Ondersteunend opvoeden. Kompas in een complexe wereld
In een wereld die perfectie en verdeeldheid propageert, waar het algoritme prachtige technologie infecteert en de noodkreet naar vrede, menswaardigheid en zorg voor de planeet door zieke politieke leiders wordt genegeerd, raken ouders en kinderen gedesoriënteerd.
Welke ankerpunten heb je nog als bezorgde ouder? Hoe kan je jouw kind wegwijs maken in deze complexe wereld? Wat zijn de bouwstenen van je kind? En hoe kan je je kind helpen om daar constructief mee om te gaan? Maar ook, hoe kan je als ouder jezelf helpen om een goede ouder te zijn?
Dit boek wil op een bevattelijke manier teruggaan naar de essentie en de eenvoud: opvoeden benaderen als een reis met je kind waarbij je probeert te zorgen voor en te genieten van elkaar.
De auteur is hoopvol en gelooft rotsvast in de competenties van ouders en kinderen. Zelfvertrouwen is zowel voor kinderen als voor ouders een belangrijke hefboom. Het ‘opvoedkompas’ wijst de drie richtingen aan die er voor kinderen en ouders toe doen om met een gerust hart te kunnen zeggen: ‘We zijn goed bezig!’
Dit kompas wordt aangevuld met een inspiratielijst met tips die helpen om de gewenste richtingen aan te houden.
Tot slot neemt het boek je mee in de wondere wereld van hoe kinderen ‘ont-wikkelen’. Elke ontwikkelingsfase gaat gepaard met specifieke uitdagingen en kansen, zowel voor ouder als kind.
JOOST DEVOLDER werkte ruim 40 jaar als pleegzorgmedewerker binnen de Jeugdhulp. Het thema ‘opvoeding’ groeide uit tot een passie. In 2004 ontving hij voor zijn vernieuwend werk een award uit de handen van de toenmalige Prinses Mathilde. In 2005 verscheen zijn eerste boek Positief opvoeden (Garant) dat door verschillende organisaties werd gebruikt om ouders te inspireren. In 2011 volgde Opvoeding in evolutie (Garant).
Ondersteunend opvoeden. Kompas in een complexe wereld
In een wereld die perfectie en verdeeldheid propageert, waar het algoritme prachtige technologie infecteert en de noodkreet naar vrede, menswaardigheid en zorg voor de planeet door zieke politieke leiders wordt genegeerd, raken ouders en kinderen gedesoriënteerd.
Welke ankerpunten heb je nog als bezorgde ouder? Hoe kan je jouw kind wegwijs maken in deze complexe wereld? Wat zijn de bouwstenen van je kind? En hoe kan je je kind helpen om daar constructief mee om te gaan? Maar ook, hoe kan je als ouder jezelf helpen om een goede ouder te zijn?
Dit boek wil op een bevattelijke manier teruggaan naar de essentie en de eenvoud: opvoeden benaderen als een reis met je kind waarbij je probeert te zorgen voor en te genieten van elkaar.
De auteur is hoopvol en gelooft rotsvast in de competenties van ouders en kinderen. Zelfvertrouwen is zowel voor kinderen als voor ouders een belangrijke hefboom. Het ‘opvoedkompas’ wijst de drie richtingen aan die er voor kinderen en ouders toe doen om met een gerust hart te kunnen zeggen: ‘We zijn goed bezig!’
Dit kompas wordt aangevuld met een inspiratielijst met tips die helpen om de gewenste richtingen aan te houden.
Tot slot neemt het boek je mee in de wondere wereld van hoe kinderen ‘ont-wikkelen’. Elke ontwikkelingsfase gaat gepaard met specifieke uitdagingen en kansen, zowel voor ouder als kind.
JOOST DEVOLDER werkte ruim 40 jaar als pleegzorgmedewerker binnen de Jeugdhulp. Het thema ‘opvoeding’ groeide uit tot een passie. In 2004 ontving hij voor zijn vernieuwend werk een award uit de handen van de toenmalige Prinses Mathilde. In 2005 verscheen zijn eerste boek Positief opvoeden (Garant) dat door verschillende organisaties werd gebruikt om ouders te inspireren. In 2011 volgde Opvoeding in evolutie (Garant).
Btw-eetjes deel 29
Btw-eetjes deel 29
Elementaire kansrekening voor bedrijfskundigen
Elementaire kansrekening voor bedrijfskundigen is primair geschreven voor studenten in het bedrijfskundig hoger onderwijs, maar is ook waardevol voor iedereen die een basiskennis van kansrekening nodig heeft om professionele vraagstukken op te lossen.
Het eerste hoofdstuk bespreekt de belangrijkste kansregels. Hoofdstuk 2 gaat in op het begrip ‘variabele’ en de verschillende soorten variabelen. In de hoofdstukken 3, 4 en 5 komen de diverse kansverdelingen aan bod – zowel theoretische als experimentele. Elk hoofdstuk sluit af met uitgewerkte oefeningen en praktijkgerichte toepassingen binnen de bedrijfskunde. Voor dit boek is geen wiskundige voorkennis vereist.
Dr. Jacques Van Der Elst is doctor in business administration en doceerde aan universiteiten en hogescholen. Hij gaf onder meer de vakken statistiek, financiële wiskunde, financieel management en bedrijfseconomie. Hij publiceerde 58 werken op het gebied van toegepaste wiskunde, financieel management, bedrijfseconomie en accountancy.
Elementaire kansrekening voor bedrijfskundigen
Elementaire kansrekening voor bedrijfskundigen is primair geschreven voor studenten in het bedrijfskundig hoger onderwijs, maar is ook waardevol voor iedereen die een basiskennis van kansrekening nodig heeft om professionele vraagstukken op te lossen.
Het eerste hoofdstuk bespreekt de belangrijkste kansregels. Hoofdstuk 2 gaat in op het begrip ‘variabele’ en de verschillende soorten variabelen. In de hoofdstukken 3, 4 en 5 komen de diverse kansverdelingen aan bod – zowel theoretische als experimentele. Elk hoofdstuk sluit af met uitgewerkte oefeningen en praktijkgerichte toepassingen binnen de bedrijfskunde. Voor dit boek is geen wiskundige voorkennis vereist.
Dr. Jacques Van Der Elst is doctor in business administration en doceerde aan universiteiten en hogescholen. Hij gaf onder meer de vakken statistiek, financiële wiskunde, financieel management en bedrijfseconomie. Hij publiceerde 58 werken op het gebied van toegepaste wiskunde, financieel management, bedrijfseconomie en accountancy.
Ouderen, een lust of een last. Een vernieuwende kijk op ouder worden
De wereld is veranderd. De meeste ouderen (65+) zijn niet meer ‘rustend’, maar spelen een actieve rol in het verbeteren of ondersteunen van de maatschappij. Ouderen blijven steeds langer werken en zijn nog tot op hoge leeftijd erg actief als mantelzorger, als vrijwilliger (in sociaal, cultureel of sportief verband, of in de zorg), of ze treden op als donateurs, investeerders, leermeesters, … rollen die ze met verve opnemen en waaraan ze mede hun zijn ontlenen.
Wie zijn onze ouderen? Wat drijft hen? Wat zijn hun ambities? Waarom doen ze wat ze doen? En vooral: wat remt of bevordert hun inbreng in de samenleving? De antwoorden op deze vragen komen in Ouderen, een lust of een last bondig, zonder overdadige statistieken, maar heel nuchter en precies aan bod.
Vele ouderen zullen zichzelf bevestigd zien in dit boek, anderen kunnen erdoor aangespoord worden om zelf (weer) een actievere rol te gaan opnemen. Ouderen, een lust of een last poogt ten slotte ook niet-ouderen en beleidsmakers te overtuigen om hun visie op ouderen bij te stellen.
Lieve Vanderleyden studeerde Sociale Wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Ze behaalde er een kwalificatie in de Gerontologie en later ook haar doctoraat. Zij startte haar carrière als onderzoeker binnen een Vlaamse wetenschappelijke instelling waar ze toevallig kennismaakte met het thema ‘ouderen’, een onderwerp dat ze nadien nooit meer heeft losgelaten. Dat wordt met dit boek nog maar eens bewezen.
Ouderen, een lust of een last. Een vernieuwende kijk op ouder worden
De wereld is veranderd. De meeste ouderen (65+) zijn niet meer ‘rustend’, maar spelen een actieve rol in het verbeteren of ondersteunen van de maatschappij. Ouderen blijven steeds langer werken en zijn nog tot op hoge leeftijd erg actief als mantelzorger, als vrijwilliger (in sociaal, cultureel of sportief verband, of in de zorg), of ze treden op als donateurs, investeerders, leermeesters, … rollen die ze met verve opnemen en waaraan ze mede hun zijn ontlenen.
Wie zijn onze ouderen? Wat drijft hen? Wat zijn hun ambities? Waarom doen ze wat ze doen? En vooral: wat remt of bevordert hun inbreng in de samenleving? De antwoorden op deze vragen komen in Ouderen, een lust of een last bondig, zonder overdadige statistieken, maar heel nuchter en precies aan bod.
Vele ouderen zullen zichzelf bevestigd zien in dit boek, anderen kunnen erdoor aangespoord worden om zelf (weer) een actievere rol te gaan opnemen. Ouderen, een lust of een last poogt ten slotte ook niet-ouderen en beleidsmakers te overtuigen om hun visie op ouderen bij te stellen.
Lieve Vanderleyden studeerde Sociale Wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Ze behaalde er een kwalificatie in de Gerontologie en later ook haar doctoraat. Zij startte haar carrière als onderzoeker binnen een Vlaamse wetenschappelijke instelling waar ze toevallig kennismaakte met het thema ‘ouderen’, een onderwerp dat ze nadien nooit meer heeft losgelaten. Dat wordt met dit boek nog maar eens bewezen.
Als een tweede huid. Mode en psychoanalyse
Kledij spreekt – spreekt tot degene die het koopt, krijgt of aantrekt. Kledij drukt uit – drukt uit tot welke subcultuur je behoort, tot welke gender je wiltbehoren, of simpelweg hoe je je vandaag voelt. Kledij is als een taal, sprekend, uitdrukking gevend. Mode gaat nog een stapje verder. Ze speelt kledij uit op een commercieel niveau. De haute couture of designermode tilt de kledij naar een kunstzinnig niveau. Maar identiteit en ‘taal’ zijn ook daarbij altijd in het spel.
Mode kan als een geheimtaal tot ingewijden spreken, maar soms juist in grote letters van de borst af schreeuwen tot welk merk ze behoort of op een anderewijze de aandacht afdwingen. Kledij en mode in het bijzonder is een symbolisch systeem dat je kunt ‘lezen’, waarnaar je kunt ‘luisteren’. Het is juist daarom zo’n fascinerende bron voor de analyticus. Het omhult ons lichaam als een tweede huid, maar onthult – misschien ook wel – onze ziel.
Dirk Lauwaerts boek De geknipte stof. Schrijven over mode betekende stof tot denken voor vele auteurs in deze zeventiende publicatie uit de reeks Psychoanalyse en Cultuur.
Deze essaybundel, Als een tweede huid. Mode en Psychoanalyse is geïnspireerd door het symposium dat georganiseerd werd door de Belgisch-Nederlandse Stichting Psychoanalyse en Cultuur op 30 november 2024 in De Cinema in Antwerpen.
De bijdragen zijn van de hand van psychoanalytici, cultuurcritici en ontwerper en stijlicoon Baloji. De essays bevragen historische en actuele kledij- en modepraktijken in relatie tot het zielenleven van mensen, bewuste en onbewuste dragers van kledij en mode.
Als een tweede huid. Mode en psychoanalyse
Kledij spreekt – spreekt tot degene die het koopt, krijgt of aantrekt. Kledij drukt uit – drukt uit tot welke subcultuur je behoort, tot welke gender je wiltbehoren, of simpelweg hoe je je vandaag voelt. Kledij is als een taal, sprekend, uitdrukking gevend. Mode gaat nog een stapje verder. Ze speelt kledij uit op een commercieel niveau. De haute couture of designermode tilt de kledij naar een kunstzinnig niveau. Maar identiteit en ‘taal’ zijn ook daarbij altijd in het spel.
Mode kan als een geheimtaal tot ingewijden spreken, maar soms juist in grote letters van de borst af schreeuwen tot welk merk ze behoort of op een anderewijze de aandacht afdwingen. Kledij en mode in het bijzonder is een symbolisch systeem dat je kunt ‘lezen’, waarnaar je kunt ‘luisteren’. Het is juist daarom zo’n fascinerende bron voor de analyticus. Het omhult ons lichaam als een tweede huid, maar onthult – misschien ook wel – onze ziel.
Dirk Lauwaerts boek De geknipte stof. Schrijven over mode betekende stof tot denken voor vele auteurs in deze zeventiende publicatie uit de reeks Psychoanalyse en Cultuur.
Deze essaybundel, Als een tweede huid. Mode en Psychoanalyse is geïnspireerd door het symposium dat georganiseerd werd door de Belgisch-Nederlandse Stichting Psychoanalyse en Cultuur op 30 november 2024 in De Cinema in Antwerpen.
De bijdragen zijn van de hand van psychoanalytici, cultuurcritici en ontwerper en stijlicoon Baloji. De essays bevragen historische en actuele kledij- en modepraktijken in relatie tot het zielenleven van mensen, bewuste en onbewuste dragers van kledij en mode.
Wij zijn niet te (onder)schatten! Schrijfsels en tekeningen van vrouwen met een handicap of chronische ziekte
Wij zijn niet te (onder)schatten!
Is leven met een handicap of een chronische ziekte in de eerste plaats een tranendal?
Persephone vzw riep haar leden en enkele niet-leden op om die vraag te beantwoorden aan de hand van een stukje levensverhaal, een anekdote of een gedicht. Uit hun inzendingen groeide dit boek: een veelkleurige bundeling van creatieve talenten. Stuk voor stuk van vrouwen die bergen verzetten en daarbij inspireren. Hier en daar zetten ze ook beleidsmakers op het juiste spoor.
Het is noodzakelijk om onze worstelingen te delen, maar ook om onze handicap te vieren. Dit boek is een tegenstem in een samenleving die ons vaak niet erkent, ons onderwaardeert of verkeerd begrijpt. (Josefien Cornette) Persephone vzw is de eerste en nog steeds enige vereniging voor en door vrouwen met een handicap in Vlaanderen. De verenigde vrouwen versterken elkaar, sensibiliseren en behartigen gemeenschappelijke belangen, steeds vanuit een ervaringsdeskundigheid en met respect voor elke levensbeschouwing. Belangrijke thema’s zijn privacy en hulp, assertiviteit en zelfredzaamheid, geweld tegen vrouwen, recht op seksualiteit, recht op moederschap en recht op interessant werk. Persephone draait sinds haar ontstaan in 1995 honderd procent op ervaringsdeskundige vrijwilligers.
Wij zijn niet te (onder)schatten! Schrijfsels en tekeningen van vrouwen met een handicap of chronische ziekte
Wij zijn niet te (onder)schatten!
Is leven met een handicap of een chronische ziekte in de eerste plaats een tranendal?
Persephone vzw riep haar leden en enkele niet-leden op om die vraag te beantwoorden aan de hand van een stukje levensverhaal, een anekdote of een gedicht. Uit hun inzendingen groeide dit boek: een veelkleurige bundeling van creatieve talenten. Stuk voor stuk van vrouwen die bergen verzetten en daarbij inspireren. Hier en daar zetten ze ook beleidsmakers op het juiste spoor.
Het is noodzakelijk om onze worstelingen te delen, maar ook om onze handicap te vieren. Dit boek is een tegenstem in een samenleving die ons vaak niet erkent, ons onderwaardeert of verkeerd begrijpt. (Josefien Cornette) Persephone vzw is de eerste en nog steeds enige vereniging voor en door vrouwen met een handicap in Vlaanderen. De verenigde vrouwen versterken elkaar, sensibiliseren en behartigen gemeenschappelijke belangen, steeds vanuit een ervaringsdeskundigheid en met respect voor elke levensbeschouwing. Belangrijke thema’s zijn privacy en hulp, assertiviteit en zelfredzaamheid, geweld tegen vrouwen, recht op seksualiteit, recht op moederschap en recht op interessant werk. Persephone draait sinds haar ontstaan in 1995 honderd procent op ervaringsdeskundige vrijwilligers.
Handboek verhoren 1 (3e herziene uitgave)
De handboeken Verhoren 1 & 2 vormen samen een naslagwerk voor iedereen die professioneel informatie wil verkrijgen in verhoorsituaties. Vanuit een brede invalshoek — wetgeving, rechtspraak, rechtsleer, actuele wetenschap en praktijkervaring — bieden deze standaardwerken zowel een stevige basis als diepgaande inzichten. Ze bevatten talrijke verwijzingen en hun inhoud vond bevestiging in recente internationale richtlijnen zoals de Méndez Principles en de daaruit voortvloeiende Manual on Investigative Interviewing van de Verenigde Naties.
De items in Handboek Verhoren 1, met wetgeving, basiscommunicatie, basistechnieken en verslaglegging, verschaffen informatie voor courante verhoorsituaties.
In Handboek Verhoren 2 komen gespecialiseerde verhooritems aan bod, waaronder ook diepgaande informatie over het slachtoffer-, getuige- en verdachtenverhoor.
Beide handboeken richten zich vooral naar politie, magistratuur en advocatuur, maar zijn ook bijzonder nuttig voor inspecteurs van bijzondere inspectiediensten binnen de Federale en Vlaamse overheid, interne toezichthouders in bedrijven, privédetectives, HR-professionals, acteurs en scenaristen, kortom voor elkeen die informatie wil bekomen van anderen.
Deze handboeken reiken basisbegrippen aan om, vertrekkend vanuit individuele competenties en opgebouwde ervaring, het eigen ‘verhoorrepertoire’ op een legale en wetenschappelijk verantwoorde manier te verrijken, afgestemd op de te verhoren persoon en de situatie. Ze vormen een rijke inspiratiebron voor wie zich wil verdiepen in de ‘kunst’ van het verhoren.
Handboek verhoren 1 (3e herziene uitgave)
De handboeken Verhoren 1 & 2 vormen samen een naslagwerk voor iedereen die professioneel informatie wil verkrijgen in verhoorsituaties. Vanuit een brede invalshoek — wetgeving, rechtspraak, rechtsleer, actuele wetenschap en praktijkervaring — bieden deze standaardwerken zowel een stevige basis als diepgaande inzichten. Ze bevatten talrijke verwijzingen en hun inhoud vond bevestiging in recente internationale richtlijnen zoals de Méndez Principles en de daaruit voortvloeiende Manual on Investigative Interviewing van de Verenigde Naties.
De items in Handboek Verhoren 1, met wetgeving, basiscommunicatie, basistechnieken en verslaglegging, verschaffen informatie voor courante verhoorsituaties.
In Handboek Verhoren 2 komen gespecialiseerde verhooritems aan bod, waaronder ook diepgaande informatie over het slachtoffer-, getuige- en verdachtenverhoor.
Beide handboeken richten zich vooral naar politie, magistratuur en advocatuur, maar zijn ook bijzonder nuttig voor inspecteurs van bijzondere inspectiediensten binnen de Federale en Vlaamse overheid, interne toezichthouders in bedrijven, privédetectives, HR-professionals, acteurs en scenaristen, kortom voor elkeen die informatie wil bekomen van anderen.
Deze handboeken reiken basisbegrippen aan om, vertrekkend vanuit individuele competenties en opgebouwde ervaring, het eigen ‘verhoorrepertoire’ op een legale en wetenschappelijk verantwoorde manier te verrijken, afgestemd op de te verhoren persoon en de situatie. Ze vormen een rijke inspiratiebron voor wie zich wil verdiepen in de ‘kunst’ van het verhoren.
Gevangen in het systeem. Morele stress en verwonding in het gevangeniswezen
Gevangen in het systeem laat de lezer binnenkijken in een wereld die zelden het daglicht ziet: die van het gevangeniswezen. In deze gesloten omgeving worden justitiemedewerkers — net als de gedetineerden zelf — geconfronteerd met situaties die diep ingrijpen in hun morele besef. Aan de hand van zestien indringende interviews, vooral met Nederlandse en Vlaamse geestelijk verzorgers van diverse levensbeschouwelijke tradities en enkele bewaarders en verpleegkundigen, onderzoekt de auteur hoe morele schade ontstaat wanneer mensen niet kunnen handelen volgens hun waarden. Machteloosheid,schuldgevoelens en innerlijke verscheurdheid vormen de stille littekens van wat we morele verwonding noemen. Dit boek plaatst het gevangeniswezen resoluut naast andere zogenoemde ‘hoogimpactberoepen’ zoals het leger, de politie of de jeugdzorg — beroepen waarin het risico op morele verwonding reëel is. Niet alleen de gedetineerden, maar ook het personeel zit gevangen in een systeem dat hen moreel kan beschadigen. Met een scherp oog voor de ethische, psychologische en maatschappelijke dimensies toont de auteur hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor morele twijfel, kwetsbaarheid en herstel. Een noodzakelijk boek voor wie wil begrijpen wat werken in een penitentiaire setting werkelijk vergt. George Scholte studeerde geschiedenis in Utrecht en pastorale theologie in Amsterdam. Hij werkte als rooms-katholieke geestelijk verzorger in verschillende penitentiaire inrichtingen in Nederland en is auteur van ‘Mensen in hokjes’.
Gevangen in het systeem. Morele stress en verwonding in het gevangeniswezen
Gevangen in het systeem laat de lezer binnenkijken in een wereld die zelden het daglicht ziet: die van het gevangeniswezen. In deze gesloten omgeving worden justitiemedewerkers — net als de gedetineerden zelf — geconfronteerd met situaties die diep ingrijpen in hun morele besef. Aan de hand van zestien indringende interviews, vooral met Nederlandse en Vlaamse geestelijk verzorgers van diverse levensbeschouwelijke tradities en enkele bewaarders en verpleegkundigen, onderzoekt de auteur hoe morele schade ontstaat wanneer mensen niet kunnen handelen volgens hun waarden. Machteloosheid,schuldgevoelens en innerlijke verscheurdheid vormen de stille littekens van wat we morele verwonding noemen. Dit boek plaatst het gevangeniswezen resoluut naast andere zogenoemde ‘hoogimpactberoepen’ zoals het leger, de politie of de jeugdzorg — beroepen waarin het risico op morele verwonding reëel is. Niet alleen de gedetineerden, maar ook het personeel zit gevangen in een systeem dat hen moreel kan beschadigen. Met een scherp oog voor de ethische, psychologische en maatschappelijke dimensies toont de auteur hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor morele twijfel, kwetsbaarheid en herstel. Een noodzakelijk boek voor wie wil begrijpen wat werken in een penitentiaire setting werkelijk vergt. George Scholte studeerde geschiedenis in Utrecht en pastorale theologie in Amsterdam. Hij werkte als rooms-katholieke geestelijk verzorger in verschillende penitentiaire inrichtingen in Nederland en is auteur van ‘Mensen in hokjes’.
Jodocus Lommius (1527? – 1572) and Anna van Egmond, countess of Buren (1533 – 1558)
Lommius was born in Buren (Gelderland), around 1527, and later gave himself the Latinized name Jodocus Lommius Buranus in his works. He studied medicine in Leuven (1549) and in 1554 he first became city doctor in Tournai. He knew Jean Fernel, professor of medicine in Paris. Together with Andreas Vesalius he stood at the deathbed of Anna van Buren, wife of William of Orange-Nassau, in Breda in November 1558. He published three works, of which his work on semiology Medicinalium observationum libri tres was by far the best known. At that time he was city doctor in Brussels. It is very likely that he later moved to Vienna as a court physician of Emperor Maximilian II, where he was responsible for the care of his children.
Towards the end of his life he had a function at the Court in Madrid, where he deceased in 1572. Lommius may be considered the founder of medical semiology and the first to devote a systematic study to it and develop it as a discipline. He warned against the abuse of traditional treatments such as bloodletting and purgations, as these are potentially dangerous and can lead to an avoidable death. Many consider him a representative and innovator of Hippocratic medicine.
Maurits Biesbrouck published a Dutch translation of book one of the 1543 Fabrica by Vesalius, as well as a Vesalius bibliography and a summary and discussion of the editions of his works and letters, both of which are updated every year at www.andreasvesalius.be.
Francis Van Glabbeek is a professor at the Faculty of Medicine at the University of Antwerp. He is an orthopedic surgeon and vice chair of the orthopedic and traumatology department of the University Hospital Antwerp. At the Faculty of Medicine he is responsible for the musculoskeletal anatomy and the history of medicine.
Dr. Theodoor Goddeeris, born in 1942 in Kortrijk (Belgium), was an internist geriatrician at the AZ Groeninge in Kortrijk. He has a lifelong interest in the history of the sixteenth century and published on medieval numismatics. E-post: tgoddeeris[at]hotmail.com
Jodocus Lommius (1527? – 1572) and Anna van Egmond, countess of Buren (1533 – 1558)
Lommius was born in Buren (Gelderland), around 1527, and later gave himself the Latinized name Jodocus Lommius Buranus in his works. He studied medicine in Leuven (1549) and in 1554 he first became city doctor in Tournai. He knew Jean Fernel, professor of medicine in Paris. Together with Andreas Vesalius he stood at the deathbed of Anna van Buren, wife of William of Orange-Nassau, in Breda in November 1558. He published three works, of which his work on semiology Medicinalium observationum libri tres was by far the best known. At that time he was city doctor in Brussels. It is very likely that he later moved to Vienna as a court physician of Emperor Maximilian II, where he was responsible for the care of his children.
Towards the end of his life he had a function at the Court in Madrid, where he deceased in 1572. Lommius may be considered the founder of medical semiology and the first to devote a systematic study to it and develop it as a discipline. He warned against the abuse of traditional treatments such as bloodletting and purgations, as these are potentially dangerous and can lead to an avoidable death. Many consider him a representative and innovator of Hippocratic medicine.
Maurits Biesbrouck published a Dutch translation of book one of the 1543 Fabrica by Vesalius, as well as a Vesalius bibliography and a summary and discussion of the editions of his works and letters, both of which are updated every year at www.andreasvesalius.be.
Francis Van Glabbeek is a professor at the Faculty of Medicine at the University of Antwerp. He is an orthopedic surgeon and vice chair of the orthopedic and traumatology department of the University Hospital Antwerp. At the Faculty of Medicine he is responsible for the musculoskeletal anatomy and the history of medicine.
Dr. Theodoor Goddeeris, born in 1942 in Kortrijk (Belgium), was an internist geriatrician at the AZ Groeninge in Kortrijk. He has a lifelong interest in the history of the sixteenth century and published on medieval numismatics. E-post: tgoddeeris[at]hotmail.com
Jodocus Lommius (1527?-1572) en Anna van Egmond, gravin van Buren (1533-1558) (Reeks: Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en de Gezondheidszorg nr. 22)
Lommius werd omstreeks 1527 in Buren (Gelderland) geboren en gaf zich later in zijn werken de gelatiniseerde naam Jodocus Lommius Buranus. Hij studeerde geneeskunde in Leuven (1549) en werd in 1554 eerst stadsarts in Doornik. Hij kende Jean Fernel, professor geneeskunde in Parijs. Hij stond samen met Andreas Vesalius in november 1558 in Breda aan het sterfbed van Anna van Buren, echtgenote van Willem van Oranje-Nassau. Hij publiceerde drie werken, waarvan zijn werk over semiologie de Medicinalium observationum libri tres veruit het bekendste was. Hij was toen stadsarts in Brussel. Zeer vermoedelijk trok hij nadien in functie van keizer Maximiliaan II naar Wenen, waar hij instond voor de zorg voor de kinderen van de keizer. Tegen het einde van zijn leven kwam hij in functie bij de Madrileense hofhouding en stierf daar in 1572. Lommius mag beschouwd worden als de grondlegger van de medische semiologie en de eerste die er een systematische studie aan wijdde en ze als discipline ontwikkelde. Hij waarschuwde tegen het misbruik van traditionele behandelingen zoals aderlatingen en purgaties die potentieel gevaarlijk waren en tot een vermijdbare dood konden leiden. Velen beschouwen hem als een vertegenwoordiger en vernieuwer van de hippocratische geneeskunde.
Maurits Biesbrouck publiceerde, naast een Nederlandse vertaling van het eerste boek van Vesalius’ Fabrica 1543, een Vesalius-bibliografie en daarnaast ook een overzicht met bespreking van de edities van zijn werken en brieven, beide jaarlijks bijgewerkt in www.andreasvesalius.be.
Francis Van Glabbeek is hoogleraar aan de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen van de Universiteit Antwerpen. Hij is orthopedisch chirurg en adjunct-diensthoofd van de afdeling orthopedie en traumatologie van het Universitair Ziekenhuis Antwerpen. Aan de Faculteit Geneeskunde is hij verantwoordelijk voor de musculoskeletale anatomie en de geschiedenis van de geneeskunde.
Dr. Theodoor Goddeeris, geboren in 1942 in Kortrijk, was internist-geriater in het AZ Groeninge te Kortrijk. Hij heeft een levenslange belangstelling voor de geschiedenis van de 16de eeuw en publiceerde over de middeleeuwse numismatiek.
Jodocus Lommius (1527?-1572) en Anna van Egmond, gravin van Buren (1533-1558) (Reeks: Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en de Gezondheidszorg nr. 22)
Lommius werd omstreeks 1527 in Buren (Gelderland) geboren en gaf zich later in zijn werken de gelatiniseerde naam Jodocus Lommius Buranus. Hij studeerde geneeskunde in Leuven (1549) en werd in 1554 eerst stadsarts in Doornik. Hij kende Jean Fernel, professor geneeskunde in Parijs. Hij stond samen met Andreas Vesalius in november 1558 in Breda aan het sterfbed van Anna van Buren, echtgenote van Willem van Oranje-Nassau. Hij publiceerde drie werken, waarvan zijn werk over semiologie de Medicinalium observationum libri tres veruit het bekendste was. Hij was toen stadsarts in Brussel. Zeer vermoedelijk trok hij nadien in functie van keizer Maximiliaan II naar Wenen, waar hij instond voor de zorg voor de kinderen van de keizer. Tegen het einde van zijn leven kwam hij in functie bij de Madrileense hofhouding en stierf daar in 1572. Lommius mag beschouwd worden als de grondlegger van de medische semiologie en de eerste die er een systematische studie aan wijdde en ze als discipline ontwikkelde. Hij waarschuwde tegen het misbruik van traditionele behandelingen zoals aderlatingen en purgaties die potentieel gevaarlijk waren en tot een vermijdbare dood konden leiden. Velen beschouwen hem als een vertegenwoordiger en vernieuwer van de hippocratische geneeskunde.
Maurits Biesbrouck publiceerde, naast een Nederlandse vertaling van het eerste boek van Vesalius’ Fabrica 1543, een Vesalius-bibliografie en daarnaast ook een overzicht met bespreking van de edities van zijn werken en brieven, beide jaarlijks bijgewerkt in www.andreasvesalius.be.
Francis Van Glabbeek is hoogleraar aan de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen van de Universiteit Antwerpen. Hij is orthopedisch chirurg en adjunct-diensthoofd van de afdeling orthopedie en traumatologie van het Universitair Ziekenhuis Antwerpen. Aan de Faculteit Geneeskunde is hij verantwoordelijk voor de musculoskeletale anatomie en de geschiedenis van de geneeskunde.
Dr. Theodoor Goddeeris, geboren in 1942 in Kortrijk, was internist-geriater in het AZ Groeninge te Kortrijk. Hij heeft een levenslange belangstelling voor de geschiedenis van de 16de eeuw en publiceerde over de middeleeuwse numismatiek.
Marry me chicken. Over kipgerechten – 4e uitgave
De liefde van de man gaat door de maag. Ondanks dat dit gezegde veelvuldig gebruikt wordt en vaak humoristisch ingezet wordt om te omschrijven hoe iemand van goed eten houdt, blijkt uit onderzoek dat het zeker op waarheid berust. Voor een groot deel van de bevolking is een culinaire voorkeur bepalend voor de partnerkeuze.
“Marry Me Chicken” moet hierbij de culinaire garantie zijn dat je partner je ten huwelijk vraagt. En ken je het als lekkerste kippengerecht verkozen Butter Chicken? Of blijf je chill en verkies je Coca-Cola chicken?
Dit kookboekje bevat echt gemakkelijke en kruidige kiprecepten, vaak gewoon ovenschotels, die superlekker zijn en erg snel klaargemaakt kunnen worden.
Omdat kikkerbillen dicht bij kip aanleunen zijn er ook een aantal recepten voor kikkerbillen toegevoegd. Hetzelfde kan gezegd worden van fazant, kalkoen, struisvogel en zelfs krokodil.
Stefan Ruysschaert is beroepshalve met fiscaliteit bezig maar leerde de basisvaardigheden van het koken bij Spermalie in Brugge. Een gepassioneerde kok is een ambachtsman die de liefde voor het product omzet in heerlijke gerechten. Koken is een permanent leerproces en ons adagium is dan ook “quidquid discis tibi discis”.
Marry me chicken. Over kipgerechten – 4e uitgave
De liefde van de man gaat door de maag. Ondanks dat dit gezegde veelvuldig gebruikt wordt en vaak humoristisch ingezet wordt om te omschrijven hoe iemand van goed eten houdt, blijkt uit onderzoek dat het zeker op waarheid berust. Voor een groot deel van de bevolking is een culinaire voorkeur bepalend voor de partnerkeuze.
“Marry Me Chicken” moet hierbij de culinaire garantie zijn dat je partner je ten huwelijk vraagt. En ken je het als lekkerste kippengerecht verkozen Butter Chicken? Of blijf je chill en verkies je Coca-Cola chicken?
Dit kookboekje bevat echt gemakkelijke en kruidige kiprecepten, vaak gewoon ovenschotels, die superlekker zijn en erg snel klaargemaakt kunnen worden.
Omdat kikkerbillen dicht bij kip aanleunen zijn er ook een aantal recepten voor kikkerbillen toegevoegd. Hetzelfde kan gezegd worden van fazant, kalkoen, struisvogel en zelfs krokodil.
Stefan Ruysschaert is beroepshalve met fiscaliteit bezig maar leerde de basisvaardigheden van het koken bij Spermalie in Brugge. Een gepassioneerde kok is een ambachtsman die de liefde voor het product omzet in heerlijke gerechten. Koken is een permanent leerproces en ons adagium is dan ook “quidquid discis tibi discis”.
Scampi. Over reuzengarnalen mét en zonder kop – 4e, herziene en uitgebreide uitgave
Wie houdt er niet van scampi diabolique of scampi in lookboter? Scampi zijn lekker, niet duur, en heel snel klaar. Er staan honderden recepten voor scampi of gamba’s op het internet. Dit boek bevat een selectie van deze recepten en legt het verschil uit tussen scampi, gamba’s, langoustines, langoesten en andere reuzengarnalen.
Probeer eens scampi geflambeerd met Ricard. Of waarom niet scampi met Elixir d’Anvers? Of Scampi met Marsala. Want het geheim zit hem in de lekkere saus…
Stefan Ruysschaert is beroepshalve met fiscaliteit bezig maar leerde de basisvaardigheden van het koken bij Spermalie in Brugge. Een gepassioneerde kok is een ambachtsman die de liefde voor het product omzet in heerlijke gerechten. Koken is een permanent leerproces en ons adagium is dan ook “quidquid discis tibi discis”.
Scampi. Over reuzengarnalen mét en zonder kop – 4e, herziene en uitgebreide uitgave
Wie houdt er niet van scampi diabolique of scampi in lookboter? Scampi zijn lekker, niet duur, en heel snel klaar. Er staan honderden recepten voor scampi of gamba’s op het internet. Dit boek bevat een selectie van deze recepten en legt het verschil uit tussen scampi, gamba’s, langoustines, langoesten en andere reuzengarnalen.
Probeer eens scampi geflambeerd met Ricard. Of waarom niet scampi met Elixir d’Anvers? Of Scampi met Marsala. Want het geheim zit hem in de lekkere saus…
Stefan Ruysschaert is beroepshalve met fiscaliteit bezig maar leerde de basisvaardigheden van het koken bij Spermalie in Brugge. Een gepassioneerde kok is een ambachtsman die de liefde voor het product omzet in heerlijke gerechten. Koken is een permanent leerproces en ons adagium is dan ook “quidquid discis tibi discis”.
