Rudolf Boehm heeft een omvangrijk oeuvre gepubliceerd, het resultaat van vele jaren onderzoek. Het betreft enerzijds werken die heel concreet stelling nemen tegen het klassieke filosofische denken, anderzijds bouwstenen voor een nieuwe grondslag van de fenomenologie. Het is een tragische denkwijze. Dit kan verwondering wekken. Immers, gewoonlijk geldt dat in onze moderne, sentimentele cultuur de zin voor tragiek verloren is gegaan. De filosofie van Boehm, geïnspireerd door een lectuur van Schillers Wallenstein, wijst op het tegendeel. Ze omschrijft de moderniteit als een cultuur die zichzelf verscheurt in een ideaal dat haar ondergang bezegelt. Het gaat weliswaar om een zelfverschuldigde verlorenheid. Dit boek toont hoe deze filosofie een inspiratiebron kan zijn voor vandaag.

Boehm is in het Nederlands taalgebied vooral bekend vanwege zijn publieke stellingnames tegen de omkering van doel en middelen in de economie en politiek en als voorvechter van een zorg voor onze eindige kwetsbare omgeving (Aan het einde van een tijdperk, (1984) en Dwaalsporen, (2000)). De laatste jaren kwamen een zestal boeken deze politieke standpunten filosofisch onderbouwen: Tragiek (2001, 2009), Topica (2002, 2012), Politiek (2002), Ekonomie en metafysiek (2004), De dialektiek en het einde van de ontwikkeling (2005), Schets van een Politiek (2006).

Met bijdragen van Ludo Abicht, Giorgio Agamben, Rudolf Bernet, Willy Coolsaet, Jacques De Visscher, Lode Frederix, Iso Kern, Sonja Lavaert, Bernard Stiegler, Henk Vandaele, Christian Van Kerckhove, Luc Vanneste, Judith Wambacq en Paul Willemarck.

Onderwijs maakt toekomst en heeft daarom de taak om leerlingen voor te bereiden op een samenleving die totaal onvoorspelbaar is en voortdurend verandert. Hoe doen leerkrachten dat?
Bruggesprekken kunnen een aanzet zijn om kinderen te leren naar zichzelf te kijken, om een beter zelfbeeld te ontwikkelen. Van daaruit kunnen ze stappen zetten naar anderen. De wereld stopt niet aan de eigen gemeente. Kinderen worden later burgers die hun verantwoordelijkheid opnemen en hun deel bijdragen om een betere wereld tot stand te brengen.
Bruggesprekken willen dat aanleren door het verbinden van gevoel, verstand en handelen, vroeger en nu, ik en anderen.
In het bruggesprek is de leerkracht naast deskundige ook mens. Soms vertelt de leerkracht uit eigen ervaringen, soms geeft hij een persoonlijke kijk of beleving. De leerkracht staat model als mens. Dit is onderwijs met een visie. Een delicate, maar wezenlijke opdracht. De vele voorbeelden in dit boek leren leerkrachten het bruggesprek stap voor stap in de klas toe te passen en hun onderwijs diepgaander en spannender te maken.
Dit boek is bedoeld voor leerkrachten uit het basisonderwijs, maar kan zeker ook gebruikt worden in het secundair onderwijs.

Wilfried Luyten studeerde in Mechelen voor onderwijzer en volgde daarna pedagogiek in Leuven. Jarenlang leidde hij leerkrachten op voor het basisonderwijs. Nadien bouwde hij het Hoger Instituut voor Opvoedkunde Nieuwland uit, een driejarige opleiding die meesterschap nastreeft voor leerkrachten. Na zijn carrière als docent werkte hij als vrijwilliger in basisscholen in St.-Jans-Molenbeek en Mechelen.

Suzy is vorige zomer gescheiden. De drie kinderen, Sofie (13), Lena (10) en Bas (7) wonen bij hun mama en gaan sporadisch op bezoek bij hun papa, die vaak in het buitenland is voor zijn werk. Suzy kocht haar man uit en betaalt nu de lening voor hun woning alleen af. Helaas blijkt al gauw dat haar inkomen niet volstaat voor de afbetaling én het onderhoud van deze woning. De rekeningen beginnen zich op te stapelen en er is geen geld meer voor kledij, uitstapjes of andere leuke dingen. Wanneer Suzy ook de schoolrekening niet meer kan betalen, is ze zo beschaamd dat ze haar kinderen alleen naar school stuurt en niet meer naar het oudercontact gaat. De toenemende armoede heeft een voelbare impact op het onderwijs. Steeds meer scholen worden geconfronteerd met kinderen die met een lege maag naar school komen, maar ook met kinderen van zogenaamde ‘nieuwe armen’, die het ooit goed hadden en door ziekte, scheiding of het verlies van werk plots in armoede zijn beland. Vaak blijven de schoolrekeningen van deze kinderen onbetaald.
Dit boek biedt heel wat inspiratie en handvatten om een oplossing te vinden voor scholen, leerlingen en hun ouder(s). Het benadert het probleem van onbetaalde schoolrekeningen in zijn totaliteit en vanuit een duidelijke visie. Het biedt inzicht in de redenen waarom ouders de schoolrekening niet betalen. Je vindt in dit boek ook praktijkvoorbeelden en werkinstrumenten waar je meteen mee aan de slag kan.
SOS - vzw SOS Schulden Op School gaat uit van het feit dat armoede een complex gegeven is waarbij verschillende levensdomeinen getroffen worden, ook onderwijs. Kosten op school kunnen dan ook een drempel zijn en uitsluiting in de hand werken. Schulden op School pleit in dit boek voor een menswaardige aanpak van onbetaalde schoolrekeningen.

De meest uitgesproken vorm van negatief, vaak gewelddadige dwang en bevel, is slavernij. Meestal als minderwaardig voorgestelde mensen worden hier volledig onderworpen aan de absolute en willekeurige despotie van een heer. Deze verslavingsmacht kan echter ook positief uitpakken en leiden tot een merkwaardige verstrengeling van onderworpenheid, overgave en zich vrij werken. Juist bij slavernij zijn verzet en bevrijding het meest ondubbelzinnig aan het werk als ‘tegen de macht in werkende handelingen’.
In de wereld van nu is slavernij verboden en zijn alle mensen tot vrij geboren, gelijke en gelijkwaardige leden van de mensenfamilie ‘verklaard’. Betekent dit dat macht en slavernij verdwenen zijn? Of tenminste, dat zij veranderd zijn in een vrij en ongedwongen omgaan, samenleven en samenwerken met elkaar? Of is er geen spat veranderd?

Machiel Karskens is emeritus hoogleraar in de sociale en politieke wijsbegeerte aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Zijn publicaties gaan over vreemdelingen, de civil society, macht en waarheidspreken bij Michel Foucault.

Het sociaal werk is een dynamische, ondernemende sector. Dat is ook nodig in een samenleving die snel verandert, waar sociale problemen een weerbarstig karakter hebben en nieuwe uitdagingen voortdurend opduiken. Tegelijk staat het sociaal werk onder druk. Vermarkting, vermaatschappelijking, globalisering, individualisering enz. zijn evoluties die vragen naar een stevige positionering van het sociaal werk. Het streven naar een rechtvaardige samenleving, naar duurzame oplossingen voor sociale kwesties en het zoeken naar krachtige vormen van empowerment en emancipatie blijven ook in deze turbulente context de ambities van sociaal werkers. Al deze vragen en uitdagingen dagen de opleiding sociaal werk voortdurend uit om te zoeken naar sterk onderwijs om de toekomstige sociaal werker optimaal aan de startlijn van de beroepsuitoefening te krijgen.
In dit boek verhelderen lectoren en opleidingsverantwoordelijken hoe die opleiding een bijdrage levert tot de positionering, profilering en professionalisering van het sociaal werk en de sociaal werker.

Peter Wouters is sociaal werker en master in het sociaal werk en sociaal beleid. Tot 2017 was hij praktijklector en opleidingshoofd sociaal werk aan de Sociale School Heverlee van de UC Leuven-Limburg. Sinds 2017 is hij algemeen voorzitter van beweging.net.
Gunter Gehre is sociaal pedagoog en doctor in de pedagogische wetenschappen. Hij is lector en teamleider sociaal werk aan dezelfde opleiding en docent aan het CVO – Centrum Voor Volwassenenonderwijs op dezelfde campus.