven aan passie kan oeverloos doen genieten. Passie doet dromen, vervaarlijk zweven soms, gretig op zoek naar emotie.
Dit boek brengt auteurs en lezers samen rond passie, Italië en fietsen (of verlangen, een vreemd land, ontspanning of één daarvan). Elk auteur heeft een apart verhaal, met eigen liefdes, hartsverbintenissen, de drang naar… De lezer voelt de zon op de huid, hoort de krekels tsjirpen in het hoge gras, proeft espresso op de tong, wordt wat duizelig zoals na die grappa te veel.
48 auteurs presenteren een lyrische ontboezeming, onder wie politici, sportlui, mediafiguren, artiesten.
Dit boek wordt gepubliceerd op initiatief en ten voordele van Auctores, vereniging van ouders van een kind met autisme.
Dit is mijn hoofd niet meer. Over-leven met een gekwetst brein.
Er is een leven vóór en een leven ná het hersenletsel. En die twee zijn heel verschillend. Je hele bestaan wordt overhoop gehaald. Je gaat aan de slag om te revalideren. Tijdens de eerste periode kun je op heel wat steun rekenen en je probeert andere manieren te vinden om nog te doen wat je graag doet. Maar het stopt niet na die eerste periode. Stilaan wordt duidelijk met welke beperkingen je moet leren leven. En dan begint ook het gevecht tegen onbegrip.
Wie zelf een hersenletsel opgelopen heeft, herkent wellicht de situaties die de auteur beschrijft. Wie in zijn omgeving te maken krijgt met iemand met een gekwetst brein, leest hoe belangrijk blijvend begrip en steun voor de patiënt zijn. Laat dit boek een inspiratie zijn, ook als je niemand kent met een hersenletsel, want kleine gebaren van begrip en uitzonderingen op de standaardprocedure kunnen voor sommigen een wereld van verschil maken.
Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.
Dit is mijn hoofd niet meer. Over-leven met een gekwetst brein.
Er is een leven vóór en een leven ná het hersenletsel. En die twee zijn heel verschillend. Je hele bestaan wordt overhoop gehaald. Je gaat aan de slag om te revalideren. Tijdens de eerste periode kun je op heel wat steun rekenen en je probeert andere manieren te vinden om nog te doen wat je graag doet. Maar het stopt niet na die eerste periode. Stilaan wordt duidelijk met welke beperkingen je moet leren leven. En dan begint ook het gevecht tegen onbegrip.
Wie zelf een hersenletsel opgelopen heeft, herkent wellicht de situaties die de auteur beschrijft. Wie in zijn omgeving te maken krijgt met iemand met een gekwetst brein, leest hoe belangrijk blijvend begrip en steun voor de patiënt zijn. Laat dit boek een inspiratie zijn, ook als je niemand kent met een hersenletsel, want kleine gebaren van begrip en uitzonderingen op de standaardprocedure kunnen voor sommigen een wereld van verschil maken.
Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.




