Advance to Go? The power of positive connections in organisations
€ 24,90
What is the power of positive connections in organisations? This book discusses
the Sevagram Case Study and the Planetree pathway to cultural change.
Connecting people’s strengths and the link between passion management and
cultural change is of the … meer
Op voorraad
What is the power of positive connections in organisations? This book discusses
the Sevagram Case Study and the Planetree pathway to cultural change.
Connecting people’s strengths and the link between passion management and
cultural change is of the utmost importance in successful organisations. When
thinking is based on a colourful picture of the future, people generate very
appealing prospects. It inspires them to think from their own perspective and
from that of the organisation they work for. That is the power of a positive
organisational climate, and of this book.
Dr. Pim Steerneman (PhD, MBA) is
psychologist and business specialist.
He chairs the board of Sevagram, a
health-care organisation in South Limburg, the
Netherlands.
Aanvullende informatie
| Afmetingen | 20 cm |
|---|
Boek informatie
Gerelateerde producten
Schaduw van mijn spiegelbeeld. Leven in een gevangenis
Dit indringende boek laat kennismaken met de realiteit in hedendaagse gevangenissen. Het geeft een antwoord op veelgestelde vragen als: Hoe is het leven achter die hoge muren? Hoe worden de dagen ingevuld? Hoe gedragen de gevangenen zich? Is werken in een gevangenis gevaarlijk? Verdienen gedetineerden nog een tweede kans? Wat met de slachtoffers? …
De zelfgeschreven (levens)verhalen en gedichten van gedetineerden, en de persoonlijke ervaringen van mensen op de werkvloer, geven een inkijk in wat er werkelijk omgaat achter de muren.
Greta Stockfleth is penitentiair beambte – cipier – in de gevangenis van Mechelen. Als mentor geeft zij opleiding aan nieuwe penitentiaire beambten.
Schaduw van mijn spiegelbeeld. Leven in een gevangenis
Dit indringende boek laat kennismaken met de realiteit in hedendaagse gevangenissen. Het geeft een antwoord op veelgestelde vragen als: Hoe is het leven achter die hoge muren? Hoe worden de dagen ingevuld? Hoe gedragen de gevangenen zich? Is werken in een gevangenis gevaarlijk? Verdienen gedetineerden nog een tweede kans? Wat met de slachtoffers? …
De zelfgeschreven (levens)verhalen en gedichten van gedetineerden, en de persoonlijke ervaringen van mensen op de werkvloer, geven een inkijk in wat er werkelijk omgaat achter de muren.
Greta Stockfleth is penitentiair beambte – cipier – in de gevangenis van Mechelen. Als mentor geeft zij opleiding aan nieuwe penitentiaire beambten.
Dit is mijn hoofd niet meer. Over-leven met een gekwetst brein.
Er is een leven vóór en een leven ná het hersenletsel. En die twee zijn heel verschillend. Je hele bestaan wordt overhoop gehaald. Je gaat aan de slag om te revalideren. Tijdens de eerste periode kun je op heel wat steun rekenen en je probeert andere manieren te vinden om nog te doen wat je graag doet. Maar het stopt niet na die eerste periode. Stilaan wordt duidelijk met welke beperkingen je moet leren leven. En dan begint ook het gevecht tegen onbegrip.
Wie zelf een hersenletsel opgelopen heeft, herkent wellicht de situaties die de auteur beschrijft. Wie in zijn omgeving te maken krijgt met iemand met een gekwetst brein, leest hoe belangrijk blijvend begrip en steun voor de patiënt zijn. Laat dit boek een inspiratie zijn, ook als je niemand kent met een hersenletsel, want kleine gebaren van begrip en uitzonderingen op de standaardprocedure kunnen voor sommigen een wereld van verschil maken.
Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.
Dit is mijn hoofd niet meer. Over-leven met een gekwetst brein.
Er is een leven vóór en een leven ná het hersenletsel. En die twee zijn heel verschillend. Je hele bestaan wordt overhoop gehaald. Je gaat aan de slag om te revalideren. Tijdens de eerste periode kun je op heel wat steun rekenen en je probeert andere manieren te vinden om nog te doen wat je graag doet. Maar het stopt niet na die eerste periode. Stilaan wordt duidelijk met welke beperkingen je moet leren leven. En dan begint ook het gevecht tegen onbegrip.
Wie zelf een hersenletsel opgelopen heeft, herkent wellicht de situaties die de auteur beschrijft. Wie in zijn omgeving te maken krijgt met iemand met een gekwetst brein, leest hoe belangrijk blijvend begrip en steun voor de patiënt zijn. Laat dit boek een inspiratie zijn, ook als je niemand kent met een hersenletsel, want kleine gebaren van begrip en uitzonderingen op de standaardprocedure kunnen voor sommigen een wereld van verschil maken.
Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.
De honden blaften en de karavaan trok verder. Leven met het fragiele X syndroom
`Alsjeblieft doe mij dit niet aan.''
`Ja maar het moet er uit anders spat ik uit elkaar.''
''Ik ben je beste vriendin, waar heb ik dit aan verdiend? Dan moet ik het lezen, al is het maar uit fatsoen. Eén kwartier bij jou op de bank zitten dat is al bijna niet te doen, laat staan een boek van jouw hand, waarin staat waar jij de hele dag tussen zit, in één ruk uitlezen! Dat houdt een paard nog niet vol!''
`En toch doe ik het, onze vriendschap kan wel iets hebben, toch? Ik beloof je te zullen boeien en te ontroeren. Ik zal je een glim-lach ontlokken, misschien zelfs een schaterbui. Ik ga schrijven, het moet. Ook mijn kinderen verdienen het om begrepen te worden evenals al die anderen die geboren zijn met het Fragiele X Syndroom.''
Marianne de Groot
Aan de hand van gebeurtenissen van alle dag schrijft Marianne de Groot over haar leven met drie kinderen, waarvan er twee lijden aan het Fragiele X Syndroom. Een syndroom dat zorgt voor een verstandelijke handicap. Ze heeft zich aan haar belofte weten te houden; de verhalen zijn ontroerend en boeiend, de schrijfstijl is levendig en vertellend zonder valse emotie. Een boek vol herkenning voor hen die op welke manier dan ook, te maken hebben met mensen met een verstandelijke beperking. Voor mensen die dat niet hebben een `eye opener''.
De honden blaften en de karavaan trok verder. Leven met het fragiele X syndroom
`Alsjeblieft doe mij dit niet aan.''
`Ja maar het moet er uit anders spat ik uit elkaar.''
''Ik ben je beste vriendin, waar heb ik dit aan verdiend? Dan moet ik het lezen, al is het maar uit fatsoen. Eén kwartier bij jou op de bank zitten dat is al bijna niet te doen, laat staan een boek van jouw hand, waarin staat waar jij de hele dag tussen zit, in één ruk uitlezen! Dat houdt een paard nog niet vol!''
`En toch doe ik het, onze vriendschap kan wel iets hebben, toch? Ik beloof je te zullen boeien en te ontroeren. Ik zal je een glim-lach ontlokken, misschien zelfs een schaterbui. Ik ga schrijven, het moet. Ook mijn kinderen verdienen het om begrepen te worden evenals al die anderen die geboren zijn met het Fragiele X Syndroom.''
Marianne de Groot
Aan de hand van gebeurtenissen van alle dag schrijft Marianne de Groot over haar leven met drie kinderen, waarvan er twee lijden aan het Fragiele X Syndroom. Een syndroom dat zorgt voor een verstandelijke handicap. Ze heeft zich aan haar belofte weten te houden; de verhalen zijn ontroerend en boeiend, de schrijfstijl is levendig en vertellend zonder valse emotie. Een boek vol herkenning voor hen die op welke manier dan ook, te maken hebben met mensen met een verstandelijke beperking. Voor mensen die dat niet hebben een `eye opener''.
Dyslectisch… en dan?
Eerst legt zij uit welke leerstoornissen er bestaan en wat dyslexie precies is. Ze geeft vele voorbeelden uit het dagelijkse leven, anekdotes en tips.
Maar dyslexie hebben heeft niet alleen nadelen. Vooral voor kinderen is het erg belangrijk dat hun omgeving hun pluspunten bekrachtigt, ook wanneer het om ‘buitenschoolse’ talenten gaat. Tot slot volgt een overzicht van zeer eenvoudige maar afdoende hulpmiddelen voor in de klas, thuis en daarbuiten.
Rode draad door het hele boek zijn de concrete tips, de vaak humoristische verhalen en de korte doe-momenten. Mensen met dyslexie, van welke leeftijd ook, zullen zich gesteund voelen door het aanstekelijke optimisme van de auteur en zullen baat hebben bij alle inside tips.
Leerkrachten en ouders horen uit eerste hand wat het is om dyslexie te hebben en hoe ze het best kunnen helpen.
Bieke De Becker is leerkracht lichamelijke opvoeding aan Scholengemeenschap De Kraal in Herent. Voor Joker begeleidt ze (jongeren)reizen in Afrika. Zij heeft zelf dyslexie.
Dyslectisch… en dan?
Eerst legt zij uit welke leerstoornissen er bestaan en wat dyslexie precies is. Ze geeft vele voorbeelden uit het dagelijkse leven, anekdotes en tips.
Maar dyslexie hebben heeft niet alleen nadelen. Vooral voor kinderen is het erg belangrijk dat hun omgeving hun pluspunten bekrachtigt, ook wanneer het om ‘buitenschoolse’ talenten gaat. Tot slot volgt een overzicht van zeer eenvoudige maar afdoende hulpmiddelen voor in de klas, thuis en daarbuiten.
Rode draad door het hele boek zijn de concrete tips, de vaak humoristische verhalen en de korte doe-momenten. Mensen met dyslexie, van welke leeftijd ook, zullen zich gesteund voelen door het aanstekelijke optimisme van de auteur en zullen baat hebben bij alle inside tips.
Leerkrachten en ouders horen uit eerste hand wat het is om dyslexie te hebben en hoe ze het best kunnen helpen.
Bieke De Becker is leerkracht lichamelijke opvoeding aan Scholengemeenschap De Kraal in Herent. Voor Joker begeleidt ze (jongeren)reizen in Afrika. Zij heeft zelf dyslexie.



