“Pivot Politics. Changing cultural identities in early state formation processes” is toegevoegd aan je winkelwagen. Bekijk winkelwagen
Het raadsel van de studeerbaarheid
€ 7,44
RAADSEL VAN DE STUDEERBAARHEID
Op voorraad
RAADSEL VAN DE STUDEERBAARHEID
Boek informatie
ISBN 13
9789055890859
Aantal pagina's
49
Auteur(s)
Kees Schuyt
NUR
100 - Educatieve uitgaven algemeen
Gerelateerde producten
Geen voorraad
Geen voorraad
Geen voorraad
Facades. Oostenrijkers en het oorlogsverleden
€ 18,50
Ingelijfd bij Duitsland vochten en werkten Oostenrijkers in de Tweede Wereldoorlog samen met de Duitsers op alle fronten, in de vernietigingskampen, in de bezette gebieden, thuis. Samen met de Duitsers verloren ze.
Alle betrokkenen moesten na deze collectieve ervaring van geweld, samen verder, aan welke kant ze ook gestaan hadden. Zoals er steeds opnieuw samenlevingen zijn, die na een oorlog, na etnische zuiveringen, na terreur en verlies met elkaar verder moeten.
Herinneren is niet alleen een psychisch maar ook sociaal fenomeen. We herinneren wat gedeeld wordt met anderen. De herinnering is steeds opnieuw een constructie en tegelijkertijd een reconstructie: ze gaat terug, reageert en borduurt voort op wat er vroeger gebeurd is. Het verleden krijgt vorm en wordt steeds aangepast, becommentarieerd, verdraaid en bestreden.
De herinnering beperkt zich niet tot de taal: ze wordt vastgelegd in allerlei vormen, ze gaat schuil achter allerlei façades, zoals een illustratie, een monument, een foto, een bepaalde melodie, een gebaar, een pijnlijke stilte.
Anne Gevers laat in deze studie zien hoe die herinneringen gestalte hebben gekregen in een Oostenrijkse stad. Ze traceert het complexe samenspel tussen dominante, verborgen en contrasterende interpretaties van dit uiterst omstreden maar niet vergeten verleden.
Anne Gevers (1951) was ten tijde van het onderzoek als antropologe verbonden aan The Amsterdam School for Social Science Research.
Geen voorraad
Facades. Oostenrijkers en het oorlogsverleden
€ 18,50
Ingelijfd bij Duitsland vochten en werkten Oostenrijkers in de Tweede Wereldoorlog samen met de Duitsers op alle fronten, in de vernietigingskampen, in de bezette gebieden, thuis. Samen met de Duitsers verloren ze.
Alle betrokkenen moesten na deze collectieve ervaring van geweld, samen verder, aan welke kant ze ook gestaan hadden. Zoals er steeds opnieuw samenlevingen zijn, die na een oorlog, na etnische zuiveringen, na terreur en verlies met elkaar verder moeten.
Herinneren is niet alleen een psychisch maar ook sociaal fenomeen. We herinneren wat gedeeld wordt met anderen. De herinnering is steeds opnieuw een constructie en tegelijkertijd een reconstructie: ze gaat terug, reageert en borduurt voort op wat er vroeger gebeurd is. Het verleden krijgt vorm en wordt steeds aangepast, becommentarieerd, verdraaid en bestreden.
De herinnering beperkt zich niet tot de taal: ze wordt vastgelegd in allerlei vormen, ze gaat schuil achter allerlei façades, zoals een illustratie, een monument, een foto, een bepaalde melodie, een gebaar, een pijnlijke stilte.
Anne Gevers laat in deze studie zien hoe die herinneringen gestalte hebben gekregen in een Oostenrijkse stad. Ze traceert het complexe samenspel tussen dominante, verborgen en contrasterende interpretaties van dit uiterst omstreden maar niet vergeten verleden.
Anne Gevers (1951) was ten tijde van het onderzoek als antropologe verbonden aan The Amsterdam School for Social Science Research.
Ritueel van huiselijk geluk. Een cultuurhistorische verkenning van de familiefilm
€ 30,00
Steeds meer mensen nemen het vastleggen van hun eigen geschiedenis via film, foto en video zelf ter hand. Die amateurmedia werden in de loop van de twintigste eeuw zo populair, dat het inmiddels niet meer is voor te stellen dat iemand niet ergens een foto, film of video van zijn familie heeft liggen. Dit boek gaat over dat zelf filmen van het gezinsleven: de familiefilm.
De familiefilm biedt inzicht in hoe mensen kijken naar hun eigen wereld en hoe ze daaraan vorm geven. Het zijn eigenlijk dromen over het gezin, ideale constructies waaruit zorgvuldig de donkere zijden van het leven zijn geweerd, omgezet tot waardevolle herinneringen.
Meer dan alleen aan te zetten tot nostalgie, kan familiefilm ook aanleiding geven tot een andere vorm van geschiedschrijving. Het is een kwestie van het erkennen van de waarde van dit materiaal dat een blik gunt op de ''zijstraten van de geschiedenis''.
Familiefilm als vorm van cultuur – naïef, onschuldig, authentiek, geconstrueerd, fictief – is een rijke bron waarvan de betekenis niet enkel schuilt in de inhoud, maar in het hele proces van representatie: van inhoud, productie en vertoning. Van dat proces van representatie doet dit boek verslag.
Suzanne Aasman is historica en verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Ritueel van huiselijk geluk. Een cultuurhistorische verkenning van de familiefilm
€ 30,00
Steeds meer mensen nemen het vastleggen van hun eigen geschiedenis via film, foto en video zelf ter hand. Die amateurmedia werden in de loop van de twintigste eeuw zo populair, dat het inmiddels niet meer is voor te stellen dat iemand niet ergens een foto, film of video van zijn familie heeft liggen. Dit boek gaat over dat zelf filmen van het gezinsleven: de familiefilm.
De familiefilm biedt inzicht in hoe mensen kijken naar hun eigen wereld en hoe ze daaraan vorm geven. Het zijn eigenlijk dromen over het gezin, ideale constructies waaruit zorgvuldig de donkere zijden van het leven zijn geweerd, omgezet tot waardevolle herinneringen.
Meer dan alleen aan te zetten tot nostalgie, kan familiefilm ook aanleiding geven tot een andere vorm van geschiedschrijving. Het is een kwestie van het erkennen van de waarde van dit materiaal dat een blik gunt op de ''zijstraten van de geschiedenis''.
Familiefilm als vorm van cultuur – naïef, onschuldig, authentiek, geconstrueerd, fictief – is een rijke bron waarvan de betekenis niet enkel schuilt in de inhoud, maar in het hele proces van representatie: van inhoud, productie en vertoning. Van dat proces van representatie doet dit boek verslag.
Suzanne Aasman is historica en verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Zorgen over zorg. Traditie, verwantschapsrelaties, migratie en verzorging van Turkse ouderen in Nederland.
€ 13,40
Wanneer allochtone ouderen verzorgingsbehoeftig worden, verwachten ze deze zorg van hun eigen kinderen. Voor de kinderen blijft het vaak schipperen tussen de eisen die hun eigen leven stelt en de verwachtingen van hun ouders. De eerste generatie kon door het verblijf in Nederland zelf ook niet voor hun ouders zorgen, zoals het traditioneel gebruikelijk is. Zij hebben hun opvattingen over traditionele zorg daardoor ook enigszins al aangepast.
Bij de tweede/tussengeneratie allochtonen is onder invloed van Nederlandse waarden en normen - en hun betere kennis van de in Nederland goed ontwikkelde professionele zorg - sprake van een herdefinitie van de zorg aan hun ouders. Binnen de allochtone gemeenschap in Nederland is er nu een verscheidenheid aan zorgrelaties te constateren, variërend van traditionele zorg door de familie tot het volledig wegvallen deze informele zorg.
Vooral wanneer kinderen niet bereid zijn de verzorging voor hun ouders op zich te nemen, vallen er gaten die zorginstellingen niet lijken te kunnen opvullen. De thuiszorg, verzorgingstehuizen en andere Nederlandse voorzieningen kunnen allochtone ouderen vooralsnog vrijwel uitsluitend zorg bieden vanuit een Nederlands kader. Er lijkt weinig inzicht te bestaan in de manier waarop binnen de allochtone gemeenschap voor ouderen wordt gezorgd. Hierdoor is het moeilijk om in te spelen op hun zorgbehoeften. Deze studie vult deze lacune.
Ibrahim Yerden is verbonden aan het Noord-Hollands Participatie Instituut (NPI).
Zorgen over zorg. Traditie, verwantschapsrelaties, migratie en verzorging van Turkse ouderen in Nederland.
€ 13,40
Wanneer allochtone ouderen verzorgingsbehoeftig worden, verwachten ze deze zorg van hun eigen kinderen. Voor de kinderen blijft het vaak schipperen tussen de eisen die hun eigen leven stelt en de verwachtingen van hun ouders. De eerste generatie kon door het verblijf in Nederland zelf ook niet voor hun ouders zorgen, zoals het traditioneel gebruikelijk is. Zij hebben hun opvattingen over traditionele zorg daardoor ook enigszins al aangepast.
Bij de tweede/tussengeneratie allochtonen is onder invloed van Nederlandse waarden en normen - en hun betere kennis van de in Nederland goed ontwikkelde professionele zorg - sprake van een herdefinitie van de zorg aan hun ouders. Binnen de allochtone gemeenschap in Nederland is er nu een verscheidenheid aan zorgrelaties te constateren, variërend van traditionele zorg door de familie tot het volledig wegvallen deze informele zorg.
Vooral wanneer kinderen niet bereid zijn de verzorging voor hun ouders op zich te nemen, vallen er gaten die zorginstellingen niet lijken te kunnen opvullen. De thuiszorg, verzorgingstehuizen en andere Nederlandse voorzieningen kunnen allochtone ouderen vooralsnog vrijwel uitsluitend zorg bieden vanuit een Nederlands kader. Er lijkt weinig inzicht te bestaan in de manier waarop binnen de allochtone gemeenschap voor ouderen wordt gezorgd. Hierdoor is het moeilijk om in te spelen op hun zorgbehoeften. Deze studie vult deze lacune.
Ibrahim Yerden is verbonden aan het Noord-Hollands Participatie Instituut (NPI).