Elke dag fluitend naar de klas. Visie met tips en anekdotes
€ 15,50
Dit boek weerspiegelt de visie van Wilfried Van den Brande op het onderwijs. Deze visie en de pijlers of leefregels waaraan hij vasthield, zorgden ervoor dat hij elke dag opnieuw gedurende 45 jaar lang fluitend op zijn fiets naar zijn school, zijn klas ree… meer
Op voorraad
Dit boek weerspiegelt de visie van Wilfried Van den Brande op het onderwijs. Deze visie en de pijlers of leefregels waaraan hij vasthield, zorgden ervoor dat hij elke dag opnieuw gedurende 45 jaar lang fluitend op zijn fiets naar zijn school, zijn klas reed. En zijn leerlingen ook. Als je het klasklimaat aangenaam maakt voor iedereen, dan komt iedereen tot leren, ook kinderen met een bepaalde problematiek. De leerlingen moeten vaak de kans krijgen om fouten te ‘mogen’ maken. ‘Leerstof is een middel en geen doel’ en ‘humor is de saus van het (klas)leven’!
Wilfried Van den Brande gaf van 1972 tot en met 2017 les in de lagere school Andreas Vesalius in Edegem, waarvan drie jaar in het vierde en de laatste tweeënveertig jaar in het zesde leerjaar.
Bericht van Hilde Crevits aan Wilfried Van de Brande bij het verschijnen van dit boek:

Aanvullende informatie
| Afmetingen | 24 × 16 cm |
|---|
Boek informatie
Gerelateerde producten
Het filosofisch café in acht vragen
Maar deze praktijk roept ook zelf filosofische en andere vragen op: Hoe laagdrempelig is zo’n cafe? Hoe overbodig de gespreksleider? Wat maakt een gesprek filosofisch?... Acht moderatoren en organisatoren maakten de oefening. Ze formuleerden voor dit boek een eigen vraag en geven ook hun antwoorden. Daarbij vormen realistisch-verbeelde gespreksfragmenten het onderzoeksmateriaal, zodat de lezer een duidelijk beeld krijgt van hoe het er in een filosofisch café of filocafé aan toe gaat. Zijn dit goede antwoorden? Maakt de auteur de juiste overwegingen? De lezer wordt meteen uitgenodigd om kritisch te lezen en hier mee over na te denken.
Sandra Aerts, master in Nederlandse en Duitse taal- en letterkunde en bachelor filosofie, is moderator bij het filocafé in Antwerpen en geeft opleidingen voor moderatoren. Ze begeleidt ook Socratische gesprekken, onder andere bij Vormingplus, een organisatie met 30 regionale centra.
Het filosofisch café in acht vragen
Maar deze praktijk roept ook zelf filosofische en andere vragen op: Hoe laagdrempelig is zo’n cafe? Hoe overbodig de gespreksleider? Wat maakt een gesprek filosofisch?... Acht moderatoren en organisatoren maakten de oefening. Ze formuleerden voor dit boek een eigen vraag en geven ook hun antwoorden. Daarbij vormen realistisch-verbeelde gespreksfragmenten het onderzoeksmateriaal, zodat de lezer een duidelijk beeld krijgt van hoe het er in een filosofisch café of filocafé aan toe gaat. Zijn dit goede antwoorden? Maakt de auteur de juiste overwegingen? De lezer wordt meteen uitgenodigd om kritisch te lezen en hier mee over na te denken.
Sandra Aerts, master in Nederlandse en Duitse taal- en letterkunde en bachelor filosofie, is moderator bij het filocafé in Antwerpen en geeft opleidingen voor moderatoren. Ze begeleidt ook Socratische gesprekken, onder andere bij Vormingplus, een organisatie met 30 regionale centra.

Mee zwanger – Vaders zwangerschap – Info-, doe- en dagboek (Reeks: Met hart en ziel, nr. 2)
Benedicte Vansina is zelfstandige vroedvrouw. Ze verzorgde ook opleidingen voor vroedvrouwen en is geregeld gastdocente aan vroedvrouwenscholen.
Mee zwanger – Vaders zwangerschap – Info-, doe- en dagboek (Reeks: Met hart en ziel, nr. 2)
Benedicte Vansina is zelfstandige vroedvrouw. Ze verzorgde ook opleidingen voor vroedvrouwen en is geregeld gastdocente aan vroedvrouwenscholen.
Schrijven met dyslexie
Dyslexie hoeft ook geen belemmering te zijn om een passende positie te verwerven in de maatschappij. Als hart onder de riem verzamelt dit boek verhalen, gedichten en brieven die geschreven zijn door kinderen en jongeren met dyslexie van 6 tot 16 jaar. De auteur wil ‘lotgenoten’, maar ook de maatschappij laten zien dat kinderen met dyslexie vaak juist wel in staat zijn om creatief te schrijven, ook al kunnen ze dit niet foutloos.
Waar het om gaat, is de aandacht te verleggen naar wat wel goed gaat: de inhoud.
Deze boeiende bundel brengt een selectie verhalen, gedichten en brieven, die geschreven zijn door kinderen en jongeren met dyslexie in het kader van het project ‘Schrijven met dyslexie’.
Léon Biezeman, zelf dyslectisch, was lange tijd orthoagogisch werker. Hij verricht nu zelfstandig onderzoek vanuit een eigen praktijk in Deventer en publiceert over dyslexie.
Schrijven met dyslexie
Dyslexie hoeft ook geen belemmering te zijn om een passende positie te verwerven in de maatschappij. Als hart onder de riem verzamelt dit boek verhalen, gedichten en brieven die geschreven zijn door kinderen en jongeren met dyslexie van 6 tot 16 jaar. De auteur wil ‘lotgenoten’, maar ook de maatschappij laten zien dat kinderen met dyslexie vaak juist wel in staat zijn om creatief te schrijven, ook al kunnen ze dit niet foutloos.
Waar het om gaat, is de aandacht te verleggen naar wat wel goed gaat: de inhoud.
Deze boeiende bundel brengt een selectie verhalen, gedichten en brieven, die geschreven zijn door kinderen en jongeren met dyslexie in het kader van het project ‘Schrijven met dyslexie’.
Léon Biezeman, zelf dyslectisch, was lange tijd orthoagogisch werker. Hij verricht nu zelfstandig onderzoek vanuit een eigen praktijk in Deventer en publiceert over dyslexie.
Vrije val tot in het hart van de psychose
De auteur schreef na lang wikken en wegen geen autobiografie. “Ik had de vrijheid om mensen te schofferen, hun kant van het verhaal te negeren en de realiteit te ontkennen hard nodig. Paradoxaal genoeg won mijn relaas aan helderheid, scherpte en eerlijkheid toen ik alle mensen van wie ik houd, het boek uitschreef. Maar het verhaal mag uiteindelijk volledig fictief zijn, ik ben Angela en haar psychose is tot in ieder intiem, gênant moment de mijne.”
Bianca Fransen werd in een psychiatrisch ziekenhuis opgenomen met duidelijk psychotische klachten. Ze ging door een 6 weken durende psychose. Nu werkt ze, volledig hersteld, weer als web- en bladredacteur bij een brancheorganisatie.
Vrije val tot in het hart van de psychose
De auteur schreef na lang wikken en wegen geen autobiografie. “Ik had de vrijheid om mensen te schofferen, hun kant van het verhaal te negeren en de realiteit te ontkennen hard nodig. Paradoxaal genoeg won mijn relaas aan helderheid, scherpte en eerlijkheid toen ik alle mensen van wie ik houd, het boek uitschreef. Maar het verhaal mag uiteindelijk volledig fictief zijn, ik ben Angela en haar psychose is tot in ieder intiem, gênant moment de mijne.”
Bianca Fransen werd in een psychiatrisch ziekenhuis opgenomen met duidelijk psychotische klachten. Ze ging door een 6 weken durende psychose. Nu werkt ze, volledig hersteld, weer als web- en bladredacteur bij een brancheorganisatie.
