Ethnocentrism. Reflections on Medical Anthropology.

Wanneer allochtone ouderen verzorgingsbehoeftig worden, verwachten ze deze zorg van hun eigen kinderen. Voor de kinderen blijft het vaak schipperen tussen de eisen die hun eigen leven stelt en de verwachtingen van hun ouders. De eerste generatie kon door het verblijf in Nederland zelf ook niet voor hun ouders zorgen, zoals het traditioneel gebruikelijk is. Zij hebben hun opvattingen over traditionele zorg daardoor ook enigszins al aangepast. Bij de tweede/tussengeneratie allochtonen is onder invloed van Nederlandse waarden en normen - en hun betere kennis van de in Nederland goed ontwikkelde professionele zorg - sprake van een herdefinitie van de zorg aan hun ouders. Binnen de allochtone gemeenschap in Nederland is er nu een verscheidenheid aan zorgrelaties te constateren, variërend van traditionele zorg door de familie tot het volledig wegvallen deze informele zorg. Vooral wanneer kinderen niet bereid zijn de verzorging voor hun ouders op zich te nemen, vallen er gaten die zorginstellingen niet lijken te kunnen opvullen. De thuiszorg, verzorgingstehuizen en andere Nederlandse voorzieningen kunnen allochtone ouderen vooralsnog vrijwel uitsluitend zorg bieden vanuit een Nederlands kader. Er lijkt weinig inzicht te bestaan in de manier waarop binnen de allochtone gemeenschap voor ouderen wordt gezorgd. Hierdoor is het moeilijk om in te spelen op hun zorgbehoeften. Deze studie vult deze lacune. Ibrahim Yerden is verbonden aan het Noord-Hollands Participatie Instituut (NPI).