Conférence par Soi-même, la parole au citoyen (Cahiers Campus Gelbergen Nr. 4)
Conférence par Soi-même, la parole au citoyen est un fil rouge pour ceux et celles qui souhaitent comprendre et utiliser une Conférence par Soi-même pour les familles. Lors d’une conférence des personnes en collaboration avec leur famille dressent un plan pour l’avenir. Un coordinateur de Conférence par Soi-même indépendant les aide dans l’organisation de la conférence. La conviction que tout individu, famille ou mode de ‘vivre ensemble’ dispose d’un réseau se trouve à la base de Conférence par Soi-même. Lorsque des problèmes médicaux, psychiques ou relationnels surgissent, les gens ont tendance à s’isoler. Le point de départ d’une Conférence par Soi-même repose sur le demandeur d’aide ainsi que sur le réseau qui l’entoure, lui permettant de recevoir plus de soutien pour sa cause et pour les chances de réussite lors de l’exécution du plan.
Conférence par Soi-même est un modèle de prise de décision ayant
l’ambition de garantir certains droits civiques: le droit de citoyen de
devenir (de nouveau) le véritable propriétaire de sa demande d’aide ainsi
que de garder la mainmise sur les solutions envisagées. En reconnaissant
le citoyen dans une position de décideur, celui-ci n’est pas seulement
mis en action, une possibilité de collaboration entre dispositifs de soins
formels et informels est également dégagée.
La Conférence par Soi-même est tout sauf un panacée, néanmoins, en
se focalisant sur les forces des familles et du réseau social, plutôt que
sur les problèmes de ceux-ci, la position du demandeur d’aide change
considérablement. Transposer la responsabilité des soins au sein du
réseau social n’est envisageable que lorsque le client peut prendre une
autre position. Il évolue de la position de demandeur d’aide dépendant
en personne avec une capacité décisionnelle accrue.
Mirjam Beyers (1961) a étudié au Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen de Bruxelles (HIG). Depuis 1995 et jusqu’à 2012 elle a été membre du comité de direction et collaboratrice bénévole à la Vlaamse Vereniging voor Ouders van Couveusekinderen (VVOC). Depuis 2003 elle a été impliquée dans la fondation et le développement de Conférence par Soi-même en Belgique. Elle est co-responsable de la politique de l’asbl ainsi que de la formation et du coaching des coordinateurs de Conférence par Soi-même indépendants. Conférence par Soi-même travaille en partenariat avec Campus Gelbergen.
Conférence par Soi-même, la parole au citoyen (Cahiers Campus Gelbergen Nr. 4)
Conférence par Soi-même, la parole au citoyen est un fil rouge pour ceux et celles qui souhaitent comprendre et utiliser une Conférence par Soi-même pour les familles. Lors d’une conférence des personnes en collaboration avec leur famille dressent un plan pour l’avenir. Un coordinateur de Conférence par Soi-même indépendant les aide dans l’organisation de la conférence. La conviction que tout individu, famille ou mode de ‘vivre ensemble’ dispose d’un réseau se trouve à la base de Conférence par Soi-même. Lorsque des problèmes médicaux, psychiques ou relationnels surgissent, les gens ont tendance à s’isoler. Le point de départ d’une Conférence par Soi-même repose sur le demandeur d’aide ainsi que sur le réseau qui l’entoure, lui permettant de recevoir plus de soutien pour sa cause et pour les chances de réussite lors de l’exécution du plan.
Conférence par Soi-même est un modèle de prise de décision ayant
l’ambition de garantir certains droits civiques: le droit de citoyen de
devenir (de nouveau) le véritable propriétaire de sa demande d’aide ainsi
que de garder la mainmise sur les solutions envisagées. En reconnaissant
le citoyen dans une position de décideur, celui-ci n’est pas seulement
mis en action, une possibilité de collaboration entre dispositifs de soins
formels et informels est également dégagée.
La Conférence par Soi-même est tout sauf un panacée, néanmoins, en
se focalisant sur les forces des familles et du réseau social, plutôt que
sur les problèmes de ceux-ci, la position du demandeur d’aide change
considérablement. Transposer la responsabilité des soins au sein du
réseau social n’est envisageable que lorsque le client peut prendre une
autre position. Il évolue de la position de demandeur d’aide dépendant
en personne avec une capacité décisionnelle accrue.
Mirjam Beyers (1961) a étudié au Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen de Bruxelles (HIG). Depuis 1995 et jusqu’à 2012 elle a été membre du comité de direction et collaboratrice bénévole à la Vlaamse Vereniging voor Ouders van Couveusekinderen (VVOC). Depuis 2003 elle a été impliquée dans la fondation et le développement de Conférence par Soi-même en Belgique. Elle est co-responsable de la politique de l’asbl ainsi que de la formation et du coaching des coordinateurs de Conférence par Soi-même indépendants. Conférence par Soi-même travaille en partenariat avec Campus Gelbergen.
Eigen Kracht – conferenties, burgers aan zet (Cahiers Campus Gelbergen Nr. 1)
Dit boek is een leidraad bij het begrijpen en gebruiken van Eigen Kracht-conferenties voor gezinnen.
Tijdens een Eigen Kracht-conferentie maken mensen samen met familie en bekenden een plan voor de toekomst. Zij worden voor de organisatie van de conferentie geholpen door een onafhankelijke Eigen Krachtcoördinator.
Aan de basis ligt de overtuiging dat ieder individu, gezin of samenlevingsvorm beschikt over een netwerk. Bij het optreden van medische, psychische, relationele problemen hebben mensen de neiging om zich te isoleren. Eigen Kracht-conferenties vertrekken van de hulpvrager en zijn netwerk en ondersteunt die bij het vergroten van zijn kring. Door het vergroten van de kring om iemand heen, vergroot ook het draagvlak en daarmee de slaagkansen voor de uitvoering van het plan.
Eigen Kracht-conferenties zijn een besluitvormingsmodel dat bepaalde burgerrechten wil garanderen: het recht van mensen om (opnieuw) eigenaar te worden van hun hulpvraag en op het behouden van de regie over mogelijke oplossingen. Door burgers te erkennen in hun positie als besluitvormers worden zij niet alleen geactiveerd, maar ontstaat er ook de mogelijkheid tot samenwerking tussen informele en formele zorg.
Door de focus niet te leggen op de problemen, maar op de kracht van
de familie en het sociaal netwerk wijzigt de positie van de hulpvrager.
Vermaatschappelijking van de zorg kan pas mogelijk worden wanneer
de cliënt een andere positie kan innemen. Hij wordt van afhankelijke
hulpvrager een persoon met versterkte mogelijkheden om keuzes te
maken.
Mirjam Beyers (1962) heeft de algemene opleiding aan het HIG – Hoger
Instituut voor Gezinswetenschappen in Brussel gevolgd. Vanaf 1995
tot 2012 was zij bestuurslid en vrijwillig medewerker van de VVOC –
Vlaamse Vereniging voor Ouders van Couveusekinderen. Sinds 2003
is ze betrokken bij de oprichting en ontwikkeling van Eigen Krachtconferenties
in België (EK-c). Ze is medeverantwoordelijk voor beleid
en voor de opleiding en coaching van de onafhankelijke Eigen Krachtcoördinatoren.
EKC.be is partner van Campus Gelbergen.
Cahiers Campus Gelbergen
Eigen Kracht – conferenties, burgers aan zet (Cahiers Campus Gelbergen Nr. 1)
Dit boek is een leidraad bij het begrijpen en gebruiken van Eigen Kracht-conferenties voor gezinnen.
Tijdens een Eigen Kracht-conferentie maken mensen samen met familie en bekenden een plan voor de toekomst. Zij worden voor de organisatie van de conferentie geholpen door een onafhankelijke Eigen Krachtcoördinator.
Aan de basis ligt de overtuiging dat ieder individu, gezin of samenlevingsvorm beschikt over een netwerk. Bij het optreden van medische, psychische, relationele problemen hebben mensen de neiging om zich te isoleren. Eigen Kracht-conferenties vertrekken van de hulpvrager en zijn netwerk en ondersteunt die bij het vergroten van zijn kring. Door het vergroten van de kring om iemand heen, vergroot ook het draagvlak en daarmee de slaagkansen voor de uitvoering van het plan.
Eigen Kracht-conferenties zijn een besluitvormingsmodel dat bepaalde burgerrechten wil garanderen: het recht van mensen om (opnieuw) eigenaar te worden van hun hulpvraag en op het behouden van de regie over mogelijke oplossingen. Door burgers te erkennen in hun positie als besluitvormers worden zij niet alleen geactiveerd, maar ontstaat er ook de mogelijkheid tot samenwerking tussen informele en formele zorg.
Door de focus niet te leggen op de problemen, maar op de kracht van
de familie en het sociaal netwerk wijzigt de positie van de hulpvrager.
Vermaatschappelijking van de zorg kan pas mogelijk worden wanneer
de cliënt een andere positie kan innemen. Hij wordt van afhankelijke
hulpvrager een persoon met versterkte mogelijkheden om keuzes te
maken.
Mirjam Beyers (1962) heeft de algemene opleiding aan het HIG – Hoger
Instituut voor Gezinswetenschappen in Brussel gevolgd. Vanaf 1995
tot 2012 was zij bestuurslid en vrijwillig medewerker van de VVOC –
Vlaamse Vereniging voor Ouders van Couveusekinderen. Sinds 2003
is ze betrokken bij de oprichting en ontwikkeling van Eigen Krachtconferenties
in België (EK-c). Ze is medeverantwoordelijk voor beleid
en voor de opleiding en coaching van de onafhankelijke Eigen Krachtcoördinatoren.
EKC.be is partner van Campus Gelbergen.
Cahiers Campus Gelbergen






