Dwarsliggers, de uitdaging (Windesheim-OSO-Boeken, nr. 3)
€ 12,00
Dwarsliggers in het onderwijs zijn de rode draad in deze publicatie. Onderwijs in deze tijd vraagt veel van docenten, het vraagt nog meer van de leerlingen. De spanning tussen leraar en leerling en onacceptabel gedrag dat soms plaatsvindt, is een uitdaging voor de auteurs van dit cahier.
Wij trekken de grenzen, maar timmeren ze niet dicht. Wij werken aan veiligheid, maar mogen niet de fundamentele behoefte van kinderen om de bereikbare wereld te ontdekken remmen.
Dwarsliggers dwingen tot nadenken. Dwarsliggers verbinden de rails van de trein, dwarsliggers verbinden de beide poten van de trap. Dwarsliggers verbinden de volwassenen en nodigen hen uit tot actiev participatie.
Wij trekken de grenzen, maar timmeren ze niet dicht. Wij werken aan veiligheid, maar mogen niet de fundamentele behoefte van kinderen om de bereikbare wereld te ontdekken remmen.
Dwarsliggers dwingen tot nadenken. Dwarsliggers verbinden de rails van de trein, dwarsliggers verbinden de beide poten van de trap. Dwarsliggers verbinden de volwassenen en nodigen hen uit tot actiev participatie.
Dwarsliggers, de uitdaging (Windesheim-OSO-Boeken, nr. 3)
€ 12,00
Dwarsliggers in het onderwijs zijn de rode draad in deze publicatie. Onderwijs in deze tijd vraagt veel van docenten, het vraagt nog meer van de leerlingen. De spanning tussen leraar en leerling en onacceptabel gedrag dat soms plaatsvindt, is een uitdaging voor de auteurs van dit cahier.
Wij trekken de grenzen, maar timmeren ze niet dicht. Wij werken aan veiligheid, maar mogen niet de fundamentele behoefte van kinderen om de bereikbare wereld te ontdekken remmen.
Dwarsliggers dwingen tot nadenken. Dwarsliggers verbinden de rails van de trein, dwarsliggers verbinden de beide poten van de trap. Dwarsliggers verbinden de volwassenen en nodigen hen uit tot actiev participatie.
Wij trekken de grenzen, maar timmeren ze niet dicht. Wij werken aan veiligheid, maar mogen niet de fundamentele behoefte van kinderen om de bereikbare wereld te ontdekken remmen.
Dwarsliggers dwingen tot nadenken. Dwarsliggers verbinden de rails van de trein, dwarsliggers verbinden de beide poten van de trap. Dwarsliggers verbinden de volwassenen en nodigen hen uit tot actiev participatie.
Vademecum voor de invoering van regionale projecten Passend Onderwijs – LEOZ Deelproject 2
€ 11,60
Het Nederlandse onderwijssysteem staat weer voor een
nieuwe uitdaging: Passend Onderwijs in een regio realiseren.
Dat vergt extra inspanningen voor iedereen die
bij deze vorm van onderwijs betrokken is of gaat worden.
De verantwoordelijkheid voor een goede invoering ervan
berust, met name bij de schoolbesturen, in samenwerking
met de regio. Voor een goede invoering – en dus voor de besturen en de regio – zijn een aantal voorwaarden
van doorslaggevende betekenis: weten wat Passend
Onderwijs is of kan betekenen; visie hebben hoe dit voor
de eigen organisatie en regio eruit zou kunnen zien; praktische
invullingen daarvoor ontwikkelen en die zo goed
mogelijk in alle geledingen invoeren (implementatie). Dit
vademecum is bedoeld voor iedereen die het invoeringsproces
van Passend Onderwijs wil of kan ondersteunen
en voor consultants in de lerarenopleiding in het bijzonder.
Dat kan heel praktisch, omdat het Vademecum
gebaseerd is op drie proefprojecten Passend Onderwijs.
Deze uitgave maakt deel uit van een project van LEOZ – Landelijk Expertisecentrum Onderwijs en Zorg, een initiatief van WOSO – Werkverband Opleidingen Speciaal Onderwijs.
Kees Dijkstra is opleider, acquisiteur en voorzitter van de curriculumcommissie bij Windesheim OSO –Opleidingen Speciale Onderwijszorg in Zwolle.
Bert van Velthooven is er docent en onderwijsadviseur.
Jacques Fanchamps is projectleider bij het Landelijk Expertisecentrum Onderwijs en Zorg van de WOSO-instellingen.
Irma Miedema, psycholoog, verzorgt advies en begeleiding (projectleiding) bij vernieuwingen in onderwijsorganisaties zoals Passend Onderwijs.
Deze uitgave maakt deel uit van een project van LEOZ – Landelijk Expertisecentrum Onderwijs en Zorg, een initiatief van WOSO – Werkverband Opleidingen Speciaal Onderwijs.
Kees Dijkstra is opleider, acquisiteur en voorzitter van de curriculumcommissie bij Windesheim OSO –Opleidingen Speciale Onderwijszorg in Zwolle.
Bert van Velthooven is er docent en onderwijsadviseur.
Jacques Fanchamps is projectleider bij het Landelijk Expertisecentrum Onderwijs en Zorg van de WOSO-instellingen.
Irma Miedema, psycholoog, verzorgt advies en begeleiding (projectleiding) bij vernieuwingen in onderwijsorganisaties zoals Passend Onderwijs.
Vademecum voor de invoering van regionale projecten Passend Onderwijs – LEOZ Deelproject 2
€ 11,60
Het Nederlandse onderwijssysteem staat weer voor een
nieuwe uitdaging: Passend Onderwijs in een regio realiseren.
Dat vergt extra inspanningen voor iedereen die
bij deze vorm van onderwijs betrokken is of gaat worden.
De verantwoordelijkheid voor een goede invoering ervan
berust, met name bij de schoolbesturen, in samenwerking
met de regio. Voor een goede invoering – en dus voor de besturen en de regio – zijn een aantal voorwaarden
van doorslaggevende betekenis: weten wat Passend
Onderwijs is of kan betekenen; visie hebben hoe dit voor
de eigen organisatie en regio eruit zou kunnen zien; praktische
invullingen daarvoor ontwikkelen en die zo goed
mogelijk in alle geledingen invoeren (implementatie). Dit
vademecum is bedoeld voor iedereen die het invoeringsproces
van Passend Onderwijs wil of kan ondersteunen
en voor consultants in de lerarenopleiding in het bijzonder.
Dat kan heel praktisch, omdat het Vademecum
gebaseerd is op drie proefprojecten Passend Onderwijs.
Deze uitgave maakt deel uit van een project van LEOZ – Landelijk Expertisecentrum Onderwijs en Zorg, een initiatief van WOSO – Werkverband Opleidingen Speciaal Onderwijs.
Kees Dijkstra is opleider, acquisiteur en voorzitter van de curriculumcommissie bij Windesheim OSO –Opleidingen Speciale Onderwijszorg in Zwolle.
Bert van Velthooven is er docent en onderwijsadviseur.
Jacques Fanchamps is projectleider bij het Landelijk Expertisecentrum Onderwijs en Zorg van de WOSO-instellingen.
Irma Miedema, psycholoog, verzorgt advies en begeleiding (projectleiding) bij vernieuwingen in onderwijsorganisaties zoals Passend Onderwijs.
Deze uitgave maakt deel uit van een project van LEOZ – Landelijk Expertisecentrum Onderwijs en Zorg, een initiatief van WOSO – Werkverband Opleidingen Speciaal Onderwijs.
Kees Dijkstra is opleider, acquisiteur en voorzitter van de curriculumcommissie bij Windesheim OSO –Opleidingen Speciale Onderwijszorg in Zwolle.
Bert van Velthooven is er docent en onderwijsadviseur.
Jacques Fanchamps is projectleider bij het Landelijk Expertisecentrum Onderwijs en Zorg van de WOSO-instellingen.
Irma Miedema, psycholoog, verzorgt advies en begeleiding (projectleiding) bij vernieuwingen in onderwijsorganisaties zoals Passend Onderwijs.
Naar een inclusieve omgeving (Windesheim-OSO-Boeken, nr. 9)
€ 12,00
Wat vinden leerkrachten van inclusief onderwijs?
Welke percepties hebben leerkrachten, ouders en leerlingen over inclusie?
Daar hebben de auteurs van dit boek onderzoek naar gedaan. Het blijkt dat leerkrachten meer scholing en ondersteuning willen om voldoende toegerust te zijn. Er zijn handreikingen ontwikkeld. Twee voorbeelden worden beschreven: een handreiking voor slechtziende leerlingen en een voorbeeld van empowerment bij rekengesprekken bij leerlingen met rekenproblemen.
Kees Dijkstra is verbonden aan Windesheim OSO. Zijn aandachtsterrein betreft schoolontwikkeling en curriculumontwikkeling. Hij is nauw betrokken bij het thema passend onderwijs voor het voortgezet onderwijs. De relatie die hij onderhoudt met het werkveld is zeer intensief.
Diane van Brakel is opleider bij Windesheim OSO. Haar terrein is gedrag, gedragstoornissen en stoornissen in het autistische spectrum.
Ellen van Wetter is opleider bij Windesheim OSO. Zij is studiecoach, werkt binnen elearningprogramma’s en is communicatiespecialist.
Henk Logtenberg is opleider en onderwijsontwikkelaar bij Windesheim OSO. Zijn aandachtsgebieden zijn rekenen/wiskunde en internationalisering. Hij is studiecoach. Hij organiseert diverse internationale reizen rondom het thema “Passend onderwijs”.
Daar hebben de auteurs van dit boek onderzoek naar gedaan. Het blijkt dat leerkrachten meer scholing en ondersteuning willen om voldoende toegerust te zijn. Er zijn handreikingen ontwikkeld. Twee voorbeelden worden beschreven: een handreiking voor slechtziende leerlingen en een voorbeeld van empowerment bij rekengesprekken bij leerlingen met rekenproblemen.
Kees Dijkstra is verbonden aan Windesheim OSO. Zijn aandachtsterrein betreft schoolontwikkeling en curriculumontwikkeling. Hij is nauw betrokken bij het thema passend onderwijs voor het voortgezet onderwijs. De relatie die hij onderhoudt met het werkveld is zeer intensief.
Diane van Brakel is opleider bij Windesheim OSO. Haar terrein is gedrag, gedragstoornissen en stoornissen in het autistische spectrum.
Ellen van Wetter is opleider bij Windesheim OSO. Zij is studiecoach, werkt binnen elearningprogramma’s en is communicatiespecialist.
Henk Logtenberg is opleider en onderwijsontwikkelaar bij Windesheim OSO. Zijn aandachtsgebieden zijn rekenen/wiskunde en internationalisering. Hij is studiecoach. Hij organiseert diverse internationale reizen rondom het thema “Passend onderwijs”.
Naar een inclusieve omgeving (Windesheim-OSO-Boeken, nr. 9)
€ 12,00
Wat vinden leerkrachten van inclusief onderwijs?
Welke percepties hebben leerkrachten, ouders en leerlingen over inclusie?
Daar hebben de auteurs van dit boek onderzoek naar gedaan. Het blijkt dat leerkrachten meer scholing en ondersteuning willen om voldoende toegerust te zijn. Er zijn handreikingen ontwikkeld. Twee voorbeelden worden beschreven: een handreiking voor slechtziende leerlingen en een voorbeeld van empowerment bij rekengesprekken bij leerlingen met rekenproblemen.
Kees Dijkstra is verbonden aan Windesheim OSO. Zijn aandachtsterrein betreft schoolontwikkeling en curriculumontwikkeling. Hij is nauw betrokken bij het thema passend onderwijs voor het voortgezet onderwijs. De relatie die hij onderhoudt met het werkveld is zeer intensief.
Diane van Brakel is opleider bij Windesheim OSO. Haar terrein is gedrag, gedragstoornissen en stoornissen in het autistische spectrum.
Ellen van Wetter is opleider bij Windesheim OSO. Zij is studiecoach, werkt binnen elearningprogramma’s en is communicatiespecialist.
Henk Logtenberg is opleider en onderwijsontwikkelaar bij Windesheim OSO. Zijn aandachtsgebieden zijn rekenen/wiskunde en internationalisering. Hij is studiecoach. Hij organiseert diverse internationale reizen rondom het thema “Passend onderwijs”.
Daar hebben de auteurs van dit boek onderzoek naar gedaan. Het blijkt dat leerkrachten meer scholing en ondersteuning willen om voldoende toegerust te zijn. Er zijn handreikingen ontwikkeld. Twee voorbeelden worden beschreven: een handreiking voor slechtziende leerlingen en een voorbeeld van empowerment bij rekengesprekken bij leerlingen met rekenproblemen.
Kees Dijkstra is verbonden aan Windesheim OSO. Zijn aandachtsterrein betreft schoolontwikkeling en curriculumontwikkeling. Hij is nauw betrokken bij het thema passend onderwijs voor het voortgezet onderwijs. De relatie die hij onderhoudt met het werkveld is zeer intensief.
Diane van Brakel is opleider bij Windesheim OSO. Haar terrein is gedrag, gedragstoornissen en stoornissen in het autistische spectrum.
Ellen van Wetter is opleider bij Windesheim OSO. Zij is studiecoach, werkt binnen elearningprogramma’s en is communicatiespecialist.
Henk Logtenberg is opleider en onderwijsontwikkelaar bij Windesheim OSO. Zijn aandachtsgebieden zijn rekenen/wiskunde en internationalisering. Hij is studiecoach. Hij organiseert diverse internationale reizen rondom het thema “Passend onderwijs”.
Geen voorraad

De leraar als coach. Speciale onderwijszorg in het voortgezet onderwijs (Cahiers Speciale Onderwijszorg, nr. 11)
€ 21,00
Het thema van dit boek roept vragen op als: Wat wil men met die coachende rol bereiken? Hogere prestaties? Meer welbevinden? Preventie van uitval? Een betere zorg voor leerlingen? Willen alle kinderen wel gecoacht worden? Vervangt coachen het instructie geven? Wil de leerling continu op zijn actieve leerhouding en verantwoordelijkheid worden aangesproken? Welke leeromgeving is dan nodig?
Allemaal vragen die Wim Meijer in het eerste hoofdstuk van dit boek aan de orde stelt. Er worden ook fundamentele vragen gesteld: Wat is uiteindelijk de relevantie van dit ''nieuwe leren''- ofwel ''sociaal constructivisme'' - en Heeft de onderwijs-wetenschap het nieuwe leren al wel wetenschappelijk onderbouwd met recente inzichten in leerprocessen?
Sociaal constructivisme in zijn meeste extreme vorm stelt dat kennis geworteld is in de persoonlijke ervaringen van individuen. Men veronderstelt dan dat kennis niet kan worden overgedragen, maar alleen door leerlingen kan worden geconstrueerd. Onderzoekers durven zelfs te stellen dat instructie effectiever en efficiënter is dan zelfontdekkend en zelfverantwoordelijk leren.
Om te voorkomen dat toekomstige generaties leerlingen worden blootgesteld aan slecht onderbouwde onderwijsexperimenten is het noodzakelijk dat de effecten van het nieuwe leren worden vergeleken met die van het gewone leren.
En wie kan dit onderzoek beter doen dan de leraar zelf? De leraar als ''practitioner researcher'', is een professional die bewust kennis over de eigen praktijk ontwikkelt. Door deze kennis bewust te gebruiken voor de continue aanpassing van die praktijk aan veranderende omstandigheden kan deze ook nadrukkelijk bijdragen aan wat wel/niet effectvol en moreel nuttig is. Wetenschappelijke verworvenheden en inzichten worden daarmee dienstbaar aan de verbetering van het onderwijs zoals dat dagelijks gegeven wordt.
In dit boek wordt een grote variëteit van werkwijzen en (praktijk)concepten in het brede veld van (speciaal) onderwijs gepresenteerd. Daaruit blijkt dat men naarstig op zoek is een goede verbinding te maken tussen''oud'' en ''nieuw''. Het is een unieke uitgave geworden waarin praktijkmensen gids willen zijn voor vernieuwende maar vooral verantwoorde onderwijsverbeteringen in het voortgezet onderwijs.
Reeks Cahiers Speciale Onderwijszorg:
Allemaal vragen die Wim Meijer in het eerste hoofdstuk van dit boek aan de orde stelt. Er worden ook fundamentele vragen gesteld: Wat is uiteindelijk de relevantie van dit ''nieuwe leren''- ofwel ''sociaal constructivisme'' - en Heeft de onderwijs-wetenschap het nieuwe leren al wel wetenschappelijk onderbouwd met recente inzichten in leerprocessen?
Sociaal constructivisme in zijn meeste extreme vorm stelt dat kennis geworteld is in de persoonlijke ervaringen van individuen. Men veronderstelt dan dat kennis niet kan worden overgedragen, maar alleen door leerlingen kan worden geconstrueerd. Onderzoekers durven zelfs te stellen dat instructie effectiever en efficiënter is dan zelfontdekkend en zelfverantwoordelijk leren.
Om te voorkomen dat toekomstige generaties leerlingen worden blootgesteld aan slecht onderbouwde onderwijsexperimenten is het noodzakelijk dat de effecten van het nieuwe leren worden vergeleken met die van het gewone leren.
En wie kan dit onderzoek beter doen dan de leraar zelf? De leraar als ''practitioner researcher'', is een professional die bewust kennis over de eigen praktijk ontwikkelt. Door deze kennis bewust te gebruiken voor de continue aanpassing van die praktijk aan veranderende omstandigheden kan deze ook nadrukkelijk bijdragen aan wat wel/niet effectvol en moreel nuttig is. Wetenschappelijke verworvenheden en inzichten worden daarmee dienstbaar aan de verbetering van het onderwijs zoals dat dagelijks gegeven wordt.
In dit boek wordt een grote variëteit van werkwijzen en (praktijk)concepten in het brede veld van (speciaal) onderwijs gepresenteerd. Daaruit blijkt dat men naarstig op zoek is een goede verbinding te maken tussen''oud'' en ''nieuw''. Het is een unieke uitgave geworden waarin praktijkmensen gids willen zijn voor vernieuwende maar vooral verantwoorde onderwijsverbeteringen in het voortgezet onderwijs.
Reeks Cahiers Speciale Onderwijszorg:
- Nr. 1: Speciale onderwijszorg in het voortgezet onderwijs
- Nr. 2: Jongeren en grotestadsproblematiek
- Nr. 3: Speciale onderwijszorg in het voortgezet onderwijs 2
- Nr. 4: De moeilijke klas
- Nr. 5: Gedrag begrijpen
- Nr. 6: Integrale leerlingenzorg in het voortgezet onderwijs
- Nr. 7: Problemen in de taalontwikkeling
- Nr. 8: Problemen in de rekenontwikkeling
- Nr. 9: Het verhaal van de leraar
- Nr. 10: De leraar speciaal onderwijs als master
- <a href="http://www.maklu.be/Maklu
Geen voorraad

De leraar als coach. Speciale onderwijszorg in het voortgezet onderwijs (Cahiers Speciale Onderwijszorg, nr. 11)
€ 21,00
Het thema van dit boek roept vragen op als: Wat wil men met die coachende rol bereiken? Hogere prestaties? Meer welbevinden? Preventie van uitval? Een betere zorg voor leerlingen? Willen alle kinderen wel gecoacht worden? Vervangt coachen het instructie geven? Wil de leerling continu op zijn actieve leerhouding en verantwoordelijkheid worden aangesproken? Welke leeromgeving is dan nodig?
Allemaal vragen die Wim Meijer in het eerste hoofdstuk van dit boek aan de orde stelt. Er worden ook fundamentele vragen gesteld: Wat is uiteindelijk de relevantie van dit ''nieuwe leren''- ofwel ''sociaal constructivisme'' - en Heeft de onderwijs-wetenschap het nieuwe leren al wel wetenschappelijk onderbouwd met recente inzichten in leerprocessen?
Sociaal constructivisme in zijn meeste extreme vorm stelt dat kennis geworteld is in de persoonlijke ervaringen van individuen. Men veronderstelt dan dat kennis niet kan worden overgedragen, maar alleen door leerlingen kan worden geconstrueerd. Onderzoekers durven zelfs te stellen dat instructie effectiever en efficiënter is dan zelfontdekkend en zelfverantwoordelijk leren.
Om te voorkomen dat toekomstige generaties leerlingen worden blootgesteld aan slecht onderbouwde onderwijsexperimenten is het noodzakelijk dat de effecten van het nieuwe leren worden vergeleken met die van het gewone leren.
En wie kan dit onderzoek beter doen dan de leraar zelf? De leraar als ''practitioner researcher'', is een professional die bewust kennis over de eigen praktijk ontwikkelt. Door deze kennis bewust te gebruiken voor de continue aanpassing van die praktijk aan veranderende omstandigheden kan deze ook nadrukkelijk bijdragen aan wat wel/niet effectvol en moreel nuttig is. Wetenschappelijke verworvenheden en inzichten worden daarmee dienstbaar aan de verbetering van het onderwijs zoals dat dagelijks gegeven wordt.
In dit boek wordt een grote variëteit van werkwijzen en (praktijk)concepten in het brede veld van (speciaal) onderwijs gepresenteerd. Daaruit blijkt dat men naarstig op zoek is een goede verbinding te maken tussen''oud'' en ''nieuw''. Het is een unieke uitgave geworden waarin praktijkmensen gids willen zijn voor vernieuwende maar vooral verantwoorde onderwijsverbeteringen in het voortgezet onderwijs.
Reeks Cahiers Speciale Onderwijszorg:
Allemaal vragen die Wim Meijer in het eerste hoofdstuk van dit boek aan de orde stelt. Er worden ook fundamentele vragen gesteld: Wat is uiteindelijk de relevantie van dit ''nieuwe leren''- ofwel ''sociaal constructivisme'' - en Heeft de onderwijs-wetenschap het nieuwe leren al wel wetenschappelijk onderbouwd met recente inzichten in leerprocessen?
Sociaal constructivisme in zijn meeste extreme vorm stelt dat kennis geworteld is in de persoonlijke ervaringen van individuen. Men veronderstelt dan dat kennis niet kan worden overgedragen, maar alleen door leerlingen kan worden geconstrueerd. Onderzoekers durven zelfs te stellen dat instructie effectiever en efficiënter is dan zelfontdekkend en zelfverantwoordelijk leren.
Om te voorkomen dat toekomstige generaties leerlingen worden blootgesteld aan slecht onderbouwde onderwijsexperimenten is het noodzakelijk dat de effecten van het nieuwe leren worden vergeleken met die van het gewone leren.
En wie kan dit onderzoek beter doen dan de leraar zelf? De leraar als ''practitioner researcher'', is een professional die bewust kennis over de eigen praktijk ontwikkelt. Door deze kennis bewust te gebruiken voor de continue aanpassing van die praktijk aan veranderende omstandigheden kan deze ook nadrukkelijk bijdragen aan wat wel/niet effectvol en moreel nuttig is. Wetenschappelijke verworvenheden en inzichten worden daarmee dienstbaar aan de verbetering van het onderwijs zoals dat dagelijks gegeven wordt.
In dit boek wordt een grote variëteit van werkwijzen en (praktijk)concepten in het brede veld van (speciaal) onderwijs gepresenteerd. Daaruit blijkt dat men naarstig op zoek is een goede verbinding te maken tussen''oud'' en ''nieuw''. Het is een unieke uitgave geworden waarin praktijkmensen gids willen zijn voor vernieuwende maar vooral verantwoorde onderwijsverbeteringen in het voortgezet onderwijs.
Reeks Cahiers Speciale Onderwijszorg:
- Nr. 1: Speciale onderwijszorg in het voortgezet onderwijs
- Nr. 2: Jongeren en grotestadsproblematiek
- Nr. 3: Speciale onderwijszorg in het voortgezet onderwijs 2
- Nr. 4: De moeilijke klas
- Nr. 5: Gedrag begrijpen
- Nr. 6: Integrale leerlingenzorg in het voortgezet onderwijs
- Nr. 7: Problemen in de taalontwikkeling
- Nr. 8: Problemen in de rekenontwikkeling
- Nr. 9: Het verhaal van de leraar
- Nr. 10: De leraar speciaal onderwijs als master
- <a href="http://www.maklu.be/Maklu



